ผู้หญิงขายไข่

by ชลันตี

ชาหวาน สาวน้อยวัยยี่สิบเอ็ดผู้เกิดเเละเติบโตในอเมริกา วาดฝันอนาคตที่สดใสหลังเรียนจบว่าจะหางานดีๆ ทำ เลี้ยงแม่ให้สุขสบาย ทว่าความฝันพังทลาย เมื่อเธอพบว่าแม่ป่วยเป็นโรคร้าย เเละต้องใช้ค่ารักษานับแสนเหรียญ หญิงสาวพยายามหาเงินทุกวิถีทาง จนในที่สุดเเสงสว่างสุดท้ายที่เหลืออยู่คือการสมัครเป็น 'Egg donor' บริจาคไข่ให้เเก่คู่สามีภรรยาที่ต้องการมีบุตร

การหาเงินว่ายากเย็นเเล้ว การหาหมอที่จะรักษาแม่เธอด่วนที่สุดเป็นเรื่องยากกว่า กระทั่งเธอได้พบกับเตรัณย์ สูติเเพทย์หนุ่มเเห่งศูนย์วิจัยทางการเเพทย์ เขาติดต่อเเพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางให้เเม่เธอ เเละยื่นข้อเสนอว่าจะออกค่ารักษาให้ทั้งหมด โดยมีข้อเเลกเปลี่ยนคือ เธอต้องเป็นผู้บริจาคไข่ให้เขา เป็นแม่อุ้มบุญเเละจจดทะเบียสมรสกับเขาด้วย!
แม้เรื่องราวจะเลยเถิดไปไกลกว่าที่คิดไว้ เเต่เพื่อเเม่ ชาหวานจำต้องยอมทำตามเงื่อนไขของเขา คิดเเต่ว่าหลังจากสัญญาลุล่วง เขากับเธอคงแยกจากกันด้วยดี โดยหารู้ไม่ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของชายหนุ่มคือหาทางเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นภรรยาของเขาโดยสมบูรณ์นั่นเอง!

552 pages, Paperback

Published June 1, 2017

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

•••แต่งงานกับพี่สิ แล้วหนูจะได้รู้ว่าชีวิตการเป็นเมียหมอเต...สบายและน่าอิจฉาแค่ไหน!•••

#พิมพ์ไปก็ปาดน้ำตารื้นที่หางตาไป~ด้วยความปลื้มปิติอย่างสุดซึ้งที่ได้อ่านT^T~~♡

●ไข่ใบที่1~เป็นนิยายน้ำดีสีขาวประกายมุข(~ก็จะดูหรูดูแพงกว่าสีขาวธรรมดาหน่อยๆ)ที่ค่ด-อบอุ่น-ดีงาม-จรรโลงใจ-น่ารักสุดใจขาดดิ้นเลยค่ะ!!♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

●ไข่ใบที่2~เหมือนย้ายสำมะโนครัวไปอยู่นิวหยวก...เข้าถึงกลิ่นอาย ไลฟ์สไตล์ ความคิด ชีวิต ความเป็นอยู่ของคนในพื้นที่ยังกะยกNYCมาไว้หน้าบ้านเลย♡

●ไข่ใบ3~ชอบสรรพนามที่ชาหวาน-กับ-พี่เต-ใช้เรียกกันมากกกกๆ-หนูอย่างงั้น-พี่เตอย่างงี้-โอ๊ยยยย...น่าร๊ากกกกวุ้ยยย♡0♡~อ้อ-ชอบไรท์ฯที่แทนตัว-ชาหวาน-ว่า-*ร่างอวบอิ่ม*-ด้วยค่ะ-เก๋ดี~ส่วนใหญ่ในนิยายมักจะใช้คำว่า-ร่างบาง-เนอะ^^

●ไข่ใบที่4~ได้ความรู้มากเกินกว่าที่คิด-สอดแทรกทั้งเรื่องการบริจาคไข่,การรักษาผู้ป่วยมะเร็งฯลฯในเชิงลึกประหนึ่งเรียลลิตี้,เรื่องในโรงพยาบาลแบบคนในมาเล่าเอง,ทริคเจ๋งๆ,ไอเดียเด็ดๆ,เรื่องราวชีวิตในอเมริกาตั้งแต่ สากกะเบือยันเรือไททานิค...โอ้ย...สุดยอด!!!

●ไข่ใบที่5~หลงรักชาหวาน-สาวน้อยลูกกตัญญูวัย21-นางเอกเรื่องนี้มากกๆ-เพราะเติบโตมากับแม่เพียงลำพังอย่างยากลำบาก..ชาหวานเป็นเด็กรักดี-ขยันประหยัดซื่อสัตย์อดทน-และขึ้นชื้อว่าขี้งกมากกกกกก!!! ^0^~-ลืมภาพสาวน้อยสนิมสร้อยไปได้เลย ชาหวานเป็นเด็กสู้คน รู้จักเอาตัวรอด ไม่ยอมโดนเอารัดเอาเปรียบ มีทัศนคติ ความคิด และเป้าหมายในชีวิตที่ชัดเจน IQ+EQสูง เลือกที่จะทำวันนี้และปัจจุบันให้ดี  เป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับเด็กและเยาวชนสุดๆไปเลยค่ะ#ปรบมือๆๆรัวๆ

●ไข่ใบที่6~เหนือสิ่งอื่นใด..คือ...หลงรักพี่เต!!!!!ดีงามเหนือความคาดหมายค่ะ!!ตอนแรกนึกว่าพี่เตจะมาแนว...ป๋าสายเปย์เจ้าเล่ห์แรดๆจ้องจับนางเอกกินวันละสามเวลา...แต่ที่ไหนได้!!สุภาพบุรุษที่สุด!!(นอนกอดชาหวานเพียวๆเป็นสามีโดยนิตินัยอย่างเดียวมาร่วมปี!!)มีความโรแมนติกและหวานมากกกกกกกกก-รักเมียมากกกกกกกก-น่าร๊ากกกกมากกกกกกกก-กรี๊ดดดดมากกกกกก-อร๊ายยยยยยยยยๆๆ♡♡♡♡♡

●ไข่ใบที่7~....อ่านแล้วซาบซึ้ง-น้ำตาปริ่ม-ประทับใจกับความรักความผูกพันของแม่แม่-ลูกลูก-ความกตัญญูกตเวที-ยิ้ม-ฟิน-กรี๊ดคลั่ง-เพ้อเหมือนคนบ้า♡0♡~กับความน่ารักสุดๆของพี่เต-และหนูชาหวาน--ที่ออดอ้อนงุงิมุ้งมิ้งกันตลอดๆ..โอ้ยยยย...น่ารักอะไรขนาดเน้!♡♡--ถึงแม้ซีนที่เรารอคอย*ซีนเพื่อการเป็นสามีภรรยาโดยสมบูรณ์แบบของทั้งคู่(โดยพฤตินัย)*จะถูกตัดฉับ!!!!ข้ามไปกลายเป็นอดีตเฉยเลย×0×(ไรท์ฯใช้คำว่า-ค่ำคืนนั้นที่ซานตาโมนิก้า-)ทำเอานักอ่านสายหื่นอย่างเรา..หวีดร้องตีโพยตีพายไปพักหนึ่ง(ฮือออๆๆๆๆT.T~)แต่..หลังจากสงบสติ-สงบอารมณ์พลุ่งพล่านและอ่านต่อ..ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารักเรื่องนี้มากกกรักพี่เต-ชาหวาน-เอ็นดูหนูโมนิกา+และอยากตะโกนบอกว่า**-ผู้หญิงขายไข่-ของ-ชลันตี-เป็นนิยายดี๊ดี-ขาวๆ-ใสๆ-เนื้อ(หาสาระ)แน่น-หวานๆ-น่ารักมากๆเรื่องหนึ่งที่ควรค่าแก่การอ่านสุดๆค่ะ**

#นับไข่ได้7ใบ..แต่ให้ใจทั้งโกดังเลย♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

[Misspharaoh · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้นางเอกอย่างกับซินเดอเรลล่า พระเอกเจอปุ๊บหลงรักปับแล้วก็สร้าวเงื่อนไขเพื่อที่จะแต่งงานกับนางเอก (ดูเพ้อฝันหน่อยๆ เหมือนรักนางเอกแค่หน้าตานิสัยเป็นไงไม่รู้ จับแต่งงานเลย)

พระเอกเป็นหมอสู แม่กดดันให้แต่งงานมีลูก ฮีเลยจับนางเอกแต่งงานเพื่อทำแม่อุ้มบุญ (ความจริงชอบนางเอกแต่หลอกเพื่อตัวเองจะได้ตะล่อมจีบจนนางเองยอมทำวิธีธรรมชาติอะนะ) ซูฮกในความอดทนของพระเอกที่ได้แค่นอนกอดนางเอกอยู่เป็นปีทั้งที่อยากทำมากกว่านั้น555

นางเอง ชีวิตดร่ามามาก แต่คนเขียนไม่ได้ขยี้ปมนี้ให้หนักเท่าที่ควร ไม่งั้นจะกลายเป็นนิยายชีวิตไป ทำงานงกๆตั้งแต่เด็ก ไม่เคยเที่ยวเลย ไม่มีเพื่อนด้วย นางมีแม่ที่ป่วยเป็นมะเร็งไม่มีเงินรักษาเลยคิดที่จะขายไข่ตัวเอง แล้วสุดท้ายมาเจอพระเอกเลยยอมที่จะเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกพระเอก แต่สุดท้ายก็เสร็จพระเอกเป็นตามระเบียบตามสูตรละครไทยเพราะต่างฝ่ายต่างก็รักกัน สถานะก็พร้อม วิธีธรรมชาติจึงตามมา

มีหลายตอนที่ทำเราเขินแทนนางเองเหมือนกัน เช่นตอนพระเอกตรวจไข่ให้นางเอกอ่ะ อึ๋ยเขินแทนนางเองมากๆเลย คือมันต้องมีการสอดใส่อุปกรณ์เข้าไปในช่องคลอดอ่ะ ถึงจะแต่งงานกันแล้วแต่ยังไม่มีอะไรกันนะ แถมหมอก็เป็นพระเอกด้วย อึ๋ยเขินอ่ะ

เรื่องนี้มีจุดขัดใจอยู่หลายจุดเหมือนกัน คือ พระเอกที่เป็นผู้ชายหล่อรวยเพอร์เฟค มีคู่นอนขาประจำ ไม่ยอมเจอกับผู้หญิงที่แม่หาให้ ทำไมยอมผูกมัดจดทะเบียนกับนางเอกทั้งที่เพิ่งรู้จักกันขนาดนั้น ดูขัดแย้งกันชอบกล อีกเรื่องคือนางเอกตัวเองก็เรียนเก่งได้เกียตินิยมเรียนจบแล้วทำไมไม่ทำงานอ่ะ ทั้งที่ตังเองก็มีความฝันที่อยากทำงานเสียดายความรู้ (ถึงพระเอกจะขอแต่ก็ดูเหมือนคนใจแคบไงไม่รู้ให้เมียอยู่แต่ที่บ้านไม่มีสังคมเป็นของตัวเอง) มีหลายฉากที่แสดงความงกแบมือขอเงินพระเอก หลายคนอาจคิดว่ามันน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนที่พระเอกคิด แต่เราว่าชีวิตจริงนี่มันน่าเกลียดอ่ะดูอยากได้เงินมากเกินไป แล้วชีวิตนางเอกนี่ดูเหมือนจะขึ้นกับพระเอกคนเดียว พระเอกเลี้ยงทุกอย่างให้เงินใช้ อยู่ดูแลบ้านคือเหมือนใช้ชีวิตประมาทยังไงไม่รู้ ถ้าวันไหนโดนทิ้งขึ้นมานี่คงลำบากนะ แถมนางยังไม่มีเพื่อนไม่มีสังคมอีก เหมือนมีแต่พระเอกอ่ะ แล้วเราก็ไม่ค่อยอินในความรักของทั้งคู่เท่าไหร่ รักกันด้วยอะไรโดยเฉพาะพระเอกมันดูไม่ค่อยมีที่มาที่ไป คือมันเร็วเกินไปอ่ะ อีกจุดหนึ่งคือเพื่อนพระเอกที่ชอบนางเอกคนเขียนตั้งประเด็นนี้ขึ้นมาเหมือนจะเล่นให้ใหญ่ขึ้น สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเคลียร์อย่างรวดเร็ว คือไม่ต้องมีประเด็นนี้ก็ได้ไม่มีผลต่อเนื้อเรื่องเลย ตัวร้ายนางร้ายของเรื่องออกจะแบนไปหน่อยนิสัยนางร้ายละครไทยมากๆม่มีอะไรใหม่ๆอยากได้พระเอกทั้งที่เขาแต่งงานแล้วและแสดงออกว่ารักเมียมากแถมเมียอาจจะกำลังท้องก็ยังอยากได้ เฮ้อแบ๊นแบน ผุ้หญิงอะไรเนี่ย

สุดท้ายอยากบอกว่านิยายเรื่องนี้ก็อ่านได้ค่ะ สไตล์ฟินๆฟุ้งๆไม่มีดร่ามามากมาย แถมได้ความรู้เรื่องการบริจาคไข่อีกด้วย

[หมีพร้าว · Rating 1 out of 5]

เป็นเรื่องที่จริงๆ เเล้วคาดหวังอยู่มาก เพราะประเด็นเรื่องขายไข่(รังไข่) ทำให้อยากรู้มาก ตัวผู้เขียนเองก็ชงเรื่องนี้เอาไว้อย่างเข้มข้น เปิดประเด็นด้วยการขายรังไข่ในประเทศที่เสรีกระตุ้นความสนใจได้อย่างมาก โดยเฉพาะคนที่อยากจะรู้เเต่ไม่ชอบอ่านในเชิงวิชาการ นิยายนำเสนอข้อมูลตรงนี้ได้ดี เเต่ก็ไร้��ูกเล่น วางข้อมูลเเบบโผงผาง บรรยายได้เป็นจริงเป็นจังจน...อืม ไปรื้อเปเปอร์อ่านเองก็ได้มั้งเนี่ย

อย่างที่บอกว่าคาดหวังมาก ไม่ใช่เเค่ค่อนข้างคาดหวัง เเต่พอได้อ่านสุดท้ายเเล้วกลับรู้สึกว่าผิดหวังหรือเพราะอาจจะคาดหวังเกินไปรึเปล่า เพราะในส่วนของข้อมูลทุกอย่างดูเเน่นมาก เเต่ก็ยัดอัดลงไปซะครึ่งเล่มเเบบยัดเลยก็ว่าได้
ในส่วนของพล็อตค่อนข้างผิดหวัง คือจากที่รู้ก็รู้อยู่แล้วว่าพล็อตมันคือซินเดอเดร่าดีๆ นี่เอง เเต่ไม่คิดว่าจะซินเดอเลร่าเวอร์ชั่นปลาบู่ทองขนาดนี้ เเถมการบรรยายยังฟุ่มเฟื่อย ฟุ่งๆ หลอกขายฝันจนเกินไป

คาเร็กเตอร์พระเอกไม่สมเหตุสมผล ดูเป็นคนร้าย มีเล่ห์เหลียมเเต่กลับพลิกหน้ามือเป็นหลังมือเมื่ออยู่กับนางเอก (คือไม่ได้สนับสนุนให้เลวอะไรนะ) เเค่รู้สึกว่าหลอกเขามาเพื่อจีบ เเต่จีบเเบบอ่านเเล้วยังไงก็ไม่รู้

คาเร็กเตอร์นางเอก ยิ่งเป็นอะไรที่รู้สึกว่าไม่เข้าใจอย่างยิ่ง นางเอกมีเเม่เป็นคนไทย เเต่เติบโตที่เมืองนอก มองภาพตามเเล้วคือเรียนเรียนอนุบาลยันจบปริญญาตรี เเต่ใช้ชีวิตได้เเบบเเร้งเเค้นมาก เรื่องที่เเม่เป็นโรบินฮูดบีบบังคับบดบังกระตุ้นให้ตัวละครดูน่าสงสารเเต่ไม่น่าเห็นใจ คาเร็กเตอร์นางเอกมีความสองร่าง พลิกกลับไปกลับมา คำพูดการกระทำ ไม่สมเหตุสมผล กับสภาพเเวดล้อมที่เกิดเลย

ส่วนเรื่องเเม่พระเอกเเละตัวร้าย(ว่าที่คู่หมั้น) น้ำเน่าเเบบละครหลักข่าวที่ไม่ควรจะรีเมคลงในนิยายอีกรอบ
เเม่ต้องการจะให้ลูกชายเเต่งงาน ลูกเลยไปจับผู้หญิงไทยคนหนึ่งที่ถูกชะตาเเละโชคชะตาบีบบังคับให้ต้องยอมตกลง
เเต่พระเอกบอกเองว่าตัวเองรู้ทันเเม่ทุกอย่าง เเต่ยอมตามเกมกลับไทยหลังจากเเม่นางเอกตายไม่เท่าไหร่ เสร็จเเล้วก็ดำเนินตามรูปเเบบพล็อตเเบบที่เดาได้ ไม่มีความน่าตื่นเต้นสนใจอะไร

[Patrawan Dear]

#ผู้หญิงขายไข่ / ชลันตี

ชื่อเรื่องแปลกดี ทำให้ดึงดูดความสนใจค่ะ และเมื่อเริ่มอ่านก็ถือว่าผู้เขียนเปิดเรื่องได้ดี ดูมีความสมจริง สำนวนและจังหวะการเดินเรื่องใช้ได้เลยทีเดียว ช่วงปูพื้นตัวละคร เราสงสารนางเอกและแม่จนน้ำตาซึม ลุ้นให้นางเอกได้เจอกับพระเอกเสียที

แต่เมื่อนางเอกได้เจอกับพระเอก เรื่องก็คล้ายจะพลิกไปเป็นกึ่งๆแนวพาฝันพิมพ์นิยม แบบได้พบเจ้าชายสายเปย์ ทุ่มไม่อั้น ขี่ม้าขาวมาช่วยเหลือ แต่เราไม่ค่อยฟินค่ะ เนื่องจากเรารู้สึกว่าพระเอกไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลย จากการปฏิบัติต่ออดีตเพื่อนหญิงคนสนิท แม้จะมีข้อตกลงอะไรกันก็ตามที ถือเป็นจุดด่างที่ลบเลือนได้ยาก ข้างฝ่ายนางเอกเองก็มีนิสัยช่างเรียกร้อง ขอซื้อโน่นนี่นั่น ความสงสารของเราก็เลยพลอยหายๆไป สิ่งดีงามของเรื่องจึงไปอยู่ที่ความรักระหว่างนางเอกกับแม่ และข้อมูลเกี่ยวกับ egg donation แทนที่ความรักระหว่างพระนางค่ะ

อย่างไรก็ตาม ถ้าไม่คิดอะไรมาก เรื่องนี้ก็นับว่าอ่านสนุกพอควร เป็นการผสมผสานกันระหว่างความเรียลและเพ้อฝัน ความดีและไม่ดี ความยากของข้อมูลและความง่ายของการเดินเรื่อง เหมือนใกล้จะลงตัว แต่ก็ยัง อยากรู้ต้องลองนะคะ :)

[Miki · Rating 4 out of 5]

นิยายน่ารักๆที่อ่านไปแล้วยิ้มไปกับ
ความรักแม่กับลูก ไม่ว่าจะเป็นชาหวานกับคุณแม่ ยอมทำทุกอย่างเพื่อแม่ แล้วก็ พี่เตกับคุณแม่ ถึงคุณแม่ของพี่เตจะดูเหมือนรักมากจนบังคับทุกอย่าง เพราะอยากให้ลูกได้สิ่งดีๆ โดยไม่คำนึงถึงใจลูก แต่สุดท้ายก็เพราะรักลูก ถึงได้ยอมเปิดใจ
นิยายที่แฝงสาระเรื่องการบริจาคไข่ ซึ่งจริงๆเราไม่เคยรู้เลยนะว่ามีอาชีพนี้ด้วย นี่เป็นความรู้ใหม่ของเราเลย
แต่แหม๋ พี่เตโฆษณาสรรพคุณซะแบบ อยากเป็นเมียพี่เตเลยค่ะ. อิจฉา ชาหวาน มากกกก

[Mookie Engeseth · Rating 5 out of 5]

นิยายชื่อแปลกกับปกรูปไข่ไก่สีฟ้าในรังนก ผู้แต่ง ชลันตี
นักเขียนชื่อไม่ค่อยคุ้นหู แต่มาสะดุดตาครั้งแรกเมื่อตอนได้อ่านเรื่อง บุปผาซ่อนพิษ ประทับใจมากจนต้องจับมารีวิว แล้วก็ตามติดมาด้วยเรื่อง สามชาติภพ หกคู่ครอง นิยายจีนที่มีทั้งชื่อและพล็อตชวนให้ติดตาม เคยเขียนชมชลันตีไว้ว่าเป็นนักเขียนที่ลงรายละเอียดได้ดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานจีนที่คนอ่านมักไม่ค่อยมีความคาดหวังกับนักเขียนไทย ด้วยฝีมือเขียนจีนที่ไม่ธรรมดา เลยอยากรู้ว่างานสไตล์ไทยแบบนักเขียนหัวสมัย จะออกมาเป็นแบบไหน!!
ผู้หญิงขายไข่เป็นนิยายโรมานซ์ผู้ใหญ่ สะดุดตากับชื่อเรื่องที่น่าสนใจ บวกกับชื่อของชลันตี ทำให้เราตามเรื่องนี้มาจากเว็ปเด็กดี ได้เล่มมาวันนี้สด ๆ ร้อน ๆ หลังจากลังเลหยิบ ๆ วาง ๆ อยู่นาน ที่สุดยอมให้สาวขายไข่แซงโค้งหมอหญิงที่เรารออ่านฉากฟินเว่อร์กับท่านแม่ทัพ ให้ต้องยอมถอยทัพไปตั้งค่ายรอเป็นคิวถัดไป
เรื่องย่อ
นางเอก ‘ชาหวาน’ หญิงสาวที่เกิดและโตแบบปากกัดตีนถีบอยู่ในนิวยอร์ค เพราะแม่เป็นโรบินฮูด (กลุ่มคนที่หลบหนีเข้าเมืองและอยู่ในประเทศโดยไม่มีวีซ่า) ใช้ชีวิตกับแม่ที่ป่วยหนักเพียงสองคน ด้วยความที่นางเป็นเด็กรักดีมาก เรียนเก่งจนได้ทุนมหาวิทยาลัยชื่อดัง แถมยังขยันทำงานพิเศษอย่างหนักเพื่อหาเลี้ยงแม่ เคราะห์ซ้ำกรรมซัดเมื่อตรวจพบว่าแม่ของนางเป็นมะเร็งระยะที่สาม แต่ไม่มีเงินรักษา แถมไม่มีประกันสังคม ทำให้นางเอกต้องดิ้นรนหาเงินมารักษาแม่ และได้พบความหวังกับอาชีพ ‘ขายไข่ หรือ Egg Donor’
พระเอกสุดหล่อ นพ.เตรัณย์ นายแพทย์ชื่อดังผู้เชี่ยวชาญด้านมีบุตรยากผู้แสนร่ำรวยและประสบความสำเร็จ แต่ดูเหมือนคนที่มีพร้อมทุกอย่างกลับไม่สามารถครอบครองสิ่งง่าย ๆ ที่เป็นพื้นฐานชีวิตเช่น ‘ความรัก’
ด้วยอายุอานามที่ปาเข้าไปสามสิบกว่า กับการโดนแม่กดดันอยากให้แต่งงาน ทำให้คุณหมอ ‘พี่เต’ มองหาคนที่ใช่ ผู้หญิงที่เขาถามตัวเองว่า ‘ชั่วชีวิตเขา จะมีโอกาสได้เจอใครสักคนที่ทำให้ใจเต้นแรงเร็วราวโลกหยุดหมุนไหมหนอ’
โชคชะตาฟ้าลิขิตสไตล์นิยายไทย ที่ทำให้นางเอกมีเหตุได้เดินชนและตกเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของพี่เต และแน่นอนตามสไตล์นิยายรักที่เมื่อตาต่อตามาประสาน โลกหยุดหมุน หัวใจเต้นแรง แต่โดยไม่ทันตั้งตัว สาวเจ้าก็หลุดออกไปจากอ้อมกอดโดยไม่ได้ทิ้งรองเท้าแก้วเอาไว้ เหลือไว้แต่รอยอาลัยอาวรณ์กับอารมณ์อกหักให้กับเจ้าชายผู้น่าสงสาร
และแล้วหากไม่ใช่ฟ้าก็ต้องเป็นนักเขียนเนี่ยแหละ ที่ลิขิตให้นางเอกดิ้นรนหาทางรอดให้กับแม่ด้วยการไปหาศูนย์แพทย์ที่ทำการวิจัยการรักษาโรคมะเร็ง ซึ่งแน่นอนว่าเป็นโรงพยาบาลที่พระเอกทำงานอยู่ที่นั่น ด้วยเงื่อนไขของแม่นางเอก ทำให้ไม่สามาร��รับการรักษาได้ฟรี เปิดช่องให้พี่เตของเราสบโอกาสคว้านางมาครอบครองด้วยการเสนอให้ชาหวานมาเป็นแม่อุ้มบุญ พระเอกเจ้าเล่ห์วางแผนจัดการมัดมือชกจนในที่สุดจับนางเอกแต่งงาน (ในนาม) ได้สำเร็จ โดยมีแผนในใจว่าการอุ้มบุญจะไม่ต้องเกิดด้วยหลอดทดลองเล็ก ๆ ^///^
หลังจากนั้นก็ว่ากันไปตามท้องเรื่อง ซึ่งคงเดาได้ไม่ยากว่าจะต้อง Happy ending ที่พระเอกทำให้นางเอกรักได้ และลงเอยด้วยการมีลูกกันจริง ๆ โดยไม่ต้องต้องรับจ้าง
*****
นิยายเรื่องนี้พล็อตโดยทั่ว ๆ ไป ไม่ได้มีอะไรซับซ้อน ยังคงเป็นนิยายรักในสมัยนิยม แต่สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้แตกต่างจนต้องหยิบมารีวิวคือความพิเศษของงานเขียน
ตามที่เกริ่นไว้ตอนต้นว่า ด้วยฝีมืองานเขียนจีนที่เต็มไปด้วยความหนักแน่นด้านเนื้อหาและข้อมูล ทำให้อยากรู้ว่าหากชลันตีเขียนงานไทยจะออกมาแนวไหน
หลังจากจบหน้าสุดท้ายหากจะพูดถึงความประทับใจที่มีต่อหนังสือเล่มนี้ ที่โดดเด่นที่สุดเลยคงเป็นเรื่องความหนักแน่นของเนื้อหา ทุกบรรทัด ทุกหน้า ต้องยอมรับเลยว่าผู้แต่งใส่ใจทุกรายละเอียด เนื้อหาของนิยายตั้งอยู่บนพื้นฐานข้อมูลความเป็นจริง
สถานที่เกิดเหตุคือนิวยอร์ค ซึ่งคนที่อ่านนิยายเล่มนี้จบ สามารถไปเดินตามรอยแต่ละหน้าแล้วรู้ว่าจะกินอะไรอร่อย จะขึ้นรถสายไหน ไปที่นี่แล้วต้องไปมองหาไฮไลต์อะไร จุดเล็กจุดน้อยซึ่งแม้แต่คนที่มีประสบการณ์จริงอาศัยอยู่ในพื้นที่บางคนก็อาจไม่ทันได้สังเกตุ แต่ผู้เขียนลงรายละเอียดไว้เยอะมากกกกกก ละเอียดเสียจนเราคิดว่ากำลังอ่านหนังสือนำเที่ยวกรุงนิวยอร์ค เหมือนเกาะหลังพี่เตกับหนูชาหวานไปด้วยทุกย่างก้าว
ในส่วนของข้อมูลด้านวิชาการ การขายไข่และการรักษามะเร็งนั้น ละเอียดเสียจนหากอยากจะขายไข่ตัวเองขึ้นมาบ้าง ก็คงไม่ต้องไปค้นคว้าหาข้อมูลเพิ่มอีก อ่านไปได้ครึ่งเรื่องยังแอบสงสัยว่าคุณชลันตีหากไม่มีอาชีพเป็นหมอก็ต้องมีคนข้างกายที่ให้ข้อมูลได้เจาะลึกปานนั้น
ฟังแล้วดูเหมือนเป็นอะไรที่เคร่งเครียด แต่ แต่ แต่...ใครจะไปรู้ว่าข้อมูลมากมายเหล่านั้นไม่ได้อยู่ในเชิงอรรถที่แสนจะน่าเบื่อ แต่ไปกระจายอยู่ในบทสนทนา ในเนื้อหาที่ผู้เขียนสอดแทรกเข้าไปอย่างกลมกลืน ทำให้ไม่รู้สึกเครียดในการอ่าน และก็ยังอธิบายให้เข้าใจได้ง่ายในเรื่องที่เหมือนจะยาก
อีกจุดที่ประทับใจงานชิ้นนี้มากจริง ๆ คือความละเมียดละไมของอารมณ์รัก ความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ เติบโต สถานการณ์ที่แสนจะพื้น ๆ สามารถถูกเอามาเขียนให้อ่านแล้วฟินตาม พร้อมกับลุ้นว่า พี่เตจะฟิวขาดจับนางเอกกดหรือยัง แอบผิดหวังเล็กน้อยที่เรื่องนี้ไม่มีติดเรตมาให้คึกคักเอาเสียบ้างเลย มีบ่นในใจว่า ‘พี่เตจะสุภาพบรุษอะไรขนาดน้านคร๊าาา ไม่ต้องก็ได้ม้าง’
ความพิเศษของนิยายโรมานซ์แบบชลันตี ถ่ายทอดออกมาเป็นความรักแบบที่จับต้องได้ ไม่ต้องโน้มน้าวก็เชื่อได้ เราเคยอ่านนิยายรักมาหลายร้อยเรื่อง มีไม่น้อยที่อ่านแล้วเกาหัวว่า รักกันด้วยเหตุแค่เนี๊ยะนะ!! เค้าไปรักกันได้ไงเมื่อไหร่เนี่ย!! สำหรับผู้หญิงขายไข่ มีมุกคนแก่จีบเด็ก มุกเด็กอ้อน (เอาตัง) คนแก่ (เดี๋ยวจะจำไปทำกับคนที่บ้านมั่ง) ให้คะแนนด้านอารมณ์อบอุ่น ความละมุนละไมกับความหวาน เอาไปเต็มสิบ
และอีกส่วนที่ชอบมากเป็นพิเศษคือ การกระจายบทและวางน้ำหนักของตัวละครอื่นได้พอดี ๆ ไม่มากไม่น้อย แม้มีพล็อตประมาณว่า แม่ผัวรังเกียจลูกสะใภ้ ตัวอิจฉาและนางร้ายที่พยายามมาฉกพระเอก แต่ทั้งเรื่องกลับไม่มีการต้มมาม่าหรือต้องกางมุ้งเพราะยุงชุม เป็นเรื่องที่ตัวละครตอบสนองแบบมีวุฒิภาวะของคู่รักและคนมีครอบครัวที่เหมาะสมกับแบ็คกราวน์ชีวิตและสถานะทางสังคมอย่างยิ่ง ซึ่งอันนี้ต้องชื่นชมความสามารถของผู้เขียนที่คุมเรื่องอยู่ ทำให้คงอรรถรสแบบไม่น่ารำคาญ แถมแทรกด้วยความฟิน
ฟันธงได้ว่าผู้หญิงขายไข่เป็นนิยายรักที่ดีเกินความคาดหมาย ทั้งที่เราเกือบ ๆ จะไม่ตามต่อหลังจากอ่านในเว็ปไปได้พักหนึ่ง เพราะรู้สึกว่าอาจไม่ใช่แนวที่ตัวเองชอบเพราะมีเนื้อหาจริงจังมากไปนิด โดยส่วนตัวเป็นคนชอบอ่านนิยายเอาอารมณ์กับความเพ้อฝันล้วน ๆ เพราะฉะนั้นก็ต้องบอกว่า ในส่วนนี้ไม่ถูกจริตตัวเองสักเท่าไหร่ แต่...เพราะผู้หญิงขายไข่เป็นงานที่ดีมากจนไม่อาจมองข้ามเพียงเพราะรสนิยมของตัวเอง แล้วไม่เอามาพูดถึงไม่ได้ หากคนที่ชอบงานลักษณะนี้ รับรองเลยว่าจะไม่ผิดหวัง เพราะแม้แต่เรา ที่พอได้อ่านจนจบแล้ว...ก็ยังมีความสุข...และอมยิ้ม

[Kanchanok Ajchariyavanich · Rating 2 out of 5]

ชื่อกับคำโปรยน่าสนใจทำอยากรู้ อยากอ่าน อยากเข้าใจกระบวนการขายไข่ พออ่านข้อมูลแน่น เขียนให้เห็นภาพความรู้สึกสาวคนนึงต้องทำใจเสียสละขายไข่เพื่อช่วยแม่ ครึ่งแรกเหมือนจะปูเรื่องมาดี แต่มาแผ่วเรื่องตอนครึ่งหลัง สิ้นสุดการเก็บไข่ ก็ไม่มีเรื่องราวอีก แม่ก็ตายไปอย่างดื้อไร้น้ำหนัก เหมือนไม่มีความสำคัญ ระหว่างนั้นก็มีเรื่องความรักแบบเด็กๆ มีตัวร้ายมาปั่นป่วนที่เหมือนเด็กในละครไทย แม่ผัวก็ไม่มีเหตุผล จุดนี้ทำให้รู้สึกรำคาญใจ งี่เง่า มันแป่วลงจริงๆ เหมือนโดนหลอก ด้วยตั้งชื่อเรื่องให้น่าสนใจ พร้อมคำโปรย

[Irisa · Rating 3 out of 5]

ชอบช่วงแรกๆ ที่นางเอกไปตรวจร่างกายเพื่อขายไข่กับเอเจนซี่ค่ะ มีขั้นตอนหลายๆ อย่างที่ไม่เคยรู้มาก่อน น่าสนใจดี แต่ด้านความรักความผูกพันระหว่างพระเอกนางเอกคือรู้สึกเบาหวิวมาก ไม่หวาน ไม่ลึกซึ้ง รักกันตอนไหน

นางเอกเป็นคนไม่มีเพื่อน วันๆ เอาแต่ทำงานหาเงินกับเรียนหนังสือ ไปทำงานที่ร้านอาหารไทย ก็เจอนายจ้างที่ทำให้นางเอกต้องแข็งกร้าวเพื่อรักษาสิทธิตลอด เวลานางเอกไม่พอใจคำตอบของหมอหรือพยาบาล ก็มักเหวี่ยงวีนอยู่บ่อยๆ อ่านจนจบแล้วก็ยังสงสัยว่าพระเอกหลงรักนางเอกตรงไหน เพราะอะไร😅 พรหมลิขิต? หน้าตาดี? นางเอกรักแม่มาก? เรื่องนี้นางเอกย้ำบ่อยมากว่าตัวเองเรียนเก่งจนได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง แต่หลังจากแต่งงานกับพระเอกและได้เงินพระเอกมาแล้ว ชีวิตนางเอกก็ดูเลื่อนลอยชอบกล ไปเยี่ยมแม่ เดินเล่น ว่างๆ ก็ไปเที่ยวกับพระเอก

ส่วนตัวละครพระเอกไม่แน่ใจว่าผู้เขียนอยากให้ไปทางไหนดี เป็นหมอที่เก่ง อ่อนโยน เป็นผู้ชายสายเปย์ แต่ก็เจ้าเล่ห์ เห็นแก่ตัว อยากเอาชนะเพื่อนสนิทที่ทำท่าจะมาชอบนางเอกจนตัดสินใจแบบหุนหันพลันแล่น รีบแย่งนางเอกมาด้วยการยื่นข้อเสนอบังคับให้นางเอกต้องยอมมาผูกมัดด้วย ตอนแรกที่พระเอกสั่งให้นางเอกเลิกทำงานทุกอย่างคือเราใจแป้วเลย ถ้าบังคับให้นางเอกต้องติดแหงกอยู่กับพระเอกคนเดียวโดยไม่มีรายได้ หาเลี้ยงชีพด้วยตัวเองไม่ได้คือเป็นสัญญาณไม่ดีแล้ว😅 โชคดีที่พระเอกยังยอมให้นางเอกทำอาหารไปฝากขายตามร้านอาหารแก้เบื���อได้

เรื่องนี้รู้สึกเหมือนพยายามขยี้ปมหลายๆ อย่าง แต่ไปไม่สุดซักทาง มีทั้งความน้อยอกน้อยใจของนางเอกที่การแต่งงานเป็นแค่เรื่องหลอกลวง มีเรื่องอาการป่วยหนักของคุณแม่นางเอก มีหมอเพื่อนสนิทพระเอกที่ทำท่าจะผิดใจกันเพราะมาชอบผู้หญิงคนเดียวกัน มีผู้หญิงที่เป็นคู่นอนเก่าของพระเอกไม่ยอมเลิกราไป มีผู้หญิงที่แม่พระเอกเลือกให้เข้ามาวุ่นวายในชีวิต แล้วมีแม่พระเอกรังเกียจนางเอกอีก เลยเหมือนกับว่านอกจากเรื่องการขายไข่แล้ว ผู้เขียนไม่รู้ว่าเรื่องราวจะไปทางไหนต่อดีเลยวนมาให้ดราม่าซะงั้น เลยชอบช่วงแรกๆ ค่ะ แต่หลังจากนั้นคือค่อนข้างน่าผิดหวัง

[Anya · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายที่พล็อตเรื่องใหม่มาก ได้ความรู้เกี่ยวกับอาชีพการบริจาคไข่อย่างจริงจัง ฉากเรื่องในเมืองนิวยอร์ค ทำให้เหมือนได้เรียนรู้ชีวิตในนิวยอร์คไปด้วย เนื้อเรื่องก็น่ารัก ชีวิตที่แสนอาภัพของชาหวาน โชคดีที่มีหมอเตรัณย์อยู่เคียงข้าง จนเราก็แอบอิจฉาชาหวานหนักอยู่ ถึงชาหวานจะดูอาภัพ แต่ถึงเวลาสู้ ก็สตรองไม่น้อย ฉลาดสมกับเป็นนักศึกษาแห่งมหาลัยชื่อดังจริงๆ สนุกมากๆๆๆ ^^

ชีวิตของชาหวาน ต้องทำงานอย่างหนักเพื่อเลี้ยงดูตัวเองและแม่ โชคดีที่เธอเป็นเด็กฉลาด จึงได้รับทุนเรียนจนจบปริญญาตรีจาก Columbus University หลังจากรู้ว่าแม่ป่วยเป็นมะเร็ง เธอเลือกที่จะสมัครเป็นผู้บริจาคไข่ เพราะเห็นว่าเธอจะได้รับเงินจำนวนมากจากการได้รับเลือกเป็นผู้บริจาค

เตรัณย์ สูตินารีแพทย์แห่งศูนย์วิจัยของ Columbus University แอบหลงรักชาหวานตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเธอโดยบังเอิญ แต่กลับคลาดกันไป เมื่อเธอเดินเข้ามาหาเขาอีกครั้งพร้อมกับขอความช่วยเหลือให้เขาช่วยติดต่อแพทย์ศูนย์มะเร็งของศูนย์วิจัย ให้ช่วยรับเคสของแม่เธอไว้ในความดูแล เตรัณย์จึงถือโอกาสนี้ ยื่นข้อเสนอให้เธอบริจาคไข่ให้เขาและรับเป็นแม่อุ้มบุญของลูกเขา เพื่อแลกกับความช่วยเหลือ และเขายินดีจดทะเบียนสมรสและรับเธอเป็นภรรยา ชาหวานไม่มีทางเลือก จึงต้องตอบตกลง

ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เตรัณย์ดูแลชาหวานเป็นอย่างดี สมกับที่เคยเอ่ยไว้ว่า'ชีวิตการเป็นเมียหมอเต สบายและน่าอิจฉา' มีเงินใช้จ่าย ไม่ต้องทำงาน ยามว่างหมอเตก็พาไปเที่ยว ปกป้องชาหวานจากปัญหาแม่ผัว ลูกสะใภ้ อยู่ข้างๆกันทั้งในยามทุกข์และสุข ความรักก่อตัวขึ้นในใจของทั้งคู่ และจับมือกันฝ่าฟันทุกปัญหา สร้างครอบครัวที่แสนสุขอยู่ด้วยกัน และมีพยานรักตัวน้อยที่เกิดจากตัวอ่อนที่หมอเตเคสผสมไว้

[Nattida K · Rating 5 out of 5]

4.5 points
สนุกดีค่ะ สำนวนอ่านง่าย อ่านแปบๆ จบเล่ม พระ-นาง น่ารักมากกกกก พระเอกนี่สายเปย์สุดๆ
ไรท์เตอร์จะบรรยายเกี่ยวกับการขายไข่ ตรงนี้ไม่เยอะไปค่ะ แต่ว่าศัพย์บางอย่างมันเยอะเกินไป แต่เข้าใจว่าพยายามสื่ออะไร

หัก 0.5 point ช่วงแรกที่ พระเอกขอนางเอกแต่งงาน คือ มันเร็วเว่อร์ไป แต่โอเค เข้าใจว่ามันต้องมีเหตุผลที่นางเอกจะยอมให้เปย์ ละก็ หลังๆ นี่วนเข้าพลอตเดิมๆ พระเอกมีคู่มั่น คู่มั่นมาป่วนขีวิต แม่ผัวไม่ชอบลูกสะใภ้ คือตรงนี้มันโบราณไปหน่อย

รวมๆแล้วก็ถือว่าสนุกค่ะ คนชอบแนวสะบายๆ เรียลหน่อยๆ ไม่ดราม่าแนะนำเลย เราว่าลองอ่านคำโปรยดู ถ้าคุณสนใจ ถูกจริต ก็หยิบอ่านเลยค่ะ ถ้าอ่านรีวิวแล้วมันทำให้อยากอ่านน้อยลอง คุณอาจจะพลาดนิยายดีๆ ก็ได้ 🙃

Nattida wrote

[Aoon Ungkira · Rating 1 out of 5]

เป็นนิยายที่สอดแทรกเนื้อหาความรู้วิชาการไม่น้อยเลย สาระมาเพียบ นักเขียนความรู้แน่นมาก แต่เราไม่ค่อยสัมผัสถึงเคมีพระนาง ยิ่งนางเอกแทนตัวเองว่าหนู เรายิ่งไม่อินเลย ซึ่งจะแทนตัวเองว่าอะไรก็ไม่ผิดหรอก เราไม่อินของเราเองนี่ล่ะ เป็นส่วนที่ทำให้สะดุดในใจ แต่ในส่วนอื่นๆก็อ่านได้เพลินๆ

[Benji · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องไม่เยิ่นเย้อ

[Start Kongniwatsiri]

ตามมจาก แต่งงานกี่ครั้งก็ยังเป็นเธอ รู้สึกว่าผู้แต่งเขียนสนุก เนื้อเรื่องน่าติดตามตลิด มีความเป็นชีวิตจริงในตัวของละครนั้นๆๆ

[Chompoo Choti · Rating 3 out of 5]

ผู้หญิงขายไข่ เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่สะดุดหูสะดุดตาและใจเพราะชื่อเรื่องมาก่อนอื่นเลย ก่อนอื่นสงสัยเลยว่านางเอกเรานี่เป็นแม่ค้า เปิดร้านขายไข่หรืออย่างไร แล้วอะไรทำไมถึงทำให้เรื่องนี้สำคัญนัก เก็บความสงสัยเงียบๆ เอาไว้แล้วก็เปิดอ่านแล้วกัน

โดยรวมแล้วถือว่าเรื่องนี้อ่านได้เพลินผสมกับได้ความรู้ดีค่ะเพราะตามชื่อเรื่องเลย เพราะนำเรื่องของ Egg Donation หรือการบริจาคไข่ซึ่งถือว่าเป็น #อาชีพที่ถูกกฏหมายของอเมริกา ในเรื่องนี้ถือว่าคนเขียนเอาอยู่นะคะในเรื่องการถ่ายทอดเรื่องราวออกมาให้ดำเนินไปตามพล็อตที่ให้ไว้แก่ ชาหวาน นางเอกของเรื่องที่มีความจำเป็นต้องใช้เงินเพื่อการรักษาตัวของแม่ และก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยเพราะเธอเองก็ต้องหาเงินมาดำเนินชีวิตด้วยเช่นกันโดยปูพื้นชีวิตของเธอกับแม่เอาไว้ว่าไม่ได้อยู่อเมริกาอย่างสบายๆ เมื่อต้องมาเจอกับปัญหาความจนกับความเจ็บป่วยสิ่งที่ทำได้ก็คือสิ่งที่ “เป็นไปได้” ของชาหวานก็คือการหาเงินที่รายได้ดีแล้วจังหวะอ่านเจอเรื่องของการบริจาคไข่เธอก็สนใจ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยเพราะว่ารายละเอียดที่คนเขียนใส่เอาไว้มันก็มีอยู่มากโข เมื่อเงินได้ไม่ทันใจแต่อาการของแม่ก็ยิ่งแย่จังหวะของการเจอะเจอกับพระเอก พี่เต -- หมอสูติ หล่อเหลา ฉลาด และไฮโซก็โผล่มา เรียกว่าเป็นอัศวินขี่ม้าขาวมาเพื่อช่วยเหลือโดยแท้ค่ะ

ความรักของพระนางเป็นเรื่องที่คนอ่านอย่างเราอาจจะมองว่ามันดูฟุ้งๆ ไปหน่อย แต่เอาล่ะ เมื่อทำใจว่ามันคือนิยาย 555 เราก็พยายามจบๆ สมองให้เอาเรื่องเครียดทิ้งเสีย เพราะพี่เต คือพระเอกสายเปย์ตัวจริง เพราะจะว่าไปเค้าก็รักก็ชอบของเค้าแล้วมันลึกในใจตรงที่ว่า หนุ่มคนนี้มุ่งมั่นอยากเจอสาวที่ทำให้หัวใจหวั่นไหววาบหวามแล้วจังหวะมาเจอนางเอกของเราที่แบบว่าทำเอาอาการนี้เกิดพี่เตเค้าก็มุ่งมั่นจริงจังว่า เอาล่ะ ในเมื่อก่อนหน้าเคยเจอนางเอกหลายครั้งแล้วพลาดสานต่อความสัมพันธ์งั้นเมื่อเจอในสถานการณ์จำเป็นและนางเอกต้องการความช่วยเหลือเค้าก็ยื่นมือช่วยแต่มันมีนอกในนิดหน่อยที่ว่าเค้าก้ต้องการสิ่งแลกเปลี่ยนบ้างมันน่าจะได้อยู่ และแล้ว นางเอกต้องการขายไข่ เขาก็รับซื้อแต่เค้าต้องสร้างเองนะ กรี๊ด 5555


อย่างที่บอกว่าความสัมพันธ์ของพระนางนั้นดูฟุ้งๆ ไม่ค่อยอินสำหรับคนอ่านอย่างอิฉันเท่าไหร่ แต่มันก็ใช่ว่าจะเป็นตลอดเวลาในช่วงระยะเวลาการอ่านเพราะมันก็จะมีจังหวะที่แอบหวั่นไหวเบาๆ เหมือนกันเวลาพระเอกเค้าเอ่ยปากบอกเล่าในบทสนทนา ซึ่งส่วนนี้เราจะชอบมากกว่าที่นางเอกจะแสดงออกต่อพระเอก อ่ะ แน่นอนอยู่แล้วค่ะเพราะส่วนนี้เราจะไม่ค่อยโดนอย่างแรงเรียกว่าคะแนนความสงสารนางเอกตกไปหน่อยเพราะไอ้นิสัย “งก” และ “ขี้ขอ” ของนางเอกเราไม่ชอบเลย 555 อันนี้อาจจะเพราะเจอคนแบบนี้ไงคะเลยแบบว่าเบะปากตลอดเวลาอ่านเจออะไรที่จะต้องแบมือขอเงิน ซึ่งพอมาเจอพระเอกจ่ายให้แล้วมีคำพูดน่ารักๆ ออกมา อิฉันอ่านไปแล้วก็ได้แต่บอกว่า “เออ นางโชคดี” ตลอดการอ่านเลย เออ คิดไปคิดมามันคือความอิจฉาริษยานางเอกหรือเปล่าก็ไม่รู้เนาะ 5555 แต่ช่างค่ะ อ่านไปแล้วก็ดีจริงพระเอกเค้าสายเปย์ ยอมเปย์ หมดตัวก็ยอม ขนาดผิดใจกับแม่เพราะรักเมีย ก็ยอม เออ แน่ะ ตรงนี้ก็ถือว่าน่ารักดีละกัน

สิ่งหนึ่งในเรื่องนี้นอกจากเรื่องของความรู้ ข้อมูลของการบริจาคไข่ที่คนเขียนใส่มาเป็นอย่างดีแล้วยังชอบใจที่เรื่องนี้ให้ความรู้สึกมาก��ายของความผูกพันของแม่กับลูก อ่านแล้วซึ้งดีค่ะแม้กระทั่งในส่วนของนางเอกที่คิดถึงแค่ว่าแต่งงาน มีลูก แล้วก็แยกทาง แต่พอมาถึงระยะหนึ่งก็คิดเรื่องการยกลูกไว้ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องของความฉุกคิดในใจของสายสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกซึ่งถือว่าเราชอบนะตรงนี้น่ารักดีค่ะ และถือว่าเป็นไฮไลท์ของเรื่องนี้เลยล่ะสำหรับความสัมพันธ์ตรงนี้ แล้วยินดีที่ได้อ่านเรืองนี้ในช่วงเดือนแห่งวันแม่ค่ะ

[M · Rating 4 out of 5]

ก่อนอื่นต้องขอชมผู้แต่งก่อนว่าทำการบ้านดีมาก การบริจาคไข่ ซึ่งเราเคยแต่ได้ยิน แต่ไม่รู้ขั้นตอนอะไร การอ่านอันนี้ได้ความรู้และได้รู้ขั้นตอนของผู้หญิงขายไข่จริงๆ ตอนแรกว่า เอ ไปขายบ้างดีไหม แต่พอ่านรายละเอียดแล้ว... อืม อย่าเสียเวลาเลย 55555

ส่วนเนื้อเรื่องก็ น่ารักดี อ่านได้แบบอยากรู้ พี่เตน่ารักมาก
แต่ขัดใจตรงที่เรียกนางเอกว่าหนู... ไม่รู้อ่ะ แสลงหูจุง 555 แปลกๆ ไม่ค่อยชอบ
แต่ไม่เป็นไร พี่เตน่ารักมากอยู่ดี ถึงจะสวีทวี้ดวิ้ว แต่เราก็จินตนาการพี่เตไม่ค่อยออกนะ
สิ่งที่เป็นจุดอ่อนสำหรับเราคือการที่ไม่ได้บรรยายตัวละครให้ละเอียด และไม่ค่อยเน้นย้ำเท่าไหร่
คือบางทีนิยายเค้าจะเน้นๆ แทรกไปในบทว่าตาสีน้ำตาล ตีสีดำ ผมยุ่ง ผมเป็นลอน ผมยาว
แต่นี่ไม่รู้ว่าพี่เตผมเป็นยังไง ผมสั้น ผมยาว ผมยุ่ง หรือเซ็ทเป็นทรงสวย นี่เลยไม่รู้ทำไมคิดว่าพี่เตผมยาวแล้วมัดรวบเนี้ยบๆ ตลอด แต่คิดว่าคงไม่ยาวหรอก เป็นหมอนี่ แต่ในเมื่อเค้าไม่อธิบาย เราก็มโนไปละกันนะ 55555
นางเอกก็เหมือนกัน กว่าจะรู้ว่าผมยาว ก็กลางเรื่องแล้ว ตอนแรกนึกว่าผมสั้นด้วยซ้ำ เลยกลายเป็นว่าทั้งเรื่องจินตนาการไปว่านางเอกผมสั้น เพราะนางเอกน่าจะลุย หุ่นก็ไม่รู้ว่าสรุปอวบอิ่มหรือผอม เพราะบางหน้าบอก "พี่เตกอดเอวคอดกิ่ว" แต่บางหน้าบอก "ร่างอวบอิ่มของหญิงสาว" กำลังทำนู่นนี่ อันเดียวที่พอจะให้รายละเอียดหน่อยคือ นางเอกหุ่นอยู่ในเกณฑ์ดี แต่ไม่รู้สูงหรือเตี้ย ไม่รู้สิ มันขาดรายละเอียดตรงนี้ไปเยอะ เสียดายก็ตรงนี้อ่ะนะ บรรยายกล้ามพระเอกเยอะไปหน่อย รู้แล้วว่าหุ่นแซ่บ!

แต่เอาเถอะ เรื่องราวทั้งหมดก็เบาๆ อ่านได้
ส่วนตัวให้สี่ดาวเพราะความน่ารักพระเอกล้วนๆ ตัวนางเอกไม่ใช่ไม่ดีนะ ก็น่ารักแหละ แต่ยังไม่สุดๆ สำหรับเรา นางมีค่ากลางเยอะไปหน่อย จะเจ้าเล่ห์ก็ไม่สุด จะอ่อนแอก็ไม่่ จะเข้มแข็งก็เปล่า
สิ่งที่นางชัดคือ นางอดทน และนางไม่ย่อท้อ นางรักแม่มากกกกกกกกกกก รู้แค่นี้
ความดราม่าที่คิดว่าจะมากมาย ก็ไม่ มาตอนเกือบจบเล่ม มีอยู่ประมาณสิบหน้าเองมั้ง ซึ่งนางเอกก็ตอบโต้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้สะใจอะไรมาก ทุกอย่างมันจึงเป็นค่ากลาง

สรุปสี่ดาวเพราะพี่เตชัดเจน 5555 และเป็นตัวแปรที่ทำให้เกณฑ์การให้คะแนนพลิกโผขนาดนี้ ถ้าไม่มีพี่เต เหลือสามแน่ๆ... ค่ากลางไง หึหึ

[Gam Soonsun · Rating 2 out of 5]

ตอนแรกๆเปิดมาน่าสนใจดี พระเอกเพอร์มาก นางเอกก็รันทดเหลือเกิน เหมือนดูละครดราม่าน้ำเน่าหลังข่าวจนพอนางเอกได้อยู่กับพระเอก นางก็เอาแต่พึ่งพระเอกทุกเรื่อง ยิ่งเรื่องเงิน อ่านแล้วรู้สึกนางเอกเหมือนเป็นง่อยทำอะไรไม่เป็น ทั้งๆที่น่าจะผ่านปสกชีวิตมาเยอะ น่าจะพึ่งตัวเองได้มากกว่านี้ เอะอะก็แบมือขอเงิน คนอื่นอาจจะไม่รู้สึกอะไรแต่เราคิดว่ามันน่าเกลียดแม้จะแต่งงานกันแล้ว คือนางกะเอาคุ้มจริงๆ ยิ่งอ่านยิ่งอคติกับนางเอก พระเอกก็เกือบจะดีละแต่ก็ธรรมดา เราอาจจะไม่อินกับรักแรกพบด้วยแหละ555 อ่านแล้วไม่อินแต่เรื่องทำการบริจาคไข่ต้องยอมรับว่าคนเขียนทำการบ้านมาแน่นมาก ได้ความรู้เยอะจากเรื่องนี้

[Nut Smile · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องของนางซินverไทย เพราะเหตุการณ์บีบบังคับให้ต้องแต่งงานกับพระเอก
สุดท้ายรักกัน แต่โดนกีดกันจากแม่สามี ก็คือพล็อตเรื่องน้ำเน่าประมาณหนึ่ง......
ขัดใจหน่อยๆเวลานางเอกแบมือขอเงินพระเอกเนี่ยยยย พระเอกก็ให้ด้วยความเอ็นดู แต่คนอ่านคือแบบอิหยังว่ะ ที่นางเอกกับแม่ลำบากก็เพราะขาดเสาหลักอย่างพ่อไปไม่ใช่หรอ มันไม่ทำให้คิดได้เลยหรอว่าเราควรยืนได้ด้วยลำแข้งตัวเอง เพราะถ้าพระเอกไม่อยู่นางเอกก็จะวนลูปกลับไปเหมือนแม่ตัวเองอีก โอ้ยยยยย........ เอาเป็นว่าจะหยิบมาอ่านอีกรอบถ้าอยากวิ่งอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์แล้วกัน

[Saisamphan K. · Rating 4 out of 5]

อ่านแล้วรู้สึกถึงความอบอุ่น อบอุ่นไปกับความรักของพี่เตมีต่อชาหวาน ผู้ชายอะไรนอนกอดสาวคนรักได้เป็นปี อ่านไปก็ได้ความรู้ไปทุกขั้นทุกตอนของการบริจาคไข่ อีกอย่างที่สัมผัสได้การใช้ชีวิตอยู่ NYC บรรยายจนเห็นภาพอยากไปเที่ยวตาม การดำเนินเรื่องมีเหตุและผลของการกระทำ มีน้ำหนัก การตัดสินใจของชาหวานบริจาคไข่ รู้สึกว่าตัดสินใจไม่ผิดที่ซื้ออ่านในราคาที่สูง นิยายเรื่องนี้เป็นสีขาวจริง ๆ ไม่มีการเขียนอะไรในแง่ไม่ดี ไม่สุภาพเลย แต่ก็สามารถเขียนถ่ายทอดออกมาได้สวยงาม feelgood

[Apple Zhao · Rating 5 out of 5]

สนุกดีค่ะ อ่านง่าย น้ำเน่านิดหน่อย ขีวิตนางเอกแสนยากเข็น มาเจอพระเอกสมบูรณ์แบบ มีทั้งความมั่นคง และอบอุ่น รักแรกพบ ที่ต้องวางแผนให้มาเป็นเมีย

[Nonnin · Rating 3 out of 5]

3/5

[รำพึง ลำพัง]

จะโกหกกันไปถึงไหน๊~