வண்ணக்கடல் / Vannakadal (வெண்முரசு / Venmurasu Book 3)

வெண்முரசு #3

by Jeyamohan

வண்ணக்கடல், மகாபாரதத்தின் மைந்தர்கள் பிறந்து வளர்ந்து
அவர்களின் பிறவியின் விளைவாக அடைந்த பெருமைகளையும்
சிறுமைகளையும் வன்மங்களையும் கோபங்களையும் பழிகளையும்
அடையும் சித்திரத்தை அளிக்கிறது. ஒவ்வொரு துளி நீரும் எப்படியோ
கடலைச் சென்றடைவது போல இதில் அத்தனை உணர்ச்சிகளும்
மெதுவாக பாரதப்பெரும்போர் நோக்கிச் செல்கின்றன.

இந்தப் பெருநாடகத்தின் நாயகர்கள் நால்வர். துரோணர், துரியோதனன்,
கர்ணன், ஏகலவ்யன். நால்வருமே அவர்களை மீறிய வாழ்க்கையின்
விசைகளால் பழிவாங்கப் பட்டவர்கள். அந்த ஆறா ரணத்தை ஆன்மாவில்
ஏந்திய வர்கள். அவ்வகையில் இந்நாவல் ஒன்றோடொன்று பிணைந்து
பெருகிச் செல்லும் வாழ்க்கையின் தவிர்க்க முடியாத திசையை சித்திரிக்கிறது.

1320 pages, Kindle Edition

First published May 1, 2014

About the author

B. Jeyamohan (also credited as Jayamohan) is one of the most influential contemporary, Tamil and Malayalam writer and literary critic from Nagercoil in Kanyakumari District in the south Indian state of Tamil Nadu.

He entered the world of Tamil literature in the 1990s, Jeyamohan has had impacted the Tamil literary landscape as it emerged from the post-modern phase. His best-known and critically acclaimed work is Vishnupuram, a deeply layered fantasy set as a quest through various schools of Indian philosophy and mythology. His other well-known novels include Rubber, Pin Thodarum Nizhalin Kural, Kanyakumari, Kaadu, Pani Manithan, Eazhaam Ulagam, and Kotravai. His writing is heavily influenced by the works of humanitarian thinkers Leo Tolstoy and Mohandas Karamchand Gandhi. Drawing on the strength of his life experiences and extensive travel around India, Jeyamohan is able to re-examine and interpret the essence of India's rich literary and classical traditions.
---
தந்தை பெயர் எஸ்.பாகுலேயன் பிள்ளை. தாத்தா பெயர் வயக்கவீட்டு சங்கரப்பிள்ளை. பூர்வீக ஊர் குமரிமாவட்டம் விளவங்கோடு வட்டம், திருவரம்பு. தாத்தா அடிமுறை ஆசான். ஆகவே சங்கு ஆசான் என அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். அப்பாவின் அம்மா பெயர் லட்சுமிக்குட்டி அம்மா. அவரது சொந்த ஊர் குமரிமாவட்டம் விளவங்கோடு வட்டம், திருவட்டாறு. அப்பாவுடன் பிறந்தவர்கள் இருவர். தம்பி எஸ்.சுதர்சனன் நாயர் தமிழக அரசுத்துறையில் வட்டார வளர்ச்சி அலுவலராக இருந்து ஓய்வுபெற்று இப்போது பத்மநாபபுரத்தில் வசிக்கிறார். அப்பாவின் தங்கை சரோஜினி அம்மா திருவட்டாறில் ஆதிகேசவ பெருமாள் ஆலய முகப்பில் உள்ள பாட்டியின் பூர்வீகவீட்டிலேயே வாழ்கிறார்.

அப்பா முதலில் வழங்கல் துறையில் வேலைபார்த்தார். பின் பத்திரப்பதிவுத்துறையில் எழுத்தராக வேலைபார்த்து ஓய்வு பெற்றார். அவரது பணிக்காலத்தில் பெரும்பகுதி அருமனை பத்திரப்பதிவு அலுவலகத்தில் கழிந்தது. 1984ல் தன் அறுபத்தி ஒன்றாம் வயதில் தற்கொலை செய்துகொண்டார்.

அம்மா பி. விசாலாட்சி அம்மா. அவரது அப்பாவின் சொந்த ஊர் நட்டாலம். அவர் பெயர் பரமேஸ்வரன் பிள்ளை. அம்மாவின் அம்மா பெயர் பத்மாவதி அம்மா. அவரது சொந்த ஊர் திருவிதாங்கோடு. நட்டாலம் கோயில் அருகே உள்ள காளி வளாகம் அம்மாவின் குடும்ப வீடு. அம்மாவுக்கு சகோதரர்கள் நால்வர். மூத்த அண்ணா வேலப்பன் நாயர், இரண்டாமவர் கேசவபிள்ளை. மூன்றாம் அண்ணா மாதவன் பிள்ளை. அடுத்து பிரபாகரன் நாயர். கடைசி தம்பி காளிப்பிள்ளை. அம்மாவுக்கு இரு சகோதரிகள். அக்கா தாட்சாயணி அம்மா இப்போது நட்டாலம் குடும்ப வீட்டில் வசிக்கிறார். இன்னொரு அக்கா மீனாட்சியம்மா கேரள மாநிலம் ஆரியநாட்டில் மணமாகிச்சென்று அங்கெ வாழ்ந்து இறந்தார். அம்மா 1984ல் தன் ஐம்பத்து நாலாம் வயதில் தற்கொலைசெ

Reviews

[Sandeep Rajamani]

கதை தொடர்ச்சியின் தன்மை
முதற்கனல் தர்மத்தின் விதை ஊன்றியது. மழைப்பாடல் அந்த விதை சிதைய தொடங்கிய கணத்தைப் பேசியது. வண்ணக்கடல் அந்த சிதைவின் விளைவுகள் — வரவிருக்கும் யுத்தத்தின் களத்தில் போரிடப்போகும் மனிதர்கள் — இளமையில் எப்படி உருவாகிறார்கள் என்று சொல்கிறது. இது ஒரு கடலின் வண்ணங்கள் — ஒவ்வொரு அலையும் ஒரு கதை, ஒவ்வொரு நீரோட்டமும் ஒரு வாழ்க்கை.

தத்துவ அடுக்குகள்
இளநாகன் என்ற தமிழகப் பாணனின் பார்வைக் கோணத்தில் விரிகிறது வண்ணக்கடல். இது ஜெயமோகனின் புத்திசாலித்தனமான தேர்வு. பாரத நிலத்தை ஒரு அப்பாவி வெளியாளனின் கண்களால் காணும்போது, நாமும் வாசகர்களாக அந்த அதிசயத்தை முதல்முறை அனுபவிப்பவர்களாகிறோம். இளநாகன் பஃறுளி ஆற்றைக் கடந்து தென்மதுரையை அடைந்து, அஸ்தினபுரியை நோக்கி வடதிசைப் பயணம் செய்கிறான் — இது மட்டும் ஒரு கதையோட்டம்; பாண்டவகௌரவர்களின் இளமையை தொட்டுச்செல்வது மற்றொரு சரடு. இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று பின்னிக்கொண்டு கடல்போல் விரிகின்றன.

கதாபாத்திரங்கள்
இளநாகன் — தமிழ் சங்க மரபின் பாணன். வசைபாடி மன்னனிடமிருந்து தப்பித்து வடக்கு நோக்கிப் பயணிக்கும் இந்த இளைஞனின் கண்களில் தான் மகாபாரத நிலம் நமக்கு காட்டப்படுகிறது. அவன் வெறும் கதைசொல்லி அல்ல — வரலாற்றின் சாட்சி. அவனது அவைக் கவிதை, அவனது ஓட்டம், அவனது தேடல் — இவை எல்லாம் ஒரு கலைஞனின் தர்மத்தை வரையறுக்கின்றன.

துரோணர் — துரோணர் வண்ணக்கடலில் எழுந்து வருகிறார். வறுமையில் வளர்ந்து, அவமானத்தால் உருவான அவரது ஆற்றாமை — அது மூர்க்கமாக சினந்தெழும்போது எதுவும் நிற்க இயலாது என்ற உணர்வை ஜெயமோகன் வாசகர் மனதில் நடுகிறார். ஆசிரியன் என்ற அதிகாரம், சாதி என்ற தடை, பழிவாங்கும் விருப்பம் — இந்த மூன்றும் ஒருவனில் சேரும்போது என்ன ஆகும் என்பதை துரோணர் கதாபாத்திரம் முன்னறிவிக்கிறது.

ஏகலைவன் — ஏகலைவன் துரோணரால் நிராகரிக்கப்படுகிறான் — ஏகலைவனின் அன்னையின் தீச்சொல் துரோணரை படைகலத்தில் வேரறுக்கும் ஆற்றல் கொண்டது என்று அந்த ஊழ் என்றோ ஒரு நாள் அவர் முன் எழும். கட்டை விரல் கொடுக்கும் தருணம் — அது அவமானமா, தர்மமா, அல்லது விதியின் நகையாடலா என்ற கேள்வி வாசகனை விடாது பின்தொடர்கிறது.

கர்ணன் — கர்ணனின் ஒளிமிக்க சித்திரத்தை இந்நாவல் காட்டுகிறது. துரோணருக்கு ஏற்பட்ட அவமரியாதையும் நிராகரிப்பும், கர்ணனுக்கு ஏற்படும்போது, துரோணருக்கு அகம் உருகியதை விட கர்ணனுக்கு உடைந்து விம்முகிறது. அந்த ஒப்பீடே கர்ணன் பாத்திரத்தின் ஆழத்தை தெரிவிக்கிறது. சூத புத்திரன் என்ற முத்திரை அவனை கொளுத்துகிறது — ஆனால் அந்த நெருப்பிலேயே அவன் ஒளிரவும் செய்கிறான்.

பாண்டவர்கள் மற்றும் கௌரவர்கள் — இளமையில் போர் ஆரம்பிக்கிறது. துரியோதனன்-பீமன், அர்ஜுனன்-கர்ணன் என எதிரெதிர் நிற்கப்போவோரை அகம் எளிதில் கண்டைய விழைகிறது. ஆனால் அவர்கள் இன்னும் சிறுவர்கள் — அந்த தூய்மையும் வரவிருக்கும் இரத்தமும் ஒரே மனதில் தங்குவது வாசகனை வேதனைப்படுத்துகிறது.

மொழி மற்றும் நடை
கதையும் காட்சி விரிப்பும் காவிய நடையில் நகர்வதால் சற்றே கடினமானதாக தோன்றலாம். ஆனால் அந்த கடினமே இந்நாவலின் சிறப்பு. சங்க தமிழின் அடர்த்தியும் வடக்கு நிலத்தின் புராண மொழியும் இளநாகனின் பயணத்தில் ஒன்றாகக் கலக்கின்றன. ஜெயமோகனின் மொழி இங்கு ஒரு வண்ணக்கடலே — ஆழமான இடங்களில் இருண்டு, மேலோட்டத்தில் மின்னும்.

இறுதிச் சிந்தனை
வண்ணக்கடல் முடியும்போது ஒரு உணர்வு மட்டுமே மிஞ்சுகிறது — இனி வரப்போகும் யுத்தம் தவிர்க்கமுடியாதது. ஏனென்றால் இந்த மனிதர்கள் இப்படியே வளர்ந்திருக்கிறார்கள். அவமானங்களால், நிராகரிப்புகளால், ஆசைகளால் — யுத்தம் யாரோ ஒருவர் செய்த தப்பின் விளைவல்ல, இந்த ஒவ்வொரு கணத்தின் கூட்டு விளைவு.

[Anitha Ponraj]

புத்தகம் : வெண்முரசு - வண்ணக்கடல்
ஆசிரியர் : ஜெயமோகன்
வாசித்தது : venmurasu.in
அச்சுப் பதிப்பு பக்கங்கள் :1320

வண்ணக்கடல் ஒரு பயணப் புத்தகமாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது.இளநாகன் எனும் பாணன் மேற்கொள்ளும் பயணம் போல் இது எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

முன் காலங்களில் தகவல் பரிமாற்றங்கள், அரச நிகழ்வுகள் போன்றவை நாட்டின் ஒரு பகுதியில் இருந்து மறு பகுதிக்கு பாணர்கள், சூதர்களின் வாய்மொழிப் பாடல்களாகவும், கவிதைகளாகவுமே அறிந்து கொள்ள முடியும் என்ற சூழலில் நாடோடிகளான அவர்கள் மூலம் தான் கதைகளை புனையவும், பரப்பவும் செய்திருக்கிறார்கள்.

அஸ்தினாபுரியின் கதைகளைக் கேட்டு அதைப்பற்றி மேலும் அறிந்து கொள்ளும் ஆவலில் அங்கு செல்லப் புறப்படுகிறான் இளநாகன். அவனுடன் நாமும் பயணிக்கிறோம்.

வழியில் அவன் சந்திக்கும் பாணர்கள், சூதர்கள் வாய்மொழிக்கதையாக மகாபாரதக் கதை தொடர்கிறது.

அரச வாழ்க்கையை பற்றி மட்டுமே இதுவரை வாசித்து வந்த நமக்கு இந்த புத்தகத்தில் எளிய, அன்றாட மனிதர்களின் வாழ்க்கையும் காண முடிகிறது.மகாபாரதம் என்ற நெடுங்காவியம் வாசிக்கும் எண்ணம் தோன்றாமல், ஒரு பாணனின் பயணக்குறிப்பு போல் வித்தியாசமாக ஆசிரியர் எழுதி இருக்கும் விதம் ஒரு மாறுபட்ட வாசிப்பாக இருக்கிறது.

கௌரவர்கள் சிறு வயது முதல் பாண்டவர்களை வெறுத்தார்கள் என்று நாம் கேட்ட கதைகளுக்கு மாறாக அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த அன்புடன் இருந்தார்கள், துரியோதனனும், பீமனும் மிகு‌ந்த இணைபிரியாத பாசத்துடன் இருந்தார்கள், சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளால் அவர்களுக்குள் பகை மூண்டது என்ற கதையோட்டம் எதார்த்தமாக தோன்றுகிறது.

துரோணர் துருபதர் போன்றவர்களின் இளமைக்காலங்கள் விரிவாக வாசிக்கக்கிடைத்தது.

அர்ஜுனனின் வில்வித்தை சிறந்த ஆசிரியர்கள் மூலம் வளர்ந்து வருவதையும், தலைசிறந்த வில்லாளியாக அவன் மாறுவதும் ஒருபுறம் நடக்க, ஏகலைவன், கர்ணன் போன்ற நிகரற்ற திறமையான வீரர்கள் தங்கள் பிறப்பின், குலத்தின் காரணமாக அநீதி இழைக்கப்பட்ட கதைகளும் ஒருபுறம் நடந்தேருகிறது.

கர்ணன் துரியோதனனால் அங்க நாட்டு அரசனாக்கப்படுவதோடு நிறைவுபெறுகிறது வண்ணக்கடல்.. பின் தொடர்கிறது நீலம்.

[Bhuvan]

வெண்முரசில் மூன்றாவது புத்தகம் வண்ணக்கடல். இதுவரை படித்ததில் வண்ணக் கடல் தான் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாகமாக இருந்திருக்கிறது.

பீமனும் துரியோதனனும் அர்ஜுனனும் துரோணாச்சாரியாரும் கர்ணனும் என்று வண்ணக் கடல் அதன் கதாபாத்திரங்களை விரித்துக் கொண்டே செல்கிறது.

அத்தனை துரோகங்களையும் அவமானங்களையும் தாண்டி துரோணாச்சாரியார் அஸ்தினபுரி வந்தடைவது அழகு.

அர்ஜுனனின் கதாபாத்திரம் மிக நேர்த்தியாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அஸ்வத்தமனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் நடக்கிற சண்டை யானையில் போய் முடிந்து அந்த யானைக்கு அஸ்வத்தமன் என்று பெயரிடுவது வியப்பு.

கர்ணன் தன்னை கண்டறிந்து, மாணவனாக ஏற்றுக் கொள்ளும்படி துரோணரிடம் கேட்டு அவமானப்பட்டு திரும்புவது சோகம்.

அசுரக்குளத்தின் ஏகலைவன் அவன் கற்ற வழி கல்வி அபூர்வமானது. துரோணர் தான் செய்த தவறுகளுக்கு ஏகலைவனின் விரலை கேட்பதும்,அதற்கு அவன் தாய் சாபம் இடுவதும் என்று ஒரு உச்சகட்ட நிலையை தொட்டுச் செல்கிறது.

பெரிதும் எதிர்பார்த்து வந்த துரியோதனனும் பீமனும் மோதிக் கொள்ளும் போர் வேறு வழியாக சென்று அங்கு கர்ணன் வந்து சேர்ந்து மன்னனாக அமர்வது வண்ணக் கடலை முழுமையாக்கிறது.

[இரா ஏழுமலை]

அருமை ஜெ மட்டுமே இப்படி எழுத முடியும்...

[Shurrendhar Gr]

Maybe a different experience from earlier book. Only a persistent reader can go past this. Karnan and arjunan duel is the interesting part. The end has given me a lot of goosebumps.

[Gayathri]

I love it

[Kasikingraj]

No words simply hat’s off to Jeyamohan for writing venmurasu

[Rajesh Arumugam]

This is a great piece of work by Jeyamohan. The platform for a huge war coming up has been brilliantly setup in terms of both mental and physical preparation. Nevertheless, the novel/epic is much more than these problems. Throughout the book, I learnt a lot of philosophical ideas from Dhronar and others. It was a great learning experience. [Great to learn from Bhishmar in novel 1, vidhurar/paandu/dhirudrudhashtrar in novel 2]. I am already getting rave reviews about novel 4 Neela which is a fictionalized romantic/poetic novel describing Krishna-Radha relationship from Radha's point of view.