Vriendinnen Marit en Fiona hebben samen een zomerse vakantie geboekt. Eerste lange stop: een idyllisch gelegen Zuid-Franse camping. Op weg daar naartoe nemen ze de charmante lifter Brian mee. Al gauw blijkt hun nieuwe reismaatje onvoorspelbaar gedrag te vertonen. Fiona wil hem het liefst uit de auto zetten, maar Marit valt voor zijn charmes. En dat was precies zijn bedoeling Ze overnachten in een hotel aan de Route du soleil. Marit en Fiona delen een kamer en Brian moet zelf een overnachtingsplek zoeken. Zijn charmeoffensief is mislukt. Vlak nadat ze zijn uitgecheckt, zien ze meerdere politieauto s en een ambulance aankomen die met hoge snelheid richting het hotel rijden waar ze hebben overnacht. Wanneer ze later op hun camping aan het stuwmeer zijn gearriveerd Brian heeft hen inmiddels verlaten worden ze alsnog door inspecteur Clement van de Franse politie verhoord over het incident: er is die nacht een dubbele roofmoord gepleegd in het hotel. Plotseling zijn Marit en Fiona verdachten in een moordonderzoek.
Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de in juni 2011 overleden auteur Paul Goeken. In 2002 debuteerde hij met zijn eerste thriller onder zijn eigen naam. Na vier titels ontstond het idee om daarnaast andere boeken onder pseudoniem uit te brengen. All-inclusive (2006) was het eerste boek op naam van Suzanne Vermeer en werd meteen een bestseller. Ook voor de volgende boeken waren de reisbranche en het toerisme het uitgangspunt en inmiddels is dat het unieke handelsmerk geworden voor deze ijzersterke vakantiethrillers.
Alle titels (All inclusive, De vlucht, Zomertijd, Cruise, Après-ski, De suite, Zwarte piste en Bella Italia ) zijn in de bestsellerlijst verschenen. De zomerthriller Cruise (2009) werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2010. Noorderlicht (verschijning januari 2012) is het laatste Suzanne Vermeer-boek dat Paul Goeken geschreven heeft.
Lachwekkend slecht. Wat een verschrikkelijk boek. Als je niet beter zou weten zou je denken dat dit een slecht debuut was. Alle mogelijke clichés worden uit de kast getrokken: het naïeve gescheiden vrouwtje, de happy single, de enge lifter, de gemene ex-man en zijn nieuwe Barbiepop. Het verhaal is net zo voorspelbaar als de reis naar het zuiden van Frankrijk; als je de kaart ziet weet je wat je onderweg zo'n beetje te wachten staat: dit geldt zeker ook voor dit verhaal. Van mij had het nog veel spannender gemogen, en hadden er ook wel een of twee hoofdpersonages mogen sterven. Ik vond het nergens écht eng worden en vond de climax nogal tegenvallen. Het verhaal zit barstensvol onwaarschijnlijke wendingen en toevalligheden. Ook de "spitsvondige" manier waarop je als lezer door een soort deus ex machina aan het eind van het verhaal ineens op het verkeerde been blijkt te zijn gezet, vond ik nogal vergezocht. Het was net of de auteur heeft gedacht: o, het was toch wel een slap verhaal met een mager eind, laat ik het nu dan nog maar even spannend maken. Het taalgebruik in dit boek is op tenenkrommende wijze voorzien van flitsende en moderne uitdrukkingen waardoor het al praktisch gedateerd aandoet op het moment dat het verschenen is. Ik denk dat dit prima een boek is voor mensen die niet gewend zijn om te lezen.
Wat was dit weer een vreselijk boek. Het was voorspelbaar en ik kon vooral Marit niet uitstaan. Op dit punt weet ik niet eens waarom ik het blijf proberen met de boeken van Suzanne Vermeer.
4,5 ster. Dit was best een rollecoaster ride , maar dan wel een goeie. Ten eerste... het wordt als thriller bestempeld en dat is het deels ook zeker. Maar er waren ook hoofdstukken tussen die voor mij meer feelgood waren en anders drama. Het rouleerde een beetje tussen die drie genres voor mij. Wat kon ik me soms mateloos irriteren aan Fiona. Vooral bij het beslissen voor haar en Marit, dan denk ik.. Marit zelf heeft ook nog inspraak. En ja Fiona had gelijk hier en daar, maar de manier waarop omg... soms kon ik haar wel... Waarom ik vooral een halve punt aftrek heb gedaan is dat af en toe de karakters niet zo consistent waren in hun karaktertrekken. En ja Fiona had een grote mond vooral en het was stoer doen, dus eigenlijk was ze angstiger dan ze zei, maar Marit was juist wel steeds erg voorzichtig en soms TE voorzichtig en die Brian vertrouwt ze opeens wel met alles. Dat vond ik niet echt stroken. Fiona is juist diegene die de mannen om haar vinger wind, maar Brian ziet ze niet zitten. Ik denk eerlijk gezegd dat dat omgeruild had moeten worden, dat Fiona Brian goed vertrouwde en Marit niet. Dan zou het qua karakters meer kloppen naar mijn mening. Wel op sommige momenten super spannend dat ik er sneller door begon te lezen haha. En gelukkig toch nog een goed einde. Na een hele verassende twist! Ik heb er van genoten :)
This entire review has been hidden because of spoilers.
Tja, ik weet niet wag ik van het boek vond. Het was wel een beetje spannend. maar het was wel een gek en onverwachts einde. niet mijn favoriete van Suus.
Een thriller is dit zeker niet. Je blijft op je honger zitten gedurende het hele verhaal. Het wordt nooit echt spannend. Als je van drama en b*tchfights houdt, is dit boek een echte aanrader. Het einde was ook bij de haren getrokken.
Er zijn tegenwoordig zoveel thrillers op de markt dat het lastig wordt om nog uniek te blijven. Toen Suzanne Vermeer overleed had ik dus ook niet echt hoge verwachtingen van de boeken die nog Zouden komen. Toch is het tegendeel waar, het boek blijft me boeien en je wilt gewoon blijven lezen. Het einde is erg spannend maar vooral erg verrassend. Echt een aanrader!
Een echte Suzanne Vermeer: in het begin weet je meteen dat er iemand doodgaat, dan wel niet meerdere. Ik vond het erg lang duren tot de spanning tot een hoogtepunt kwam, dat vervolgens in een paar korte hoofdstukken uitgroeide tot een complete explosie aan gebeurtenissen. Van mij had dat wat evenwichtiger over het boek verdeeld mogen worden.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Het boek was makkelijk te lezen waardoor ik het relatief snel uit had. Echter miste ik wel de spanning door het boek heen doordat het redelijk voorspelbaar was en de "actie" stukken relatief kort waren. Daarnaast vond ik het boek niet heel vlot geschreven.
Ik koos dit boek puur omwille van de locatie van het verhaal. Wist na het lezen van La Bella Italia op voorhand al dat ik mij aan lichte lectuur kon verwachten. Ik las het uit aan het zwembad met één oog op de kinderen gericht. Het einde is nogal teleurstellend. Voor de rest ok als vakantielectuur.
Dit is het eerste Nederlandse boek dat ik lees sinds ik ‘een standaard lezer’ ben. Engels leest gewoon zoveel fijner, betere, passendere beschrijvende woorden die gebruikt kunnen worden.
Dat ter zijde, ik vond 2/3e van het boek een beetje bleu, saai achtig. Niet saai genoeg om mijn aandacht te verliezen, maar wel saai genoeg dat ik er niet écht naar uitkeek om weer verder te lezen. Ik moet zeggen dat rond 2/3e van het boek het verhaal een spannendere wending kreeg en toen begon ik het echt leuk te vinden. Sommigen vinden het plot/einde raar of niet passend of onrealistisch, maar ook vond het juist een leuke onverwachtse wending geven.
Overal was t een prima boek, maar ik heb simpelweg leukere/betere boeken gelezen.
Dit verhaal viel wat tegen. Een lifter meenemen is over het algemeen geen goed idee, maar zonder gezond wantrouwen helemaal niet. Ik kan mij dan ook niet helemaal vinden in de rol van Marit. Een vakantie vol zorgen en vreemde gebeurtenissen. Ik vond het teveel een opeenstapeling van gebeurtenissen waardoor het ongeloofwaardiger werd. Waar ik mij vooral aan ergerde was dat ADD (of een vermoeden van?) als ziekte wordt bestempeld en alles wat maar 'anders' is, daar onder weggeschoven wordt. Dit kriebelde op een negatieve manier..
Route du Soleil vond ik een leuk en spannend boek. Het verhaal draait om een vakantie die volledig uit de hand loopt wanneer twee vrouwen een onvoorspelbare situatie tegenkomt. De spanning wordt goed opgebouwd en je wordt nieuwsgierig naar hoe het allemaal zal aflopen. De setting is goed neergezet en het leest lekker vlot. Hoewel het geen revolutionair plot had, vond ik het vermakelijk en aangenaam om te lezen. Het was een van mijn eerste boeken van Suzanne Vermeer en ik was blij verrast door de spanning en de sfeer die het boek wist te creëren.
Wat in normaal zelden doe....ik las al beoordelingen over dit boek voordat ik startte. Normaal heeft dat geen invloed op mijn eigen beoordeling. Dit keer...kan ik de beoordelingen hier op Goodreads begrijpen. Alleen al het feit dat ik 1 maand over een Suzanne Vermeer doe, zegt genoeg. Heb het wel uitgelezen maar o wat heb ik me vaak geërgerd en wilde ik het dichtgooien. Nee , dit boek kon mij niet boeien, bijna gewoon als slecht te omschrijven.
Not my favourite book. I didn't liked the story that much, it's not a bad book but I prefer another writing style more. Sometimes the story is just too much about details that don't matter that much. This book could be a lot shorter. And the end there's a cliffhanger but I didn't liked that one that much either, it was not that realistic. But it was a quick read.
De helft van wat ´Suzanne Vermeer´ schrijft kun je overslaan. Er is veel nadruk op allerlei herkenbare details tijdens kampeervakanties. Heel spannend wordt het niet en de ontknoping is gezocht. Toch drie sterren voor dit luchtige verhaal uit 2013 omdat het prima is als je tijdelijk als digitale nomade het leven leeft. Hou bij het lezen in gedachten dat Whatsapp nog niet in gebruik is.
Oei, dit was tenenkrommend slecht. De karakters zijn niet geloofwaardig en het verhaal doorzichtig en dun. Op een gegeven moment gaat roept dit alleen nog maar irritatie op en dus het boek niet uitgelezen. Dat komt niet vaak voor ...
Heel veel bijvoeglijke naamwoorden en gebeurtenissen zonder subtiliteit in een tuttig boek geschreven door een vent, 'snappez-vous'? Zo'n boek om voor te lezen aan je omgeving, te lachen en dan te kunnen zeggen 'wacht maar het wordt nog veel slechter'.