แก๊งป่วนก๊วนคาบุกิ เล่ม 1

カブキブ！ #1

by Yuuri Eda, Aya Isino (Illustrator), เรนิตรา (Translator)

“คุรุสุ คุโรโกะ” หนุ่มน้อยผู้ชื่นชอบการแสดงละครคาบุกิอยากตั้งชมรมคาบุกิในโรงเรียนเพื่อนำการแสดงพื้นบ้านมานำเสนอในรูปแบบใหม่ที่คนรุ่นหลังเข้าถึงได้ แต่ติดเงื่อนไขที่ว่าต้องมีสมาชิกอย่างน้อย 5 คน เขาจึงพยายามออกตามหาสมาชิกภายในโรงเรียนจนกระทั่งตั้ง “กลุ่มคนรักคาบุกิ” ขึ้นมาได้ในที่สุด ซึ่งในกลุ่มประกอบไปด้วย “ทมโบะ” เพื่อนซี้ผู้ทำหน้าที่เบื้องหลัง, “รุ่นพี่นิวะ” ผู้เชี่ยวชาญการรำญี่ปุ่น, “รุ่นพี่คาโอรุ” ดาวเด่นจากชมรมการแสดง, “มารุจัง” เทพแห่งวงการคอสเพลย์ และตัวคุรุสุเอง ทว่าแต่ละคนล้วนเป็นมือใหม่ในการแสดงละครคาบุกิ จึงยังมีอุปสรรคอีกมากมายที่รอพวกเขาอยู่ก่อนที่ไปถึงยังเป้าหมายที่ตั้งไว้

264 pages, Paperback

First published August 24, 2013

About the author

Yuuri EDA is a Japanese Light Novel author.

She uses two different names for her production.
- 榎田ユウリ for the works for general public;
- 榎田 尤利 for the Boys Love genre works.

※Her two names in Romanization are the same.

Reviews

[Sophie · Rating 5 out of 5]

"Kabukibu" is a fantastic light novel series by the incomparable Eda Yuuri and yes, all these adjectives are necessary because this is *amazing*.

Having read quite a few of her novels, I know that she can write - not only BL, but characters, and plot. So I figured, even if this isn't BL, I'd probably enjoy it, but I admit, being the BL junkie I am, I didn't think I'd love it.

Boy, was I ever wrong. This is definitely up there with [nez] and the Koushounin series in how much I enjoy and love it, which is to say a whole damn lot. It's so full of passion and enthusiasms it's 1000% contagious, and I don't mind. So what if that means trying to fit a Kabuki viewing into my full schedule during my next Japan trip?

Because this series is about "Kabuki". If you don't really know what that is, I think you're on the same level as most people who read this - me definitely included. I vaguely knew that it was a form of Japanese theater, and that all the characters were played by men. That's it.

Kurusu Kurugo is a 15 year old high school student who loves Kabuki. He used to watch it with his grandfather, and now that he has entered high school, wants to form a Kabuki club. Of course, it isn't as simple as that - he has to find fellow students willing to join him, and that takes quite a bit of work. However, in the end, he manages to assemble a small group, and together, they perform Kabuki - and have fun. And that fun translates directly to the reader.

Most of the characters are teenagers, but while each have issues, these are most definitely not the main focus. The focus is Kabuki. And having fun while doing it. Each of the characters are wonderful - my current favourites are Kuro, Tonbo, Kaoru, Shin and Jin and Toumi-sensei and his father. Kaoru is a very tomboyish girl who is also in the theater club and initially doesn't want to join because, after all, Kabuki is for men only - but Kuro says that doesn't matter, and Kabuki was invented by women anyway. Then there's Hanamichi, a supermasculine guy who loves to dance the female roles in Japanese traditional dance but at some point thought he had to prove his toughness.. but Kuro convinces him to follow his heart. Hanamichi isn't gay, by the way, or trans, and neither is Kaoru a lesbian. And I love that. (Well, I wouldn't mind Kaoru being a lesbian. And real. And ten years older. *coughs*).

So far, there also isn't a trace of romance, and I hope it stays like that. It doesn't stop me from shipping everybody, though (that actually is the advantage of non-BL - it's pretty close to impossible for me to ship a pairing that isn't the main couple in BL, so this is a chance to ship to my heart's content). Like, Kuro and Tonbo - or Kuro and Shin - or Kuro and Jin - or Shin and Jin...

In any case, this is wonderful and I love it. Definitely among the best things I've read all year. And so much fun!

[top. · Rating 4 out of 5]

ออกตัวก่อนว่าอ่าน Light novel มาไม่กี่เล่ม และหลงเสน่ห์ละครเวทีเก่าแก่ของญี่ปุ่นทั้งโนห์และคาบุกิ โดยเฉพาะอย่างหลังที่เป็นไปค่อนข้างมาก เพราะฉนั้นอะไรๆ มันก็จะเป็นในแง่บวกนะครับ

มานั่งคิดๆ ดูแล้วที่ชอบเล่มนี้เป็นเพราะการดำเนินเรื่องที่ฉับไวไม่น่าเบื่อ มีอะไรให้แปลกใจเล็กๆ ตลอด การเอาคาบุกิเข้ามาเป็นโครงเรื่องหลักท้าทายมาก เพราะละครเก่าแก่แบบนี้มักมีแบบแผนและสัญลักษณ์ที่ต้องทำความเข้าใจก่อนถึงจะดูแล้วเรื่อง ต่างจากละครเวทียุคปัจจุบันที่แสดงด้วยภาษาท่าทางที่เป็นสากลเข้าใจง่าย ฉนั้น พอเห็นอะไรที่มันเก่าๆ โขน คาบุกิ บัลเลต์ คนรุ่นเราก็แทบจะบอกผ่านได้เลย

อย่างไรก็ตาม ปฏิเสธไม่ได้ว่า อะไรที่มันเข้าใจยากนิดๆ ปนหรูหรา มีระดับหน่อยๆ มันช่างเร้าหัวใจและกระตุ้นต่อมอยากรู้สุดๆ สำหรับเราที่พอมีข้อมูลอยู่บ้าง (จากมังงะแปลไทยสองเรื่อง และดูจากยูทูป) ยิ่งชอบ แถมจะบวกคะแนนพิศวาสให้ไปอีกต่างหาก

การดำเนินเรื่อง การใช้ภาษา ตลอดจนการเอาคาบุกิมาย่อยให้อ่านง่าย ประกอบการรู้จักทิ้งปมในแต่ละตอนจบย่อยๆ ไว้อย่างน่าติดตาม (คือตอนจบเล่มยังไม่รู้สึกอยากรู้ตอนต่อไปเท่าตอนจบย่อยเลยคิดดู) ส่งผลให้ภาพรวมของเรื่องค่อนข้างแข็งแรง ทั้งๆ ที่โครงสร้างทั้งหมดของเรื่องมันก็เป็นสูตรสำเร็จ พระเอกชอบคาบุกิ คนอื่นๆ (ที่มีคาแรคเตอร์แตกต่างออกแนวแฟนตาซี) ไม่สนใจ แต่กลับต้องจับพลัดจับพลูมาอยู่ร่วมทีมเดียวกัน ผลิตละครเวทีที่มีประวัติยาวนานนี้ ผ่านจุดยากลำบาก มีวันดีๆ ร่วมกัน ทำไปทำมาทุกคนก็ค่อยๆ เปลี่ยนความคิดที่มีต่อคาบุกิไปโดยปริยาย

ส่วนตัวแล้ว คิดว่าสูตรสำเร็จนี่ปังมากเพราะ นั่นแหละ คาบุกิ อย่างเดียวเลย ภาพปกที่เป็นเด็กชายสามคน กำลังยืนสนุกกับการแต่งหน้าแบบคุมะโดริ เหมือนกำลังเชิญชวนว่า "มาสนุกกับเราสิ แปลกแต่เท่ห์นะ"ยอมรับว่าบางจุดมันก็สนุกแบบงงๆ ทั้งศัพท์แสงที่ไม่เคยได้ยิน แบบแผนข้อบังคับเฉพาะตัว แต่อ่านแล้วก็ "อ๋อ ..." ได้ความรู้ไปด้วย (องค์กรญี่ปุ่นในไทยอย่าง JF ควรต้องกดดันให้เค้าออกเล่มต่อไปไวๆ) หากใครจะแย้งว่าการรับข้อมูลแบบนี้มันเพียงผิวเผิน ไม่ลึกเท่ากับการอ่านแบบวิชาการ แต่นี่แหละครับวิถีแห่งการเริ่มเป็นโอตาคุคุณภาพ

จงรู้รอบเยอะๆ แล้วลงลึกเรื่องที่ตนเองสนใจ ผูกเข้ากับเรื่องที่รู้รอบ ผนวกซ้อนกันให้เป็นโครงข่ายใยแมงมุม เหมือนที่คุโระชอบคาบุกิแล้วตระหนักถึงสภาพสังคมในยุคเอโดะ หรือมารุจังเจ้าแม่คอมมิคคอนที่แสดงอภินิหารรู้ถึงลำดับชั้นของเหล่าหญิงคณิกาในโยชิวาระ แล้วกล่าวเกทับว่า "โอตาคุเก่งเรื่องสัพเพเหระค่ะ" / ปรบมือ

[Srisurang · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เป็น Light Novel นะ
ตอนแรกคิดว่าจะน่าเบื่อรึเปล่า เพราะเกี่ยวกับนร.ม.ปลายที่จะตั้งกลุ่มคนรักคาบุกิ แล้วก็การแสดงคาบุกิ แต่อ่านไปๆ สนุกขึ้นเรื่อยๆ จนวางไม่ลงเลย จบแล้วอยากอ่านเล่มสองทันทีเลยละ (แต่ไม่รู้จะออกเมื่อไหร่ TT)

[ツバキ · Rating 4 out of 5]

本來昨天打算來讀完才看了1/10的《蜜蜂與遠雷》，結果因為噪音的關係無法集中精神，所以就翻了我覺得不需要注意力的娛樂小說，意外地很有趣。

故事是在描述從小跟阿公一起看歌舞伎因而喜歡歌舞伎的高中男生黑悟，上高中後決定要成立「歌舞伎社」，但因為成立社團的許多限制下，暫時先以成立同好會為目標。這個同好會既不是以歌舞伎研究為目的，也不是以歌舞伎欣賞為主旨，而是以演出專業不會去做，只有他們素人高中生才能演出的歌舞伎為目標。

第一集的內容是，黑悟與好友蜻蜓正式成立同好會，招集會員，並且嘗試演出他們第一場歌舞伎。

整本書，老實說角色的個性非常鮮明，互動其實也頗有意思。我個人很喜歡裡面負責服裝製作的蛇之目丸子，這個角色的台詞都很有意思。還有顧問的遠見老師的爸爸也是非常鮮明的老人角色（老師跟爸爸的互動也很有趣，像是：老師問爸爸歌舞伎的事情後，還被爸爸嗆是不會辜狗哦的地方）

看完也學到一些關於歌舞伎的小知識，雖然我還是不會特別想去看歌舞伎（喂）但會想去看動畫（不過看到動畫裡，蜻蜓竟然是梅原配的我就ry）。