Die auf Gewalt beruhende Errichtung eines transnationalen Staatsprojekts des IS zwingt die internationale Gemeinschaft zu militärischen Interventionen. Luizard dechiffriert diese Strategie als Falle, aus der ein Entkommen mangels erfolgversprechender Konzepte immer schwieriger wird.
Der Islamische Staat hat sich mit blutigen Aktionen die Bühne der internationalen Politik erobert. Von den andauernden Krisen in Syrien und im Irak profitierend, hat der IS Macht und Kontrolle über große Regionen erlangt und verfügt über umfangreiche finanzielle Ressourcen.
Der Historiker Pierre-Jean Luizard legt eine umfassende Genese der dschihadistisch-salafistischen Gruppe vor und ordnet sie in einen soziopolitischen Kontext ein. Er fragt nach den Ursachen und Triebkräften für den augenscheinlichen Erfolg des Islamischen Staates und sieht in dem transnationalen Staatsbildungsprojekt eine Falle, die der IS der internationalen Gemeinschaft stellt: Die Errichtung eines Kalifats und die damit einhergehende Gewalt gegen die Zivilbevölkerung, auch gegen westliche Geiseln, zwingen die internationale Staatengemeinschaft in eine militärische Konfrontation. Moralisch ist diese Auseinandersetzung nicht zu gewinnen, da die Erinnerung der arabischen Bevölkerungen mit Leid und Zerstörung nach Interventionen verbunden ist und nicht mit erfolgversprechenden Konzepten, den von Kriegen zerrütteten Gesellschaften dieser Region ein positives Zukunftsszenario anzubieten.
Der IS kann überhaupt so erfolgreich sein – so Luizards These –,weil er sich als funktionales Staatsprojekt präsentiert, das den krisengeschüttelten Bevölkerungen eine gewisse Stabilität und eine greifbare Zukunftsperspektive zu bieten scheint; Bevölkerungen, die sich nicht länger einer postkolonialen Ordnung unterwerfen wollen.
Pierre-Jean Luizard est un historien dédié à l'histoire de l'islam contemporain.
Il est connu du grand public en France grâce au succès de son livre Le Piège Daech. Pour ce livre, il a reçu le Prix Brienne du livre géopolitique 2015.
Pierre intervient régulièrement dans les médias français sur les conflits du Moyen-orient, comme par exemple dans Le Monde, Libération, ou encore Nice-Matin.
اگر بپذیریم که هر معلولی علتی دارد پس باید بدانیم که پدیده داعش یا دولت اسلامی نیز از این قاعده مستثنی نیست. ژان لوییزار، مورخ و متخصص امور خاورمیانه، برای فهم و شکل گیری این پدیده نیز به تاریخ رجوع میکند و علت اصلی این فرانکشتاین را قبل از دیگر علل در بطن تاریخ جویا میشود. اگر خاورمیانه فعلی را به مانند یک انبار مهمات درحال آتش بدانیم باید بدانیم که این انبار سوله، مهمات و بازیگرانی برای انباشت این مهمات داشته است. لوییزار با سفر به تاریخ ما را به اوایل قرن بیستم میلادی و پس از فروپاشی عثمانی برده که از دل صلح پایانی جنگ جهانی اول بر طبق یک قراردادِ معروف به سایکس-پیکو میان بریتانیا و فرانسه مرزبندی هایی در خاورمیانه شکل گرفت که این صلح پایانی شد بر تمامی صلح ها. اگر قرارداد سایکس-پیکو و دولت ملت ها و مرزهایی که از دل این توافق بیرون آمدند را انبار بدانیم باید این نکته را توجه داشت که این انبار نیاز به مهمات و بازیگرانی نیز داشته است. پس از این توافق کشورهایی جدید تاسیس شد که همینک آنها را با نام لبنان، عراق، سوریه و اردن میشناسیم. لوییزار نشان میدهد که تمام حکومت های بر سرکار آمده ی پس از این توافق چگونه با سیاست ها و تصمیمات خود در سرکوب شهروندان و مذهب گرایی و قومیت گرایی بر مهمات این انبار مهمات فزودند. لوییزار سرکی نیز به عربستان و ترکیه میکشد و نقش این دو را نیز در تحولات اخیر بررسی میکند اینکه چرا نام ایران در این فهرست جای ندارد را نمیدانم که آیا واقعا نبوده یا اینکه باید گذاشت به حساب تیغ سانسور! لوییزار در فصل پایانی به بررسی حکومت و ساختار درونی داعش نیز میپردازد و اطلاعات ارزنده ای از نحوه حکمرانی این دولت زیرک به مخاطب میدهد. لوییزار سلامی هم به ساموئل هانتینگتون معروف عرض میکند و با نشان دادن شباهت اقدامات داعش با نظریه ی برخورد تمدن های وی یاد این اندیشمند را زنده نگه میدازد. در آخر اگر غرب و دیگر کشورها مصمم به نابودی این فرانکشتاین یا هیولا هستند باید قبل از هرچیز این را بدانند که بدون داشتن یک برنامه منسجم و چشم اندازی درست برای دوران پساداعش نه تنها این غول بی شاخ و دم دوباره در آینده ای نه چندان دور احیا خواهد شد بلکه تاریخ نیز از سال 1916 خود را دوباره شروع به تکرار خواهد کرد.
کتاب بیش از آنکه بر جزئیات روند تشکیل داعش و سرگذشتش متمرکز باشد، بر خاورمیانه و شرایط تاریخی، فرهنگی، قومی و مذهبیِ خصوصا عراق و سوریه متمرکز است؛ یعنی دو کشوری که داعش در آنها بر خاک و مردم حاکمیت داشت. البته فصلی هم به شیوهی حکمرانیِ معمول خود داعش اختصاص دارد. در کل تصویر واقعبینانهتری از این گروه ترسیم میکند و برای شناخت معضلات مرزکشیهای پس از امپراتوری عثمانی و جنگجهانی اول مفید است
بیشتر از اینکه به چرایی بپردازه، به چگونگی پرداخته بود. البته من برای کسب دید واقعبینانهتر نسبت به پدیدهی داعش این کتاب رو مطالعه کردم اما چیزهای ارزشمند دیگهای هم بهدستم داد.
۱- اشتباه نکنید. این یک پیشدرآمد (introduction) نیست اسم کتاب، حجم کمش و شاید توضیحات پشت جلد کتاب، احتمالاً مخاطب رو به اشتباه میاندازه. یک مخاطب معمولیِ کتابهای تاریخی-سیاسی مثل من در دام «در دام داعش» میفته. یعنی انتظار داره که کتاب یک مقدمه باشه، یک پیشدرآمد بر ظهور داعش و رفتارهاش و چه بهتر اگه نظم زمانی هم رعایت شه. مثلاً اگر قراره که از سیر پیشرفت داعش بگه، با تاریخ پیدایششون شروع کنه و مسیر پیشرفتشون رو شرح بده. اما نه، نویسنده فرض گرفته که شما با تمام تاریخها آشنا هستین. میدونین که هر شهر کی به دست دولت اسلامی افتاده و... .
۲- مخاطب کتاب ایرانیها نیستند. آشنایی ایرانیها با داعش، دو مدل داره. یا تحتتاثیر فیلمهای متعدد، تنها شناختشون از داعش ترسه. یکسری شخصیت بیرحم که مغزی در سر ندارند و فقط به فکر کشتارند. دسته دوم اونهایی که مرتب اوضاع و احوال منطقه رو دنبال میکنند، خطبهخط اخبار رو پیگیری میکنند و در نهایت دنبال تحلیل اند. این کتاب برای هیچکدوم از این دو دسته مناسب نیست. دسته اول چندان تاریخ و اسامی براش مهم نیستند، به دسته دوم هم چیز چندانی اضافه نمیکنه. من از دسته اول بودم اما برای فهمیدن کتاب، از اینور و اونور تاریخچه دولت اسلامی رو مرور کردم. در حقیقت مخاطب این کتاب، طبقه دانشگاهی اروپا ( و کمتر آمریکا) هستند و اگه دقت کنید، کتاب هم جوایز مربوط به اونها رو برده. دولت اسلامی برای اکثر این دسته نه یه تهدید جانی به خودشون، که یه تهدید بر جامعهشون محسوب میشه. چون موفق شده تعداد زیادی نیرو از اون جوامع استخراج کنه. این گروه به تاریخ دولت اسلامی مسلطند، اما به تاریخ منطقه خاور میانه نه. پس کتاب بسیار جالبه براشون.
۳- چرا همیشه سیاه و سفید ببینیم؟ ما عادت کردیم به سیاه و سفید دیدن. قهرمان و ضدقهرمان دیدن. خوب مطلق و بد مطلق. کتاب از این جهت عالیه. به موضوع منطقی نگاه میکنه. همونقدر که خودش رو جای یک تحلیلگر غربی میگذاره و به دولت اسلامی فکر میکنه، از نگاه یک جهادگرا هم میبینه. برای همین حتی گاهی احساس میکنیم در پس نوشتهها، تحسین وجود داره. شکستن مرزهای استعماری رو تحسین میکنه. حکومت قانونمدار (در مقابل حکومت دلبخواهی و استبدادی) رو -هر چقدر هم با قانون بد- تحسین میکنه. در آخر شاید شما هم اگه خودتون رو بذارین جای یک شخصیت جهادگرا رفتار دولت اسلامی رو درک کنید.
۴- در انتظار ویراست دوم کتاب تاریخ نوشتن کتاب سال ۲۰۱۵ بوده. برای همین تحولهای جدید در نظر گرفته نشده. برای همین یکسری تحلیلها که اشتباه از آب در اومده، به شدت توی ذوق میزنه. اگه اشتباه نکنم نویسنده ویراست جدیدی منتشر کرده که امیدوارم نشر نو دوستداشتنی، در نظر بگیره این موضوع رو برای چاپ بعدی. کتاب البته توی سایت ناشر چاپ تمومه و باید منتظر چاپ بعدی بود.
۵- ترجمه؛ خوب، بد، زشت. ترجمه کتاب وضعیت عجیبی داره. روونه و تشویق میکنه که سریع تمومش کنی. اما در عین حال چندین اشتباه بسیار بد داره. هم ایرادات ویراستاری مثلاً توی یک جمله، زمان افعال به هم نمیخورد و هم ایرادات ترجمه که مثلاً «گروههایی که مورد پذیرش و شناسایی دولت نیستند»، ترجمه شده «گروههای ناشناس» که کل داستان جمله عوض میشه.
۶- ایران؟ کجاست؟ تاثیر دولت اسلامی بر تمام همسایهها بررسی میشه جز ایران. از تاریخ ایران و نقشش در مبارزه هم هیچ صحبتی نمیشه. نمیدونم چقدرش از سانسوره، اما تصور نمیکنم زیاد سانسور شده باشه. یکی از ریویوها هم نوشته که مترجم گفته سانسور نشده کتاب. نویسنده ایران رو نمیشناسه یعنی؟ نقشش رو مهم نمیدونه؟ الله اعلم
Résumé d'un siècle d'histoire, ce livre décrit ce qui a rendu possible l'émergence de l'État Islamique, et montre que celui-ci n'est qu'un symptôme d'un problème fondamental qui sera difficile à traiter et ne pourra certainement pas être résolu militairement.
Excelente obra que permite conhecer o passado histório e geopolítico dos territórios que viram nascer o Estado Islâmico. Só com esta leitura se poderá compreender o contexto de fragmentação étnico e confessional em que foram fundados os atuais Estados do Médio Oriente, e o seu processo de criação, que terá sido um dos mais graves erros dos países Ocidentais.
Gives detailed insights on Irak's and Syrias contribution to the emergence of the Islamic State. For me personally there was too much historical narration and few discussion about the unique phenomenon of the IS and its classification. Focusses a lot on the Sunni Schia cleavage. All in all i liked it though
Un ouvrage court mais très clair qui permet de remettre en contexte l'émergence de l'Etat islamique, présentée en partie comme une conséquence de long terme de la politique coloniale européenne en même temps que résultat de la confessionnalisation croissante de conflits politiques historiques, que les interventions des Etats-Unis, de la Turquie, de l'Iran et de l'Arabie Saoudite, pour ne citer qu'eux, n'ont rien fait pour arranger.
un très bon livre pour ceux qui veulent comprendre les raisons de l’émergence de DAECH. il est très riches en informations historiques surtout de l'époque entre 1910 et 2001.