Η τριλογία της πόλης. Η διανυκτέρευση - Η πόλη - Η παρέλαση

by Λούλα Αναγνωστάκη

Çağdaş Yunan oyun yazarlarından Laula Anagnostaki, 2. Dünya Savaşından sonra Yunan tiyatro ve edebiyatını biçimlendiren kuşağın önemli temsilcilerinden biridir. Yazar, Yunan halkının bu dönem sonrası kasvetli yaşamına neden olan hayal kırıklıklarını, iletişim eksikliğini, toplumsal korkularını, fantazi ve gizem dolu bir üslupla yansıtmıştır. Geceyi Geçirme, geçmişinden kaçan bir eylemcinin yeni yaşamındaki sıkışmışlığını; Şehir, gündelik yaşamdan bunalmış bir çiftin ‘öteki’ insanlara düzenledikleri oyunları; Resmi Geçit, toplumsal baskıların bireyleri etkileme boyutunun trajik sonuçlarını; sergilemektedir.

Şehir Üçlemesi olarak bilinen bu üç oyun, ilk kez 1965'te sahnelenmiş, 1974'te kitaplaşmıştır.

Genres: Plays, Theatre, Greece

112 pages, Paperback

First published January 1, 1974

About the author

Η Λούλα Αναγνωστάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Εμφανίστηκε στο θέατρο το 1965 με την τριλογία της Πόλης (Η διανυκτέρευση, Η πόλη, Η παρέλαση), που παρουσίασε σε ενιαία παράσταση στο Θέατρο Τέχνης ο Κάρολος Κουν. Το Φεβρουάριο του 1967 ανέβηκε από το Εθνικό Θέατρο το τρίπρακτο έργο της Η συναναστροφή, σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τριβιζά. Ακολούθησαν: Αντόνιο ή το Μήνυμα (1972), Η νίκη (1978), Η κασέτα (1982), Ο ήχος του όπλου (1987), όλα από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Το 1990 ο θίασος Τζένης Καρέζη - Κώστα Καζάκου παρουσίασε το έργο Διαμάντια και μπλουζ, σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου. Το 1995 ανέβηκε Το Ταξίδι μακριά από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή. Το 1998 το μονόπρακτο Ο ουρανός κατακόκκινος από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Βίκτορα Αρδίττη και το 2003 το έργο Σ' εσάς που με ακούτε από τη Νέα Σκηνή, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.
Τα έργα της Λούλας Αναγνωστάκη έχουν επίσης παρουσιαστεί από Αθηναϊκούς θιάσους και Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, καθώς και στο εξωτερικό (Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία, Γερμανία, Κύπρο, Ισπανία, ΗΠΑ).
Δημιουργός μιας ιδιαίτερης γραφής, η Λούλα Αναγνωστάκη αποτύπωσε στα έργα της το εσωτερικό τοπίο του σύγχρονου Έλληνα και τις μεταβολές του υπό την επίδραση της Ιστορίας. Πραγματεύτηκε τα σημαντικότερα θέματα της μεταπολεμικής περιόδου στη χώρα μας, όπως το τραύμα, η ενοχή, η μοναξιά, η ήττα. Παρακολουθώντας την εξέλιξη της νεοελληνικής κοινωνίας και μετά τη μεταπολίτευση, πραγματεύεται τον εγκλωβισμό των ανθρώπων και των κοινωνιών, τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου, τη μοναξιά, την έλλειψη επικοινωνίας και το αίσθημα ασφυξίας του ατόμου. Βαδίζει το δικό της δημιουργικό, μοναχικό δρόμο, επενδύοντας ιδιαιτέρως στη μουσική διάσταση του λόγου της, που ενισχύει τη δραματικότητα και την εμβέλειά του.
Παντρεμένη με το συγγραφέα και καθηγητή Ψυχιατρικής Γιώργο Χειμωνά και μητέρα του συγγραφέα Θανάση Χειμωνά.

Reviews

[Mary Kaimatzoglou · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐

[Katerina Koltsida · Rating 5 out of 5]

Η τριλογία που χαρακτηρίζει το σύνολο του έργου της Αναγνωστάκη.

[Antonio Papadourakis · Rating 4 out of 5]

3 μονόπρακτα με κοινό παρονομαστή το αίσθημα μοναξιάς που βιώνει το άτομο, ακόμα κι συνευρίσκεται στον χώρο και τον χρόνο με κάποιον άλλον.
"-Θέλω να δω πώς είναι να έχεις πάλι έναν άνθρωπο κοντά σου, να μοιράζεσαι το δωμάτιο σου και να σε κουράζει με τις άσκοπες κουβέντες του, να κρυώνει, να ζεσταίνεται, να θέλει ν' ανοίξει το παράθυρο, να θέλει να πάει βόλτα, να πεινάει.
-Τρελός είσαι ή μεθυσμένος;"

[Marcelle · Rating 5 out of 5]

"Η πόλη, όμως, είναι πανίσχυρη. Όσο την αρνούνται, τόσο εκείνη θεριεύει. Και πάντοτε θα βρει τρόπο να εισβάλει, όσο επίμονα και αν οχυρώνονται στο μικρόκοσμό τους, σαν σαλιγκάρια που συρρικνώνονται στο κέλυφός τους."
(Στέλλα Λοΐζου)

[Adōnis · Rating 5 out of 5]

ηαδ το ρερεαδ τηισ

[Myrto · Rating 4 out of 5]

Κάπως παράξενα είναι και τα τρία μονόπρακτα. Βασικός τους άξονας είναι η μοναξιά, συγκεκριμένα η μοναξιά που προκαλεί η ζωή στην πόλη (μιλάμε μάλλον για μεγάλες και μικρές επαρχιακές πόλεις). Όλα έχουν πολύ ρεαλιστικά στοιχεία αλλά και πολύ πολύ σουρεαλιστικά, παράλογα. Σε κάποια σημεία μάλιστα οι διάλογοι και οι σιωπές ανάμεσα των χαρακτήρων θυμίζουν στην βάση τους το θέατρο του Παραλόγου του Μπέκετ και του Πίντερ ("Η Παρέλαση" είναι κοντά στο Landscape του Πίντερ για παράδειγμα).

[mert dayioglu · Rating 5 out of 5]

özellikle resmi geçit son dönemlerde okuduğum en iyi oyunlardan biri.