Pieter Aspe was het pseudoniem van Pierre Aspeslag. Hij studeerde Latijn-Wetenschappen aan het Sint-Leocollege in Brugge. Na zijn humanoria volgde hij gedurende korte tijd de universitaire opleiding sociologie. Hierna werkte hij als magazijnier, verkoper, bediende, seizoenagent bij de zeevaartpolitie, fotograaf, studiemeester, handelaar in brocante, handelaar in wijn en conciërge van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. Sinds 1996 was hij voltijds schrijver van misdaadromans.
Pieter Aspe was the pseudonym of Pierre Aspeslag. He studied Latin-Sciences at the Sint-Leo College in Bruges.
Pieter Aspe was a full time writer since 1996. Aspe wrote crime fiction novels with inspector Pieter Van In and D.A. Hannelore Martens as principal characters, who become lovers in the first book Het vierkant van de wraak. Most of the stories are situated in Bruges, Belgium. Next to this series, Aspe also wrote two YA novels, Bloedband and the sequel Luchtpost and two novellas, Grof Wild and De Japanse Tuin.
In 2001 Aspe received the Hercule Poirot Price for his novel Zoenoffer.
The first ten novels of Aspe were made into a TV series called Aspe by VTM (Flemish TV channel). This was followed up by a second and third season, but they weren’t television adaptations of the books. However the storyline of the TV series was further developed under the supervision of Pieter Aspe himself. After the first season of the series Aspe, the number of book sales increased significantly. He has currently sold over 1.5 million books in Belgium and The Netherlands.
His 24th novel Misleid was released in April 2009.
This detective series by Pieter Aspe is quite famous here in Belgium. It was also adapted into a very popular TV series. I like the TV series and since this book was available at a discount, I decided to give one of the original books a try.
A man is beat up at night in a local park, the Minnewaterpark. Everyone thinks it’s a simple case of random violence. Everyone but the grumpy but brilliant chief inspector Pieter Van In, who thinks there’s a lot more to this attack than can be seen at first glance. He’s quickly proven correct when the victim gets murdered at the hospital.
There’s a big Spanish art exhibition at a local museum. So big that even the Spanish prime minister will come to visit it. One of the works of art that will be on display there is a painting by Picasso. And it seems the murder victim not only had access to the blueprints of the museum’s security system, he also intended to sell them.
All these books take place in Bruges, the author’s hometown. One of the things this series does very well is putting a bright spotlight on the setting. All the names and locations are real and the occasional little anecdote here and there does help make the setting come alive. In case you’re not familiar with Bruges: it’s a major tourist destination in Belgium, nicknamed the Venice of the North. It’s considered one of the best-preserved medieval cities in Europe, a city full of fascinating history and historical landmarks.
The characters are well fleshed out. The dialogue quickly reveals who these characters are and what kind of relationship they have with one another. The author also gives us some snippets of comedy to lighten the mood of the story every once in a while, specifically when it comes to those little character moments. This is where the sarcasm of the grumpy chief inspector comes in handy and shines the most.
The language, especially the local dialect of one particular character, can be a bit rude at times. The protagonist also smokes a lot throughout this book. Though this was written many years ago, so it needs to be seen in that perspective. And it seems to me that one character in particular was deliberately written as an annoying person.
It’s a solid murder mystery story that’s more complicated than it appears at first glance. It takes place in a cool setting that easily comes to life and makes you want to visit there.
Het begint met een gewelddaad in een park waar homo's afspraakjes maken; het slachtoffer leeft nog, maar wordt de volgende dag in het ziekenhuis vermoord. Een tijdje later wordt 'het laatste Oordeel' van Jeroen Bosch gestolen. En dit alles vindt plaats in de periode dat er een tentoonstelling van Spaanse kunst zal plaatsvinden, waarop ook het beroemde schilderij 'Guernica' van Picasso te zien zal zijn, en de Spaanse premier zal het academiejaar komen inwijden. Heeft dit alles met elkaar te maken? Met mondjesmaat komen commissaris Van In en zijn team erachter wat de verbanden zijn, en ze moeten alles op alles zetten om al deze zaken op te lossen en ook voldoende beveiliging op te zetten op de plaatsen waar mogelijk een aanslag zal gepleegd worden. Spannend! Ik vind dit boek echt wel 4 sterren waard.
Ik heb zopas dit boek uitgelezen en, heel eerlijk, ik ben teleurgesteld. Doorgaans ben ik van mening dat een origineel boek altijd beter is dan zijn adaptatie naar film of televisie, dus aangezien ik al een grote fan was van de televisiereeks Aspe, en daarnaast ook veel lof aan het adres van Pieter Aspe had gehoord/gelezen, waren mijn verwachtingen voor dit boek (het eerste dat ik van deze schrijver lees) torenhoog. Maar jammer genoeg werden deze verwachtingen niet ingelost.
Om te beginnen ben ik geen fan van het perspectief, dat niet in ik-vorm vertelt. Maar goed, dat is een persoonlijke voorkeur en bovendien zijn er al verhalen geweest, die de ik-vorm ook niet gebruiken, maar die ik absoluut geweldig vond. Wat me wel echt stoorde aan de schrijfstijl, waren de (onnodig) uitgebreide zinsconstructies, die het boek veel zwaarder maken om te lezen. Veel zinnen zouden zoveel eenvoudiger gezegd kunnen worden, zonder het geforceerde gebruik van moeilijkere woorden. Dat gaf het boek een meer literaire stijl, die naar mijn bescheiden mening vaak weinig waarde toevoegen aan het verhaal. Aan de andere kant werden de betrokken Brugse monumenten vaak goed beschreven of werd er wat extra Brugse geschiedenis toegevoegd, wat ik wel interessant vond.
Het verhaal zelf kon me ook maar weinig boeien en bouwde voor mij niet echt de spanning op. Wanneer het er een moment in slaagde om wel mijn aandacht vast te houden, was dat meestal het moment dat er naar het standpunt van de criminelen werd overgegaan. Daardoor had ik als lezer te veel informatie om het verhaal nog spannend te vinden, aangezien ik al wist wie de daders waren, en ook de (zwakke) plottwist op het einde kon daar weinig verandering in brengen. Bovendien was het verhaal zeer abrupt afgelopen. Ook de afbeelding van de personages vind ik niet geweldig. Hannelore is voortdurend jaloers wanneer Van In nog maar de naam van een vrouw noemt en Carine Neels lijkt als voornaamste taak bij de politie het versieren van Van In te hebben.
Ik vond het vooral ergerlijk dat dit boek bijna een pleidooi leek voor overmatig drankgebruik en het in de wind slaan van doktersadvies, en dat er op bijna iedere pagina wel meerdere sigaretten gerookt werden, en dat dit allemaal de normaalste zaak ter wereld lijkt. Normaal zou ik er niet zo over vallen, omdat ik weet dat dit boek al in 2001 is geschreven, wanneer dit nog niet zo erg als problematisch werd beschouwd, maar het is allemaal zo prominent, net als de relaties waarop ingegaan wordt, dat de verhaallijn over het onderzoek eigenlijk naar de achtergrond geschoven wordt.
Ik zal dus niet snel teruggrijpen naar dit boek, maar mensen die geen problemen hebben met het op voorhand krijgen van veel informatie over de misdaad, en een voorkeur voor een literaire schrijfstijl hebben, zullen dit boek misschien wel kunnen smaken. In andere recensies las ik dat dit een van de mindere boeken van de Van In-reeks is, dus ik ben wel bereid om andere boeken van deze reeks nog een kans te geven.
Encore un roman policier de la série des Van In et dont l’action se déroule en majorité à Bruges en Belgique. Romain intéressant qui nous tient en haleine jusqu’à la toute fin.
Weer heerlijk beschreven, lekker te lezen en de spanning stijgt. Ook de verhouding tussen de commissaris en de onderzoeksrechter geven hier een gemoedelijk tintje aan het verhaal.