Εφόσον υπάρχουν πάντα άνθρωποι που αποδίδουν στον αριθμό 666 βαρυσήμαντο νόημα, η έρευνα γύρω από τις καταβολές και το μέλλον του δεν μπορεί να εκλείψει. Είναι άλλωστε ενδεικτικός ο τρόπος με τον οποίο ο αριθμός αυτός επανέρχεται, με τη μία η την άλλη ευκαιρία, στην επικαιρότητα, απρόβλεπτα και απειλητικά. Στην "Αποκάλυψη" του Ιωάννη, που τον κατέστησε ευρύτατα γνωστό -και πιθανότατα τον έπλασε για πρώτη φορά- προαναγγέλλει, με τον τρόπο του, ούτε λίγο ούτε πολύ, τη συντέλεια του κόσμου. Κρυπτογραφεί το όνομα ενός θηρίου, η εμφάνιση του οποίου αναμένεται 42 μήνες πριν από τη χιλιετή βασιλεία του Ιησού Χριστού. Οι αναγνώστες της Αποκάλυψης, ευσεβείς και ασεβείς, συμφωνούν ότι ο αριθμός του θηρίου είναι ένα κλειδί. Μόνο που το κλειδί αυτό μεταπλάθεται ανάλογα με το χέρι που το κρατά. Έτσι, ο ίδιος ο χαρακτήρας του συγγράμματος κρίνεται από τον αναγνώστη - μαζί και η αξία του. Το μόνο που παραμένει σταθερό είναι το παιχνίδι του Ιωάννη που εναλλάσσει έναν άνθρωπο με ενα θηρίο και ένα όνομα με έναν αριθμό. Που μετασχηματίζει δηλαδή σε ένα καθοριστικότερο επίπεδο μια περιγραφή σε μια ιδέα περιγραφής, εφόσον στο τέλος οι αναγνώστες ξεχνούν τη μορφή του θηρίου και δεν θυμούνται παρά τον αριθμό του. Εδώ εντοπίζεται ίσως το πιο περίεργο και ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της "Αποκάλυψης". Μονολότι εμφανίζεται ως δράμα και προφητεία, μεταφέρει τον αναγνώστη από μια τάξη εικονική και φαντασιακή σε μια τάξη καθαρώς συμβολική. Με την ιδιότητά της αυτή, η "Αποκάλυψη" μπορεί να διαβαστεί ως ύμνος του γραπτού λόγου, αφήνοντας τον περίφημο αριθμό της να παραπέμπει γενικώς στη λειτουργία των βιβλίων. Στην προκειμένη περίπτωση στους 666 τίτλους των εκδόσεων Άγρα.
Ο Δημήτρης Ι. Κυρτάτας (English: Dimitris J. Kyrtatas) είναι Καθηγητής Ύστερης Αρχαιότητας στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Σπούδασε στη Θεσσαλονίκη και στη Μεγάλη Βρετανία, όπου εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Brunel University και πραγματοποίησε μεταδιδακτορική έρευνα στο King’s College London. Δίδαξε αρχαία ιστορία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και έχει ασχοληθεί με την κοινωνική ιστορία της ελληνικής αρχαιότητας και την ιστορία του πρώιμου χριστιανισμού. Είναι συγγραφέας πολυάριθμων άρθρων και βιβλίων, ενώ έχει επιμεληθεί συλλογικούς τόμους και οργανώσει επιστημονικά συνέδρια. Υπήρξε συνεργάτης των περιοδικών «Ο Πολίτης», «Σύγχρονα Θέματα», «Νήσος Άνδρος» και «Book’s Journal». Έχει ιδρύσει και προεδρεύσει στο «Κέντρο Πολιτικού Προβληματισμού Μιχάλης Παπαγιαννάκης» και είναι μέλος διαφόρων πολιτιστικών και επιστημονικών οργανισμών. Τα έργα του εξετάζουν ζητήματα ηθικής, εξουσίας, παιδείας και θρησκείας στον αρχαίο κόσμο.