O que non se di é coma se non existise, afirmara o avó un día, e xa ía sendo hora de existir. Ata ese momento só vivira de portas para dentro. Agora xa non había marcha atrás. A cámara pedíalle que falase."Son Álex, un mozo transexual. Abro este vlog para compartir con vós a miña vida. Quen me coñeza e estea a ver este vídeo entenderá moitas cousas, ou mesmo non comprenderá –ou non quererá comprender– nada. O distinto asusta, dá vertixe porque obriga a cuestionarse tantas cousas... E por iso fago este vídeo, porque non quero ter máis medo, nin vergoña de ser quen son."Antes de que lle dese tempo a pensar, conectou a cámara co ordenador. Vinte e dous segundos. Ese foi o tempo que tardou o arquivo en subir á rede. "22 segundos" relata, en primeira persoa, anacos da infancia e adolescencia dun mozo transexual que, desde os primeiros anos sabe –sen poñerlle etiquetas– que a súa identidade de xénero non coincide co sexo que lle asignaron ao nacer. Unha obra que busca visibilizar, desde a empatía, un colectivo de persoas historicamente silenciadas e denigradas que loita por que as leis –e a sociedade– deixen de consideralas enfermas.
Eva Mejuto é doutora en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela cun traballo sobre o realismo social no álbum ilustrado: Álbum testemuño: achegar a realidade ás crianzas. Traballou na editora Kalandraka ata 2004, en OQO Editora ata 2016. En 2017 coordina o Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra. En 2018 forma parte do proxecto "Capicúa de xestión cultural e proxectos".
A súa especialidade é a literatura infantil e xuvenil. Ten realizado cursos de formación sobre libro-álbum e exercido a docencia no Máster Libro Ilustrado e Animación Audiovisual da Facultade de Belas Artes da Universidade de Vigo. Participa habitualmente en encontros co alumnado dos colexios.
É autora de diversas adaptacións de contos tradicionais a álbums ilustrados, traducidos a máis de dez idiomas. En 2017 publicou 22 segundos, narrativa para adolescentes.
En 2019 publicou en Xerais Memorias do silencio, unha novela que se desenvolve en Galicia durante a Segunda guerra mundial.
Este libro ha sido una lectura de mi hijo para la clase de lingua galega. Como sabéis , me gusta mucho compartir lecturas con él y este ha sido el último libro que los hemos leído ambos. Creo que es muy acertada la elección por parte de su profesora y por más de un motivo: 👀Es un libro corto y sencillo que se lee muy bien. 👀 Trata de acercarles a los adolescentes el tema de la transexualidad de una forma clara y amena. 👀Tiene unos personajes que se quedan contigo después de haber leído el libro, en especial el abuelo 😍
Si en " Mi hermano se llama Jessica" de John Boyne se nos mostraba el punto de vista del hermano de la chica transexual, aquí nos encontramos con una narración en primera persona en la que Álex nos transmite sus inquietudes y la visión tan clara que tiene de sí mismo además de mostrarnos cómo asimila su familia su cambio de sexo. Como madre considero muy necesarias este tipo de historias y tenemos que acercárselas a nuestros hijxs para visibilizar a este colectivo 😊
Libro que explica la infancia y la primera etapa de la adolescencia de Anxela, una niña que desde pequeña no se siente a gusto en el cuerpo de una niña, ni con la ropa, las actividades o las actitudes que la sociedad le imponen por haber nacido biológicamente niña.
En un formato cercano al diario y a través de 22 capítulos (22 segundos) la autora nos vislumbra todo esto, para más adelante y ya en voz de Álex, situarnos en un proceso de aceptación de si mismo, de su familia y de su amiga de la infancia y como este decide hacer la transición.
Es un buen ejercicio de literatura. Breve y no excelso, pero un buen título (y muy necesario) para que un adolescente se pueda acercar al tema de la transexualidad juvenil en un texto desprovisto de juicio y didactismo.
Los personajes están bien creados para estar delante de un texto breve (136 p.), especialmente el personaje del abuelo.
Bueno, me acabé 22 segundos en 4 horas, se puede confirmar que es fácil y rápido de leer además de los 22 capítulos que tiene que son muy cortos. Si por mi fuera este libro sería el ganador de los premios, me ha encantado la historia de Álex que además es una persona real con su caso. Es un libro de 5⭐ muy agradecido de poder leerlo y además orgulloso de la oportunidad de que un libro "diferente" a lo establecido sea participe en los premios literarios de mi ciudad. Lo recomiendo absolutamente, proporciona unos conocimientos que no todo el mundo tiene, pero que necesitan saber Dadle una oportunidad.
Cunha estrutura bastante orixinal acheganos a vida dun rapaz transexual en 22 capítulos, 22 segundos que tarda en subirse a youtube un video no que fala da súa experiencia. Paréceme un libro útil, pode servir para informar a moita xente, ensinando a respectar a diversidad a través da experiencia de Álex. Ademais, o protagonista e a súa familia fanse querer, especialmente o seu avó.
Eva Mejuto fíxome chorar. Pra min este libro pega a pena por coñecer a viaxe que fai Alex para deixar de ser Xela, por mostrar unha familia non tradicional moi típica - na que o pai desaparece voluntariamente- e por como apalpan o corazón as relacións tan íntimas que se tecen entre as persoas. Neste título entre avó e neto, no meu caso entre irmáns. Sentínme identificada a moitos niveis con Alex, sen ter nada que ver con él. Grazas, Eva Mejuto.
22 segundos es el libro más corto que he leído en los últimos años, y unos de los que más me han hecho empatizar con su protagonista. Cómo en tan pocas páginas un libro puede hacerte sentir tanto.
Desde mi punto de vista, como persona que no forma parte del colectivo LGTBIQ+, he podido sentir la rabia que sentía Alex, he llorado y me he alegrado de cada paso hacia delante que daba.
Sé sobradamente que esta novela me pilla tarde, ya que se trata de novela juvenil, y solo puedo decir una cosa, me alegro de haberla leído ahora, cuando tengo una mente más madura y mucho más abierta.
Y aunque me alegro de haberlo leído ahora, creo firmemente que es un libro que no debería faltar en ningún listado de lecturas recomendadas en colegios e institutos. Me parece una grandísima primera toma de contacto para comenzar a comprender otras realidades y otros puntos de vista para los niños y adolescentes en la actualidad.
Un libro maravilloso, entretenido, real y necesario. Lo he leído en dos días, pero se me quedará grabado siempre. El personaje central es increíble, pero el abuelo es adorable. Ojalá todo el mundo que pase por lo mismo tenga un abuelo con las ideas tan claras.
É un bo libro xuvenil que conta a historia dun neno transexual que descubre a súa propia identidade grazas ao apoio familiar., Ben contextulizado, ameno e que trata con respecto un tema aínda pouco frecuente na literatura galega. Ideal para a mocidade.
Es un buen libro prescriptivo para hablar de una persona transgénero. Hay ciertos términos que no parecen del todo actualizados, pero sí resulta muy informativa (para el público general, más que para una persona trans) sobre esta realidad. Es bastante clásica en el sentido de que la historia se centra en mostrar la realidad previa a que la familia conozca cómo se siente el protagonista respecto a su identidad: cómo no encaja en su instituto, los primeros cambios que adopta en su cuerpo, una identidad en rebeldía contra lo establecido... Los capítulos cortos temáticos facilitan esta lectura, centrada en los diferentes estadios vitales que atraviesa Álex.
Está ben e considero que ten unha mensaxe importante, pero nótase bastante que o publico obxectivo do libro é xente cis. Hai linguaxe algo incorrecta (que pode ser tamén porque foi publicado en 2017, non sei que terminoloxía era a utilizada nesa época) e o libro simplemente trata do descobremento e a transición do protagonista. Igualmente, como dixen antes, ten unha mensaxe importante, ademais de que é o primeiro libro en galego que vexo que trate o tema.