کتاب حاضر پژوهشی است در باب متفکرانی که هر یک به شیوه خاص خود وضعیتها یا فرمهای سینمایی را به مفهومی قابل تأمل در تفکر خویش بدل ساختهاند. برخی سینما را مقولهای فرهنگی و هنری تلقی کرده که امکان مواجهاتی زنده و پویا با ابعاد حیات را فراهم میکند و برخی دیگر به نفس امر سینمایی به مثابه الگوی ادراکی سوژه یا جهان- تصویر پرداختهاند. کتاب حاضر تصویری منسجم از مهمترین چهرههای نظریه سینمایی معاصر به دست داده است.
فصل کریستوا اونقدر سنگین بود که رد شدم ازش بطور کلی برخی از فصل های آخر حرف فیلسوفانش شاید خیلی مستقیم در مورد خود سینما گفته نمیشد یا من لااقل نفهمیدم و صد البته نیاز به رجوع مجدد است