عبدالرضا هوشنگ مهدوی سال ۱۳۰۹ خورشیدی در تهران به دنیا آمد و تحصیلات خود را در سال ۱۳۲۷ در رشته سیاسی در دانشکده حقوق دانشگاه تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۳۰ برای ادامة تحصیل به فرانسه رفت.
او در سال ۱۳۳۴ از دانشگاه سوربن پاریس مدرک دکترای حقوق بینالملل را اخذ کرد.
مهدوی دیپلمات، مترجم و محقق و مولف متون تاریخی پس از بازگشت از پاریس ابتدا در وزارت دادگستری مشغول کار گردید ولی پس از یک سال یعنی در سال ۱۳۳۷ به استخدام وزارت امور خارجه ایران درآمد. وی در طول اشتغال، مشاغل گوناگونی را عهدهدار بوده که عبارتند از: ریاست اداره اطلاعات و مطبوعات وزارت امور خارجه، وزیر مختار و کاردار سفارت ایران در لندن، رئیس اداره کتابخانه و آرشیو و رئیس اداره محرمانه وزارت امور خارجه. حضور او در سفارت ایران در لندن همزمان با شروع تظاهرات دانشجویی در اوج انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود.
مهدوی در ۱۳۵۹ از وزرات امور خارجه بازنشسته شد و در سال ۱۳۶۷ از سوی دانشگاه امام صادق به تدریس دعوت شد و این حرفه را به مدت ۱۶ سال ادامه داد. پس از آن به مدت سه سال به تدریس در دانشکده روابط بینالملل وابسته به وزارت امورخارجه پرداخت. از عبدالرضا هوشنگ مهدوی نزدیک به ۸۰ جلد کتاب سیاسی و تاریخی تألیف و ترجمه باقی مانده است.
عبدالرضا هوشنگ مهدوی، محقق تاریخ روابط خارجی ایران، نویسنده و دیپلمات پیشین ایرانی، ۱۴ بهمن ۱۳۹۴ در سن ۸۵ سالگی در تهران درگذشت.
برخی از آثار تألیفی: تاریخ روابط خارجی ایران: از ابتدای دوران صفویه تا پایان جنگ جهانی دوم (۱۵۰۰-۱۹۴۵) سیاست خارجی ایران در دوران پهلوی (۱۳۰۰-۱۳۵۷) شش سال در دربار پهلوی: خاطرات محمد ارجمند سرپرست تلگرافخانه مخصوص رضاشاه. سرنوشت یاران دکتر مصدق.
برخی از آثار ترجمه: آخرین سفر شاه: سرنوشت یک متحد آمریکا. ایران در بازی بزرگ، سرپرسی سایکس کاشف، کنسول، سرباز، جاسوس. سرنوشتهای بزرگ تاریخ (دوگل، ناپلئون، کندی، هیتلر). تاریخ سوسیالیسمها. ابوالهول ایرانی، امیر عباس هویدا و معمای انقلاب ایران. هم پیمانان: آمریکا، انگلیس، اروپا و جنگ در عراق. کودتا: مرداد ۱۳۳۲، سازمان سیا و ریشههای روابط کنونی ایران و آمریکا. سایه مصدق بر روابط ایران و آمریکا. خشونت پرهیزی: تاریخ یک اندیشه خطرناک. همسر زیبای سفیر: سرگذشت لیدی همیلتون، زیباترین زن اروپا برآمدن ساسانیان و اسارت قیصر روم به دست شاپور اول. ملکهٔ مصلوب: داستان لیلی و مجنون غرب. تاجگذاری استر: دنباله داریوش، شاه شاهان. شبهای سرای.
تاریخ روابط خارجی ایران به روابط خارجی ایران از صفویه تا پایان جنگ جهانی دوم میپردازد. اوضاع ایران در قرن شانزدهم تا رد توافقنامهی قوام- سادچیکف از سوی مجلس، مطالبی است که در این کتاب میتوانید مورد مطالعه قرار دهید. حملهی اعراب به ایران که موجب سقوط ساسانیان شد، مشعل استقلال و تمدن ایران را برای مدتی خاموش کرد. نه تنها اعراب بلکه مهاجمان بعدی مغول و تاتار که از فرهنگی اصیل بیبهره بودند در ریشهکن کردن زبان و فرهنگ ایرانی توفیق نیافتند و خود تحتالشعاع این تمدن درخشان قرار گرفتند. از زمانی که یزدگرد سوم در مرو به قتل رسید و تا زمانی که شاه اسماعیل صفوی در تبریز به تخت نشست، ما از استقلال کامل، وحدت ملی و تمامیت ارضی محروم بودیم. از لحاظ روابط خارجی، میتوان این دورهی هشتصد و پنجاه ساله را به سه بخش تقسیم نمود. بخش اول دورهی تسلط اعراب است. بخش دوم، دورهی امیران و پادشاهان محلی است. به تدریج که حکمرانی ایالات ایران به صورت موروثی در آمد، حکمرانان ایران در غرب ایران اساس نخستین حکومت ملی را بنا نهادند. در این دوران ایران با کشورهای خارجی روابط سیاسی و بازرگانی نداشت زیرا در اروپا نیز دوران تاریک قرون وسطی آغاز شده بود. سومین بخش مربوط به تسلط مغولان میباشد. اروپاییان از بیم حمله مغول به اروپا تصمیم به برقراری ارتباط سیاسی و بازرگانی با آنان گرفتند. بدین ترتیب پای بازرگانان، جهانگردان و مبلغان مسیحی به ایران باز شد و تجارت رونق گرفت. در دوران صفویه روابط سیاسی و بازرگانی ایران با دول خارجه به صورت منظم در آمد و اعزام سفیر و پذیرفتن سفرای بیگانه مرسوم شد. این کتاب به مناسبات سیاسی ایران از این دوران تا توافقنامه قوام- سادچیکف میپردازد.