La dame de la vitrine

by Spyros Plaskovitis, Patricia Portier (Translator), Soctate Zervos (Translator)

In his brilliantly constructed novel, Spiros Plaskovitis counterpoints his enigmatic heroine- Anghelina Dassiou- against the touristic "Development" (or Destruction?) of most Greek islands today. Anghelina, although forced by circumstances to work as a sales- lady in a deluxe tourist Hotel, still personifies nostalgia for the traditional couleur locale of Corfu-particularly the old Venetian Town. The Big Business exploitation of the island is represented by Nikias Zavolis, the odious Manager of the Hotel, where the hero-Dinos Hairetis –is spending his holiday with his exotic half-caste mistress. Expecting only a sultry summer fling, Dimos quickly becomes involved in a dramatic conflict with his own past. Despite his thirty years’ absence from Corfu, he vividly recalls the former beauty of his birthplace prior to the invasion of Saudi-Arabian investors, Greek plutocrats and Americanized jukeboxes. He also finds himself falling in love with the ageless 55- year-old Anghelina, as his lust for his poignantly childlike mistress starts to fade. In the character of Dinos Hairetis, a disillusioned Euro-M.P., we confront an ideological outsider drifting aimlessly amidst a bevy of cynical politicians and High Society hypocrites. The personal stories of the protagonists are cleverly interwoven with the story of present-day Greece’s struggle to preserve her age-old identity.

313 pages, Hardcover

First published January 1, 1990

About the author

Greek: Σπύρος Πλασκοβίτης

Reviews

[R.L. · Rating 3 out of 5]

Κριτική στα Ελληνικά πιο κάτω...

I'm afraid that this book hasn't age very well and that it's all over the place. Reading the notes on page 311 might help a reader who's unfamiliar with Greece's history a bit, but still, it had potential that didn't materialized and it feels somehow outdated nowadays...


Αυτό είναι μάλλον ένα βιβλίο που ήταν επίκαιρο στην εποχή του, αλλά ο χρόνος δεν του στάθηκε πολύ καλά...
Κατ΄αρχήν υπάρχει αναφορά στο παρελθόν κάποιων ηρώων που δεν έβγαζε νόημα κι ήταν ενοχλητική, μέχρι που κατάλαβα ότι η ιστορία τους υπήρχε σε άλλο βιβλίο του συγγραφέα. Πουθενά όμως δεν αναφέρεται ότι το βιβλίο είναι συνέχεια προηγούμενου και θα έπρεπε να στέκεται αυτοτελώς.

Ύστερα ο συγγραφέας προσπάθησε να χωρέσει ένα σωρό διαφορετικά θέματα και καταστάσεις στο βιβλίο του χωρίς να καταφέρνει το σύνολο να είναι ελκυστικό. Η πλοκή είναι ασυνάρτητη και τραβηγμένη από τα μαλλιά, ενώ οι χαρακτήρες στερεότυποι και ο ίδιος ο συγγραφέας γεμάτος προκαταλήψεις. Πολλά πράγματα στην ιστορία δεν βγάζαν νόημα. Κρίμα, διότι με λίγο περισσότερη προσοχή, υπήρχαν προϋποθέσεις για κάτι καλύτερο.

Τέλος είναι κάπως ειρωνικό που ένας από τους κεντρικούς ήρωες εξαργυρώνει την φυλάκισή του από τη χούντα με θέση στην Ευρωβουλή αργότερα, όπως και ο ίδιος ο συγγραφέας. Προσπάθησε να τον παρουσιάσει σαν ένα νεότερο μπερδεμένο alter-ego ή τι ακριβώς;

[Delphine · Rating 3 out of 5]

Une très belle écriture, des sujets intéressants, mais certains chapitres m'ont paru bien longs.
D'où un sentiment mitigé.