Huisje boompje beest

by Roos Schlikker

'Huisje boompje beest' van Roos Schlikker heet je welkom in de Vinex, de plek waar Ambi Pur alle vieze luchtjes heeft weggesprayd. Heerlijk is het er. Mooi huis, aangeharkte tuin, goede auto voor de deur, twee kinderen - een koningspaar. Echt, gesettelde veertigers Joris en Lydia zouden niet anders willen. Maar dan komt Rob in de wijk wonen - een charmante fotograaf, een bohemien, een ladies' man. Rob zet het leven van Joris en Lydia op zijn kop. Wat als angst in je straat komt wonen?

200 pages, Kindle Edition

First published May 9, 2017

About the author

Roos Schlikker was born in 1975 in Netherlands. She is a writer and actress.

Reviews

[Anneke Visser-van Dijken · Rating 4 out of 5]

Bij het zien van de cover, vind alleen de kleur blauw erg onnatuurlijk, die had een paar tinten lichter gemoeten, en de titel, krijg je het gevoel dat je een verhaal gaat lezen over een burgerlijke wijk in een of andere plaats en dat is ook zo. In het begin lijkt er eigenlijk niets spannends aan, is het allemaal heel erg burgerlijk en saai. Iedereen doet zijn dingen die ze altijd doen. Maar schijn bedriegt, want iedereen heeft zo zijn geheimen die die aan niemand vertelt. Het zijn mensen die bij jou in de straat kunnen wonen. Iedereen heeft wel een buurvrouw in de straat die overbezorgd is, een buurvrouw die alles alleen maar van de zonnige kant ziet, pubers die zo hun geheimen hebben. Een buurman die niet precies weet wat hij wilt en steeds weer een andere hobby heeft. Je kan misschien jezelf in bepaalde mensen herkennen.
Dat alles veranderd als op een dag een nieuwe buurman in de buurt komt wonen die wat eigenaardig is, die zijn eigen geheimen geeft die hij al helemaal niet prijs wilt geven.
Het laat zien wat het met een buurt kan doen als angst in de straat komt wonen. Waar het toe kan leiden, ook al is het in dit boek uitvergroot. Het laat zien wat achterdocht kan doen, wat angst voor het ongewone met je kan doen.

Het boek leest als een trein, het is heel erg vlot en grappig geschreven. Je moet geregeld lachen om bepaalde uitspraken en gedachtes. Klein tipje van de sluier, wat ik persoonlijk heel erg herkenbaar vind is een gedachte van Lidia die ze niet uitspreekt tegenover een kassameisje over een bepaalde winkel. Meer zeg ik niet, maar ik begrijp Lidia wel, want ik erger me ook wel eens aan zoiets en zou dan iets bijdehands willen zeggen, maar blijf dan toch maar netjes.
Steeds als je denkt dat het een bepaalde kant opgaat, gaat het een andere kant op. Het plot is heel erg verrassend omdat je die niet ziet aankomen. Je denkt op een gegeven moment te weten hoe het afloopt, maar dan blijkt het toch anders te zijn.

Nog even een tip: begin het boek niet te lezen als je zit te eten of gaat eten. De muesli van vanmorgen smaakte niet meer zo lekker aan het eind van het eerste hoofdstuk. Verder zeg ik er niets over, dat mogen jullie zelf gaan ontdekken. ;)

Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/0....

[Jesse Verdonk · Rating 3 out of 5]

Een boek dat lekker wegleest en ook is het verfrissend dat het boek vanuit een helikopterview is geschreven. Het boek is wel erg voorspelbaar.

[Tamára · Rating 2 out of 5]

Het begon goed, maar op een gegeven moment was ik wel klaar met die edgelord ‘kijk mij eens afzetten tegen de Vinex’-beschrijvingen.

[Jet van Marle · Rating 3 out of 5]

Huisje boompje beest van Roos Schlikker (1975) gaat over buren in een keurige Vinex wijk die het allemaal goed voor elkaar lijken te hebben: De steeds van hobby wisselende Joris, zijn vrouw Lidia, die haar problemen weg eet en hun puberende zoon en dochter. De altijd vrolijke en vol tegeltjeswijsheden zittende Jonneke, die al een hele tijd alleen voor haar drie kinderen zorgt omdat haar man ‘eventjes’ wat dingetjes voor zichzelf aan het uitzoeken is in Portugal en de steeds dezelfde flauwe grappen vertellende Ramon en zijn nerveuze, eindeloos doorratelende vrouw Evelien.

Als blijkt dat een hoekhuis bij hen in de straat is verkocht aan een man alleen, vinden ze dat een beetje raar. Wat moet iemand in zijn eentje met een eengezinswoning? Rob, de nieuwe buurman, blijkt echter een knappe, charmante en bereisde fotograaf te zijn en valt al snel in de smaak. Maar dan vangt Evelien op de tennisclub verhalen op over Rob die twijfels oproepen en besluit ze te onderzoeken of de geruchten op waarheid berusten.

Huisje boompje beest is een luchtig geschreven en makkelijk leesbaar boek over serieuze onderwerpen en zit vol herkenbare personages, die meer dan alleen vieze luchtjes lijken te maskeren. De cover met de zonnige gele letters tegen een strakblauwe lucht en de barbecue met gesloten deksel waar donkere wolken uit ontsnappen past, net zoals de titel, goed bij het verhaal.

[Lynn · Rating 3 out of 5]

Heerlijk makkelijk boek om te lezen op het strand. Verwachtte nog een plottwist aan het einde, maar die bleef uit. De afloop was dan ook onbevredigend maar paste wel bij het boek. De flaptekst beloofde een hilarisch boek, maar dat bleek voor mij een hyperbool. De personages waren wel herkenbaar een maakten het boek gemakkelijk om te lezen.

[Charlotte · Rating 3 out of 5]

Mwah

[Karin · Rating 3 out of 5]

'Huisje Boompje Beest' speelt zich af in een rustige Vinexwijk waar de buren, allemaal veertigers, elkaar behoorlijk blijken te kennen. Ze hebben 'schijnbaar' alles goed voor elkaar - kinderen, hypotheek, mooie auto, gelukkig gezin - het bekende huisje- boompje-beestje-syndroom - lees: sleur! Maar voor Joris, toch de spil in dit verhaal, valt na het overlijden van zijn inwonende schoonmoeder de subsidie weg. Dit en zijn baan die op de tocht staat is toch een aderlating in de inkomsten. Het liefst zou hij heel de boel verkopen en op wereldreis vertrekken, maar dat ziet Lidia, zijn vrouw niet zitten. Ze hebben het toch goed? Als Rob - een alleenstaande fotograaf - bij hen in de straat komt wonen lijkt Joris zijn klankbord te hebben gevonden. Maar wie is Rob eigenlijk? En wat als je neurotische buurvrouw een zaadje plant waar de buren in meegaan? Het kan toch geen waar zijn!

Hoewel Nederland en België aan elkaar leunen had ik van deze auteur nog niet gehoord, dus was ik best wel benieuwd. De titel van het boek laat niets te raden over, alleen dat hier 'beest' in plaats van 'beestje' staat. Aan de lezer om uit te zoeken waarom of is het een leuke woordspeling van de auteur? De cover is kleurrijk en springt zeker in het oog.

Schlikker heeft een vlotte pen en schrijfstijl. In korte hoofdstukken loodst ze je in een recordtempo door de 255 pagina's. Vooral omdat het om alledaagse zaken gaat is het allemaal heerlijk herkenbaar. Alles gaat gewoon lekker zijn gangetje in de wijk. Bovendien is haar manier van schrijven hilarisch en zit het boek vol humor.

"Joris aaide over haar wang. 21, 22, 23. Ja hoor, nu zakte hij langzaam af naar haar borsten. 24, 25, 26 ..........."

Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn daar in de Vinexwijk. Soms subtiel en een andere keer heel duidelijk weet Schlikker, tussen neus en lippen, verschillende thema's in haar roman aan te kaarten. Op de een of andere manier verstaat zij de kunst om gewichtige thema's heel luchtig over te brengen. Het overlijden en het rouwproces van Joris’ schoonmoeder komt aan bod, maar ook pedofilie, midlifecrisis, boulimie, zelfmoord en een fetisjtrekje bij Joris. Je vindt het allemaal terug.

Daarbovenop weet zij een bepaalde sfeer in het verhaal te leggen waarvan je niet helemaal weet waar die naartoe gaat. Toch, echte diepgang moet je in 'Huisje Boompje Beest' niet verwachten. De karakters zijn niet genoeg uitgediept en je kunt je de vraag stellen wat de toegevoegde waarde van bepaalde scènes is, buiten het feit dat ze komisch zijn. Het is gewoon een lekker tussendoorboek dat je in een wip uit hebt, waar je geregeld bij in een deuk ligt en waar je verder niet teveel achter moet zoeken. 3 beestige sterren voor 'Huisje Boompje Beest'

[Paula Van Mourik · Rating 4 out of 5]

Roos Schlikker ken ik vooral van haar columns in Het Parool die ik al jaren lees. Haar schrijfstijl is vlot en met veel pit. Ik was dus zeer benieuwd naar 'Huisje boompje beest'.

Het verhaal gaat over een aantal veertigers in een rustige Vinexwijk. Op een dag komt er een nieuwe bewoner met wie ze het allemaal goed kunnen vinden. Maar dan ontstaan er geruchten over deze nieuwe buurman waar de buurtbewoners niet aan voorbij kunnen gaan. Wat verbergt deze man?

'Huisje boompje beest' leest heerlijk weg. Lekker vlot geschreven, korte hoofdstukken en wisselend perspectief wat voor veel afwisseling zorgt. Gaandeweg het verhaal blijken de hoofdpersonen geheimen met zich mee te dragen wat het verhaal diepgang geeft.

'Huisje boompje beest' wordt omschreven als een komedie, maar dat dekt wat mij betreft de lading niet. Alhoewel er geregeld wat te lachen valt en het verhaal hilarische momenten kent zoals het poepverhaal van Joris, worden er ook veel serieuze onderwerpen aangekaart (boulimia, pedofilie, huwelijksproblemen, rouw, etc). Hierdoor is het verhaal meer een roman dan een komedie.

Tegen iedereen die al fan was van Roos Schlikkers columns en tegen iedereen die haar nog niet kent zou ik willen zeggen: ga dit boek lezen. En tegen Roos Schlikker wil ik zeggen dat ze een beetje op moet schieten met het schrijven van een nieuwe roman!

[Tamara Van dishoeck · Rating 3 out of 5]

als ik de schrijfster niet had ontmoet en dat ik dit boek kon laten signeren had ik dit boek waarschijnlijk niet gekocht want lees weinig boeken van Nederlandse bodem. maar heb wel genoten van dit boek. je leest over een aantal mensen die in een rustige wijk wonen en die een rustig leven hebben en dan komt er een nieuwe buurman die al vrij snel erg populair is maar niet iedereen mag hem en hij word er van verdacht een pedofiel te zijn en dan zijn de poppen aan het dansen. ik zeg er verder niet te veel over maar er kunnen een paar heftige scenes bij zitten voor als je daar gevoelig voor bent. heb wel genoten van dit boek en ben blij dat ik hem heb gelezen.

[Danielle · Rating 2 out of 5]

Roos heeft haar snelle schrijfstijl die lekker wegleest ook meegenomen in haar boek ‘Huisje Boompje Beest’. Helaas mist het boek voor mij een diepere laag om personages echt te begrijpen en compassie te voelen. Geen van de personages voelt echt “af”. Je blijft als lezer met vragen zitten die het verhaal tekort doen, terwijl het boek geen moment heeft verveelt. Zo jammer. Ontknoping vond ik erg matig. Ik heb het gevoel dat er meer uit dit boek gehaald had kunnen worden als de focus meer op de personen werd gelegd ipv het idee dat iemand zich per se wil afzetten tegen een burgerlijk bestaan in de Vinex wijk.

[Nicole · Rating 3 out of 5]

Humorvol geschreven boekje over buren die denken dat er een pedofiel in hun straat is komen wonen. Makkelijk niemendalletje. De moedergevoelens erg herkenbaar. ALS luisterboek lekker vlot en goed ingesproken door de auteur.

[Claudia · Rating 3 out of 5]

Komisch? Niet bepaald. Beetje cliché-achtige personages enerzijds, beetje vreemde situaties anderzijds (wordt de hond nou echt aangereden, muziek die gehoord wordt, poepen in de tuin, etc.) en dan toch eigenlijk zo’n serieus onderwerp. Niet mijn boek. Toch 3 sterren.

[Anna · Rating 3 out of 5]

Recensie volgt.

[Marcel · Rating 3 out of 5]

Leuk boek voor tussendoor. Leven in een Vinexwijk, vermengd met beetje spanning. Veel humor, verhaallijn zelf niet al te bijzonder. Maar, voor aan het zwembad deze zomer prima vermaak!

[Maaike Woolschot · Rating 2 out of 5]

Leuk geschreven, maar het boek heeft een lange opbouw en een matig plot. Heb het uitgelezen omdat ik alle tijd had op vakantie, thuis was ik allang afgehaakt.

[Marija Scheeve · Rating 2 out of 5]

Vakantielectuur, vermakelijk maar niet vullend.

[Petra · Rating 3 out of 5]

Niet onaardig maar had er meer van verwacht.

[Lieke Mulder · Rating 4 out of 5]

Beter dan ik had gedacht, grappig, je wilt verder lezen, hoewel je af en toe afgeschrikt bent door het vulgaire wat je leest. :-)

[Esme Wind · Rating 2 out of 5]

In het begin leest het als een trein, maar op een gegeven moment krijg je het gevoel dat je aan het lijntje wordt gehouden om de clou maar niet te hoeven verklappen. Jammer. En het eind is zo raar….

[Sandra · Rating 2 out of 5]

Het boek leest makkelijk weg maar het verhaal is echt te dik aangezet. Voor een makkelijke weglezer zijn er betere opties.

[Fleur Soors · Rating 3 out of 5]

een heerlijk boek voor tussendoor, en dan ook nog heerlijk geschreven.

[Joep · Rating 2 out of 5]

mwoah. matig geschreven, voelt als drama voor de drama en kleinzielige mensen

[Annette Overvoorde · Rating 4 out of 5]

De cover is kleurrijk, de titel valt goed op. Het is een pakkende cover. De titel is bijzonder en maakt nieuwsgierig, waar zou het over gaan? De verhaalstijl is vanuit de 3epersoon en het verhaal is vlot geschreven. Je moet er wel even in komen en het gezin leren kennen en de buurt. Het is goed en fijn leesbaar, met de nodige dosis humor en grappige vergelijkingen, zoals “Echt middelbaremannengedrag..”. De setting en flaptekst doet denken aan Nieuwe Buren. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Tot nu toe spreekt het mij aan.

Roos Schlikker heeft hiermee een bijzonder leuk humoristisch verhaal geschreven, over het thema "verboden verlangens". En dat geldt voor verschillende karakters in het boek. Er komt een nieuwe buurman, iedereen loopt ermee weg. De midlifecrisis bij Joris wordt aangewakkerd, door deze Rob.. een man van de wereld. En dat is toch bijzonder, terwijl Joris een prachtig leven heeft zou je denken. Tot hier gaat alles goed.

{ “..Lopen we allemaal soms niet graag op het randje.. Jij toch ook?. Joris keek voor zich uit. Zijn leven had helemaal geen randjes. Geen richeltjes, geen scherpe hoeken, alles keurig en beschaafd.”}
Tot een buurvrouw er een bepaalde theorie loslaat en de sfeer omslaat…

Het mooie of merkwaardige aan dit boek vind ik, dat door de komst van Rob er bepaalde dingen duidelijk worden. Er komt een besef. Joris vind het leven een beetje in een sleur belanden, en zit graag in het gras voor wat rust. Dit is echt hilarisch. Daarnaast vindt Joris zijn vrouw nu lijken op een van de Hans-Anders-zusjes. Ook heel komisch gevonden. En terwijl de buurvrouw Rob flink onder de loep neemt, loopt Joris met iemand mee die Petunia heet. Naar het plantje. Al met al is het een kleurrijk, vreemd maar ook leuk verhaal. Met hele gekke dingen en hele komische dingen, maar vooral dingen die gebeuren in het leven. En wat er gebeurt hebben we niet allemaal in de hand.

[Alie Urbach · Rating 4 out of 5]

Het eenvoudige leven van alle dag, wonen in een Vinex wijk waar het leven redelijk voorspelbaar is. Het bestaat uit werken, eten, drinken, slapen en bij elkaar op visite komen zoals ook de rest van de buurt dat doet.
Manlief heeft verschillende nieuwe hobby’s gehad die nogal veel geld kosten en waar hij ook net zo snel de brui aangeeft. En regelmatig wil hij het huis verkopen om vervolgens te gaan reizen.
Volgens zijn vrouw zit hij in een midlifecrisis.

Dan komt een nieuwe buurman in de wijk wonen door hem raken ze geïnspireerd om dingen anders te doen maar worden ze daar gelukkig van.

De Buurman Rob is fotograaf en alleenstaand de buren vragen zich af wat hij in zijn eentje in eengezinswoning komt doen in een wijk waar alleen gezinnen wonen. Alsof je als alleenstaande niet in een wijk mag wonen waar voornamelijk gezinnen wonen.
Hij was heel veel buiten en struinde de hele buurt door. En altijd met een fototoestel om de nek men kreeg er geen goed gevoel over. Bij verschillende buren vormen zich al gauw een beeld van Rob men fantaseert er lustig oplos.
Ondertussen raken ze bevriend met hem en wordt hij regelmatig uitgenodigd als er een feestje is.
Maar toch vragen ze zich af wat voor iemand hij is het laat verschillende buren niet los.
Waarom is hij niet getrouwd? Dan horen ze via anderen wat over hem wat door de vrouwen geloofd wordt de mannen hebben hun bedenkingen.

Bij een paar vrouwen slaan de stoppen door en gaan op onderzoek uit.
Op internet lezen ze iets over hem wat hun nogal ongerust maakt. En vervolgens maken ze kennis met iemand die er wel wat meer vanaf weet en vooral hoe je dit moet aanpakken.
Ze komt helpen met alle gevolgen van dien het wordt een ware heksenjacht.
Het is verbazingwekkend zo makkelijk als mensen zich laten meeslepen.
Er is een bijeenkomst bij de buren de mannen worden het geroddel zat en willen hun vrouwen erop aanspreken dat het afgelopen moet zijn.
Maar dan slaat de vlam in de pan. Het loopt helemaal uit de hand.

Dit boek mocht ik pre-lezen voor de Club van echte lezers van de uitgeverij Atlas Contact

[Dewi Rijks · Rating 3 out of 5]

Leuk, vlot geschreven. Leuk tussendoortje. Middelbare mannenproblematiek sprak mij wat minder aan.

[Martine · Rating 3 out of 5]

Luistert makkelijk weg en biedt herkenning in vastgeroeste types in een Vinex wijk. Het personages missen echter voldoende diepgang om het écht interessant te maken. Vermakelijk om te luisteren, maar verwacht er niet teveel van.