Η χαρά του πολεμιστή και άλλα διηγήματα

by Tobias Wolff

Η Χαρά του πολεμιστή συγκεντρώνει δέκα από τα αρτιότερα διηγήματα του κορυφαίου Αμερικανού διηγηματογράφου Τομπάιας Γουλφ. Επιλεγμένα από το σύνολο του έργου του, τα διηγήματα της ανθολογίας ξεδιπλώνουν ένα γοητευτικό πανόραμα της καθημερινότητας, με τις μικρές χαρές και λύπες της, γεμάτο χιούμορ, ευαισθησία και συγκρατημένη μελαγχολία. Είτε στη νωθρή ενδοχώρα είτε στις πολύβουες μεγαλουπόλεις, είτε ως γιοι που πασχίζουν να συμφιλιωθούν με τους γονείς τους είτε ως νάρκισσοι που υποχρεώνονται παρά τη θέλησή τους να ωριμάσουν, οι ήρωες του Γουλφ έρχονται αντιμέτωποι με διλήμματα που αφορούν τον καθένα μας. Χάρη στη σπάνια δεξιοτεχνία του συγγραφέα, ανάγλυφη στη ζυγισμένη οικονομία του λόγου και στο παιγνιώδες ύφος του, τα δέκα διηγήματα της Χαράς του πολεμιστή είναι δέκα λαμπρές στιγμές της αμερικανικής διηγηματογραφίας.

01. Κυνηγοί στο χιόνι
02. Ένα επεισόδιο από τη ζωή του καθηγητή Μπρουκ
03. Ο ψεύτης
04. Η χαρά του πολεμιστή
05. Λεβιάθαν
06. Θνητοί
07. Φρέσκο χιόνι
08. Σφαίρα στο κεφάλι
09. Δικό της σκυλί
10. Άγρυπνος

Genres: Short Stories

194 pages, ebook

Published May 30, 2017

About the author

Tobias Jonathan Ansell Wolff is a writer of fiction and nonfiction.

He is best known for his short stories and his memoirs, although he has written two novels.

Wolff is the Ward W. and Priscilla B. Woods Professor in the School of Humanities and Sciences at Stanford University, where he has taught classes in English and creative writing since 1997. He also served as the director of the Creative Writing Program at Stanford from 2000 to 2002.

Reviews

[Nikos Tsentemeidis · Rating 4 out of 5]

Ένας ακόμα πολύ καλός Αμερικανός διηγηματογράφος

[Panagiotis · Rating 4 out of 5]

Τον Τόμπιας Γουλφ τον είχα εντάξει σ' αυτούς του αρτηριοσκληρωτικούς, λογιάζοντες συγγραφείς που αρέσουν στους πολύ κουλτουριάδηδες κριτικούς. Και αν τον δοκίμασα σ' αυτό ευθυνόταν το καλοκαιράκι που καμιά φορά, μέσα στην κάψα του, κάνει τα μικρά βιβλία λίγο πιο δελεαστικά, ακόμα κι αυτά των όχι και τόσο υποσχόμενων συγγραφέων. Σίγουρα μερίδιο ευθύνης έχει και το γουστόζικο εξώφυλλο του Ίκαρου (την πλειοψηφία των εξώφυλλων των εν λόγω εκδόσεων θα έκανα κάδρα και θα κρεμούσα σ' όλο το σπίτι).

Να είναι, λοιπόν, καλά το καλοκαιράκι που με οδήγησε σε τούτη την μικρή συλλογή. Γιατί ο Τόμπιας Γουλφ συνδυάζει δύο αρετές που τελικά συντονίζονται πλήρως με τις αναγνωστικές μου κεραίες: μια αντρική -ας μου συγχωρεθεί ο σεξιστικός χαρακτηρισμός- γραφή, δίχως πολλά φτιασίδια με μια πικάντικη, καλώς εννοούμενη, ακαδημαϊκή εμβρίθεια. Ο λόγος του είναι λιτός, ωστόσο πολλά συμβαίνουν. Μα ο Γουλφ δεν απευθύνεται σε ανόητους αναγνώστες. Δίχως να τους παιδεύει, τους αφήνει στους χαρακτήρες του, οι οποίοι τελούν υπό την διακριτική παρουσία του Γουλφ. Οι αποχρώσεις μεταξύ των ιστοριών είναι απαλές, οι μεταβάσεις γλυκές, οι ιστορίες διαβάζονται σαν όμορφα κεφάλαια ενός συνόλου. Μα συμβαίνουν τόσα όμορφα και διαφορετικά, για όλες τις καρδιές και τα γούστα: ένα κυνήγι που πήγε στραβά με αντρική αφήγηση· ένας ανάποδος, μάλλον αποτυχημένος υπο-αξιωματικός προσπαθεί να αποτρέψει την αυτοκτονία ενός στρατιώτη, και όλα είναι βουτηγμένα σε μια βαρύθυμη, Χεμινγουεϊκή αντρίλα· ένας καθηγητής που κατακρίνει την ψευτιά των υπολοίπων, τελικά ζει μια περιπετειούλα κατά την διάρκεια ενός συνεδρίου.

Αυτά και άλλα πολλά, συμβαίνουν στις ιστορίες αυτής της συλλογής που μου έμαθε τον Γουλφ, τον οποίο και θα ψάξω παραπάνω τώρα. Πολύ την απόλαυσα και σας προτρέπω και σας να την διαβάσετε, ακόμα κι αν δεν σας αρέσει ο Χέμινγουει. Μεταξύ μας, δεν έχει ιδιαίτερη σχέση η γραφή του, ο Γουλφ είναι πιο ευαίσθητος και παιχνιδιάρης, αλλά κάτι μου λέει πως τον εκτιμάει ιδιαιτέρως, καθώς σίγουρα γράφει με οικονομία και το ένα του χέρι στην αντρική καρδιά του.

Εξαιρετικός!

Υ.Γ. Ειδική μνεία στην άκρως εξαιρετική, ευανάγνωστη μετάφραση του Παλαβού.

[Roula · Rating 5 out of 5]

Μια συλλογη διηγηματων που πραγματικα απολαυσα απιστευτα.καποια μου αρεσαν λιγοτερο ,καποια παρα πολυ και υπηρξε και ενα συγκεκριμενο("σφαιρα στο κεφαλι") που με συγκινησε σε σημειο που δεν το περιμενα..ωστοσο ολα τα διηγηματα ειχαν κατι να πουν και κρατουσαν αμειωτο το ενδιαφερον..
τα αγαπημενα μου:
▶σφαιρα στο κεφαλι
▶κυνηγοι στο χιονι
▶ο ψευτης
▶θνητοι

[George K. · Rating 4 out of 5]

Τον Μάρτιο του 2015 διάβασα και απόλαυσα την νουβέλα "Ο κλέφτης του στρατοπέδου", ένα εξαιρετικά καλογραμμένο και ενδιαφέρον δείγμα σκληρού και βρόμικου ρεαλισμού. Τώρα, διαβάζοντας την πολύ ωραία αυτή συλλογή που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από τις εκδόσεις Ίκαρος και που αποτελεί σταχυολόγηση διηγημάτων από διάφορες συλλογές του Τομπάιας Γουλφ, πήρα μια δεύτερη γεύση από την μεγάλη ποιότητα που διακρίνει τον συγγραφέα αυτόν.

Ο τύπος είναι απολύτως του γούστου μου. Σκληρός εκεί που πρέπει, συναισθηματικός εκεί που χρειάζεται, πάντα ανθρώπινος και ρεαλιστικός, καταφέρνει να δημιουργεί διάφορα συναισθήματα, μέσα σε λίγες σελίδες καταφέρνει να μας γνωρίζει διαφορετικούς ανθρώπους με σάρκα και οστά, με προβλήματα και προσωπικά αδιέξοδα. Οι ιστορίες του δεν είναι ευχάριστες, μα ούτε και δυσάρεστες. Είναι ανθρώπινες. Καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που κυκλοφορούν γύρω μας. Το σημαντικότερο σ'αυτές τις ιστορίες δεν είναι τόσο η πλοκή τους, όσο η σκιαγράφηση των χαρακτήρων και των σκέψεών τους, καθώς και η πολύ καλή γραφή, που όπως είπα ταιριάζει γάντι με την ιδιοσυγκρασία μου.

Θα έλεγα ότι είναι κρίμα που κυκλοφορούν τόσες λίγες ιστορίες του στα ελληνικά. Έχει γράψει δυο μυθιστορήματα, ένα αυτοβιογραφικό έργο, αρκετές συλλογές διηγημάτων, αλλά στα ελληνικά κυκλοφορούν μόλις τρία βιβλία του. Αυτό, βέβαια, συμβαίνει και με αρκετούς άλλους συγγραφείς που έχω απολαύσει, οπότε δεν αποτελεί έκπληξη. Τέλος πάντων, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να μεταφραστούν και άλλα βιβλία του στο μέλλον, αλλά και η δυνατότητα να διαβάσω κάποιες ιστορίες του στ'αγγλικά. Τώρα, όσον αφορά τις τέσσερις αγαπημένες μου ιστορίες τούτης της συλλογής, θα έλεγα ότι είναι αυτές: "Κυνηγοί στο χιόνι", "Ο ψεύτης", "Η χαρά του πολεμιστή" και "Θνητοί". Όπως και να΄χει, όλες μου φάνηκαν καλογραμμένες και ενδιαφέρουσες.

Υ.Γ. Για την έκδοση του Ίκαρου δεν χρειάζονται να ειπωθούν και πολλά: Όπως πάντα, είναι εξαιρετική!

[Νατάσσα · Rating 4 out of 5]

4,5/5
Εξαιρετικό, από κάθε άποψη - κείμενο, μετάφραση, έκδοση, τα πάντα. Απολαυστικά διηγήματα.

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

Πρώτη μου επαφή με τον συγγραφέα και οι εντυπώσεις είναι άκρως θετικές. Μέσα από μια επιλογή δέκα διηγημάτων είναι πραγματικά μαγικό και άξιο λόγου πως ο συγγραφέας μέσα στις πολύ λίγες σελίδες που κρατάει η κάθε ιστορία να σου πει τόσα πολλά με ένα τρόπο λιτό χωρίς πολλα φτιασιδώματα και υπερβολές, με ένα τρόπο αληθινό, απλό και θα έλεγα και αισιόδοξο δεδομένου ότι από κάθε διήγηση έχεις να πάρεις στο τέλος κάτι θετικό. Σπουδαίο κατόρθωμα αν σκεφτείτε ότι το καταφέρνει μόνο μέσα σε λίγες σελίδες κάθε φορά ενώ άλλοι χρειάζεται σελίδες επί σελίδων χωρίς να καταφέρουν να σου μεταδώσουν, να σου μεταφέρουν ένα μήνυμα που έχει κύριο άξονα τη ζωή και τη σημαντικότητα της.
«Πιστέυεις ότι θα θυμόσουν τη νεκρολογία σου? –Μάλλον όχι.- Σίγουρα όχι. Θα την ξεχνούσες την επόμενη στιγμή. Και θα έκανες λάθος. Διότι πιθανότατα έχεις άλλα χαρακτηριστικά που θα μπορούσες να τα διακρίνεις αν κοιτούσες πιο προσεκτικά. Θετικά χαρακτηριστικά. Ο καθένας έχει κάτι καλό μέσα του.
«Πράγματι όλοι έχουμε κάνει πράγματα για τα ντρεπόμαστε. Μακάρι να είχα κάνει ακόμα περισσότερα. Μιλάω σοβαρά. Θα ήθελα να είχα κάνει περισσότερα λάθη, εννοώ πραγματικά λάθη, να κάνω κάτι κακό αντί να αφήνω να με παρασέρνουν οι καταστάσεις….. Μερικές φορέςείναι καλύτερα να κάνεις κάτι φριχτό παρά να κάθεσαι άπρακτος».

[Athena ღ · Rating 3 out of 5]

3,5

[Xenia Germeni · Rating 4 out of 5]

Χαρισματικο και αρκετα κινηματογραφικο τοσο σε ρυθμό οσο και γλώσσα. Αμερικάνα και χαμενα ονειρα...Υπαρχουν ιστοριες που θυμίζουν Καρβερ. Θυμίζει εντονα Shortcuts.

[ανεμώνη ઇઉ · Rating 4 out of 5]

η πιο ρεαλιστική περιγραφή σουρεάλ καταστάσεων. Τέλος.

[Bookfreak · Rating 4 out of 5]

Όσο προχωράς στο διάβασμα τα διηγήματα γίνονται όλο και καλύτερα, το σφαίρα στο κεφάλι απίστευτο.

Πολύ καλός ο Wolff.

[Δημήτρης · Rating 4 out of 5]

Τον Tobias Wolff τον εντόπισα πριν λίγο μόλις καιρό, όντας σε φάση που ψάχνω διηγήματα ρεαλιστικά μετά από αρκετή δόση Bukowski και Carver. Η γραφή είναι ακριβώς όπως την περίμενα -και ήλπιζα. Λιτή χωρίς περιττές και γλαφυρές περιγραφές, με πολλά να συμβαίνουν να σε λίγες σελίδες, και μία ακαδημαϊκή εσάνς παρούσα. Χωρίς να είναι επιτηδευμένο, σε πολλές από τις ιστορίες, αν όχι σε όλες, υπάρχει επιπλέον ανάγνωση του θέματος, κάτι που πάντα είναι ενδιαφέρον. Σίγουρα ο Wolff θα τιμηθεί ξανά.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στο ακόμα ένα εξαιρετικό εξώφυλλο των εκδόσεων Ίκαρος αλλά και στην δουλειά των μεταφραστών που ήταν αψεγάδιαστη.

[KONSTANTINOS ANASTASILAKIS · Rating 5 out of 5]

Δέκα ισάξια διηγήματα που αρέσκονται να βαδίζουν σε απρόβλεπτες ατραπούς και σε εκπλήσσουν με την τελική τους έκβαση....Με δεξιοτεχνικά, άκρως λειτουργικά και εκτεταμένα διαλογικά μέρη....Με συναισθηματική οξυδέρκεια, σεμιναριακη παραστατικοτητα και υπόγειο χιούμορ...Που λένε τόσα πολλά μέσα σε τόσα λίγα, σχεδόν με το τίποτα. Ίσως η πιο ολοκληρωμένη και η καλύτερη συλλογή που διάβασα τελευταία και η επιτομή του "το λακωνιζειν εστι φιλοσοφειν"

[Secret · Rating 4 out of 5]

Kinigoi sto xioni: 6.5/10
Ena episodio apo ti zoh tou kathigiti Mprouk: 6/10
O pseftis:5/10
H xara tou polemisti:8/10
Leviathan: 6/10
Thnitoi:3/10
Fresko xioni:7.5/10
Sfaira sto kefali:7/10
Diko tis skyli:6.5/10
Agrypnos:7/10

[Panos Tserolas · Rating 4 out of 5]

Ας χρησιμοποιήσω ένα αδόκιμο και μάλλον ξεπερασμένο σχήμα: Αν υπάρχει αυτό που λέμε «γυναικεία» λογοτεχνία (ως θεματολογία και ύφος), τότε ο Wolff γράφει μια «αντρική» λογοτεχνία. Ακριβέστερα, και επειδή δεν νοείται αυτό σεξιστικά, στα διηγήματα του αντλεί θέματα και συναισθήματα από αμιγώς αντρικές φιγούρες. Υπάρχει ο επαγγελματίας στρατιωτικός μιας ακόμα μονότονης βροχερής νύχτας. Ο συντηρητικός μεσήλικας που για πρώτη φορά νιώθει το σκίρτημα της παράβασης από το πλαίσιο της ζωής του. Ο χωρισμένος πατέρας που προσπαθεί να κερδίσει τον θαυμασμό του γιού του, κάνοντας παράτολμες μαλ..ιες. Ο νεαρός έφηβος ψευτράκος που ταλαιπωρεί την μάνα του. Μια φιλία μεταξύ δυο κυνηγών που γεννιέται μέσα από την αποκτήνωσή τους (ίσως το πιο δυνατό διήγημα). Ένας βαριεστημένος δημοσιογράφος και ένας μεσήλικας που νιώθει πως η ζωή του διέφυγε. Άντρες κάθε ηλικίας και επαγγέλματος, που αντιμετωπίζουν απλά (ή και πιο σύνθετα) καθημερινά αδιέξοδα. Ο Wolff μπορεί να τους αγαπάει αλλά δεν τους χαϊδεύει τα αυτιά. Αντίθετα, τους ειρωνεύεται, τους υπονομεύει και, στο μοναδικό διήγημα που το POV είναι γυναίκα, τους χλευάζει κανονικότατα.
Βέβαια, δεν υπάρχει αντρική και γυναικεία λογοτεχνία- υπάρχει λογοτεχνία «φασόν» που απευθύνεται σε target groups και υπάρχει λογοτεχνία οικουμενική, που διασχίζει σύνορα φύλου, φυλών, ηλικιών με την άνεση και επιδεξιότητα που έχει μονάχα η τέχνη. Η συλλογή αυτή ανήκει στην δεύτερη κατηγορία. Ο Wolff γράφει με μοναδική απλότητα (η πρόζα του είναι λιτή και χωρίς στολίδια) και αναζητά την ουσία και το συναίσθημα στις ιστορίες που διηγείται και στις μικρές λεπτομέρειες που «φυτεύει» στην πλοκή (π.χ. πως ακούγεται η βροχή πάνω σε ένα στρατιωτικό τζάκετ. Πως ακούγεται το χιόνι όταν τρίζει κ.α.) χωρίς σε κανένα σημείο να την υπερφορτώνει.
Δεν έχουν όλα τα διηγήματα τον ίδιο βάρος (σπανίως το συναντά αυτό κανείς σε ανθολογίες ή συλλογές) αλλά ακόμα και στα πιο αδύναμα συναντά κανείς ωραία στιγμιότυπα. Η έκδοση του Ίκαρου προσφέρει ως συνήθως ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα.

[Δήμητρα Κουζούλογλου · Rating 3 out of 5]

Σίγουρα δεν μπορώ να πω ότι με εντυπωσίασαν όλα τα διηγήματα από αυτή τη συλλογή. Κάποια μάλιστα έπρεπε να τα σκεφτώ για κάμποση ώρα για να αντιληφθώ τι θέλει να πει ο ποιητής.

Δες την ολοκληρωμένη μου άποψη στο blog μου: Η χαρά του πολεμιστή: μια συλλογή διηγημάτων του Τομπάιας Γουλφ

Όμως, όλες οι ιστορίες με έβαλαν στη διαδικασία να προβληματιστώ για το πώς ο σύγχρονος τρόπος ζωής και οι πόλεμοι έχουν επηρεάσει τον άνθρωπο των ΗΠΑ. Δεν μπόρεσα να μην παρατηρήσω ότι ο συγγραφέας μιλάει για πολλά πράγματα που πάνε στραβά στις ΗΠΑ σήμερα. Κοινωνικά ζητήματα όπως η οπλοκατοχή και τα ναρκωτικά θίγονται σε κάποια διηγήματα. Κάποια άλλα πάλι, μιλάνε για τις ανθρώπινες σχέσεις και προσωπικούς προβληματισμούς.

Όλες οι ιστορίες έχουν κάτι να πουν με έναν απλό και ανεπιτήδευτο τρόπο.

[Spiros Γλύκας · Rating 5 out of 5]

Δέκα διηγήματα στη συλλογή αυτή, δέκα κείμενα από έναν συγγραφέα που δεν είχα διαβάσει, ένα βιβλίο που ενώ είχα δανειστεί έσπευσα να προσθέσω στη βιβλιοθήκη μου. Δεν θα κουραστώ να το γράφω: τα διηγήματα είναι μια απαιτητική φόρμα γραφής. Εδώ ο Wolff την διαχειρίζεται αριστουργηματικά. Αυτή η συλλογή είναι από τις καλύτερες που έχω διαβάσει. Ο Wolff μοιάζει να βρίσκεται κάπου ανάμεσα στον Cheever και τον Carver, οι ιστορίες του πολλές φορές σε εκπλήσσουν γιατί άλλα περιμένεις και άλλα συμβαίνουν. Οι εκπλήξεις όμως αυτές δεν έχουν την ένταση ενός γεγονότος που διακόπτει τη ροή, μοιάζουν να είναι ενσωματωμένες στο κείμενο, ήπια, λες κι είναι εναλλακτικές διαδρομές μιας πορείας που μάλλον δεν είχες σκεφτεί να ακολουθήσεις. Περισσότερα εδώ: https://spirosglykas.blogspot.com/202...

[Ρένα Λούνα · Rating 4 out of 5]

Τα σύντομα διηγήματα του Wolff, βάζουν στο κέντρο τις ανθρώπινες αδυναμίες και ελαττώματα. Από μη πιστούς συντρόφους μέχρι και κατά λάθος δολοφόνους. Η αγωνία σε κάθε ιστορία είναι μεγάλη, ελπίζεις να την βγάλουν όλοι καθαρή, αλλά ξέρεις πως μέσα στα επόμενα λεπτά κάποιος θα απογοητεύσει κάποιον χωρίς επιστροφή ή κάποιος θα πεθάνει, πάντα με τραγική ειρωνεία.

[Kostas Tzonas · Rating 4 out of 5]

Εντάξει, θα πω την αλήθεια: μου τράβηξε το ενδιαφέρον λόγω του εξωφύλλου. Μπήκα απροετοίμαστος λοιπόν στον κόσμο του Tobias Wolff, ο οποίος πάντως αποδείχτηκε φιλόξενος. Κείμενα καλογραμμένα και με απλή γλώσσα, και Αμερικανιά -με την καλή έννοια!

[Pavlos Pant · Rating 1 out of 5]

Ο, τι πιο μέτριο. Προσπεράστε