Λίγο πριν, λίγο μετά, μέσα σε μια χαοτική βιβλιοθήκη, χαμένο ανάμεσα σε κάτι πελώριους τόμους με περιπέτειες ιπποτών και εραλδικά σύμβολα, ζούσε ένα πολύ ντροπαλό παραμύθι. Ντρεπότανε που υπήρχε. Κοιτούσε γύρω του όλα αυτά τα πλουσιοντυμένα δερμάτινα βιβλία με τους επίχρυσους τίτλους στη ράχη και τα εξώγλυφα στολίδια, αυτούς τους περήφανους, επηρμένους τόμους που το στρίμωχναν περιφρονητικά σαν να έλεγαν: "Τι γυρεύεις εσύ εδώ, ούτε μια κονταρομαχία της προκοπής δε χωράς, ακόμα και ο πιο ψωραλέος δράκος δε θα σε καταδεχότανε, ούτε η πιο παρακατιανή πριγκίπισσα, πού είναι οι ζωγραφιές σου, πού είναι οι λετρίνες σου, πού είναι οι περιπέτειές σου;" Κάτι τέτοια ένιωθε να του λένε οι μεγαλοπρεπείς του γείτονες και, το χειρότερο, είχαν δίκιο. Χρόνια πριν ένας φοιτητάκος άρχισε να το γράφει σ' ένα χοντρό τετράδιο, από αυτά με το χαρτονένιο εξώφυλλο και τις πάνινες γωνίες, αλλά δεν το τελείωσε ποτέ. Ήταν φοβερά ρομαντικός κι ευαίσθητος. Μια μέρα, έτσι ξαφνικά, τα παράτησε όλα κι εξαφανίστηκε, αφήνοντας απλήρωτους λογαριασμούς και νοίκια. Κάτι ακούστηκε για ερωτική απογοήτευση, ότι μπάρκαρε, ποιος ξέρει. Η σπιτονοικοκυρά πούλησε ό,τι βρήκε και τα λιγοστά βιβλία του κατέληξαν σ' έναν παλαιοπώλη μεταπράτη βιβλίων, που έβαλε το χοντρό τετράδιο έτσι, χωρίς να το ανοίξει, δίπλα σε παλιούς τόμους με ιστορικά μυθιστορήματα και βιβλία "δι' ενηλίκους με ειδικά γούστα", όπως έλεγαν κάποτε τα πορνό. Από τη μια κοκκίνιζε, από την άλλη κομπλεξαριζόταν, στο τέλος δεν άντεξε και μια μέρα αυτοκτόνησε. Όταν ο βιβλιοπώλης μετά από πολύ καιρό άνοιξε το χοντρό τετράδιο, το βρήκε άγραφτο, μόνο στην πρώτη σελίδα είχε μια σκουροκόκκινη κηλίδα, σαν από σάλτσα, σαν από αίμα. Βέβαια θα μπορούσε να έχει ένα τελείως διαφορετικό φινάλε. Έτσι στριμωγμένο και παραριγμένο, μ' όλους αυτούς τους επηρμένους τόμους γύρω γύρω, μια μέρα επαναστάτησε και μεταμορφώθηκε σε ποίημα! Από τότε το αφήσανε ήσυχο, για να μη σου πω ότι το φοβόντουσαν και λιγουλάκι. (Από την έκδοση)
Περιεχόμενα:
Η εποχή των φόνων Η εποχή των καταλοίπων High season Η εποχή της ερήμου Από πού πάνε για την Άνοιξη;
Η Αρλέτα (3 Μαρτίου 1945 ) είναι Ελληνίδα μουσικός. Το πραγματικό της όνομα είναι Αργυρώ-Νικολέτα Τσάπρα. Το 1997 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Από πού πάνε για την Άνοιξη» με κείμενα, στίχους, σχέδια και ζωγραφιές της. (Εκδόσεις «Καστανιώτη»).
Είμαι έμπορος ονείρων, μαγικών, χαμένων μύρων, πέρασα, αεράκι στο κορμί σου, παραμύθι στην ψυχή σου φύσηξα, στο σεντόνι σου λεβάντα, χίλια χρώματα γιρλάντα άφησα.
Για χατήρι σου βουτάω, στην πηγή του μύθου πάω, τη σιωπή σου μεταφράζω, το τραγούδι σου ανεβάζω σαν κοράλλι απ’ τους βυθούς, με το γέλιο σου ανθίζω, με το δάκρυ σου ποτίζω κήπους μυστικούς.
Είμαι έμπορος ονείρων, μαγικών, χαμένων μύρων, πέρασα, αεράκι στο κορμί σου, παραμύθι στην ψυχή σου φύσηξα.
Κι όπου και να ταξιδεύω, τα μαλλιά σου θα χαϊδεύω απαλά, μες στον ύπνο σου θα μπαίνω την αγάπη σου να κλέβω στα κρυφά.
Είμαι έμπορος ονείρων, μαγικών, χαμένων μύρων, πέρασα, μυστικά που δε θυμάσαι τα σκοτάδια που φοβάσαι ρώτησα.
Κι ό,τι έμαθα για σένα δεν το είπα σε κανένα, σώπασα, κι ό,τι έμαθα για σένα δεν το είπα σε κανένα."