Als rechercheur Thomas DeLohr op de zaak van een tweetal auto-ongelukken wordt gezet, dreigt de aanblik van het verwoeste lichaam van een van de vrouwelijke slachtoffers hem terug te trekken in zijn verleden. Een verleden dat hij met alle macht probeert te vergeten. Bij iedere stap die hij richting de ontrafeling van de dodelijke puzzel zet, raakt hij verder verwijderd van de daadwerkelijke oplossing. Dan blijkt dat een van de slachtoffers een sinds een paar weken vermist meisje is en dat de crashes helemaal geen ongelukken zijn. Thomas bijt zich vast in de zaak, iets wat hem zijn carrière en zijn toch al niet stevige grip op zijn leven kan kosten. Fleur Benedictus is beginnend journalist en vooral 'de dochter van' de beruchtste advocaat van Saksenburcht. Fleur moet en zal met haar primeur over de ongelukken op de DeRuyterweg de voorpagina halen. Haar pad kruist zich met dat van rechercheur Thomas DeLohr, een man die Fleur maar niet kan vergeten. Haar roekeloze zoektocht naar erkenning heeft enorme gevolgen. Niet alleen voor haarzelf, maar ook voor degenen die Fleur het meest lief heeft.
Met Dodenweg heeft Olga Hoekstra een zeer goed debuut neergezet. Het boek leest als een trein en het verhaal zit ingenieus in elkaar. Langzaam maar zeker krijg je meer over de van belang zijnde personen te weten. Uiteindelijk precies genoeg. Ondanks dat dit het eerste deel is in een serie, kan dit boek prima op zichzelf gelezen worden. Het hele verhaal zit perfect in elkaar en de spanning blijft tijdens het lezen hoog mede doordat de verschillende verhaallijnen pas laat bij elkaar komen. Dit zorgt voor een hele goede spanningsboog en een prima in elkaar gezet plot.
De cover van het boek is zeer sterk. Aan de ene kant staat er weinig op en overheerst de kleur zwart. Door het weglaten van dingen laat dit veel aan je verbeelding over en dat is precies wat het verhaal ook doet. Het boek oogt in beginsel misschien dik, maar omdat de tekst (in tegenstelling tot andere boeken van deze omvang) veel witregels kent vlieg je erdoorheen. Wellicht verraadt de tekst op de achterflap iets te veel voor het mooie, aan de andere kant wekt dit misschien juist de drang om het verhaal te willen lezen juist extra op. Als je van psychologische thrillers in combinatie met het nodige speurwerk houdt, dan zal je zeker van dit boek genieten. Het aftellen naar deel twee uit de serie is hier in ieder geval alvast begonnen.
Er zijn veel goede boeken, maar ook een aantal slechte tot zeer slechte en dan heb je de hele goede die ook eigenlijk schaars zijn. Wel, laat mij beginnen met u te zeggen dat dit, voor mij, tot de top behoort. Het begint al met de cover en de titel. Beide zijn heel goed gekozen en dragen bij om het totaalplaatje af te maken. Verder heeft het alles wat ik graag heb : Spanning, een auteur die je voortdurend aan het twijfelen brengt over de dader, goede opbouw, korte hoofdstukken die bijdragen om het ritme in het boek te verhogen (wat ik noodzakelijk vind in dit soort verhalen), een goede schets van de hoofdpersonen, alles zodanig omschrijven dat het lijkt of je er zelf midden in zit. Er was wel 1 ding waar ik mij vragen bij stelde, maar ik ken er niet genoeg van om mij uit te spreken of het al dan niet fout is. Ik vermoed dat de auteur voldoende research deed en dat ik mag aannemen dat het klopt. Achteraan in dit boek staat een stukje van deel twee. Vermits ik dat nog niet in mijn bezit heb, heb ik wijselijk besloten om dat nog niet te lezen.
Dit boek heb ik bijna in 1 ruk uitgelezen, wat een ijzersterk debuut. Wat kijk ik uit naar deel 2! Ik heb zeker een nieuwe favoriete schrijfster bij op m'n lijstje. Als je begint met lezen zit je meteen in het verhaal, geen aanloop niets het is meteen boeiend. De onderhuidse spanning blijft door het hele boek heen, het verhaal is ontzettend goed uitgewerkt. Met een paar hele goede uitgewerkte hoofdpersonages, ik houd er wel van om meer te weten van een personage. Een personage met een verleden en een flinke rugzak waardoor je 2 verhalen leest en ontcijferd. Twee totaal verschillende hoofdpersonages die zo verschillend zijn maar elkaar toch 'nodig' hebben. Goede opbouw, vlotte schrijfstijl, goed plot en spannend.
Ontzettend spannende thriller die ik eigenlijk in één avond al uit had willen lezen, maar ik vond het zonde om al zo snel met het verhaal klaar te zijn. Goed geschreven, leest weg als een trein en maakt heel nieuwsgierig naar het vervolg!
Hoewel Olga Hoekstra altijd al verhalen wilde schrijven, heeft ze dit nooit aangedurfd. Door een nog niet gestelde vraag van haar nog niet geboren dochter overwon ze haar angst om hieraan te beginnen en dit leidde ertoe dat in 2014 haar thrillerdebuut Dodenweg, het eerste deel van de Saksenburcht-trilogie, verscheen. Met het manuscript van dit boek won ze dat jaar de Coffeecompany Book Award, een prijs die uitgereikt wordt aan auteurs die nog niet eerder iets gepubliceerd hebben.
Op een slecht onderhouden weg vinden in korte tijd enkele dodelijke auto-ongelukken plaats. Rechercheur Thomas DeLohr krijgt de leiding over het onderzoek en terwijl hij aan de zaak werkt, wordt hij regelmatig geconfronteerd met gebeurtenissen uit zijn eigen verleden. Beginnend journalist Fleur Benedictus is erop gebrand om met haar verslag over de ongelukken de voorpagina van de krant te halen, geeft DeLohr een tip dat de crashes waarschijnlijk geen ongeval zijn en dus is het onvermijdelijk dat ze vaker met hem te maken krijgt. Dit alles heeft voor hen beiden grote gevolgen.
De proloog, die zowel vanuit het gezichtspunt van een ogenschijnlijke perverseling en diens slachtoffer wordt verteld, laat het gevoel dat beiden hebben goed overkomen. En deze inleiding eindigt met een cliffhanger waardoor de lezer niet anders kan dan nieuwsgierig worden naar wat er op dat moment gebeurt. Een veelbelovend begin dus, maar daar is dan zo goed als alles mee gezegd. Het verhaal zakt hierna meteen drastisch in, want het verzandt in oeverloze prietpraat over de persoonlijke perikelen van enkele personages, lange uitweidingen over de moeizame verstandhouding die Benedictus heeft met haar redactiechef en het continu laten doorschemeren dat de ongelukken niet als zodanig beschouwd moeten worden. Niets lijkt op te schieten, maar – prettig voor de lezer – ver in de plot doet zich toch een heel lichte kentering voor: er komt plotseling schot in de zaak, waardoor de thrillerkenmerken van het boek een klein beetje zichtbaar worden. Pas in de ontknoping – dus veel te laat – heb je pas echt de indruk een spannend verhaal te lezen. Dan is er wat actie, het tempo ligt daardoor hoger en er zijn zowaar enkele interessantere ontwikkelingen.
Het aantal personages is niet zo heel erg groot, maar het merendeel van hen wordt nogal clichématig neergezet. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een traumatische rechercheur die denkt zonder problemen zijn werk goed te kunnen verrichten, een eigenwijze en naïeve journalist en een dwangmatig controlerende redactiechef, die nogal vol van zichzelf is. Daarnaast is het merkwaardig dat de auteur ervoor gekozen heeft om voor de setting twee fictieve plaatsen te nemen, terwijl Rotterdam wel als bestaande plaatsnaam wordt genoemd. Ook het werkelijk bestaande NRC Handelsblad en de Volkskrant worden aangehaald, maar het lokale dagblad is de Saksenburchter Courant, waarvan de naam weer verzonnen is. Mede hierdoor (er zijn eveneens verschillende onrealistische situaties en omstandigheden) komt alles behoorlijk ongeloofwaardig en inconsequent over.
Hoekstra is bij het schrijven van dit verhaal redelijk dichtbij zichzelf gebleven, want het strafrecht (in dit geval de advocatuur) en de journalistiek – twee studies die ze zelf gevolgd heeft – maken deel uit van de plot. Hier wordt echter niet het maximale uitgehaald, overigens net als het politieonderzoek, want dat heeft een tamelijk ondergeschikte rol in het geheel. Terwijl het in feite juist hoofdzakelijk daarom zou moeten gaan.
Dodenweg, dat in een vlotte en tevens vrij simpele stijl geschreven is, eindigt met drie woorden die als cliffhanger zijn bedoeld en waaruit af te leiden valt dat op één aangelegenheid in het vervolgdeel van het drieluik sowieso wordt doorgegaan. De ontknoping en de slotzin zijn echter bij lange na niet voldoende om deze debuutthriller als een goede thriller te kwalificeren. Er is namelijk te veel op aan te merken en de uitwerking van de ideeën van de auteur, die in principe niet slecht zijn, is te mager.
Dodenweg is het debuut van Olga Hoekstra onder haar eigen naam. Met het boek voegde zich bij de laatste vijf kanshebbers voor de Hebban|Crimezone debuutprijs 2014. In 2014 won Dodenweg wel de Coffee Company Book Award en als prijs werd haar boek uitgegeven bij Xander Uitgeverij. Op het thrillerfestival maakte ik kennis met Olga en mocht een gesigneerd exemplaar van Dodenweg in ontvangst nemen. Na ruim twee maanden heb ik nu eindelijk tijd om het boek te lezen en ik werd zeker niet teleurgesteld!
In Dodenweg leidt rechercheur Thomas DeLohr het onderzoek naar twee ongelukken op dezelfde plek op dezelfde weg in het dorp Saksenburcht. Bij beide ongelukken zijn vrouwen betrokken en al gauw blijkt dat er meer aan de hand is. Fleur Benedictus, verslaggeefster bij de krant, bijt zich ook vast in de zoektocht naar de waarheid. Spoken uit het verleden confronteren Thomas keihard.
Olga Hoekstra heeft een rake manier van schrijven. Met veel vaart speelt zij met de gedachten van de lezer en zet deze regelmatig met een woord of zin op het verkeerde been. Ze heeft oog voor detail en de emotie spat van de bladzijden af. Je wordt echt meegezogen in het boek en leeft mee met Fleur, Thomas en de slachtoffers. Thomas verleden blijft lang mysterieus en wordt pas langzaam vrijgegeven.
De verschillende oogpunten geven een extra dimensie aan het boek. Het plot zit steengoed inelkaar en was spannend tot het bittere eind. Ineens sloeg ik de laatste bladzijde om en was het boek helaas uit. Een klein minpunt is het liefdesverhaal, het boek had dit niet nodig qua spanning en had weggelaten kunnen worden.
Ik geef het boek vier sterren en kan haast niet wachten op het vervolg, Nevel.
Op dit boek zit is een sticker waarop staat: "Wegleggen is geen optie". Voor mij gold dit absoluut. Ik ben 's avonds gestart met dit boek en vond het erg moeilijk om te gaan slapen. Ik wilde zo graag weten hoe het verder zou gaan met Thomas en Fleur. De volgende dag heb ik Dodenweg dan ook uitgelezen. Ik was absoluut niet teleurgesteld over het plot van dit boek, wat een spannend verhaal. De hoofdstukken zijn geschreven vanuit verschillende perspectieven, van zowel de dader, Thomas als Fleur. De hoofdstukken vanuit de dader waren af en toe een tikje luguber. Als het boek verfilmd wordt, zal ik dan waarschijnlijk mijn hoofd afwenden. Maar het is helemaal passend bij zo'n geweldadige dader en daad. Hierdoor zat ik meteen bij de proloog al helemaal in het verhaal. Ook kon ik me door de geweldige verhaalstijl van Olga Hoekstra helemaal inleven in de karakters van Thomas en Fleur. Op beide ben ik tijdens het lezen van het boek zelfs kwaad geweest. Ze nemen namelijk beide beslissingen die ze volgens mij beter niet hadden kunnen nemen. Het vleugje romance maakt dit boek voor mij een absolute topper, zeker vijf sterren waard! Ik kan dan ook niet wachten totdat in mei 2015 het tweede deel "Nevel" wordt uitgebracht. Je snapt toch niet dat dit boek in eerste instantie is geweigerd door uitgeverijen en dus in eigen beheer is uitgegeven. Xander Uitgevers heeft het boek gelukkig opgepakt en daar zal ook deel 2 verschijnen.
Wat een spannend boek was dit! Ik lees normaal nooit thrillers (ik ken de schrijfster van haar paranormal romance, dat is meer mijn genre) maar ik wilde dit boek ook heel graag lezen. De karakter waren allemaal goed uitgediept, ik zag het einde helemaal niet aankomen, en ik vond het wisselende perspectief tussen de hoofdpersonen goed gelukt; het bracht de nodige afwisseling. Wat ik persoonlijk heel moeilijk vond waren de scenes waarin we zien wat de moordenaar allemaal met zijn slachtoffers doet; daar werd ik echt misselijk van, ik vond het niet prettig om te lezen (maar goed, dit is dan ook een genre buiten mijn comfort zone!). Wat ik ook niet helemaal lekker vond lezen was de manier waarop werkwoordstijden werden gebruikt. Iedere keer als ik een voltooid verleden tijd verwachtte stond er een onvoltooid verleden tijd, en dat was nogal verwarrend. Kan zijn dat dat gewoon de schrijfstijl is waar de auteur voor gekozen heeft, het haalde me echter hier en daar uit het verhaal. Ik kan dit boek zeker aanraden voor fans van thrillers! Ik heb het boek in het vliegtuig naar Hawaii en de eerste dag van mijn vakantie in 1 ruk uitgelezen :)
Met “Dodenweg” heeft Olga Hoekstra een ijzersterke thriller geschreven, die tot de laatste pagina spannend blijft. Niet voor niets heeft ze hiermee de Coffeecompany Book Award 2014 gewonnen. Dit is het eerste deel van de Saksenburcht-trilogie, en ik kan niet wachten op de twee volgende delen. Al lezend sluit je de hoofdpersonen in je hart en na de laatste pagina wil je nog geen afscheid van ze nemen. Dit smaakt duidelijk naar meer. Het is bijna niet te geloven dat dit haar thrillerdebuut is. Ik vind dit één van de beste Nederlandse thrillers van 2014. Het is duidelijk dat Olga Hoekstra een geweldige aanvulling is voor het Nederlands thrillerlandschap. Een aanrader.
Zo hoort een spannend boek geschreven te worden. Wat een genot om dit te lezen en het leest als een trein.
Er gebeuren enkele ongelukken op een ijzige landweg. Maar zijn het wel ongelukken. De rechercheur die een onderzoek voert, Thomas heeft zelf een erg getroubleerd verleden en voelt zich schuldig om de dood van zijn halfzusje. Halfweg het boek wist ik al wel wie de dader was, maar de weg naar de onthulling maakte dat goed. En wat nog beter is, er komt nog een vervolg waar ik zeker naar uitkijk.
Een goede literaire thriller, met een fijne mix van spanning en romantiek. Het verhaal boeit van begin tot eind. Ik ben zeker benieuwd naar het vervolg, Vader. Erg leuk dat er op het eind nog een deleted scene te lezen is via de QR-code. En complimenten voor de cover!
Een vrouwenhoofd siert de 'donkere' cover. Niet teveel poespas, vrij eenvoudig en tegelijkertijd erg mysterieus. Een boek om uit de schappen te nemen als je het ziet liggen en de achterflap/korte inhoud te lezen. Ik was gelijk verkocht!
***
Achterflap; Als rechercheur Thomas DeLohr op de zaak van een tweetal auto-ongelukken wordt gezet, dreigt de aanblik van het verwoeste lichaam van een van de slachtoffers hem terug te trekken in het verleden. Een verleden dat hij met alle macht probeert te vergeten. Bij iedere stap die hij richting de ontrafeling van de dodelijke puzzel zet, raakt hij verder verwijderd van de daadwerkelijke oplossing. Dan blijkt dat een van de slachtoffers een sinds een paar weken vermist meisje is en dat de crashes helemaal geen ongelukken zijn. Thomas bijt zich vast in de zaak, iets wat hem zijn carrière en zijn toch al niet stevige grip op zijn leven kost.
Fleur Benedictus is beginnend journalist en vooral 'de dochter van' de beruchtste advocaat van Saksenburcht. Fleur moet en zal met haar primeur over de ongelukken op de DeRuyterweg de voorpagina halen. Haar pad kruist zich met dat van rechercheur Thomas DeLohr, een man die Fleur maar niet kan vergeten. Haar roekeloze zoektocht naar erkenning heeft enorme gevolgen. Niet alleen voor haarzelf, maar ook voor degenen die Fleur het meest lief heeft.
***
Als beginnende journaliste wil Fleur graag de primeur van een auto-ongeluk, mede omdat het niet het eerste ongeluk is op die plek, maar ook omdat de gemeente Saksenburcht tot nu toe nog niets gedaan heeft om het daar veiliger te maken. Hierbij krijgt ze heel wat tegenkanting van haar baas bij de Courant. Die vindt dat ze al beginneling de korte berichtjes maar voor haar rekening moet nemen. Achter zijn rug om blijft ze zich verdiepen in "haar zaak". Tijdens haar onderzoek kruist haar pad dat van Thomas, een man die ze maar niet uit haar gedachten kan zetten. Als ze in contact komt met de moeder van één van de overleden meisjes die beweerd dat het niet haar dochter is die in de auto zat gaat de bal pas echt aan het rollen. Zijn het dan toch geen ongelukken?
Ik zat direct mee in het verhaal en kon me makkelijk verplaatsen in de hoofdpersonages van Thomas en Fleur. Beiden hebben een zeer menselijk karakter. Fleur wilt zich bewijzen tegenover haar vader, een zeer bekend advocaat en zijn dochter liever in zijn kantoor ziet dan als journaliste. Door persé de primeur te willen wringt zij zich in alle bochten en handelt ondoordacht. Thomas draagt een verleden met zich waarvoor hij in behandeling is bij een psychiater, maar door het onderzoek komt alles terug heftig boven, waardoor hij zichzelf verliest.
Het verhaal is zeer goed opgebouwd. Er gebeurt heel veel in het boek en alles is erg nauwkeurig beschreven. Beetje bij beetje kom je meer te weten over de hoofdpersonages en over de moordenaar. Elke keer net genoeg om de spanning verder op te bouwen en je af te vragen wat er gaat gebeuren en wie de moordenaar zou kunnen zijn. Ik kon niet vlug genoeg lezen, want ik wilde weten hoe het zou eindigen. Heb het boek dan ook in één ruk uitgelezen. De verhaallijnen komen mooi samen naar het einde toe. Het boek eindige zeer verrassend, één zinnetje om je op je honger te laten zitten tot deel 2 uitkomt, want hoe gaat het nu verder?
Een debuut dat klinkt als een bel!!! Dit verhaal heeft voor mij alles wat een goede thriller moet zijn en krijgt daarom een DIKKE 5 sterren!!
Dodenweg - Olga Hoekstra Paperback - 354 blz Uitgegeven in eigen beheer 2013 Deel I van de Saksenburcht Thriller Serie
Een vrouwenhoofd siert de 'donkere' cover. Niet teveel poespas, vrij eenvoudig en tegelijkertijd erg mysterieus. Een boek om uit de schappen te nemen als je het ziet liggen en de achterflap/korte inhoud te lezen. Ik was gelijk verkocht! *** Achterflap; Als rechercheur Thomas DeLohr op de zaak van een tweetal auto-ongelukken wordt gezet, dreigt de aanblik van het verwoeste lichaam van een van de slachtoffers hem terug te trekken in het verleden. Een verleden dat hij met alle macht probeert te vergeten. Bij iedere stap die hij richting de ontrafeling van de dodelijke puzzel zet, raakt hij verder verwijderd van de daadwerkelijke oplossing. Dan blijkt dat een van de slachtoffers een sinds een paar weken vermist meisje is en dat de crashes helemaal geen ongelukken zijn. Thomas bijt zich vast in de zaak, iets wat hem zijn carrière en zijn toch al niet stevige grip op zijn leven kost. Fleur Benedictus is beginnend journalist en vooral 'de dochter van' de beruchtste advocaat van Saksenburcht. Fleur moet en zal met haar primeur over de ongelukken op de DeRuyterweg de voorpagina halen. Haar pad kruist zich met dat van rechercheur Thomas DeLohr, een man die Fleur maar niet kan vergeten. Haar roekeloze zoektocht naar erkenning heeft enorme gevolgen. Niet alleen voor haarzelf, maar ook voor degenen die Fleur het meest lief heeft. *** Als beginnende journaliste wil Fleur graag de primeur van een auto-ongeluk, mede omdat het niet het eerste ongeluk is op die plek, maar ook omdat de gemeente Saksenburcht tot nu toe nog niets gedaan heeft om het daar veiliger te maken. Hierbij krijgt ze heel wat tegenkanting van haar baas bij de Courant. Die vindt dat ze al beginneling de korte berichtjes maar voor haar rekening moet nemen. Achter zijn rug om blijft ze zich verdiepen in "haar zaak". Tijdens haar onderzoek kruist haar pad dat van Thomas, een man die ze maar niet uit haar gedachten kan zetten. Als ze in contact komt met de moeder van één van de overleden meisjes die beweerd dat het niet haar dochter is die in de auto zat gaat de bal pas echt aan het rollen. Zijn het dan toch geen ongelukken?
Ik zat direct mee in het verhaal en kon me makkelijk verplaatsen in de hoofdpersonages van Thomas en Fleur. Beiden hebben een zeer menselijk karakter. Fleur wilt zich bewijzen tegenover haar vader, een zeer bekend advocaat die zijn dochter liever in zijn kantoor ziet dan als journaliste. Door persé de primeur te willen wringt zij zich in alle bochten en handelt ondoordacht. Thomas draagt een verleden met zich waarvoor hij in behandeling is bij een psychiater, maar door het onderzoek komt alles terug heftig boven.
Het verhaal is zeer goed opgebouwd. Er gebeurt heel veel in het boek en alles is erg nauwkeurig beschreven. Beetje bij beetje kom je meer te weten over de hoofdpersonages en over de moordenaar. Elke keer net genoeg om de spanning verder op te bouwen en je af te vragen wat er gaat gebeuren en wie de moordenaar zou kunnen zijn. Ik kon niet vlug genoeg lezen, want ik wilde weten hoe het zou eindigen. Heb het boek dan ook in één dag uitgelezen. De verhaallijnen komen mooi samen naar het einde toe. Het boek eindige zeer verrassend, één zinnetje om je op je honger te laten zitten tot deel 2 uitkomt, want hoe gaat het nu verder?
Een debuut dat klinkt als een bel!!! Dit verhaal heeft voor mij alles wat een goede thriller moet zijn en krijgt daarom een DIKKE 5 sterren!! Karin
Uit vrouwenthrillers: Omschrijving: Als rechercheur Thomas DeLohr op de zaak van een tweetal auto-ongelukken wordt gezet, dreigt de aanblik van het verwoeste lichaam van een van de slachtoffers hem terug te trekken in het verleden. Een verleden dat hij met alle macht probeert te vergeten. Bij iedere stap die hij richting de ontrafeling van de dodelijke puzzel zet, raakt hij verder verwijderd van de daadwerkelijke oplossing. Dan blijkt dat een van de slachtoffers een sinds een paar weken vermist meisje is en dat de crashes helemaal geen ongelukken zijn. Thomas bijt zich vast in de zaak, iets wat hem zijn carrière en zijn toch al niet stevige grip op zijn leven kost. Fleur Benedictus is beginnend journalist en vooral ’de dochter van’ de beruchtste advocaat van Saksenburcht. Fleur moet en zal met haar primeur over de ongelukken op de DeRuyterweg de voorpagina halen. Haar pad kruist zich met dat van rechercheur Thomas DeLohr, een man die Fleur maar niet kan vergeten. Haar roekeloze zoektocht naar erkenning heeft enorme gevolgen. Niet alleen voor haarzelf, maar ook voor degenen die Fleur het meest lief heeft.
Eigen aantekeningen: fleur wordt verliefd op Thomas. Thomas' zusje is door hun vader gedood. Vader Fleur heeft vader Thomas verdedigd. Dader is fotograaf (flits...was al heel snel duidelijk), was verliefd op zijn eigen zusje: auto ongeluk. Ensceneert nu auto-ongelukken. Gruwelijke mishandelingen, origineel, spannend, vlot, meerdere verdachten.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Dit boek is een eerste thriller van Olga Hoekstra.
Het hele verhaal speelt zich af in het kleine stadje Saksenburcht. Nadat twee ongelukken in een korte tijd zijn gebeurd op de DeRuijterweg, een zeer slecht onderhouden weg waar veel klachten over zijn, wordt rechercheur Thomas DeLohr op deze zaak gezet. Door deze ongelukken gaan de gedachten van DeLohr terug in de tijd, naar hetgeen hij zelf heeft meegemaakt. Hij probeert dit van zich af te zetten.
Fleur Benedictius is een beginnend journaliste en komt uit een zeer bekende advokatenfamilie. Zij wil dolgraag op deze zaak gezet worden en zo met een erg goed eerste bericht in de Courant komen. Maar haar baas probeert haar hiervan af te houden. Buiten zijn weten om houdt Fleur toch alles in de gaten en probeert overal van op de hoogte te blijven. Hierdoor komt zij met rechercheur DeLohr in contact. Ook door deze kennismaking wordt Thomas DeLohr weer naar het verleden terug gebracht.
Tijdens het onderzoek blijken de 'ongelukken' uiteindelijk geen ongelukken te zijn maar moorden. Er gebeuren dan ook allerlei dingen dat veel spanning brengt in het verhaal.
Het boek is op een erg vlotte en prettige manier geschreven en als je dan ook eenmaal bent begonnen met lezen, dan wil je alsmaar verder lezen. Het is dan ook een zeer goed en sterk debuut van Olga Hoekstra.
Als rechercheur Thomas DeLohr op de zaak van een tweetal auto-ongelukken wordt gezet, dreigt de aanblik van het verwoeste lichaam van een van de slachtoffers hem terug te trekken in het verleden. Een verleden dat hij met alle macht probeert te vergeten. Bij iedere stap die hij richting de ontrafeling van de dodelijke puzzel zet, raakt hij verder verwijderd van de daadwerkelijke oplossing. Zijn onderzoek wordt nauwlettend gevolgd door Fleur Benedictus, een jonge journaliste bij de Saksenburchter Courant.Thomas en Fleur lopen elkaar in de weg tijdens het onderzoek,ze hebben natuurlijk zo hun eigen belangen.
Mijn mening: Ondanks het feit dat Hoekstra een aantal clichés gebruikt in dit verhaal (jonge journaliste die eigenlijk van familie iets anders moet doen met haar leven, valt voor oudere rechercheur etc.) is het een verfrissend en vlot verhaal mede door Olga's geheel eigen schrijfstijl.
Omdat het verhaal zich afspeelt in fictieve plaatsen heb ik het eigenlijk te lang laten liggen (ik vind het altijd moeilijk me in een verhaal in te leven als de plaatsen niet bestaan), het leest ontzettend lekker en ook een vleugje psychologie geeft het iets extra's. Daarnaast is het ook nog behoorlijk spannend en wordt het plot goed opgebouwd. De personages zijn sympathiek, goed uitgediept en komen tot leven.
Kortom een heerlijk spannende thriller die vlot weg leest.
In Dodenweg maken we kennis met de stoere rechercheur Thomas DeLohr, hij onderzoekt een aantal mysterieuze dodelijke ongelukken die plaats vinden op de DeRuyterweg. Ook journalist Fleur Benedictus bemoeit zich met de zaak. Een IJzersterke proloog, waarna je gelijk verder wilt lezen in het boek. Olga heeft een heerlijke schrijfstijl en het hele verhaal blijf je in spanning zitten. Ik las het boek dan ook in notime uit! Wat ik begrepen heb is dit deel 1 uit de saksenburcht trilogie en ben dan ook blij dat we nog meer te horen krijgen van Thomas en Fleur, maar ook de verhalen achter de families DeLorh en Benedictues die smaken naar meer. Het volgende boek draagt de titel Vader en zou rond vaderdag uit moeten komen? Kom maar op zou ik zeggen!
In een recensie die ik eerder las, zag ik dat het boek zou eindigen met een redelijke cliffhanger, hier had ik eerlijk gezegd meer van verwacht, maar misschien is dit dan het enige vrouwenthriller achtige aan het boek Een dikke aanrader waar elke thrillerfan van zal smullen!
Wat een ongelovelijk K*T einde... en dan... een proloog voor deel 2, Nevel... gelijk zit je weer in het verhaal. Wil je niets liever dan verder lezen, maar dan stuit je tegen het blauw van de achterpagina... FRUSTREREND!!!!
Olga is door mij bij deze uitgeroepen tot de Nederlandse Karin Slaughter. Flinke dosis lugubere details in combinatie met ziekelijke verlangens, zo geschreven dat je niets liever wilt dan verder lezen... Ik hoop dat zij blijft schrijven tot ze niet meer kan, en vele planken in mijn kast vult met haar verhalen! Zowel de new adults als de thrillers ♡
Nu flink door sparen voor Nevel... gelukkig bijna jarig ;)
Echt een geweldige thriller! Boeiend van het begin tot het eind. De karakters zo mooi uitgeschreven! Echt een aanrader en ik ben dan ook zeer benieuwd naar het vervolg!