What do you think?
Rate this book
Stadspanters
Stadspanters is een intens portret van mensen die worstelen met identiteit, dromen en dwaalwegen.
Amar Moussaoui is overleden. Zijn plotse dood brengt zijn dochter Rim, zijn zoon Aadam en hun jeugdvriend Eloïc na jaren opnieuw samen in het appartement van het Brusselse woonblok Sans Soucis. Rim is een rijzende ster in de media. Aadam werkt als ontwikkelingssamenwerker in Kigali. Eloïc probeert als alleenstaande vader van drie kinderen vooral het hoofd boven water te houden. De drie twintigers, die samen opgroeiden in de rand van Brussel, worden geconfronteerd met de onverteerde stukken uit hun verleden en hun uiteenlopende werelden, waarin ze zich voortbewegen als panters: snel maar behoedzaam, soepel maar solitair.
Amar Moussaoui is overleden. Zijn plotse dood brengt zijn dochter Rim, zijn zoon Aadam en hun jeugdvriend Eloïc na jaren opnieuw samen in het appartement van het Brusselse woonblok Sans Soucis. Rim is een rijzende ster in de media. Aadam werkt als ontwikkelingssamenwerker in Kigali. Eloïc probeert als alleenstaande vader van drie kinderen vooral het hoofd boven water te houden. De drie twintigers, die samen opgroeiden in de rand van Brussel, worden geconfronteerd met de onverteerde stukken uit hun verleden en hun uiteenlopende werelden, waarin ze zich voortbewegen als panters: snel maar behoedzaam, soepel maar solitair.
- GenresEbooks
256 pages, Paperback
Published September 4, 2017
3 people are currently reading
98 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
August 26, 2018
Dag Astrid,
Ik kan mij met grote stelligheid het onderstaande herinneren. Wat jou betreft daar heb ik mijn twijfels over, maar ik heb toch een groot vermoeden dat dit bij jou niet het geval zal zijn.
Op zondag 21-okt-1990 heb ik heel eventjes, maar echt slechts heel eventjes, de buggy van je mama overgenomen met daarin een dertien maanden oude baby verstopt in een blauw jasje, een auberginekleurige broek en een veel te grote gebreide muts op. Een zondagse wandeling met de ‘Kreupelschool’ die straks in 2020 definitief de deuren zal sluiten.
Ik had uiteraard nooit gedacht aan de kans dat ik meer dan een kwarteeuw later een boek zou lezen van dat fraaie, lichtroodharig kind!
Aanvankelijk had ik het niet makkelijk om me te laten onderdompelen in je verhaal, maar dat kent vooral haar oorzaak bij mezelf. De juiste omstandigheden waren er in het begin niet.
Toch kon ik plots heel onaangekondigd meestappen. Meestappen, werd meegenieten en met dat meegenieten kwam ook verbazing en bewondering.
Verbazing over en bewondering voor je vertelkunst. Je bedrevenheid om gedachten, verlangens, gevoelens van heel diverse personages te verhalen. Je hebt mij heel even, lichtjes, ondergedompeld in een leefwereld dat voor mij veraf staat. Ofwel heb je een heel groot empathisch vermogen, ofwel kan je verdomd goed observeren, ofwel heb je reeds een heel grote waaier aan ervaringen opgedaan. Of is het een combinatie van dit alles? Sowieso vond ik Stadspanters een heel mooi boek dat me steeds meer en meer was gaan boeien.
Bedankt Astrid voor de leeservaring en van mijnentwege een dikke duim met veel nederigheid en eerbied van mezelf.
Ik kan mij met grote stelligheid het onderstaande herinneren. Wat jou betreft daar heb ik mijn twijfels over, maar ik heb toch een groot vermoeden dat dit bij jou niet het geval zal zijn.
Op zondag 21-okt-1990 heb ik heel eventjes, maar echt slechts heel eventjes, de buggy van je mama overgenomen met daarin een dertien maanden oude baby verstopt in een blauw jasje, een auberginekleurige broek en een veel te grote gebreide muts op. Een zondagse wandeling met de ‘Kreupelschool’ die straks in 2020 definitief de deuren zal sluiten.
Ik had uiteraard nooit gedacht aan de kans dat ik meer dan een kwarteeuw later een boek zou lezen van dat fraaie, lichtroodharig kind!
Aanvankelijk had ik het niet makkelijk om me te laten onderdompelen in je verhaal, maar dat kent vooral haar oorzaak bij mezelf. De juiste omstandigheden waren er in het begin niet.
Toch kon ik plots heel onaangekondigd meestappen. Meestappen, werd meegenieten en met dat meegenieten kwam ook verbazing en bewondering.
Verbazing over en bewondering voor je vertelkunst. Je bedrevenheid om gedachten, verlangens, gevoelens van heel diverse personages te verhalen. Je hebt mij heel even, lichtjes, ondergedompeld in een leefwereld dat voor mij veraf staat. Ofwel heb je een heel groot empathisch vermogen, ofwel kan je verdomd goed observeren, ofwel heb je reeds een heel grote waaier aan ervaringen opgedaan. Of is het een combinatie van dit alles? Sowieso vond ik Stadspanters een heel mooi boek dat me steeds meer en meer was gaan boeien.
Bedankt Astrid voor de leeservaring en van mijnentwege een dikke duim met veel nederigheid en eerbied van mezelf.
May 1, 2018
3,5. Eergisteren las ik nog eens een hele avond lang en hiermee ook dit boek, waarvan ik de eerste pagina’s ruim een maand geleden las, in één trek uit. Strakke portretten van dwalende mensen in Brussel en omstreken. Het mocht gerust wat langer duren. Een debuut dat bij zijn mooie titel en voorflap past.
April 25, 2022
Verschrikkelijk. Alle personages en tijdlijnen lopen door elkaar heen. Meestal heb je geen idee waar en wanneer je bent. Pas halverwege het boek had in door dat het ergens in België afspeelt, het grootste gedeelte van het boek tenminste.
De meeste personages zijn mensen van kleur. De manier waarop de nadruk daarop wordt gelegd bij elke beschrijving, beweging en gedachte van de personages maakt het het echter erg schreeuwerig en vervelend om te lezen. Alsof we als lezer dat zouden vergeten wanneer het niet elke pagina expliciet genoemd staat.
De meeste personages zijn mensen van kleur. De manier waarop de nadruk daarop wordt gelegd bij elke beschrijving, beweging en gedachte van de personages maakt het het echter erg schreeuwerig en vervelend om te lezen. Alsof we als lezer dat zouden vergeten wanneer het niet elke pagina expliciet genoemd staat.
April 28, 2019
Degelijk debuut met een paar mooie zinnen en overdenkingen. Sterkste punt eraan vond ik hoe Haerens d.m.v. korte stukjes inzicht geeft in het leven van een paar mensen en hun - in dit geval migratie- achtergrond. Tegelijk vond ik de plot niet echt overtuigend (zo is de dood van de vader het uitgangspunt van het boek, maar ben ik doorheen de rest van het verhaal nergens overtuigende redenen tegengekomen waarom net dat moest gebeuren).
May 29, 2023
Heel mooie stijl, empathisch geschreven. Maar er zit geen plot in, geen karakterontwikkeling. Het boek is precies een opeenvolging van allemaal mooi beschreven stillevens. Met veel couleur locale, maar zonder drama & emotie. Het eindigt dan ook met een fade out.
October 22, 2024
2,5
“Aadam slenterde de Nieuwstraat door, in de hoop dat zijn gedachten overstemd zouden worden door het geschreeuw van etalages. Het was dinsdag, nog maar elf uur in de ochtend, maar de dag voelde nu al als een lauwe kom soep die maar niet uitgelepeld raakte.” (p. 108)
“Aadam slenterde de Nieuwstraat door, in de hoop dat zijn gedachten overstemd zouden worden door het geschreeuw van etalages. Het was dinsdag, nog maar elf uur in de ochtend, maar de dag voelde nu al als een lauwe kom soep die maar niet uitgelepeld raakte.” (p. 108)
January 22, 2019
I "read" this as an audiobook. My low rating may have been influenced by the terrible quality of the reader, who constantly mispronounced words and paused at illogical places in sentences.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews