Twee levens

by Stefan Brijs

Twee levens. Twee huizen. Twee buren.

Eén tijdstip. Kerstavond van het jaar 2000. Tien voor halfacht. Het sneeuwt.

Genres: Literature

119 pages, Hardcover

First published January 1, 2001

About the author

Stefan Brijs (born 29 December 1969) is a Belgian novelist writing in Dutch. He was born in Genk, where he lived most of his life. He finished his studies for teacher in 1990. Since 1999 he is a full-time writer. In 2003 he moved to the province of Antwerp.

Reviews

[Rene Ijzermans · Rating 4 out of 5]

Een ontdekking, Stefan Brijs. Hoewel hier de eerste lentedag aanklopt, kwam ik moeiteloos in de kerstsfeer van deze novelle. Fris en gevoelig geschreven, met een verrassend eind en waarin muziek een grote bijna hoorbare rol speelt. Al vond ik het wel heel jammer dat ik al na dertig pagina's uit het gezinsleven van Willem moest stappen, want op een verfijnde manier ontwikkelde zich in hun huis een zalig drama dat smeekte om meer. Maar het boekje gaat over nog een leven, dat van een weduwe, dat op kerstavond om tien voor halfacht met die van Willem samenvalt.

[Nadine · Rating 4 out of 5]

Bijzondere novelle, erg mooi. Speelt zich af op kerstavond, dus vandaar dat ik het vandaag wilde lezen. Aangezien onze flat met al die levens daarin die zich tegelijk afspelen me ook altijd intrigeert, sloot dit boek daar top op aan: je leest wat er zich tegelijk afspeelt bij 2 buren. De enorme tegenstelling van de verhalen maakt het goed. Gaaf gedaan dat het 2e verhaal synchroon loopt met de Weihnachtskantaten van Bach. Dikke tip om deze ook gewoon op te zetten tijdens het lezen.

[Fleur van Duren · Rating 4 out of 5]

Jezus

[Jette Mes · Rating 5 out of 5]

Een prachtig verhalend boek. Jammer dat het zo ontzettend kort is (uit in een half uurtje), want hier zou ik graag meer van lezen.
Ik had de personages graag iéts beter gekend, maar desonda vind ik dat ze ontzettend sterk en uitgebreid neergezet worden in zo weinig woorden.
De plottwist is echt shocking.

[Inge · Rating 3 out of 5]

3,5 sterren. Een klein, dun boekje met een verhaal dat zich afspeelt op kerstavond. Wou het daarom graag vanavond lezen. Twee levens, twee buren, twee totaal verschillende mensen die zonder het te beseffen met elkaar verweven worden. Geen vrolijk kerstverhaal.

[Janneke]

Een nogal bruut kerstverhaal. Het beviel me wel.

[Sandra Van Der Kraan-Sarneel · Rating 2 out of 5]

Enigszins vlakke personages, geen verhaallijn en extreem korte zinnen. Ik hou van het werk van Brijs, maar deze novelle viel wat tegen. Over een jaar ben ik dit werk vergeten, vrees ik.

[Daan · Rating 2 out of 5]

Na het lezen van Brijs' bekendste boek 'De Engelenmaker' had ik hoge verwachtingen van diens andere werken. Dit kortverhaal is echter een tegenvaller. Eigenlijk gebeurt er helemaal niets, en ook wordt er van de 110 pagina's geen gebruik gemaakt om de personages door en door te leren kennen. In plaats hiervan worden bepaalde handelingen extreem gedetailleerd beschreven en geeft het boek dus eigenlijk (in mijn ogen) irrelevante informatie.

[Ina · Rating 4 out of 5]

Een novelle dat zich afspeelt in de Noorderstraat 43 en 45. 2 levens.
Het verhaal van het koppel Nancy en Willem en de weduwe Sarah.
Een verhaal heeft soms weinig woorden nodig om emoties los te maken.

[Dirk Flach · Rating 3 out of 5]

Best indrukwekkend, maar ja, een novelle. Het is dus ook voorbij voordat je het door hebt.

[Marijke Carpentier · Rating 4 out of 5]

Een pasgetrouwde jongeman die zijn schoonouders moet ontvangen op kerstavond en een 65jarige buurvrouw die het verlies van haar man niet kan verwerken. Ideaal leesvoer in kersttijden.

[Hilde Appelmans · Rating 2 out of 5]

Ik ben grote fan van de romans van Stefan Brijs maar deze novelle heeft me niet kunnen bekoren. No worries! Op naar 'Post voor Mevrouw Bromley'!

[Annelore · Rating 4 out of 5]

Novelle met een grote N
Aanrader
Volledig verplaatst in gevoelens van 2 karakters...

[Sarah · Rating 5 out of 5]

Sfeerschepperij.

[Jeroen · Rating 3 out of 5]

Gelezen op het vliegtuig op ong. 1u tijd. Klein verhaaltje, niets mis mee, maar ook niet meer dan dat. Ideaal voor op het vliegtuig/trein/bus te lezen.

[Marianne · Rating 3 out of 5]

Een mooi verhaal, geschreven in korte zinnen. Door dat laatste vond ik het niet prettog lezen.

[Angela · Rating 1 out of 5]

Misschien wel een mooi verhaal maar heb het gelezen op een moment waar dit verhaal helemaal niet goed voor mij was

[Rosalie Van Bogaert · Rating 5 out of 5]

Een kort maar sterk verhaal. Het plot is heel onvoorspelbaar. De personages zijn sterk gezet.

[Jonas Algoet · Rating 4 out of 5]

Dit boek van Stefan Brijs is een van de beste en meeslependste boeken die ik ooit las, ik koos dit boek voor een schoolopdracht omdat het er niet te dik uitzag. Bij de meeste boeken heeft het dun zijn een negatief gevolg ten opzichte van het verhaal, maar bij deze korte roman was dat helemaal niet zo. Het is een meeslepend en boeiend verhaal, als gevolg hiervan was het helemaal geen probleem om het verhaal in 1 ruk uit te lezen.

het boek is opgedeeld in 2 delen: het eerste deel bestaande uit het verhaal van een jong koppeltje op een kerstavond. Het werd verteld in het ik perspectief en dan gespecificeerd in dat van de man genaamd Willem. Tijdens dit hoofdstuk komen de schoonouders kerst vieren bij het koppeltje, voor Macy, de vrouw van Willem, is dit een familietraditie die ze graag wou verderzetten, maar voor Willem is dit het zoveelste etentje waar hij zicht zou moeten inhouden. Willem werkte namelijk in hete bedrijf van zijn schoonvader. maar de laatste voorbereidingen: de fondue opzetten en de kerstboom verlichten, werden verstoort door een stroompanne, 'wat niet abnormaal is voor het oude huist waar ze in woonde.' dacht Nancy bij haarzelf. Willem pakte gouw een kaars en ging in de kelder zoeken naar de zekering die volgens hem zou gesprongen zijn. Maar hij vond niks. na dit geprobeerd te hebben ging Willem eens een kijkje nemen bij zijn overbuurvrouw, een oude en eenzame dame wiens man 5 jaar ervoor was overleden, eens aangekomen bij de buurvrouw eindigt dit hoofdstuk.

Het tweede hoofdstuk: dat zich afspeelde bij een oude weduwe wiens man dag op dag 5 jaar geleden gestorven was. Zij had dit jaar nee gezegd op de invitatie van haar dochter en haar stond dus een eenzame kerst tegemoet. Maar dat vond ze niet erg, ze was gesteld op haar rust en vierde dit jaar liever alleen. Sarah, die hield van muziek, zette uit goede gewoonte een van haar lievelingsplaten op. Dit was nog de lieveling's plaat geweest van haar man en deed haar aan hem denken. Ook haalde ze het hemd uit de kast waar haar man 5 jaar geleden zijn laatste adem mee uitblies. Deze haalde ze enkel uit op speciale gelegenheden, het was een iets om naar uit te kijken en hielp haar verder in haar rouwproces. Ze maakte gevulde kalkoen klaar, dit was de maaltijd die ze 5 jaar geleden ook voorschotelde aan haar man. dat was toch haar bedoeling geweest. Want als de keukenwekker af ging om de oven uit te zetten, ging Sara de gebraden kalkoen uit de oven halen. Toen ze terug kwam zag ze haar man, dood en roerloos liggen op de vloer, ze liet alles vallen en schoot hem te hulp. maar voor Simon mocht het niet meer baten. later bleek hij gestorven te zijn aan een hartstilstand. Na het eten van de feestmaaltijd ging Sara uitgeteld in de zetel liggen met het hemd van Simon bij haar. Ze voelde haar wat misselijk en viel direct in slaap. Dit was het einde van dit tweede hoofdstuk.

Na dit kwam er geen tekst meer maar enkel een artikel waar alles duidelijk mee werd, Sarah die de buurvrouw was van Willem en Nancy werd misselijk door een gaslek in haar huis. Het moment dat Willem bij haar kwam aanbellen vond er zicht een gasexplosie plaats die hen beide de dood in sleurde. Omdat dit verhaal gebaseerd is op waargebeurde feiten is het extra confronterend. dit verhaal werd zo geschreven dat je de linken pas nadien kan leggen. Waardoor je er nadien ook over gaat nadenken, dit is volgens mij de kracht van dit korte maar goede boek. het verdiend zeker zijn 4 sterren en is zeker een aanrader.

[De Ongeletterde · Rating 2 out of 5]

Natuurlijk is dit bijlange niet zo goed als "De engelenmaker", een roman waarin Stefan Brijs wel de tijd had om zijn personages verder uit te werken en de plotlijn langzaam te laten ontwikkelen en het tempo te laten volgen dat de lezer meesleept. Dit korte boek bevat twee verhalen over eenzelfde moment (kerstavond 2000), verteld vanuit twee perspectieven (van buren).
Het eerste verhaal, verteld door een jonge man, klinkt heel herkenbaar en houdt de vaart er voldoende in. Het tweede verhaal, van de oude buurvrouw wiens man vijf jaar voordien overleed, mist die vaart omdat de stukken muziek (waarvan de tekst voortdurend geciteerd wordt) er veel te veel tussenkomen. Bovendien loopt dit nogal voorspelbaar af.
Jammer dus, al bevat het boekje nog genoeg goede elementen om de kwalificitie "wel ok" mee te krijgen...

[Gilles Van Kerckvoorde · Rating 4 out of 5]

Ik heb dit boek eind maart gelezen en ik vond dit een van de beste boeken die ik al gelezen heb.
Het boek is een novelle, dat wil zeggen dat het niet echt een roman is, maar ook geen kortverhaal. Perfect dus voor iemand die niet zoveel tijd heeft om te lezen. (ik dus..) De auteur sleept je van in het begin van het verhaal direct mee, hij spreekt je aan en zegt : "jij, jij bent die persoon (willem) en het is kerstavond en je schoonouders komen fondue eten. Kortom hij zorgt ervoor dat je je echt inleeft in die rol. Het verhaal speelt zich dus af op kerstavond bij twee buren, een koppel en een alleenstaande vrouw, die in nummer 43 en 45 van de Noorderstraat woonen. Het eerste deel gaat over het koppel in nummer 43. Dus het boek begint: beeld je in dat je ... en je begint je in te leven in die persoon. Het is ook een heel realistisch verhaal, het zijn allemaal herkenbare fragmenten uit hoe zo een feestavond er uitziet : een beetje spanning die in de lucht hangt, alles dat in gereedheid gebracht wordt voor de komst van de gasten, kerstmuziek die speelt en het sneeuwt buiten. Kortom alles loopt perfect voor het koppel totdat de elektriciteit uitvalt. Hierbij begint het tweede hoofdstuk.

Het tweede hoofdstuk speelt zich af in Noorderstraat 45 bij de alleenstaande vrouw die vijf jaar geleden weduwe was geworden. Ze had dit jaar beslist om kerstavond niet bij haar dochter te vieren, maar alleen thuis. Ze was de dood van haar man nog altijd niet te boven. Dit hoofdstuk begint op ongeveer dezelfde manier als het vorige, maar het is een klein beetje anders : "Vergeet even wie je daarjuist was, nu ben je die persoon en dit en dat is in je leven al gebeurd..." Ook nu laat de auteur je weer heel erg inleven in de rol van de weduwe. De auteur begint ook allebei de hoofdstukken met hoe je eruitziet, hoe oud je bent zodat je je nog meer kan inleven in de situatie van dat personage. Ook in dit hoofdstuk wordt beschreven hoe de kerstavond van de vrouw er uitziet enz... Doordat de auteur je zo laat inleven in de beide personages ga je de twee dezelfde avonden met elkaar beginnen vergelijken en ze zijn volgens het tijdstip ook gelijklopend tot de elektriciteit uitvalt. De elektriciteit valt uit en de echtgenoot van Willem vraagt aan hem om kaarsen te zoeken, maar ze hebben geen kaarsen meer. Daarom gaat Willem aanbellen bij de weduwe in nummer 45, Sarah genaamd. Het hoofdstuk eindigt met een mysterie, Willem belt aan en plots is er een luide knal.

Het derde hoofdstuk is kort maar bondig en heel origineel gevonden. Het is namelijk een krantenartikel waarin geschreven staat wat er gebeurd is op die kerstavond. Op het moment dat Willem aanbelt en Sarah de deur opent, ontploft er een gasfles in haar huis die hun beiden raakt. Ze sterven allebei ter plaatse.

Het was een "leuk" einde, omdat je juist ervoor met een mysterie te kampen krijgt en dat dit dan opgelost wordt op zo een originele manier.
Het boek zelf was wel in sneltempo uitgelezen, vooral omdat de lezer je zo meesleurt in het verhaal, je hebt echt het gevoel dat het allemaal rond jou aan het gebeuren is. Het leesde dus zeer vlot en aantrekkelijk.

[Liam Reynaert · Rating 4 out of 5]

Dit is mijn recensie over het boek Twee Levens van Stefaan Brijs:

Het verhaal heeft een heel beperkte omvang. Er is een beperkt aantal personages die we ontmoeten op een beslissend punt in hun leven. De structuur is eenvoudig te volgen. Deze novelle zou een bewerking zijn van een gebeurtenis die plaats vond op kerstavond 2000 in het Belgische plaatsje Kortstee, volgens het krantenartikel in het laatste hoofdstuk.


Het eerste deel heet Noorderstraat 43. Het begint met een beschrijving van een personage. Als lezer moet je je inbeelden dat je deze man bent. Je bent een man van 28 jaar die zes maand getrouwd is. Sinds je huwelijk woon je in een rijhuis. Op deze manier raak je meer betrokken bij de gebeurtenissen. Hetzelfde gebeurt in het tweede deel, met als titel Noorderstraat 45. Dit deel begint zo: je bent een vrouw van vijfenzestig jaar en een weduwe. Je woont in een gezellig hoekhuis. Het eerste deel moet je vergeten alvorens het lezen van het tweede deel. In het verhaal ga je terug naar hetzelfde begintijdstip en spelen de gebeurtenissen zich af in het andere huis.
De twee levens worden tegenover elkaar gezet, niet vergeleken. Dat van een jonge, pasgetrouwde man tegenover dat van de net gepensioneerde weduwe. De voorbereidingen voor het kerstmaal worden getroffen. In Noorderstraat 43 lopen de voorbereidingen net iets anders dan in Noorderstraat 45. Eén seconde zorgt ervoor dat deze twee levens niet meer tegenover elkaar staan, maar samenkomen.

In Noorderstraat 43 wacht je vol ongeduld op de komst van je schoonouders. Je bereidt jezelf al voor op de commentaar, de saaie gesprekken, de discussies en de kerstmuziek. Het gezeur van je vrouw komt boven de klanken van de muziek. Je probeert haar te negeren en rustig naar de muziek te luisteren, maar jouw taak om het fonduetoestel te installeren is de prioriteit. Opeens is er een stilte. De stilte was van korte duur, omdat je vrouw zit te schreeuwen dat de stroom is uitgevallen. Je vraagt je af of de stroompanne alleen Noorderstraat 43 heeft getroffen. Door de sneeuw wandel je naar de buurvrouw, maar je komt nooit meer terug.

In Noorderstraat 45 denk je aan 5 jaar geleden, toen je man stierf. Een verdriet waar je nooit te boven kwam. Je bent nu alleen, een zelfgekozen eenzaamheid. Je beluistert net zoals op alle andere feestdagen naar de Weihnachtskantaten van Bach. Je dekt de tafel voor twee personen: voor jezelf en je man. Zoals gewoonlijk eet je kalkoen op kerstavond en die zet je alvast in de oven. Je snuift aan het witte hemd dat ooit gedragen werd door je man. Elke beweging en elke klank die je man op die avond maakte, kan je je nog herinneren. Je valt in een diepe slaap. Er wordt geklopt op de deur, maar je wilt niet gewekt worden uit de droom waarin je echtgenoot er nog is. Je blijft slapen en wordt nooit meer wakker.


Dit mysterie moet je toch, als lezer, zelf ontrafelen. Als lezer ben je er niet lang zoet mee, maar het is de moeite waard. Nog meer betrokken bij het verhaal kan je niet worden.

[Jens · Rating 4 out of 5]

Gisteren gekocht, vandaag uitgelezen. De titel had niet treffender kunnen zijn. Brijs schetst in 119 pagina's de levens van Willem, een 28-jarige software engineer, en Sarah, een 65-jarige gepensioneerde lerares. Tijdstip is kerstavond van het jaar 2000. Beiden bereiden op hun manier de feestavond voor. Elk met hun dagelijke besognes. Tot het lot voor hen een knaller in petto heeft.

Twee levens las als een trein. Ideale lectuur voor een koude winterdag.

[Diederik · Rating 3 out of 5]

Een knappe novelle, ook mooie compositie. Heeft mij geraakt. ***1/2

[Steven Cooreman · Rating 4 out of 5]

Las het op 20 minuten uit! Toch beklijvend genoeg ...

[Susan · Rating 4 out of 5]

Een kerstverhaal van 31 pagina's. Maar wel het mooiste en meest beklemmende kerstverhaal dat ik ooit heb gelezen. Was er even heel stil van...

[Ann Staelens · Rating 3 out of 5]

Een mooie novelle. Mooi opgebouwd.

[Joke · Rating 2 out of 5]

Een kortverhaal, over hoe het lot de levens van twee mensen, buren, samenbrengt.
Een vlot verhaal, maar voor mij geen hoogvlieger.

[Stefaancleiren]

A