دسته گل آبی

by Octavio Paz, زهرا تدین (Translator)

Genres: Short Stories

15 pages, ebook

About the author

Octavio Paz Lozano was a Mexican writer, poet, and diplomat, and the winner of the 1982 Neustadt International Prize for Literature and the 1990 Nobel Prize for Literature ("for impassioned writing with wide horizons, characterized by sensuous intelligence and humanistic integrity.")

Reviews

[Mahsa fanaei]

داستان عجیب و ترسناک، خوب شد چشمام آبی نیست

[Behi · Rating 2 out of 5]

A good idea for a horror movie but ruined bc of shortness and incapability of the writer to make it actually scary or creepy.
----------------------
#MahsaAmini
#مهسا_امینی

[Mohsen M.B · Rating 3 out of 5]

امتیازی که این کتاب تونست ازم بگیره، به خاطر خوب بودن داستان نبود، به خاطر خاص بودن داستان بود؛ دو جای این داستان برام خاص بود، بی شک یکی از اونها قسمت پایانی عجیبش بود که احتمالا برای بسیاری از خوانندگان خاصه، اما دومی توصیفاتی بود که دوباره حسی غریب رو برام‌ تداعی کرد؛ گاهی آدم تو موقعیت هایی قرار میگیره که این احساس وجودش رو پر میکنه، احساس کوچک بودن و در عین حال جزئی از کلی بسیار بزرگتر بودن؛ شاید این حس رو در شبی کویری با نگاه به آسمون تجربه کرده باشید یا شاید در گرمای بعدازظهر منطقه ای روستایی وقتی نسیم به آرومی خوشه های گندم رو موج میده، در غروبی که لب ساحل گذروندید...

[Joselito Honestly and Brilliantly · Rating 3 out of 5]

What the “Blue Bouquet” was, and why a secondary character would want to create one with the unwilling participation of the principal protagonist are both triumphs of the macabre imagination. The mystery they created made me wish the story could have gone longer. Perhaps the author’s inspiration stalled, or maybe it was precisely what he intended to do to his readers. I do not know.

[Poria Da · Rating 2 out of 5]

جالب بود اما انقدرها چشمگیر نبود! به نظرم یک مقدار معمولی و کمی بی هدف!

[Sonalisa · Rating 2 out of 5]

It's not easy to encapsulate every miniscule detail to make up a two page short story. The writer succeeds in establishing the essence of innocence, conflict, terror, fear and love with excellent choice of words. Still it wasn't something that I enjoyed. It looks bland superficially but needs deep analysis to actually understand what the author means to portray. Not my taste.
(Read it as a part of my English Major.)

[sara 𐙚⭑]

?

[Ðayana]

وا.

[Willows in the Wind · Rating 3 out of 5]

داستان کوتاهی از اکتاویو پاز 1914-1998 نویسنده و شاعر مکزیکی برنده جایزه نوبل ادبیات
داستان دارای توصیفات قوی است. در لینک زیر نقد خوبی از این داستان نوشته شده است

The Blue Bouquet Analysis

[امیرمحمد حیدری · Rating 1 out of 5]

داستان در پی انداختن یک هوک سنگین و ایجاد تعلیق است که اصلا در آن موفق نیست.

[Preetam Chatterjee · Rating 5 out of 5]

“The Blue Bouquet” is a dreamlike parable of desire, fear, and poetic violence. In this brief, unsettling story, romance appears as menace—the dark underside of longing.

The narrator encounters a man who wants his blue eyes. Desire here is literalized as consumption. Romance becomes a threat.

Paz fuses surrealism with lyric intensity. The story unfolds like a nightmare logic, where attraction and danger are inseparable. Love is not gentle; it is invasive.

“The Blue Bouquet” exposes the violence embedded in idealization. To desire the beloved’s beauty is to risk erasing the person. Romance becomes objectification taken to its extreme conclusion.

The story’s brevity intensifies its impact. There is no escape, no explanation. Romance is revealed as a force that can devour.

Paz suggests that poetry itself shares this danger. To turn another into a symbol is to strip them of autonomy. Love and art collide in ethical tension.

“The Blue Bouquet” stands as a warning: romance, when detached from recognition, becomes predatory.

It is a fitting final entry—reminding us that love, in literature, is never innocent. It illuminates, wounds, binds, and destroys.

[shu · Rating 3 out of 5]

2.7/5
interesting but not quite that much interesting

it is a strange, dreamlike story that starts quietly but quickly turns unsettling. Paz creates a vivid nighttime atmosphere, yet the plot shifts so suddenly from peaceful wandering to a man demanding blue eyes that it feels jarring rather than profound. While the surreal tone captures the fear of being an outsider, the symbolism often appears too abrupt to be fully satisfying. The story’s brevity makes its themes interesting but underdeveloped. Overall, it’s an intriguing read, but the shock value outweighs its emotional impact, leaving the experience feeling more confusing than meaningful.

[Araceli · Rating 4 out of 5]

“... Vibraba la noche, llena de hojas e insectos. Los grillos vivaqueaban entre las hierbas altas. Alcé la cara: arriba también habían establecido campamento las estrellas. Pensé que el universo era un vasto sistema de señales, una conversación entre seres inmensos. Mis actos, el serrucho del grillo, el parpadeo de la estrella, no eran sino pausas y sílabas, frases dispersas de aquel diálogo...”

[Zahra · Rating 2 out of 5]

ظاهراً داستانش پر از نمادهای مختلفه.‌ اول من می‌خونیم زیاد متوجه نمیشیم یا به نظرمون پیام و مفهوم خاصی نداره. ولی باید نقدش رو هم خوند. البته به نظر من اگر برای فهم یک داستان باید حتماً نقدش رو بخونیم، یعنی داستان خودش کافی نبوده، و این یه نقصه.

دسته گل آبی رو از طاقچه بخونید:
https://taaghche.com/book/16133

[Mahsa · Rating 3 out of 5]

سرم رو رو به آسمون گرفتم: اون بالا هم ستاره ها نشسته بودند.‌ فکر کردم جهان یه مجموعه بزرگ و وسیع از نشانه هاست، گفتگوی موجودات عظیم. حرکات من، آواز جیرجیرک، چشمک ستاره، همه و همه جزء آوای اون گفتگوها بودند.

به وقت دی هزار و چهارصد

[Maryam]

نوع نوشتار و توصیفات و تشبیهات زیبا بود مفهومیه باید با تمرکز بخوانید امااا داستان ترسناک و تاریک اولش فکر کردم داستان لطیف و عاشقانه است 😂
https://taaghche.com/book/16133

[Aseret Aldrete · Rating 5 out of 5]

Un pequeño cuento de terror que bien podría pasar en cualquier momento en este mundo. Caprichos que tiene la gente sin tomar en consideración a las otras personas.

[cami · Rating 2 out of 5]

No me lo esperabaaa, fue audiolibro y la que lo narraba hizo un gran trabajo, eso le dio puntos.

[Valentina · Rating 2 out of 5]

Que?

[Lara · Rating 3 out of 5]

Pues al final no fueron azules... que curioso.