เกมรักสะกดหัวใจนายจอมยุ่ง

by mimoza

ทั้งๆ ที่ความทรงจำเรื่องจูบสุดพิลึกในตอนนั้นยังไม่ทันจาง -///- นายฌอนตัวดี คู่กรณีที่ฉันนึกว่าชาตินี้คงจะไม่ได้เจอหน้าอีกแล้ว ก็มาปรากฏตัวตรงหน้าโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว แถมยังมาคอยตามตื๊อแบบน่าเกลียดอยู่หลายวัน ก่อนจะลงท้ายด้วยการขอคบกับฉันแบบดื้อๆ OoO ฮึ! ฉันไม่อยากยุ่งกับอีตานั่นเท่าไหร่หรอก -_-^^ เพราะตอนนี้ฉันเข็ดขยาดกับเรื่องความรักและการมีแฟนอยู่คนละโรงเรียนแล้วล่ะ แต่ทำไมนายนั่นถึงไม่ยอมฟังที่ฉันพูดเลยล่ะ -*-

240 pages, Paperback

Reviews

[Pollarin · Rating 4 out of 5]

ขอยืนยันข้อสงสัยเดิม...ไอ้พระเอกนางเอกพวกนี้อายุสิบเจ็ดจริงๆ เหรอ!55555555555

ตอนประถมอายุน้อยกว่าไง มองคนอายุมากกว่าเป็นผู้ใหญ่กว่า ตอนอ่านเลยไม่รู้สึกแปลกสักนิด พอมาตอนนี้อายุเท่าๆ กันถึงได้รู้ว่า แม่เอ๊ย55555 โกหกกกกก หลอกลวงงงง /กรีดร้อง

แน่ล่ะ อ่านนิยายมาเยอะขนาดนี้แล้ว และยิ่งหลังๆ ไม่มีนางเอกแจ่มใสแบบนี้แล้ว เรื่องความสมเหตุสมผล ความเสถียรทางอารมณ์ของตัวละครนี่มองข้ามไปได้เลย5555 จะไม่ใส่ใจตรงนั้นมากละกัน

ตอนนี้กำลังตามเก็บเซ็ตสามโรงเรียนอยู่ คงซื้อมาแช่ไว้เฉยๆ ไม่น่าจะได้หยิบเรื่องไหนขึ้นมาอ่านอีก รวมทั้งเล่มที่เพิ่งออกใหม่นั่นก็ด้วย...ที่หยิบเรื่องนี้ขึ้นมาอ่าน เพราะจำได้ว่าในบรรดาทุกเล่มของเซ็ตนี้ (สมัยก่อนนะ) ชอบฌอนกับพาสต้าที่สุด ก็เลย..แฮ่ คิดถึงขึ้นมา

พวกระบบคำเรียกหนุ่มฮอตเนี่ย เข้าใจได้นะ แต่พวกเจ้าชาย อัศวิน คิงควีน หรือแม้กระทั่งนักสู้อันดับหนึ่งเนี่ย ว่าไปแล้วก็กระดากปากจริงๆ55555 คือด้วยความสาวน้อยในตัวก็เขินแล้วก็ชอบอะไรพวกนี้อยู่หรอก แต่ความเป็นจริงอีกส่วนในตัวแบบ....เวอร์มากกกกกก และพวกแก อาาาาาายุสิบบบบบเจ็ดดดดด /เอคโค่

เอาเถอะ55555 คนที่ชอบก่อน

คนแรก แน่นอนว่าฌอน ^.^ เป็นพระเอกที่ตอนอ่านครั้งแรกประทับใจชื่อมาก เพราะเขียนเก๋ดี5555 นิสัยก็น่าร้ากก คือชอบความกวนติงในตัวมาก เวลาต่อปากต่อคำกับก้านหลิวนี่แบบ...ขำ5555 ส่วนที่ไม่ชอบเหรอ เมื่อก่อนจำได้ว่าไม่มี ฟินมากกับทุกฉาก แต่ตอนนี้ยิ้มแห้ง..

จูบผู้หญิงที่ไม่รู้จักกัน ถึงอิคำพูดเจ้าชายเจ้าหญิงนั่นจะฟังแล้วเขินก็ตาม แต่ตอนนั้นก้านหลิวไม่ได้เต็มใจ นั่นเข้าข่ายเป็นการล่วงละเมิดเลยนะ (ถึงแม้นางเอกจะเขินด้วยก็ตาม...แม่* ทำให้ดูง่ายไปเลยอะหงุดหงิด) ตอนทำคิสมาร์กเอยอะไรเอยก็ด้วย เราว่ามารยาทแรกพบแคนนอนยังทำคะแนนมากกว่าอีก เหอๆ (นี่ชอบฌอนจริงๆ นะ555555)

นางเอก..ไม่ได้ประทับใจเท่าไหร่แฮะ เพราะอารมณ์แปรปรวนแหละมั้ง เราไม่ค่อยอินที่ไปปิ๊งกันเร็วขนาดนั้น (แม้ว่าจะเข้าใจว่าพระเอกหล่อก็ตาม..คนหล่อเป็นกรณีพิเศษจริงๆ แหละ) เพราะเราเองก็มีทัศนคติคล้ายๆ นางตอนแรก คือไม่เชื่อรักแรกพบ แล้วก็ไม่คิดจะชอบคนที่รู้จักกันได้ไม่นานด้วย แต่อีกส่วนนึงก็คือ นิสัยแบบฌอน....เราค่อนข้างแพ้ทางถ้าเจอในชีวิตจริงน่ะนะ5555 หวั่นไหวหน่อยจะเป็นไรไปล่ะ ยังไงก็อายุแค่นี้เองนี่นา /ยักไหล่

คนที่ชอบที่สุดก็ยังคงยกให้...พิซซ่า! น้องสาวคนนี้น่ารักมาตั้งแต่ตอนอ่านพาสต้าแล้วล่ะ5555 จำเรื่องอื่นจำคนอื่นได้ลางๆ มีแต่พิซซ่ากับตั้งใจนี่แหละที่จำได้แม่น ชอบความซื่อใสไร้เดียงสาของนางจริงๆ55555

ส่วนพล็อตเหรอ ก็เรียบง่ายทั่วไปนะ มีตัวอิจฉาโผล่มาเป็นประเด็นหน่อย เราค่อนข้างชอบฉากที่ตบซันนี่ต่อหน้าพิซซ่ากับตอนไปซื้อของกับแคนนอนและโบว์หมีเป็นพิเศษ รู้สึกว่าเป็นซีนอารมณ์ที่ทำได้ดี ถ้าไม่บรรยายอารมณ์นางเอกแบบ...ยังไงดี แบบนั้นน่ะนะ55555

ฉากที่ไม่ชอบ แน่นอนว่าตอนพวกเพื่อนๆ พาก้านหลิวไปและก็เกือบจะปล้ำนั่น

ไม่ค่อยเข้าใจแนวคิดของนิยายมากมายที่คิดแบบนี้เลย คือเรื่องแบบนี้มันเรื่องใหญ่มากนะ ถึงขั้นฉีกเสื้อไซร้คอแล้วด้วย โ-ค-ต-ร-อั-น-ต-ร-า-ย

ฌอนระเบิดอารมณ์ใส่นิดเดียวเพราะนั่นเป็นเพื่อน? ก้านหลิวเคืองนิดหน่อยแต่ไม่อะไรมาก เพราะไม่อยากให้แฟนลำบากใจ? อิบ้าาาาา บ้ากันไปหมดแล้ว เพื่อนที่เกือบปล้ำแฟนตัวเองยังเป็นเพื่อนกันได้อีกเหรอวะ แล้วแฟนที่ปกป้องเพื่อนที่เกือบปล้ำแฟนตัวเองนี่ยังสมควรเรียกว่าแฟนได้อีกเหรอวะะ

โมโห มองมุมนี้แล้วนอกจากหน้าตาหล่อๆ กับวาจาทะเล้นแล้วเหมือนฌอนจะไม่มีอะไรเลยนะ (นี่ชอบฌอนจริงเหรอ-*-)

แต่นิยายแจ่มใสส่วนใหญ่ก็แบบนี้..ปะ จริงๆ ตอนแรกจะให้สี่ดาวนะ คะแนนความสาวน้อยในตัวบวกกับความสนุกสนานวัยเด็กอะไรพวกนั้น แต่พอมาเขียนบันทึกแล้วทบทวนดูก็แบบ...ทำใจไม่ได้อะ ข้องนิสัยฌอนสุดแล้วเนี่ย -_-!

นี่ขนาดบอกจะไม่พูดถึงความเป็นจริงอะไรนะ...เฮ้อ เหนื่อยใจอะ แต่ยังไงก็ถือว่าเป็นนิยายที่ตอนนั้นชอบมาก บวกกับนิสัยด้านความกวนติงยังเป็นอะไรที่ชอบมาก..

ถึงจะกดสี่ดาว ก็ให้รู้แล้วกันว่าเป็นสามดาวครึ่ง


ป.ล. นิสัยฉันแปรปรวนกว่าก้านหลิวรึเปล่า