Glorie

by Patricia Jozef

Marcel wil het roer omgooien, maar merkt dat niemand op hem zit te wachten. Hij besluit zijn cv te vervalsen en solliciteert op de baan van event manager aan de Teniersacademie in Antwerpen. Zijn ideeën sluiten aan bij de even tomeloze als blinde ambitie van de directie van de kunstacademie. Wat een riskante onderneming voor Marcel lijkt, wordt een succes. Maar succes is nog geen garantie voor geluk. Dat weet kunstenares Bodine Bourdeaud’hui als geen ander. Ze krijgt een centrale plaats in een groot, door Marcel opgezet event in Berlijn. Net nu ze op een punt is gekomen waarop ze de kunst en haar eigen cultstatus relativeert.
Een universeel verhaal over kleine en grote ambities. Want niemand wil sterven zonder iets nagelaten te hebben.

256 pages, Hardcover

Published August 29, 2017

About the author

Patricia Jozef (België, 1975) debuteerde met de roman Glorie (2017, shortlist ANV Debutantenprijs), die lovend werd onthaald. Ze studeerde schilderkunst in Gent en filosofie in Brussel en Amsterdam. Zowel in het schilderen als in de filosofie zocht ze verhalen. Nu geeft ze les aan migranten en ziet dagelijks uiteenlopende levens passeren.

Reviews

[Ka Vee · Rating 4 out of 5]

Dit boek is zo goed geconstrueerd. Geen hoogdravende zinnen, maar sommige hielden me een spiegel voor. Met toenemend leesplezier gelezen.

[Merel Donia · Rating 4 out of 5]

Dit was voor mij een boek van pieken en dalen: meestal genieten maar soms doorbijten. Van de meeste stukken heb ik genoten, vooral de lijnen tussen heden en verleden vond ik fijn - het raadselachtige blijft dan ook op de achtergrond en zorgt gelukkig niet voor geknutselde zweverigheid. Patricia Jozef heeft een knap raadsel neergezet, ze werkt dit in mijn ogen beter uit dan bijvoorbeeld een Lize Spit. Toch waren er stukken waar ik zuchtend door de grote hoeveelheid details heen bladerde. Ongetwijfeld belangrijk voor de achtergrond, maar niet makkelijk voor de lezer. Tot slot vond ik het einde niet denderend uitgewerkt. Prima dat alles op het eind bij elkaar komt, heel goed is dat zelfs, maar ik had het fijner gevonden als we nog even konden bijkomen voor het abrupte einde. Al met al heeft het boek een intrigerend en sterk verhaal, maar had de uitwerking beter gemogen.

[D · Rating 4 out of 5]

Dit is een excellent debuut. Een zeer ingenieus geconstrueerd verhaal, dat makkelijk te lezen is. De abrupte sprongen op de tijdslijn maken het lezen alleen maar interessanter.

Als toegift krijg je ook nog een realistische satire op het Vlaamse 'hoger' onderwijs, in het bijzonder het effect van de Bologna hervormingen op het kunstonderwijs, wat aanleiding gaf tot hilarische terminologie zoals 'olod', 'opleidingsonderdeel', 'inkantelent', 'academiseren' etc.

Ik kijk uit naar het volgende boek van deze auteur.

[Piet · Rating 2 out of 5]

De personages in 'Glorie' denken veel. Ze denken aan Homerus. Aan Plato. Aan Hannah Arendt. Aan Marina Abramovic. Patricia Jozef doet in dit nogal pretentieuze debuut graag gewichtig en etaleert met plezier haar kennis en ervaring in de kunstwereld - het is al te duidelijk semi-autobiografisch en de rancune is nog tastbaar. De eerste tientallen pagina's lezen vlot weg, al merk je tussen de regels altijd weer hoe een vrouwelijke auteur een mannelijk personage probeert neer te zetten, en zich daar zeer bewust van IS. Het tweede deel is minder krampachtig, maar kan al snel niet meer boeien. Er wordt ook veel minder gedacht, niet aan Hannah Arendt en niet aan Plato.

[Loesje · Rating 2 out of 5]

Z

[MiriamW · Rating 2 out of 5]

Het boek gaat over identiteit, ook de nepidentiteit, die je zelf fabriceert, de pose die je aan de buitenwereld toont. Dat zien we in Marcel die – noodgedwongen – zichzelf als kunstkenner afficheert, en aan Bodine, die als ongenaakbare kunstenares een waas van geheimzinnigheid om zich heen heeft opgetrokken. Wat is echt? Wat is een façade? Wie ben je zelf? Het moederschap dwingt haar in een andere identiteit, dat van de moeder.

Dat is op zich een interessant thema maar het boek kon me niet erg boeien. Dat kwam met name door het tweede deel: Bodine filosofeert eindeloos over haar kunst, de kunstwereld en kunst in het algemeen, en dat had best een stuk bondiger gemogen. Het gaat maar door en door, en op een gegeven moment dacht ik: ja, nou weet ik het wel. Dat zijn ongetwijfeld de mijmeringen die Patricia Jozef als kunstenaar zelf heeft; misschien is het voor iemand in die wereld interessant, maar ik kreeg er genoeg van.

Patricia Jozef kan wél goed schrijven; jammer dat ze niet dat overtollige vet heeft weggesneden.

[Delphine · Rating 3 out of 5]

Roman over het doorprikken van imago en de impact van perceptie. De twee hoofdpersonages uit Glorie slagen er nauwelijks in om de schijn te hoog te houden: Bodines kersverse moederschap botst met haar gecultiveerd kunstenaarschap, Marcel bemachtigt een postje in de kunstwereld dankzij een CV dat uit leugens bestaat. Patricia Jozef heeft zich duidelijk goed uitgeleefd in haar debuut: de roman stikt van de ideeën, doorspekt met baldadige humor en gevatte kanttekeningen bij de kunstwereld. Mooi is het belang dat aan familiale verhoudingen wordt gehecht (het moederschap, de zorg voor de oude maar lastige moeder). Het einde bevat ook een verrassende plotwending, die jammer genoeg onvoldoende is uitgewerkt, maar dat is dan ook het enige minpunt.

[Michel Verdonck · Rating 4 out of 5]

8,5/10
Wat een geweldige roman! Ik heb zelden een vrouwelijke auteur op zo'n juiste wijze een mannelijk personage weten neerzetten. En het is ook niet verwonderlijk dat Guido Belcanto, de koning van humoristische teksten over schrijnende onderwerpen, gepast commentaar op de achterflap heeft mogen zetten want de personages en situaties zouden zo uit een van zijn liedjes kunnen komen.

[Cathérine · Rating 4 out of 5]

Al reikhalzend uitkijkend naar de opvolger!

[Veerle Laevaert · Rating 3 out of 5]

verrassend

[Ceren · Rating 3 out of 5]

Ugh, er zat één (1) plotpint in waarvan ik hoopte dat het nog opgelost zou worden tegen het einde aan maar dat gebeurde niet :(((((((

[Lonneke Hartgers · Rating 4 out of 5]

Een vlot en grappig verhaal met een onverwachte plotwending. Neemt de kunstwereld op de hak. Ik heb genoten van dit boek vooral door de droge humor en de originele opbouw van het verhaal.

[Annelies · Rating 3 out of 5]

... Het is zoals jazz. Zo werk ik. Het speelt en komt. Soms gebeurt er niets. [156]

[Marcia]

Ik las dit boek als lid van de lezersjury voor de Hebban debuutprijs 2018. Mijn recensie en sterrenwaardering volgen nadat deze prijs is uitgereikt.