Αρχιτεκτονική, Παιδί και Αγωγή

by Κυριακή Τσουκαλά (Επιμέλεια), Δημήτρης Γερμανός, Πάνος Κουλέρμος

Ο τόμος αυτός συγκροτείται από τις εισηγήσεις που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια του Διεθνούς Συμποσίου με θέμα «Αρχιτεκτονική, Παιδί και Αγωγή» που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, τον Δεκέμβριο του 1998. Στόχος της επιστημονικής αυτής συνάντησης ήταν να θέσει τα προβλήματα, νε φέρει και πάλι επί σκηνής αιτήματα που άπτονται του σχεδιασμού των χώρων για παιδιά, να διατυπώσει προτάσεις για την αντιμετώπιση και την επίλυσή τους. Τα θέματα που αναπτύχθηκαν ομαδοποιήθηκαν σε τρεις ενότητες. Η πρώτη και η τρίτη ενότητα περιλαμβάνουν εισηγήσεις που αφορούν στο σχολικό κτίριο, ενώ η δεύτερη συγκεντρώνει κείμενα που αφορούν στην κίνηση και τις πρακτικές του παιδιού στο χώρο της γειτονιάς και της πόλης. Κοινό παρονομαστή των εισηγήσεων αποτέλεσε η ανθρωποκεντρική προσέγγιση της σχέσης «παιδιού-δομημένου περιβάλλοντος» η οποία παρήγαγε μια νέα γεωμετρία που υπερβαίνει τα όρια της ευκλείδιας λογικής της. Έλληνες και ξένοι αρχιτέκτονες, παιδαγωγοί, ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι συνέβαλαν στον προβληματισμό που αναπτύχθηκε στο συμπόσιο. Η έκδοση αυτή απευθύνεται σε όλους τους ειδικούς των επιστημών του ανθρώπου και της κατασκευής, στους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης καθώς και στους φοιτητές και το ευρύτερο κοινό που ενδιαφέρονται για το ρόλο και το χώρο του παιδιού στη σύγχρονη κοινωνία.

270 pages, Paperback

Published January 1, 2000

About the author

Η Κυριακή Τσουκαλά (English: Kyriaki Tsoukala) σπούδασε αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη (1972-74) και στη Γενεύη (1974-78). Έκανε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην κοινωνιολογία και την ψυχολογία του χώρου στο Παρίσι. Εκπόνησε δύο διδακτορικές διατριβές σε θέματα ψυχολογίας και αρχιτεκτονικής σε πανεπιστήμια της Γαλλίας καθώς και διατριβή επί υφηγεσία στην οργάνωση του χώρου και την πολεοδομία στο Universite Paris X-Nanterre. Σήμερα είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μέλος της ερευνητικής ομάδας "Environnement urbain: Processus cognitifs et representations" του Πανεπιστημίου Universite Paris X-Nanterre. Εξειδικεύτηκε στη σχέση του παιδιού με το κτισμένο περιβάλλον στην κλίμακα του αρχιτεκτονικού και αστικού χώρου. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώθηκαν στις ψυχοκοινωνικές ποιότητες του σχολικού περιβάλλοντος και του ανοικτού δημόσιου χώρου. Τελευταία ασχολείται με την ταυτότητα των νέων μορφών "δημόσιου" χώρου που χαρακτηρίζουν τις (μετα)πόλεις στη σύγχρονη εποχή της παγκοσμιοποίησης μέσα από τη μελέτη της συμπεριφοράς των ατόμων.