Een zuil van zout

by Kristien Hemmerechts

Anna, een 24-jarige Vlaamse vrouw, studeert geschiedenis in Amsterdam. Als ze zwanger raakt, keert ze terug naar België en neemt haar intrek in het huis van haar pas overleden vader. Anna voelt haar kind in zich groeien, maar raakt steeds meer in de greep van het verleden.
Zo is ze gefascineerd door de krantenknipsels die haar vader massaal verzamelde, maar ze slaagt er niet in er orde in te scheppen. Maar wie om blijft kijken, verandert net als de vrouw van Lot in een zoutpilaar.
Deze onbeweeglijkheid en passiviteit lijken de zwangere vrouw steeds meer te bevangen. Dat maakt de roman uiterst beklemmend.

Genres: Roman, Dutch Literature, Belgium, Fiction

110 pages, Paperback

First published January 1, 1987

About the author

Kristien Hemmerechts is een Vlaams schrijfster. Zij was van 1992 tot aan zijn overlijden in 1997 gehuwd met de dichter Herman de Coninck.

Kristien Hemmerechts in de Nederlandstalige Wikipedia

Kristien Hemmerechts in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Kristien Hemmerechts bij "Schrijversgewijs"

Kristien Hemmerechts bij Uitgeverij De Geus


Kristien Hemmerechts is a Flemish writer. From 1992 until his death in 1997 she was married to the poet Herman de Coninck.

Kristien Hemmerechts in the English Wikipedia

Reviews

[Marc Lamot · Rating 2 out of 5]

Eerder novelle dan roman. Op zich goed geschreven, maar de koele, afstandelijke stijl werkt op de duur wel op de zenuwen. De hoofdfiguur Anna laat het leven "gebeuren", een beetje zoals haar demente grootmoeder onbewogen de hele dag door het raam kijkt. Het verhaal rammelt af en toe en het is me niet helemaal duidelijk wat Hemmerechts precies wil overbrengen. Maar voor een debuut is dit zeker verdienstelijk.

[Katrien Verschueren · Rating 5 out of 5]

In minder dan 24 uur uitgelezen. Adembenemend.

[Marthe · Rating 3 out of 5]

3.5 STERREN

[Vince · Rating 3 out of 5]

Het verhaal van Anna: een bange, in hulpeloosheid gewentelde jonge vrouw die haar lijdelijke aard en panische beslissingsangst vakkundig voor de buitenwereld weet te verbergen onder het mom van een veeleer kinderlijke onbezonnenheid. Zij is een teder blad, dwarrelend in de windhozen van het lot; zij die niet leeft, maar wordt geleefd. Zij die wordt bedolven onder een ware lawine van nostalgische ontreddering; zij die het verleden niet kan loslaten, en het verleden dat haar niet los laat. Wordt ook zij dan een zuil van zout?

Tot zover de ruwe schets van een plot dat, het moet gezegd, qua concretere uitwerking enigszins te wensen overlaat. Doorgaans verwachten lezers zich aan een duidelijke, gestroomlijnde verhaallijn die plichtbewust doorheen het gehele boek kabbelt om dan vervolgens in een haast tastbaar hoogtepunt uit te monden. Hemmerechts legt deze stelregel - ik denk bewust - naast zich neer, en dit met gematigd succes. Een zuil van zout zoekt haar heil dan ook niet in de bestemming, maar in de doorleefde reis - een reis die de lezer in eerder zakelijke en onomwonden bewoordingen vermag te volgen. En het werkt, deze less is more schrijfstijl. Toch enigszins.

[Britt Vandenbroucke · Rating 4 out of 5]

Dit boek was echt een verademing na de barokke stijl van al de vorige boeken.

De voortdurende, aanwezige relatie tussen de vrouw en haar lichaam is ook interessant in dit verhaal

[Nina · Rating 3 out of 5]

*3,5

[Bavo Geldhof · Rating 4 out of 5]

Ik snap eerlijk gezegd de lage scores voor dit boek niet. Een ongelooflijk fijnzinnig verhaal over een idiosyncratisch individu. Anna neemt intrek in het leegstaande huis van haar vader zaliger nadat ze vanwege een one night stand zwanger wordt. Ze is een apathische studente wiens beweegreden of interne logica doorheen het verhaal niet duidelijk worden. We kijken over haar schouder mee terwijl ze haar dagelijkse rituelen afloopt. Ze knapt het huis op, snuffelt doorheen de knipsels van haar pa, laat het water opnieuw aanschakelen, de hele boel.
Kristien hemmerechts weet met een heel sober taaltje, ontdaan van overbodigheden, een traag kabbelende poezie te creëren die ik nog niet vaak gelezen heb.

[Helga Beuckelaers · Rating 2 out of 5]

Een verhaal van beslissingsangst, een traag verhaal dat verder kabbelt, net zoals de situatie van het hoofdpersonage, net zoals de situatie van haar grootmoeder.
Uiteindelijk lijdt het niet nemen van welke stap dan ook tot ...
Voor mij persoonlijk kabbelde het boek verder en was het traag. Maar dat was misschien net wat de auteur wilde bereiken

[Nicky · Rating 3 out of 5]

Aangezien K. Hemmerechts een gemeente-genote is en ook één van mijn oud-professoren, krijgt dit boek 3 sterren, hoewel ik me herinner dat het boek een trage en koude sfeer had, dit in contrast tot het idee van de zwangerschap van de hoofdpersoon. Dit komt ontredderend over, en dat was enigszins de ‘State of mind’ van de hoofdpersoon.

[Hilde Vanhoutte · Rating 4 out of 5]

Na jaren een tweede keer gelezen en toch weer verwonderd over de eenvoud van de dingen, die Hemmerechts toch zeer treffend beschreef. En inderdaad, wat velen al opmerkten, een zeer koel en afstandelijk relaas maar wel inventief en meeslepend. Dus: herlezen was weer de moeite.

[DieterVh · Rating 3 out of 5]

Eenvoudig en toch vol symbolen. Ietwat gedateerd maar erg charmant.

[Axel · Rating 3 out of 5]

Duurde even voor ik mee was, maar tegen het eind zat ik helemaal in het verhaal. Leest heel vlot, op enkele uren uitgelezen.

[Shary · Rating 3 out of 5]

7/10

[Piet De · Rating 5 out of 5]

heftig boek!

[Rita · Rating 3 out of 5]

1987. her first novel; she has written academic books and articles as well [is a professor of English literature]
[author born 1955 in Brussels]
Nicely combines two locations: Amsterdam, and a small town in Belgium; and characters from each of these.
I know I have a book or two of Hemmerechts's, and I'm almost sure I have read at least one of her books, but do not recollect which.

On the title, from goodreads blurb:
'raakt steeds meer in de greep van het verleden.
Zo is ze gefascineerd door de krantenknipsels die haar vader massaal verzamelde, maar ze slaagt er niet in er orde in te scheppen. Maar *wie om blijft kijken, verandert net als de vrouw van Lot in een zoutpilaar*.
Deze onbeweeglijkheid en passiviteit lijken de zwangere vrouw steeds meer te bevangen. Dat maakt de roman uiterst beklemmend.'

Wikipedia:
'A recurring theme in Hemmerechts's work is human's incapability to give direction in life. Characters are faced with the incapability of communicating with others which leads to the inability of creating meaningful human relationships. Causes are to be sought in feelings of estrangement from the world and the self, loneliness and guilt.'
>>>That sounds about right to me, as far as this book is concerned.

Although the novel is written in first person, and I was rooting for her all the way, she does not share her feelings with us verbally; she simply reports what she does, what she sees, what others do and say. I keep feeling sad that she refrains from telling those around her what problems she is faced with. I have to assume she suffers from childhood trauma or at least a socially 'unskilled' childhood environment.

I expected something more to come of the Sister [nun] in the nursing home, but the pickings are slim.

I can't really say *why* I think it's a good book, but it is!
[at 123 pp maybe a novella]

After listening to the audio book of her wonderful account of life with her dead husband poet, I pulled out the books I had by Hemmerechts. I vaguely remembered reading this little book, once I got into it. Altho the main character is mostly portrayed as passive and not taking great care of herself [as quoted above], towards the end she is said to have purchased a guide for expectant mothers and be practicing the recommended breathing daily and a few other good things. And when it got close to the birthing she is said to be knowing all the signals; perhaps the author not having had children [?] makes her naive about this... That's all not passive at all, and so I didn't expect the ending.
Also, at this time in life I realize what a poor communicator I am myself, so can imagine better many of the times she remains silent rather than talking/telling.
She *does* have a brother and sister in law, plus two good friends, who are making efforts to take care of her [some of their help she refuses or fails to make use of], yet we still see a person who can't quite manage [daily] life all on her own. How many more such cases and worse there must be.

3.5 stars if I could.

[Dymphie · Rating 2 out of 5]

Haar eerste boek, novelle eigenlijk, ze heeft er een prijs voor gekregen. Ik heb er wat moeite mee, de hoofdpersoon kan ik niet zo goed begrijpen. Volgens de flaptekst probeert ze haar leven te ordenen, maar ik zie dat niet: ze laat iedereen die haar leven wil ordenen maar begaan, maar anderzijds heeft ze wel duidelijke voorkeuren. Waarom maakt iemand brieven niet open, en waarom al die knipsels? Er blijft teveel onduidelijk. Maar dat je er over nadenkt is wel weer een teken van literaire kwaliteit, dat wel.

[Nathan · Rating 1 out of 5]

Het probleem met deze novelle is tweeledig: het verhaal gaat op een ongeïnspireerde manier van A naar B, maar de gebeurtenissen zijn ook nog eens zo banaal dat de literariteit volledig ondermijnd wordt. Als ik wil lezen dat een personage appelsienen en wijn koopt, dan neem ik wel een boodschappenlijstje ter hand. Taal en inhoud ondersteunen elkaar hoegenaamd niet. Laat ik maar naar een latere Hemmerechts uitkijken en deze gauw vergeten.

[Elsje · Rating 2 out of 5]

Ik was niet gecharmeerd van Een zuil van zout. Even deed het verhaal me denken aan Dorresteins Een hart van steen. Ook een vrouw die zwanger is en in het huis van haar ouders 'kampeert'. Maar waar ik de hoofdpersoon van Hemmerechts ongeloofelijk irritant vond, leefde ik ooit enorm mee met de hoofdpersoon van Dorrestein.

[Sara · Rating 2 out of 5]

Een zuil van zout, Krisien Hermerechts. Eerste boek is naar mijn normen geen geslaagd debuut. Het verhaal is helemaal onduidelijk, omdat de schrijver van hak op tak springt. Achteraf bleef ik ook met onbeantwoorde vragen zitten. Volgens mij had Hermmerechts teveel inspiratie en wou ze meteen kwijt in haar eerste boek. Door de vele vraagtekens onbreekt ook een moraal.

[Tom · Rating 1 out of 5]

Een novelle die weinig om het lijf heeft: vlot geschreven in een heel eenvoudige, koele en zakelijke stijl. Het relaas van een zwangerschap van een vrouw die apatisch over de hele lijn lijkt. Zeer vreemd hoofdpersonage, zeer vreemd einde van het verhaal... Kortom, niet aan te raden.

[Ria]

Een zuil van zout by Kristien Hemmerechts (1987)

[Sara Van de Vijver]

Te lang geleden gelezen om een rating te geven.

[Joke Vansteenkiste · Rating 3 out of 5]

heb ervan genoten!

[Kris Demey · Rating 2 out of 5]

Not my thing.