What do you think?
Rate this book
สิงห์สาโท
วรรณกรรมชิ้นคลาสสิกของ "วัฒน์ วรรลยางกูร" นักเขียนรางวัลศรีบูรพา "นวนิยายนอกขนบระบบทุน ที่เปี่ยมด้วยแรงบันดาลใจสำหรับผู้มีฝัน" ที่เปี่ยมไปด้วยอุดมการณ์ ในบรรยากาศแห่งไอดินเคล้ากลิ่นสายฝน เรื่องราวของหนุ่มนอกขนบที่หลงใหลในศิลปะ และกลิ่นสาโท มนต์เสน่ห์แห่งทุ่งไร่ไพรพง ซึ่งนอกจากให้รสการอ่านที่อบอุ่นรื่นรมย์แล้ว ยังส่งต่อแรงบันดาลใจผ่านภาพชีวิตชาวบ้านในชุมชนเล็กๆ กับเสรีวิถีของสิงห์สาโทที่ยกชูจารีตและภูมิปัญญาท้องถิ่นได้อย่างแข็งแรง และผลิบาน
264 pages, Paperback
Published January 1, 2003
3 people are currently reading
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
February 16, 2024
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
- ถ้าให้จัดtierงานร้อยแก้วไทยที่เคยอ่านมา คงมีแค่สาวไห้กับเรื่องนี้ที่อยู่ในgod tierของข้าพเจ้า ประเสริฐเพียงนั้น
- เป็นงานเพื่อชีวิตที่โครงสร้างน่าสนใจและดูไม่ซ้ำซากดี ปกติเวลาพูดถึงงานtropeนี้ของไทย มักจะฟังดูเป็นอะไรที่ตายตัวจนถูกเหมารวมได้ง่ายๆ อย่างมนตร์รักทรานซิสเตอร์(หรืออาจรวมตำบลช่อมะกอกด้วย) ซึ่งเป็นงานของยุคแรกๆของคุณวัฒน์ (ไอ้แผ่นไปกรุงเทพอยากเป็นนักร้อง กรุงเทพมันเสื่อมนักแล กลับมาบ้านเกิดอยู่กับลำดวนดีกว่า จบ) คือพล็อตมันง่ายๆ 1234 ราวกับsubstanceจริงๆที้มีในงานเขียนคืออุดมการณ์และการยึดมั่นในความเป็นซ้ายและการวิพากษ์ทุกอย่างจากเลนซ์นี้ในทุกๆปัญหา ใครจะเอาเวลามาเล่น มาทดลองอะไรกับไวยากรณ์ทางภาษาหรือรูปแบบของวรรณกรรมอะไร ไม่มีหรอก ปากท้องตอนมาก่อน แต่กับเล่มนี้มันต่างออกไป
- เรื่องนี้น่าสนใจตรงที่การเปิดด้วยปฎิมา อดีตคนรักของสิงห์ ที่กลับมาหาเขาในรอบหลายๆเดือนมานี้ สิ่งที่ยังเหมือนเดิมคือกลิ่นที่โชยออกมาอย่างกลิ่นสาโทที่เหล้าหมั่นที่สิงห์มีกทำไว้เลี้ยงแขกเหรื่อจนได้ฉายาว่า”สิงห์สาโท“ แม้ในยามยากอย่างตอนตกงานจากตำแหน่งcopy writer (เผลอไปเขียนอะไรที่ฟังไม่เข้าหูคนกรุง จนทำให้หม้อหุงข้าวยี่ห้อนึงยอดขายตกฮวบ) เขาก็ยังรักที่จะหมักอยู่ รวมถึงความเป็นคนเจ้าสำราญของสิงห์ ซึ่งตรงกันข้ามกับคนแบบเธอที่เป็นพวกlogic wise ต้องวิเคราะห์ทุกอย่างในชีวิตอย่างปฎิมาจนเธอต้องขอเลิก
- เรื่องเปิดมาฮุกเรามากเพราะ หนึ่งเซ็ตติ้งมันเริ่มจากกรุงเทพ ไม่ใช่บ้านเกิดของตัวเอง และสองมันเล่าจากปากของตลคที่แทบไม่ได้มีบทบาทกับเรื่องเลย คือเราไม่สามารถเดาอะไรได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อพอคุณวัตน์reverseงานตัวเองแบบนี้ บวกกับสิงห์ได้พูดคุยกับเพิ่ลนั้นนี้เกี่ยวกับการลงทุนกับอสังหาและธุรกิจนั้น มันเลยเป็นการdistractคนอ่านว่าคุณไม่ได้อ่านงานแบบมนตร์รักหรอกนะ ก่อนที่สุดท้ายนิยายจะไปทางนั้น 555 คือเลือกให้สิงห์กลับบ้านเกิดที่ตำบลหุบเขาหัวสิงห์ อยู่ดีไม่ใช่แค่เพราะสภาพการเงิน แต่เป็นปัญหาเรื่องสุขภาพกายด้วย (เป็นโรคภูมิแพ้กรุงเทพ) ก็รู้สึกว่าเออ เป็นการเขียนเกริ่นเรื่องที่tricky แต่ฉลาดเล่ามาก ถึงกระนั้นเรื่องนี้ก็ไม่ใช่มนตร์อยู่ดีนะ
- แต่พอกลับไปตำบล สิงห์ก็พบว่ามีปัญหาคอร์รัปชั่นหลายอย่างที่ทำให้บ้านเกิดตนเปลื่ยนไป ผู้คนเริ่มหลงไหลในเม็ดเงินและเริ่มเห็นแก่ตัวยิ่งขึ้น เมื่อได้ยินนายหน้าเสนอราคาที่ดินต่างๆที่พวกตนได้ถ่างไว้ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นที่ดินที่ไม่ได้legalize เหล่านายทุนที่ต้องการเปิดโรงงาน โรงแรม พับหรือใดๆที่เป็นprivate property จึงต้องหวังพึงนายหน้าทั้งหลายในการหว่านล้อมผู้คนในตำบลให้ขายที่ให้เพื่อที่นายทุนจะได้ทำทุกอย่างให้ทุกกฎหมาย รวมถึงการการgentrifiedผู้คนในพื้นที่นี้ให้ออกไปด้วย ซึ่งค่าcommissionสำหรับนายหน้านั้นเป็นเศรษฐีได้เลย
- ฟังจากที่เล่าก็ดูเหมือนทั่วไป แต่วิธีที่คุณวัตน์เล่ามันน่าสนใจมาก เพราะแกเล่าเรื่องแบบslice of life ช่วงแรกๆที่อ่านมันดูเป็นepisodeยิบๆย่อยๆเหมือนเวลาเวลาอ่านพวกงานmagical realistจากลาตินเมกา แต่ให้นึกว่าไม่มีความมหัศจรรย์ใดๆ มีแต่คนที่มีเลือดเนื้อจริงๆกำลังได้และเสียผลประโยชน์และความเป็นมนุษย์ตนเองไป และความยิบๆย่อยๆนี้จะนำภาพคนอ่านและตัวเรื่องไปสู่ภาพใหญ่และพล็อตที่สำคัญของเรื่องอย่างการให้ความสำคัญกับชุมชม สิ่งแวดล้อม และวัฒนธรรมท้องถิ่นซึ้งเราสามารถใช้สิ่งนี้ต่อกรกับนายทุน(การหมักเครื่องดื่มสุรา as local strike back) รวมถึงอะไรที่ร่วมสมัยมากๆอย่างการแก้กฎหมายที่ไม่เป็นธรรมและดูกำกวน อย่างการพูดถึง pre-พรบ.สุราก้าวหน้า ที่มาก่อนกาลนับศตวรรษ ! ก็เลยประทับใจสุดๆที่คุณวัฒน์พาวรรณกรรมเพื่อชีวิต(พร้อมๆไปกับการเปลื่ยนphaseงานตัวเอง)ไปสู่มิติใหม่ๆ รสชาติใหม่ๆ ที่เราไม่เคยพบเจอในงานเขียนไทย เราในฐานะคนพื้นที่ คนตัวเล็กตัวน้อย สามารถต่อกรกับอำนาจบาตรใหญ่ได้ผ่านอำนาจทางกำลังซื้อในท้องถิ่น ปฎิเสธทุนนิยมไม่ได้ ก็เลือกจะประนีประนอมและใช้ประโยชน์จากทุนในการต่อรองมากขึ้น นับเป็นpremiseที่ท้าทายและใหม่กับขนบงานนี้(ที่ฟังดูซ้ายตกขอบอยู่ในป่าในเขา)สุดๆ โดยรวมชอบมาก ยอดเยี่ยมจริงๆ สำนวนคุณวัตน์คือไม่ต้องพูด มีครบทุกอย่าง หนักแน่น อ่อนโยน และขี้เล่น อยากให้อ่านกันเล่มนี้
- ถ้าให้จัดtierงานร้อยแก้วไทยที่เคยอ่านมา คงมีแค่สาวไห้กับเรื่องนี้ที่อยู่ในgod tierของข้าพเจ้า ประเสริฐเพียงนั้น
- เป็นงานเพื่อชีวิตที่โครงสร้างน่าสนใจและดูไม่ซ้ำซากดี ปกติเวลาพูดถึงงานtropeนี้ของไทย มักจะฟังดูเป็นอะไรที่ตายตัวจนถูกเหมารวมได้ง่ายๆ อย่างมนตร์รักทรานซิสเตอร์(หรืออาจรวมตำบลช่อมะกอกด้วย) ซึ่งเป็นงานของยุคแรกๆของคุณวัฒน์ (ไอ้แผ่นไปกรุงเทพอยากเป็นนักร้อง กรุงเทพมันเสื่อมนักแล กลับมาบ้านเกิดอยู่กับลำดวนดีกว่า จบ) คือพล็อตมันง่ายๆ 1234 ราวกับsubstanceจริงๆที้มีในงานเขียนคืออุดมการณ์และการยึดมั่นในความเป็นซ้ายและการวิพากษ์ทุกอย่างจากเลนซ์นี้ในทุกๆปัญหา ใครจะเอาเวลามาเล่น มาทดลองอะไรกับไวยากรณ์ทางภาษาหรือรูปแบบของวรรณกรรมอะไร ไม่มีหรอก ปากท้องตอนมาก่อน แต่กับเล่มนี้มันต่างออกไป
- เรื่องนี้น่าสนใจตรงที่การเปิดด้วยปฎิมา อดีตคนรักของสิงห์ ที่กลับมาหาเขาในรอบหลายๆเดือนมานี้ สิ่งที่ยังเหมือนเดิมคือกลิ่นที่โชยออกมาอย่างกลิ่นสาโทที่เหล้าหมั่นที่สิงห์มีกทำไว้เลี้ยงแขกเหรื่อจนได้ฉายาว่า”สิงห์สาโท“ แม้ในยามยากอย่างตอนตกงานจากตำแหน่งcopy writer (เผลอไปเขียนอะไรที่ฟังไม่เข้าหูคนกรุง จนทำให้หม้อหุงข้าวยี่ห้อนึงยอดขายตกฮวบ) เขาก็ยังรักที่จะหมักอยู่ รวมถึงความเป็นคนเจ้าสำราญของสิงห์ ซึ่งตรงกันข้ามกับคนแบบเธอที่เป็นพวกlogic wise ต้องวิเคราะห์ทุกอย่างในชีวิตอย่างปฎิมาจนเธอต้องขอเลิก
- เรื่องเปิดมาฮุกเรามากเพราะ หนึ่งเซ็ตติ้งมันเริ่มจากกรุงเทพ ไม่ใช่บ้านเกิดของตัวเอง และสองมันเล่าจากปากของตลคที่แทบไม่ได้มีบทบาทกับเรื่องเลย คือเราไม่สามารถเดาอะไรได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อพอคุณวัตน์reverseงานตัวเองแบบนี้ บวกกับสิงห์ได้พูดคุยกับเพิ่ลนั้นนี้เกี่ยวกับการลงทุนกับอสังหาและธุรกิจนั้น มันเลยเป็นการdistractคนอ่านว่าคุณไม่ได้อ่านงานแบบมนตร์รักหรอกนะ ก่อนที่สุดท้ายนิยายจะไปทางนั้น 555 คือเลือกให้สิงห์กลับบ้านเกิดที่ตำบลหุบเขาหัวสิงห์ อยู่ดีไม่ใช่แค่เพราะสภาพการเงิน แต่เป็นปัญหาเรื่องสุขภาพกายด้วย (เป็นโรคภูมิแพ้กรุงเทพ) ก็รู้สึกว่าเออ เป็นการเขียนเกริ่นเรื่องที่tricky แต่ฉลาดเล่ามาก ถึงกระนั้นเรื่องนี้ก็ไม่ใช่มนตร์อยู่ดีนะ
- แต่พอกลับไปตำบล สิงห์ก็พบว่ามีปัญหาคอร์รัปชั่นหลายอย่างที่ทำให้บ้านเกิดตนเปลื่ยนไป ผู้คนเริ่มหลงไหลในเม็ดเงินและเริ่มเห็นแก่ตัวยิ่งขึ้น เมื่อได้ยินนายหน้าเสนอราคาที่ดินต่างๆที่พวกตนได้ถ่างไว้ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นที่ดินที่ไม่ได้legalize เหล่านายทุนที่ต้องการเปิดโรงงาน โรงแรม พับหรือใดๆที่เป็นprivate property จึงต้องหวังพึงนายหน้าทั้งหลายในการหว่านล้อมผู้คนในตำบลให้ขายที่ให้เพื่อที่นายทุนจะได้ทำทุกอย่างให้ทุกกฎหมาย รวมถึงการการgentrifiedผู้คนในพื้นที่นี้ให้ออกไปด้วย ซึ่งค่าcommissionสำหรับนายหน้านั้นเป็นเศรษฐีได้เลย
- ฟังจากที่เล่าก็ดูเหมือนทั่วไป แต่วิธีที่คุณวัตน์เล่ามันน่าสนใจมาก เพราะแกเล่าเรื่องแบบslice of life ช่วงแรกๆที่อ่านมันดูเป็นepisodeยิบๆย่อยๆเหมือนเวลาเวลาอ่านพวกงานmagical realistจากลาตินเมกา แต่ให้นึกว่าไม่มีความมหัศจรรย์ใดๆ มีแต่คนที่มีเลือดเนื้อจริงๆกำลังได้และเสียผลประโยชน์และความเป็นมนุษย์ตนเองไป และความยิบๆย่อยๆนี้จะนำภาพคนอ่านและตัวเรื่องไปสู่ภาพใหญ่และพล็อตที่สำคัญของเรื่องอย่างการให้ความสำคัญกับชุมชม สิ่งแวดล้อม และวัฒนธรรมท้องถิ่นซึ้งเราสามารถใช้สิ่งนี้ต่อกรกับนายทุน(การหมักเครื่องดื่มสุรา as local strike back) รวมถึงอะไรที่ร่วมสมัยมากๆอย่างการแก้กฎหมายที่ไม่เป็นธรรมและดูกำกวน อย่างการพูดถึง pre-พรบ.สุราก้าวหน้า ที่มาก่อนกาลนับศตวรรษ ! ก็เลยประทับใจสุดๆที่คุณวัฒน์พาวรรณกรรมเพื่อชีวิต(พร้อมๆไปกับการเปลื่ยนphaseงานตัวเอง)ไปสู่มิติใหม่ๆ รสชาติใหม่ๆ ที่เราไม่เคยพบเจอในงานเขียนไทย เราในฐานะคนพื้นที่ คนตัวเล็กตัวน้อย สามารถต่อกรกับอำนาจบาตรใหญ่ได้ผ่านอำนาจทางกำลังซื้อในท้องถิ่น ปฎิเสธทุนนิยมไม่ได้ ก็เลือกจะประนีประนอมและใช้ประโยชน์จากทุนในการต่อรองมากขึ้น นับเป็นpremiseที่ท้าทายและใหม่กับขนบงานนี้(ที่ฟังดูซ้ายตกขอบอยู่ในป่าในเขา)สุดๆ โดยรวมชอบมาก ยอดเยี่ยมจริงๆ สำนวนคุณวัตน์คือไม่ต้องพูด มีครบทุกอย่าง หนักแน่น อ่อนโยน และขี้เล่น อยากให้อ่านกันเล่มนี้
September 12, 2022
เรื่องราวเกิดขึ้นในปี พศ.ที่ฟองสบู่แตก ราคาที่ดินพุ่งสูงทะยาน
ศิลปินวาดภาพผู้หนึ่งที่โดนไล่ออกจากงานโฆษณา แฟนทิ้ง และตัดสินใจออกมาหาชีวิตใหม่ที่ตจว.
ครึ่งเล่มแรก เขียนได้หดหู่น่าเศร้าใจ ครึ่งเล่มหลังตัวละครเอกจึงสามารถลืมตาอ้าปากเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาได้
มีเรื่องความรักพอหอมปากหอมคอ
เคิฟของเรื่องโค้งสวยงาม เริ่มจากดิ่งลงไปก่อนจะกลับขึ้นมาใหม่
เรื่องไม่ อวยชีวิตชนบทเกินไป ใครยังมีฝันก็ยังมีอยู่ได้ ไม่ถึงกับถูกบดขยี้
แต่อาจจะถูกตบ ๆ ให้เข้าที่เข้าทางหน่อย ๆ
แก่นเรื่องเกี่ยวกับการตั้งคำถามถึงกฏหมายที่เอื้ออำนวยนายทุน
โดยเฉพาะกฏหมายการผูกขาดการค้าสุรา
ที่น่าสนใจคือตอนจบของเรื่อง ที่มีการหาทางออกของการขายสุราพื้นบ้านได้อย่างน่าสนใจ
(แต่ก็คาดว่าไม่สามารถเอาไปใช้ได้จริงอยู่ดี)
ที่สำคัญคือจบดีอย่างน่าประหลาด + มีการเล่าชีวิตตัวละครหลังเล่มจบแถมให้คนอ่านฟิน ๆ เล่นด้วย
ศิลปินวาดภาพผู้หนึ่งที่โดนไล่ออกจากงานโฆษณา แฟนทิ้ง และตัดสินใจออกมาหาชีวิตใหม่ที่ตจว.
ครึ่งเล่มแรก เขียนได้หดหู่น่าเศร้าใจ ครึ่งเล่มหลังตัวละครเอกจึงสามารถลืมตาอ้าปากเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาได้
มีเรื่องความรักพอหอมปากหอมคอ
เคิฟของเรื่องโค้งสวยงาม เริ่มจากดิ่งลงไปก่อนจะกลับขึ้นมาใหม่
เรื่องไม่ อวยชีวิตชนบทเกินไป ใครยังมีฝันก็ยังมีอยู่ได้ ไม่ถึงกับถูกบดขยี้
แต่อาจจะถูกตบ ๆ ให้เข้าที่เข้าทางหน่อย ๆ
แก่นเรื่องเกี่ยวกับการตั้งคำถามถึงกฏหมายที่เอื้ออำนวยนายทุน
โดยเฉพาะกฏหมายการผูกขาดการค้าสุรา
ที่น่าสนใจคือตอนจบของเรื่อง ที่มีการหาทางออกของการขายสุราพื้นบ้านได้อย่างน่าสนใจ
(แต่ก็คาดว่าไม่สามารถเอาไปใช้ได้จริงอยู่ดี)
ที่สำคัญคือจบดีอย่างน่าประหลาด + มีการเล่าชีวิตตัวละครหลังเล่มจบแถมให้คนอ่านฟิน ๆ เล่นด้วย
Displaying 1 - 2 of 2 reviews