Çoğu hikâye umutların son bulmasıyla biter. Ama onların hikâyesi umutların son bulduğu anda başladı. Çünkü Ateş ve Su için başka bir başlangıç türü olamazdı. Onlar, hikâyelerinin ilk dakikasında bile imkânsızı yaşadılar. Hatta öyle bir yaşadılar ki bundan deli gibi ıstırap duydular. Ve şimdi hikâyelerinin sonu geldi.
Umutsuz başlayan bir hikâye, umutla son bulabilir miydi?
İlk iki kitabın harikalığı bu kitabında başlarına yansımıştı, her şey yolunda giderken sonu gerçekten “saçmalık” dedirtmemeliydi. Kitap başlarda gayet akıcı ilerlerken, sonunun resmen yazılmak için yazılmış olması kitaba bu puanı vermemi sağladı. Hiç bir kitap aceleye gelmez, hele ki sonları asla. Gerçekten hayal kırıklığı oldu benim için. Daha harika sonlar mümkünken, aceleye getirilen bi son.. daha fazla yazarak kendimi delirtmeyeceğim. Sadece son bi şey; en korkunç sonlu kitap ilan ediyorum.