เทพยุทธ์เซียน Glory เล่ม 10

全職高手 #10

by Butterfly Blue, 蝴蝶藍, หูเตี๋ยหลาน

ผลึกแห่งประสบการณ์และหยาดเหงื่อจากการศึกษาเกมออนไลน์มานานปีของเว่ยเชิน บวกกับภูมิหลังความเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับโลกอันเหนือคาดของเม่ยกวง ทำให้ปริศนาแห่งตำราสกิลที่แต่ไรมาต้องอาศัยเพียงโชคช่วยถูกคลี่คลาย ณ ค่ำคืนก่อนการแข่งขันรอบเพลย์ออฟจะเปิดฉาก ความลับนี้ จะเป็นกุญแจสู่ตำแหน่งแชมป์ใช่หรือไม่ และเมื่อมหาเทพคือผู้ควบคุมตัวจวินม่อเซี่ยว ไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแล้ว อาศัยวงแหวนบารมีแห่งมหาเทพ และฝีมือการเล่นอันเหนือชั้น เยี่ยซิวเริ่มคิดการใหญ่ จับมือกิลด์กับเล็ก แบ่งเค้กจากกิลด์ใหญ่

Genres: China

520 pages

Published October 27, 2017

About the author

Associated Names:
* 蝴蝶蓝 (Simplified Chinese)
* 蝴蝶藍 (Traditional Chinese)
* Butterfly Blue (English)
* หูเตี๋ยหลาน (Thai)
* Hồ Điệp Lam (Vietnamese)

Reviews

[Freeread · Rating 4 out of 5]

ตายก่อนวัยอันควรไม่งั้นคงได้เป็นมหาเทพ
จะทำทีมแข่งไม่ควรทำเลวให้เสียภาพพจน์
ให้ผลประโยชน์ไม่ได้เลยเขี่ยทิ้ง กลับทำให้เลวร้ายกว่าเก่า
ปั้มตัวละครแต้มสะสกิลเต็มไปขาย ไม่สู้ขายสูตรไปเลยละ
ทำไมต้องซื้อสูตร ถ้าเป็นแค่ทีมเล็ก ขายให้กับทีมชิงแชมป์สิ
จะขายต้องมีข้อมูลความน่าเขื่อถือ แสดงวิธีคิด โอกาสในการนำไปใช้แล้วสำเร็จ
วันแมนทีม 1 คนเป็นศูนย์กลางทุกคนตามไป
ต่อรองราคาคนขายตั้งสูงคนซื้อตั้งต่ำ
วิธีพิเศษเมื่อเราเจอก็มีโอกาสที่บริษัทเกมจะแก้ ต้องรีบใช้
วิธีนี้สโมสรรู้เอง พวกนักกีฬาไม่ควรรู้ เพราะมีการซื้อขายนักกีฬาเสมอ
สไตล์การเล่นเปลี่ยน ลำดับใช้สกิลไม่เหมือนเดิม
อยากได้ไอดีต้องมัดจำ
ล่อแล้วทะลวงหลัง ปะทะด้วยพลัง เพราะค่าพลังเพิ่ม
แลกฆ่ากันใครฆ่าตัวสำคัญได้ก่อนได้เปรียบ
ประเมินพลังต่ำไปทำให้แพ้
มีการแข่งผู้เล่นแฟนคลับทะเลาะกันไปทั่วเป็นสงครามโลก ชื่อแดงกันไปหมด
เหล่ากิลด์ใหญ่ไม่ว่างมาล่าบอส
อยู่ในความมืดดักซุ่มฆ่าคนที่เข้ามาแย่งบอส
ประมาทถูกฆ่าแย่งไอเทมบอส ช่วงเวลาประสบความสำเร็จ คือช่วงที่ประมาทที่สุด
ไล่ล่าปาสกิลหมู่ซ่อนอยู่ตรงไหนต้องโดน
สกิลมีระยะหลุดระยะควบคุมก็หายไป
บางคนต้องฆ่าแล้วฆ่าอีกดักฆ่าที่จุดเกิด
รวมกิลด์เล็กไปล่าบอส ต่อไปนี้ไม่ต้องกลัวกิลด์ใหญ่มาแย่ง

[Hammu · Rating 3 out of 5]

อ่านแล้วรู้สึกเริ่มเบื่อกับความเทพทรูของพี่เยี่ย บางทีก็รู้สึกว่าคนเขียนพยายามเขียนอวยพี่เยี่ยมากจนเกินไป แม้ว่าจะจนมุม จนแต้มโดนรุมแค่ไหนก็เอาตัวรอด ชนะมาได้ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงแล้วมันก็ต้องมีพลาดบ้าง แต่กลายเป็นว่าพี่เยี่ยเหมือนเปิดโหมดไซย่าข้ามขั้นไปอีกก้าว ใช้เกียร์สี่เข้าพุ่งชนจนชนะมาได้ตลอด ทำเอาเบื่อๆ ไปบ้างเพราะอ่านๆ ไปก็รู้อยู่แล้วว่าเดี๋ยวก็ชนะ เดี๋ยวก็จัดการได้ มันเหมือนหมดลุ้น หมดสนุกไปแทน แล้วบางครั้งอ่านๆ ไปก็จะเริ่มรู้สึกว่าพี่เยี่ยดูกึ่งๆ ไร้มารยาท กึ่งๆ เกรียนมาก ออกแนวเป็นพวกขวานผ่าซากอยู่ ทำให้เวลาอ่านแล้วพาลเซ็งๆ

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

Captivating as always.

[Pollarin · Rating 5 out of 5]

https://twitter.com/catseyes_qzgs/sta...