Οι εργάτες της νύχτας

by Anonymous

«...Κλοπή υφίσταται μόνο εκεί που υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ο μπάτσος με συνέλαβε εν ονόματι του νόμου, εγώ τον μαχαίρωσα εν ονόματι της ελευθερίας. Όταν η κοινωνία σού αρνείται το δικαίωμα να υπάρχεις, πρέπει να το πάρεις μόνος σου".
Κλεμάν Ντιβάλ

Την άνοιξη του 1995, ο "δαίμων του τυπογραφείου" είχε κυκλοφορήσει μια μικρή μπροσούρα με τίτλο "Ο Μαριούς Ζακόμπ και οι γάλλοι ιλεγγαλιστές". Ο παλλόμενος λόγος του Ζακόμπ ήταν τότε το πρώτο έναυσμα και τώρα μας καλεί ξανά να διηγηθούμε μια ιστορία...

"...μια ιστορία που μιλά για έναν κλέφτη. Έναν κλέφτη με ψευδαισθήσεις για ισότητα. Έναν αναρχικό και τα όνειρά του. Με μια διαφορά όμως: αυτός ο άντρας, μαζί με τους συντρόφους του, όντως άνοιξαν τα χρηματοκιβώτια των πλουσίων. Και με αυτό το απλό γεγονός έδειξαν ότι μια επίθεση στον πλούτο - έστω και μερική - είναι εφικτή.

1 Νοεμβρ 1901: ο Marius Jacob με δύο ιλεγγαλίστες συντρόφους του διαρρηγνύουν κοσμηματοπωλείο στην οδό Quincampoix. Η διάρρηξη γίνεται Κυριακή μεσημέρι με τη μέθοδο του ριφιφί. Λεία τους, κοσμήματα 135. 000 φράγκων: « ...αν στράφηκα στις ληστείες, δεν το έκανα απλά για το κέρδος. Ήταν ζήτημα αρχής, ήταν ζήτημα δίκιου. Προτίμησα να διατηρήσω την ελευθερία μου, την ανεξαρτησία μου, την αξιοπρέπειά μου ως άνθρωπος, παρά να γίνω δημιουργός του πλούτου του αφεντικού μου. Για να το πω ξεκάθαρα, χωρίς ευφημισμούς: Προτίμησα να κλέβω, παρά να με κλέβουν.»
(Από την έκδοση)

224 pages, Paperback

First published December 1, 2011

About the author

Books can be attributed to "Anonymous" for several reasons:

* They are officially published under that name
* They are traditional stories not attributed to a specific author
* They are religious texts not generally attributed to a specific author

Books whose authorship is merely uncertain should be attributed to Unknown.

See also: Anonymous

Reviews

[Σταμάτης Σταματόπουλος · Rating 4 out of 5]

Εξαιρετικό, μικρό βιβλιαράκι για δύο αναρχικούς ιλλεγκαλιστές, οι οποίοι επέλεξαν για ιδεολογικούς λόγους να κερδίζοντας τα προς το ζην βγαίνοντας στην παρανομία. Σύγχρονοι Ρομπέν των δασών. Ειδικά το δεύτερο μέρος, αφιερωμένο στον Marius Jacob, είναι πολύ ενδιαφέρον, αν εξαιρέσουμε κάποιες παραγράφους οι οποίες απλώς απαριθμούν τα χτυπήματα που έπραξαν αυτός και η ομάδα του κατά διαφόρων στόχων. Η ζωή του Jacob είναι τόσο κινηματογραφική, όσο και διδακτική, μέχρι το τέλος της. Πιστός ιδεολόγος μέχρι το τέλος, και ανεξαιρέτως των περιστάσεων (κάποιες απίστευτα δύσκολες και σκληρές) τις οποίες βίωσε.

"Αναμενόμενο", σκέφτηκε ο Marius. "Είμαι ένας ουτοπιστής. Η ιστορία δεν έχει χώρο για συναισθήματα, μόνο για ισορροπίες εξουσίας. Η θέληση των λίγων για εξουσία θα θριαμβεύει μέχρις ότου να αναπτυχθεί η ατομική συνείδηση όλων".