เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี เล่ม 1

เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี #1

by Jiu Lu Fei Xiang, 九鹭非香, จิ่วลู่เฟยเซียง

"ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี" เล่มหนึ่ง (สองเล่มจบ)

ข้าเป็นมาร จอมมารผู้ขึ้นชื่อว่าเหี้ยมโหดมานานนับศตวรรษ
จอมยุทธ์ฝ่ายธรรมะที่เคยคิดกำจัดข้า
ต่างพากันแปรสภาพเป็นเศษซากใต้ผืนดินไปแล้วไม่รู้กี่ศพต่อกี่ศพ
แต่ข้ายังคงมีชีวิต ซ้ำยังใช้ชีวิตอย่างเปี่ยมสุขและสนุกสุดๆ อีกด้วย
แต่เมื่อข้าคิดว่าตนเองกำลังจะก้าวขึ้นสู่จุดที่สูงที่สุดของชีวิตแล้วนั้น
ข้ากลับตาย!
ถูกเจ้าเด็กต่ำตมผู้มีหน้าที่เฝ้าประตูสำนักของตัวเอง…ฆ่าตาย

นี่คือเรื่องราวของผีขี้อาฆาตที่จะทำให้คุณฮาท้องคัดท้องแข็งไปกับนาง
ก็ใครใช้ให้ตอนที่มีชีวิตอยู่นางไม่รู้จักทำบุญทำทานกร่างไปทั่วเล่า
พอตาย...แม้แต่จะหาคนมาเผากระดาษเงินกระดาษทองให้ยังไม่มี!

ผีสาวคิดมาก... อดีตนางมารผู้ยิ่งใหญ่จึงตายตาไม่หลับ
เอาแต่ลอยวนเวียนไปมาหน้าป้ายหลุมศพของตัวเอง
กิจวัตรประจำวันของนางก็คือ สาปแช่ง...สาปแช่ง แล้วก็สาปแช่ง
เจ้าหนุ่มม่อชิงศิษย์ทรยศที่ทำให้นางตาย

เมื่อวันหนึ่งโอกาสแก้แค้นหลุดมาถึงมือ
มีหรือคนที่ชั่วร้ายที่สุดในใต้หล้าอย่างนางจะไม่ตะครุบไว้
จุ๊ๆ เจ้าอัปลักษณ์... คนอย่างเจ้า ร้อยไม่ควรพันไม่ควร
กระตุกหนวดมังกรหลับอย่างข้า!

Genres: China, Fantasy, Novels, Romance, Historical Romance

357 pages, Paperback

Published June 1, 2017

About the author

Associated Names:
* Jiu Lu Fei Xiang (English)
* 九鹭非香 (Chinese)
* จิ่วลู่เฟยเซียง (Thai)

Reviews

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

อืม พระเอกนางเอกเรื่องนี้เหรอ

ยัยเจ๊ขี้มโนกับหนุ่มคลั่งรักยัยเจ๊ 👍

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี เล่ม1

••เป็น••

ด้วยพื้นเพข้าเป็นคนถูกชักจูงได้โดยง่าย...อ่านอยู่ดีๆหากมีสิ่งใดมายั่วยวนก็ทิ้งคาไว้ไปอ่านเล่มอื่นหน้าตาเฉยก็บ่อย หนังสือหลายเล่มจึงถูกข้าทิ้งร้างหนีหาย...
แต่...ข้าอ่านเจาเหยาเล่ม1จบ!!!
นี่!!!จึงเป็นการอ่านงานของ-จิ่วลู่เฟยเซียง-จบจริง!!เล่มแรก(แม้จะยังมีต่ออีกเล่มอ่ะนะ=_=)

••อยู่••

~3สิ่งที่มีอยู่ในเจาเหยาฯเล่มนี้ ที่ข้าคิดว่าเจ๋งและทำให้อ่านได้จน--จบ--

1.นางเอก...
ติ๊งต๊องส์มากกกกกกก....แถมยังขี้มโนคิดเองเออเองได้แบบสุดๆ...บนเส้นทางสายดำของนางมารแบบลู่เจาเหยา.....มันแฝงไว้ด้วยความฮาอยู่หลายส่วน^^ขำในความโหดเหี้ยมของนาง ขำในตรรกะความชั่วของนาง...ขำในการวางแผนการจัดการของนาง...5555
2.พระเอก...
ม่อชิงน่าร๊ากกกกกกกกก...ภายใต้ความเงียบขรึม เย็นชา,ชุดดำ ,หน้าหล่อไร้ที่ติ แอบเห็นความเจ็บปวด แอบเห็นความอบอุ่นละมุนใจ ยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้ว่าทำไมๆๆๆ? ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกเห็นอกเห็นใจพระเอก🖤
3.แปลกกกก...
ดำเนินเรื่องสนุกชวนให้ติดตาม น่ารัก ขำๆ ซึ้งๆแม้เล่ม1จะยังไม่รู้อะไรทั้งหมดเลยก็ตาม...แต่ก็พอจะรู้เป็นนัยๆว่าพระเอกรักและรอคอยนางเอกกลับมาแก้แค้นแหละ

••คือ••

..แบบย่อๆ..ไม่แตะเรื่องเซียนๆ-มารๆคือนิยายที่นางเอก(เป็นนางมารผู้ยิ่งใหญ่..)แต่ดั๊นตายอย่างมีเงื่อนงำง่อยๆ ตายแบบไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ตายแบบไร้ดีเทล ถูกระเบิดตายง่ายๆ ตายไม่cool ตายตั้งแต่ต้นเรื่อง!!!..นางตาย..แล้วกลายเป็นวิญญาณเรียกสั้นๆว่า-ผี- วนๆเวียนๆอยู่ ณ หลุมศพตัวเอง..นางเชื่อว่านางตายเพราะพระเอก พระเอกคือคนที่นางเคยช่วยชีวิตและชุบเลี้ยง(อย่างทิ้งๆขว้างๆ) และพระเอกฆ่านางเพราะกำเริบเสิบสานหมายจะตั้งตนเป็นเจ้าสำนักแทน...ในหัวนางจึงมีแต่เรื่องคิดแก้แค้นพระเอกลอยฟุ้ง  บังเอิญวันหนึ่งมีเหตุให้สาวน้อยนางหนึ่งมาโหม่งหัวที่ป้ายหน้าหลุมศพ และเกิดญาณทิพย์!มองเห็นนางที่เป็นผี นางจึงดีลกับสาวน้อยนางนั้นผลัดกันใช้ร่างสลับกะกลางวันกับกะกลางคืน...ทั้งหมดทั้งมวลก็เพื่อจะทำภารกิจกลับมาแก้แค้น!!ให้สำเร็จ^^.....แต่....แค้นเขานักหนา~กลับมาเพื่อจะฆ่าเขาให้ตาย~แค้นมากๆ~แค้นจริงๆ~แค้นภาษาอะไรก็ไม่รู้.....ก็...หวั่นไหว..ได้รู้ได้เห็นเขาในอีกมุมที่ต่างไป..ทำไปทำมาก็ไป....จูบเขาเฉยเลย...>////< ...🖤

#จบเล่ม1คือดีมีใจไปต่อเล่ม2

つづく

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

#เจาเหยาใครว่าโลกนี้ไม่มีผี
By จิ่วลู่เฟยเซียง
.
นางมารร้ายผู้เลื่องชื่อ'ลู่เจาเหยา'ต้องมาตายกลายเป็นผีอย่างไม่คาดคิด ขณะกำลังใกล้จะไปถึงจุดสูงสุดของชีวิตด้วยน้ำมือของเจ้าเด็กอัปลักษณ์เฝ้าประตูสำนัก'ม่อชิง' ซ้ำร้ายเจ้าเด็กอัปลักษณ์นี่ยังได้ขึ้นเป็นเจ้าสำนักที่นางสร้างมากับมือ แล้วแบบนี้จะไม่ให้นางแค้นได้อย่างไร!!! เหตุการณ์ทุกอย่างพลิกผันเมื่อ 'จื่อเยียน' สาวน้อยใสซื่อฝั่งเซียนที่หนีมาพึ่งใบบุญสำนักมารของผีมโน จนหัวดันไปโขกกับสุสานของใครก็ไม่รู้แม้แต่ชื่อบนสุสานก็ยังไม่มี 555 (น่าวงวาร)จนได้เห็นผีลู่เจาเหยา และทำข้อตกลงในการยืมใช้ร่างแลกกับข้อตอบแทนบางอย่าง
.
นี่มันคือโลกของผี กับผีขี้มโนอันดับหนึ่งของยุทธภพ55555
เนื่องจากเนื้อเรื่องเล่าในมุมมองที่1 ผ่านยัยจอมมารผี เราเลยจะได้รับรู้ทุกฟีลลิ่งของนางอย่างบ้าคลั่ง
บอกได้คำเดียวว่า อีผีบ้าาาาา ทั้งขี้อวด ขี้มโนสุด ๆ ซ้ำร้าย หลัง ๆ ยังขี้หื่นชอบลวนลามไปทั่วด้วย อ่านแล้วยังรู้สึกเลยว่านางหน้าด้านไร้ยางอายที่สุด!!
ส่วนพระเอกเรา...ถถถถถ ต้อยน้อยคอยผีมาแก้แค้นน
เป็นตัวละครที่น่าสงสารที่สุดแลัว แอบรักเขาก็ต้องเก็บไว้ในใจ พอเขาตายก็ไม่เหลืออะไร จนวันนึงได้พบเงาเขาในร่างของคนอื่นก็ยังจำได้
ต้องรักแค่ไหน ถึงได้จำจนถึงวิญญาณกันนะ
/รักมากและขี้หวงขั้นรุนแรง แถมเปย์ให้เธอได้ทุกอย่าง กรี๊ดด
.
เนื้อเรื่องผูกได้ดี อ่านแล้วเพลินมาก การเล่าก็ยังเป็นสไตล์ที่ค่อย ๆ คลายปมไปเรื่อย ๆ และพาย้อนกลับไปสู่อดีตที่ลืมเลือนไป แต่ก็มีบ้างบางจุดในตอนจบที่เราว่ามันห้วนไปหน่อย แต่ก็ยังชอบงานเขียนของจิ่วลู่เฟยเซียงอยู่ดี
ที่ชอบมากสุดในเรื่องคือ 'โลกของผี'ที่สร้างขึ้นมาในเรื่องนี้ ให้ฟีลเหมือนอ่านเรื่องโลกเวทมนตร์ แต่เป็นโลกผีแทน มีทั้งมุมมองหลังความตายในแบบต่าง ๆ การใช้ชีวิตของผี การซื้อขายของผี การคิดบาปบุญคุณโทษ โลกของผีกับมนุษย์ก็ยังใช้โลกใบเดียวกัน แค่ถูกขวางกั้นด้วยความตายทำให้คนเป็นไม่อาจเห็น คนตายไม่อาจสัมผัส
.
เมื่อลองมาคิดดู...เป็นผีที่วัน ๆ ได้แต่นั่งจำความแค้น ไม่ก็ค่อย ๆ ลืมเลือนเรื่องราวไปเรื่อย ๆ มันช่างอ้างว้างไร้ที่สิ้นสุดจริง ๆ
โดยเฉพาะเมื่อไม่มีคนเผากระดาษเงินกระดาษทองให้แบบเจาเหยา5555555555 ทั้งอ้างว้าง และแร้นแค้นจริง ๆ
.
.
15.08.17
Wduffsnk

[J.Nida · Rating 4 out of 5]

โหยยยยย อะไรมันจะดีงามเบอร์นี้อ่ะ ขออวยเวอร์วังเลยนะ

แบบชอบม้ากมาก ตลกมาก ฮานางเอกเวอร์ๆ สายรุกสายลวนลามของแท้ 5555

ลู่เจาเหยา จอมมารประมุขสำนักว่านลู่ นางเก่งโคตร โหดแบบสวยๆ
งงๆ ไม่ค่อยสนใจใคร ไม่ค่อยสังเกตุอะไร แต่ฉลาด และสวย
แต่ ดัน ตาย

เพราะลูกกระจ๊อกในสำนัก แถมยังเป็นเด็กที่ตัวเองเก็บมาชุบเลี้ยงอีก
นางโมโหแบบสาปส่งไม่เลิก เพราะที่ตัวเองตาย เป็นการตายแบบไม่เท่
ไม่เป็นที่จดจำ มันเป็นเลื่องลือ นางเลยแค้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะตายแล้ว วันๆ ก็ได้แต่ลอยอยู่
เหนือหลุมศพตัวเอง คิดโน่นนี่ไม่เรื่อยเปื่อย แถมยังไม่รู้อีกว่าหลุมศพตัวเองมันอยู่ที่ไหน
ไม่มีใครมาเยี่ยม กระดาษก็ไม่เผามาให้

จนกระทั่งวันหนึ่ง ดันมีหญิงสาวนางหนึ่ง ถูกคนจับตัวมา หนีไปหนีมา ดันมาหัวกระแทกป้ายหลุมศพนางซะงั้น!

ได้ทีของนางแล้ว เพราะเจาเหยาพบว่าตัวเองสิงร่างของจื่อเยียนด้ายยยยย

ม่อชิง ชื่อที่เจาเหยาตั้งให้ หรือ ลี่เฉินหลาน ประมุขสำนักว่านลู่คนใหม่ที่ขึ้นครองตำแหน่ง
ต่อจากเจาเหยา ใครๆ ก็คิดว่าเขาเป็นคนฆ่าเจาเหยา แต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่า วันที่นางตาย
ก็เป็นวันที่เหมือนชีวิตของเขาไร้ความหมายที่จะอยู่ต่อไป...


____________

คือตอนอ่านเล่มแรก รู้สึกพระเอกน่ารักดี แต่ยังไม่เท่าไหร่
พี่แกยังไม่ได้ปล่อยของ แต่พออ่านตอนใกล้ๆจบเล่ม 1 ไปเล่ม 2 เท่านั้นแหละ
เอ๊ยยยย ม่อชิงงงงงง ของช้านนนน�� รักมากกกกก คือม่อชิงรักเจาเหยามาก
มากๆๆๆๆๆๆๆๆ จนอิจฉาอะงือออ

อ้อ พูดถึงเนื้อเรื่อง คือมันตลกอ่ะ นางเอกชอบคิดอะไรตลกๆ ทำอะไรก็ตลก
แล้วเนื้อเรื่องก็ไม่น่าเบื่อ มีเหตุอะไรให้อ่านให้ลุ้นเยอะดี ตัวละครเยอะ แต่ไม่หนัก
แบบจำได้ว่าใครคือใคร มีที่มาทีไ่ป ไม่ได้มาแบบทีเดียวหมด

[Ning · Rating 4 out of 5]

ตอนแรกๆ ยอมรับอ่านแล้วไม่เก็ท มองไม่เห็นความน่าสนใจ
แต่พออ่านๆไป เริ่มรู้จักนางเอกมากขึ้น ก็เริ่มชอบนาง
นางตลก นางน่ารัก แอบมีโมเมนต์น่าสงสารด้วย

ด้วยความที่ว่า เรื่องเล่าโดยนางเอกล้วน
ทำให้ไม่รู้ความคิดของตัวละครอื่นๆ
แต่ความรู้สึกของพระเอกนี่ชัดเจนมาก
น่ารักดี ช่วงกลางเล่มถึงท้าย นี่อ่านติดหนึบมาก

ลุ้นๆจะอยู่ด้วยกันยังไง

[Chompoo Choti · Rating 5 out of 5]

แน่นอนว่าเรื่องนี้เลือกอ่านเพราะชื่อของนักเขียนเลยล่ะค่ะเพราะว่าอ่านเรื่องอื่นๆ มาก่อนหน้าก็ชอบใจเลยคิดว่ายังไงก็คิดว่าไม่น่าพลาด เจอเพื่อนๆ อ่านแล้วบอกเล่าเก้าสิบกันแล้วก็บอกว่าสนุกก็แน่นอนว่าไม่พลาดค่ะพร้อมและมีอ่านเมื่อไหร่เราอ่านแน่นอนแล้วก็ได้อ่านแล้วค่ะ

เจาเหยา...ใครว่าโลกนี้ไม่มีผีเป็นงานที่อ่านแล้วสนุกสมกับงานของนักเขียนคนนี้เลยล่ะค่ะอ่านไปแล้วไม่รู้ทำไมได้กลิ่นของ “ซานเซิง” 5555 แน่นอนค่ะว่ามันไม่ได้มีความเหมือนอะไรหรอกค่ะเพราะเรื่องนี้นางเอกลู่เจาเหยาช่างเป็นอะไรที่แตกต่างกว่าซานเซิงมากมายนัก

นางเอกของเรื่องนี้ก็เป็นที่ขำฮา นางเป็นนางมารสายมโน นางคิดว่านางโหดแต่นางไม่รู้ว่าตัวเองนั้นโหดสายโก๊ะ เยอะ เว่อร์วังอลังการ พอนางตายวิญญาณนางก็น่าสงสารเพราะนางช่างเป็นนางมารประเภทด๋อยง่อยเปลี้ยมากเพราะเป็นเพียงแค่วิญญาณที่มาตายง่ายๆ อย่างไม่สมควรแก่เหตุเท่าไหร่และสาเหตุที่ทำให้นางตายต้นเหตุก็เป็นเด็กที่นางช่วยเหลือ “ม่อชิง” ที่นางแค้นเขามากเพราะนางช่วยชีวิตเขาแต่เล็กแต่เขากลับมีส่วนทำให้นางตายและเขาก็ได้ก้าวมาเป็นเจ้าสำนักจอมมารแทนนางซึ่งแน่นอนว่านางก็ต้องแค้นและอยากแก้แค้นมากแต่จะทำยังไงล่ะนางเป็นแค่วิญญาณด๋อยๆ ตนหนึ่งจะไปแก้แค้นยังไง แต่แล้ววันหนึ่งอยู่ๆ ก็มีหญิงสาวมาล้มหัวฟาดตรงหน้าป้ายวิญญาณทีไร้ชื่อของนาง เมื่อคนนึงมองเห็นวิญญาณและอีกคนก็ดันเป็นวิญญาณที่มีความแค้นและต่างคนก็ต่างมีเรื่องราวที่จะต้องไปจัดการก็เลยมีข้อตกลงร่วมกัน วิญญาณต้องการแก้แค้นก็ได้ใช้ร่างของหญิงสาวคนนั้น ส่วนหญิงสาวคนนั้นก็ได้รับการช่วยเหลือจากวิญญาณด๋อยๆ ตนนี้

ความสนุกของเรื่องมันก็เป็นเรื่องราวของผีหนึ่งตน คนช่วยซื่อๆ อีกหนึ่งคน กับเจ้าสำนักที่ดูเหมือนว่าผีตอนนั้นจะเข้าใจว่าเขาเป็นสาเหตุทำให้นางตาย แต่ทำไมอยู่ไปอยู่มาไอ้เจ้าคนที่จะไปแก้แค้นเขากลับจับได้ไล่ทันความคิดของผี(นางเอก) ตนนี้อย่างชนิดที่ก้าวต่อก้าว แถมความแค้นก็ดันหวั่นไหวกลายเป็นความรักไปได้อีกล่ะ

เรื่องราวมันมีมากมายค่ะสลับกันไป มีเรืองนั่นเรื่องนี่เข้ามาทั้งเรืองของคนในฝ่ายมาร ฝ่ายเซียน ศัตรูที่เข้ามาต้องการแก้แค้นเอาคืน แล้วก็ยังมีความรักความลับของพระนางที่แบบว่าค่อยๆ เปิดเผยเราว่าสวนนี้ล่ะที่อ่านแล้วมันก็สนุกกับมันไปยิ่งกับภาษาที่ออกแนวร่วมสมัยมันอ่านแล้วมันก็ขำดีค่ะถ้าไม่คิดมากว่ามันไม่เป็นภาษาโบราณอะไรก็พออ่านได้แบบสนุกๆ ตลกๆ กับเรื่องราวของพล็อตที่ค่อนข้างจะเปิดและปิดได้แบบเป็นเหตุเป็นผล ถือว่าถ้าเป็นคนชอบนักเขียนเป็นทุนเราว่าอ่านเรื่องนี้แล้วก็โอเลยล่ะค่ะ เราชอบเลยล่ะค่ะเพราะมันทำให้เราอ่านแล้วสนุกเพลินหัวใจไปมากอยู่ค่ะ

[林雅君 · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกกกกกกก อ่านแนวเทพเซียนมาก็เยอะ จอมมารมาก็แยะ มาเจอเรื่องนี้ที่นางเอกเป็นผีบ้างดีกว่า แต่ๆๆๆ เห็นชื่อเรื่องแบบนี้ นักเขียนคนนี้ ไม่ใช่นิยายผี horror ตุ้งแช่แน่นอน แต่มันคือผีติงต๊อง... ใช่ค่ะ นางเอกคือผีติงต๊อง และพระเอกคือสามีแห่งชาติ 😂😂😂

พล็อตเรื่องคือนางเอก ลู่เจาเหยา' เดิมทีเป็นเจ้าสำนักพรรคมารที่โหดเหี้ยม(?) ได้ช่วยพระเอกและเก็บมาเลี้ยงที่สำนัก พร้อมตั้งชื่อให้ว่า 'ม่อชิง' ทว่านางกลับตายอนาถตั้งแต่ต้นเรื่อง กลายเป็นวิญญาณวนเวียนแถวหลุมศพของตัวเอง ในใจก็คิดมโน(ไปเอง)ว่าม่อชิงตั้งใจสังหารนางเพื่อแย่งชิงตำแหน่งเจ้าสำนัก นางจึงโกรธแค้นม่อชิงมาก และคิดหาวิธีแก้แค้นทวงคืน จนกระทั่งวันหนึ่งมีหญิงสาวนางหนึ่งมาล้มหัวกระแทกกับป้ายหลุมศพของนาง หลังจากนั้นมา หญิงสาวนางนั้น 'จื่อเยียน' ก็สามารถมองเห็นวิญญาณของนางได้ ทั้งคู่ได้ทำสัญญาตกลงกันว่าจื่อเยียนจะให้นางยืมร่างในตอนกลางคืน แลกกับนางต้องช่วยจื่อเยียนแก้แค้นเรื่องพ่อ เมื่อได้ร่างมาแล้วสิ่งที่นางต้องการทำมากที่สุดก็คือไปแก้แค้นม่อชิงด้วยวิธีการไปยั่วยวน(?)ให้เขาตายใจก่อน จากนั้นค่อยคิดฆ่าทีหลัง คือก็ไม่รู้ไปยั่วยวนอีท่าไหน ยั่วไปยั่วมาเหมือนจะถูกเขายั่วซะเอง ไม่ว่าจะอยู่ในร่างคนหรือร่างผีก็จ้องจะกินเต้าหู้เขาตลอด แค้นไปแค้นมาดันอยากจะจูบเขาซะงั้น 5555555

ส่วนพระเอกของเรา 'ม่อชิง' บอกเลยว่างานดีมากกกกกก ค่าตัวไม่แพง แอบรักนางเอกมาตั้งแต่แรก รู้ด้วยว่านางเอกมาสิงร่างของจื่อเยียน เพราะกลางวันนี่เฮียจะหายจ้อย แต่พอตกกลางคืนจะต้องรีบแจ้นมาหา รักมากแค่ไหนอะเธ๊อ มาแต่วิญญาณก็ยังจำได้! แถมยังสายเปย์มาก ตามใจนางเอกทุกอย่าง ขออะไรนี่ไม่เคยปฏิเสธ ขนาดจะว่าสักคำยังตัดใจไม่ลง แถมขี้หึงขี้หวงสุดๆ ใครมาเกาะแกะทำท่าสนใจนางเอกก็คืออยู่ร่วมโลกกันไม่ได้ ตอนนางเอกโดนจับตัวไปแล้วไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่นในฝันแต่ไม่ยอมมาหาพระเอก ก็คืองอนไม่ยอมนอน โดยให้เหตุผลว่า "ไม่มีใครมาเจอข้าในความฝันอยู่แล้วนี่" 555555 โอ๊ยยยยย แพ้มากกก! โครตน่ารัก!!! มีสิบให้ร้อยเลยเอ้า

สรุปเล่มแรกคือฮานางเอกมาก เขินพระเอกมาก สนุกมาก ฟินมากกกกก 😍 รู้สึกผิดที่ดองเลย 5555

[Esther · Rating 3 out of 5]

***ความคิดเห็นส่วยตัวล้วนๆ***

เป็นเรื่องที่ 3 แล้วที่ได้อ่านผมงานขของ จิ่วลู่เฟยเซียง / ซึ่งที่ได้อ่านมาสองเรื่องก็ค่อนข้างชอบสไตล์ของนักเขียนคนนี้พอควร
ที่ชอบน่าจะเป็นจุดของตัวละครอย่างตัวนางเอกของเรื่อง ที่เป็นผู้หญิงสายสตรอง เด็ดเดี่ยว ตรงไปตรงมา และพระเอกที่รักเดียวใจเดียวกับนางเอกตลอด
เลยทำให้ตัดสินใจอ่าน เจาเหยาฯ (แ��้ว่าจะออกมนานแล้ว 5555555)

ซึ่งหลังจากที่ได้อ่านก็พบว่า--เราคาดหวังไปหรือเปล่านะ--อ่านรีวิวมากไปเหรอ--หรือเพราะช่วงนี้ไปอ่านแนวกำลังภายใน-ชิงไหวพริบ(ผู้ชายดำเนินเรื่อง)มากไปหรือเปล่า

1.นางเอกของเรื่อง ลู่เจาเหยา ที่คิดว่าตนเองเป็นจอมมารผู้โหดเหี่ยม แต่จริงๆแล้วดูซื่อบื้อซะด้วยซ้ำ(จนอินี่รำคาญ -_-) ขี้มโนสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อีโก้แรง
***โดยส่วนตัวไม่ชอบตัวละครแบบนี้ (ดูไม่ค่อยฉลาด//หลังๆมานี่ไปเจอตัวละครฉลาดๆจากเรื่องอื่นมาเลยติดไปเลยว่าอย่างน้อยตัวละครที่ดำเนินเรื่องควรฉลาด ทันคนกว่านี้้)***
คือเขาเขียนให้คนอ่านอย่างเราขำในความขี้มโนของนางเอกแหละ แต่นี่ไม่ฮ่าด้วยอ่ะ รู้สึกมันเยอะไป --- ไม่รู้ว่าเล่ม 2 นางจะเป็นยังไงต่อ เลิกความอีโก้แรง + ความคิดที่ awkward ซึ่งตอนท้ายๆๆๆเลยนะของเล่ม 1 จะค่อยมีไรเปลี่ยนไปบ้าง


2. การดำเนินเรื่องที่เนื่อยๆ ดูไม่มีไรคืบหน้าเลยสำหรับนิยายความยาว 2 เล่มจบ รู้มันยืดยาด ไม่ค่อยมีไรน่าดึงดูดเลย --เขียนเอาตลกมากกว่า อ่านง่ายๆๆ ไม่ต้องคิดไรมาก


แต่ว่า!!!!!
ถามกลางความรู้รำคาญที่กล่าวมาข้างต้นก็ยังพอมีอะไรที่รู้สึกชื่นใจบ้าง คือออออ พระเอกของเรานั่นเอง คือดีงามมากกกกกกก ดูก็รู้ว่าเขารักนางเอกมาแค่ไหน ชอบความน่ารักของบรรดาพระเอกในคนเขียนจริงๆ นิ่งๆ แต่รักจริง แถมยังเก่งมากก และคนนี้ก็ยังเท่และหล่อมากๆๆๆๆๆๆ


สรุป***เรื่องนี้เหมาะกับการอ่านแบบไม่คิดอะไร เอาฮ่าๆ ตลก

สำหรับเล่ม 2 หวังจริงๆว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงของนางเอกให้เรารู้สึกชอบมากกว่านี้ ให้อ่านแล้วรู้สึกอยากอยู่เคียงข้างนางเอก อยากเป็นกำลังใจให้นาง

[Boong · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่ลงตัวมากๆๆๆๆๆๆ ของนะกเขียนคนนี้

ใครเป็นแฟนห้ามพลาด

โอ๊ยยย ยอมใจม่อชิง
แพ้พระเอกแนวหมาน้อย น่าเอ็นดูววว์

ฉินเชียนเฉียว นี่มัน......จิ้งจอกในคราบนักบุญจริงๆ

[Noo · Rating 5 out of 5]

เรื่องแรกของปี 2019
สนุก ฮาาา
ต้นเรื่องขำมากจริงๆ
นางเอกก็ต๊อง
จื่อเยียนเจ้าของร่างเป็นฝ่ายธรรมะ ต๊องแถมหื่น 555
ท้ายๆ เล่ม นางมารเริ่มคันยุบยิบในหัวใจ โอ๊ยยย น่ารัก...

[Jirawan Jantanakorn · Rating 5 out of 5]

นางเอกมีความมโนขั้นสุด มโนขั้นเทพ (จุดน่ารักเลยดีไหมเนี้ย)
ให้พูดตามตรงก็คือ พระเอกไม่ได้เจตนาจะฆ่านางเอกด้วยซ้ำ คือตายแบบอุบัติเหตุล้วนๆ (แต่เป็นอุบัติเหตุจากมือพระเอกอะนะ 555)
พอนางตายก็เลยเป็นวิญญาณมาวนเวียนอยู่ตรงทางขึ้นสำนัก ไมไ่ด้หลอกหลอนอะไรเลย มีแต่ความเเค้นพระเอกขั้นสุด เพราะมโนเเล้วว่านางโดนพระเอกฆ่า 555555555
จื่อเยี่ยนเป็นสาวน้อยที่หัวมาโขกป้ายหลุมศพนาง (ป้ายไม่มีชื่อด้วยซ้ำ เลวมาก ฮา) ไม่ได้ตายนะ แต่ทำสัญญากับนางเอกว่าจะให้ยืมร่าง นางเอกใช่ร่างตอนกลางคืน ส่วนนางใช้ร่างตอนกลางวัน เป็นเบ้ตัวน้อยๆของเจาเหยา นางน่ารักมาก และนางเอกก็ดูแลนางดีมากด้วย สรุป เป็นตัวละครที่น่ารักมากเลย แล้วที่มาสำนักก็เพราะอยากจะหาหนทางช่วยแก้แค้นให้พ่อตัวเอง (พ่อนางตาย พ่อตายแล้ว)
ส่วนพระเอกม่อชิง...
เก่งมากกกกกกกกกกกกกกกกกก เก่งเวอร์ ไทป์หมาน้อยขั้นสุด ดีจนนางเอกแค้น เพราะไปรื้อลานลงทัณฑ์ของนาง ไปรื้อเสาเสียบคนของนาง โธ่... 555555555555 ยอมบุกน้ำลุยไฟทุกอย่างถ้านางเอกบัญชา ถ้านางเอกบอกให้เชือดคอตายคงจะเชือดจริงๆเลยละมั้ง =v=

[Montra Luangpo · Rating 5 out of 5]

เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี เล่ม 1-2
นางเอก : ลู่เจาเหยา
พระเอก : ม่อชิง

เรื่องนี้ เดินด้วยตัวนางเอก เลยทำให้อ่านเเล้วรับรู้ถึงมุมมองนางเอกได้เป็นส่วนใหญ่ ตอนเเรกอ่านไปก็สงสัยว่า นางเอกเป็นจอมมารที่เก่งจริงหรือเปล่า หรือเเค่ชมตัวเอง เพราะดูบุคลิกเธอช่างติ๊งต๊องเหลือเกิน เเต่พออ่านๆ ไป ได้รู้ถึงวีรกรรมที่เธอเคยทำก็พอจะรู้ว่า เธอเก่งจริงๆ เเหละ เเต่เเค่พอเธอพูดออกมาด้วยตัวเอง ด้วยความไม่อาย มันเลยกลายเป็นความฮา

ถึงเนื้อเรื่องส่วนมาก เทไปที่นางเอกเป็นหลัก เเต่ที่เราชอบมากคือ บทของพระเอก เเม้ว่าเราจะไม่รู้เลยว่าพระเอกคิดอะไร หรือไปทำอะไรมา เเละถึงเเม้มีบทพูด ก็มีน้อยเหลือเกิน เเต่เราอ่านเเล้วรับรู้ได้ว่า ความรักของพระเอกที่มีให้นางเอกมันมีอยู่มากจริงๆ เเละเขาสามารถทำทุกอย่างได้เพื่อผู้หญิงคนนี้ โดยไม่ได้หวังอะไรตอบเเทน

ข้อเสียของเรื่องนี้มีเพียงอย่างเดียว ที่เราขัดใจมาก คืือ ตอนจบ จบเเบบ "ห๊ะ อะไรวะ" เดินเรื่องมากจนถึงขนาดนี้เเล้ว ดันจบเเบบนี้ จริงๆ ควรจะเขียนต่อไปอีก 2-3 บท เเล้วอธิบายตอนจบให้มากกว่านี้อีกสักนิด เรื่องนี้คือจะดีมากๆ เลย

[รำพึง ลำพัง]

เป็นอีกเรื่องของสนพค่ายนี้ที่แปลบทส่งท้ายขาด เห็บแว่บๆ ว่ามีคนใจดีแปลตอนที่ขาดให้ในเพจ

[Muchi Muchima · Rating 3 out of 5]

นี่ต้องออกตัวก่อนว่าอ่านนิยายจีนไม่เก่ง (แต่ชอบดูหนังจีน)
ที่อ่านเรื่องนี้ก้เพราะดูละครมา ฮา

และละครกับหนังสือก้ไม่ได้เหมือนกันซะทีเดียว
นี่ก็เทใจไปทางละคร เพราะดูมีมิติมากกว่า
และนางเอกในละครก็ดูจะฉลาดกว่าในหนังสือ

[Patrawan Dear]

# เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี เล่ม 1 / จิ่วลู่เฟยเซียง

เรื่องนี้สนุกสมกับเป็นผลงานของจิ่วลู่เฟยเซียงค่ะ ซึ่งข้อดีของผู้เขียนนั้น อยู่ที่สามารถวางคาแร็กเตอร์ตัวละครได้อย่างแข็งแรงมากๆ เมื่อมาประกอบกับจินตนาการด้านเทพมารที่น่าทึ่่ง กับอารมณ์ขันเล็กๆ ก็ทำให้อ่านติดหนึบได้ไม่ยากเลย

สำหรับเรื่องนี้เป็นเรื่องของจอมมารสาวที่ตายไปด้วยเรื่องที่ตัวเองคิดว่าไม่สมเหตุสมผล จะกลับมาแก้แค้นพระเอก แต่วิญญาณนางก็ง่อยเหลือเกิน เพราะตอนมีชีวิตไม่สะสมบุญไว้ แถมนางยังเป็นคนคิดน้อย เป็นผีก็ยังคิดน้อย มีความมโนสูง เราเลยอ่านไปขำนางไป ยิ่งเมื่อผู้เขียนเล่าเรื่องโดยผ่านมุมมองของนางเอกฝั่งเดียว เราก็ยิ่งขำ เหมือนนางไม่รู้อะไรเอาเสียเลย ต้องมาค่อยๆรู้ไปพร้อมคนอ่าน ทำใ���้สนุกและน่าค้นหาไปอีกแบบค่ะ

ส่วนพระเอกนั้น ไม่ต้องพูดกันมาก ภายนอกนิ่งขรึม เย็นชา ไม่ยิดติด และไร้รัก แต่เปย์แรงเลย เหมือนมีแววรู้ทันนางเอกด้วย เวลาพระนางอยู่ด้วยกัน อ่านแล้วน่ารักน่าหยิกดีค่ะ ฝ่ายนึงก็มโนไป อีกฝ่ายก็นิ่งแต่รู้ทัน อ่านจบเล่มหนึ่ง อยากต่อเล่มสองทันที

ใครที่เคยชอบงานของผู้เขียน ไม่น่าผิดหวังกับเรื่องนี้นะคะ เราแอบคาดหวังความซึ้ง ความหน่วงในเล่มจบด้วย เพราะที่ผ่านๆมาก็ฮาปนซึ้งกันแทบทุกเรื่องเลยทีเดียว :)

[IB Nungruthai · Rating 5 out of 5]

รีวิวเล่ม 1 ก่อน
ถ้าจิ่วลู่เฟยเซียงเขียนเรื่องไหนเราต้องอ่านค่ะ
เปิดเรื่องมาก็แปลกใหม่ เรื่องเดินด้วยตัวนางเอกซึ่งใช้คำว่าข้า คือหมายถึงเรื่องทุกอย่างเป็นมุมมองของนางเอก
แต่สนุกดีค่ะ เป็นมุมมองใหม่ของเมืองผี
นางเอกเป็นจอมมโน พออ่านแล้วเฮ่ย ใช่เหรอวะแก ที่แกคิดนี่
เพราะมุมมองคนอ่านม่อชิงโคตรรักนางเลย แต่เธอคิดเลื่อนเปื้อนไปไหนของนางวะ
น้ำตาซึมเล็กๆ ค่ะเรื่องนี้ ซึ้งอยู่นะ

[Cinnamon · Rating 5 out of 5]

สนุกอะ ตลกดี นางเอกจะว่าเก่งก็เก่งนะ แต่ก็แอบซื่อบื้อ คิดแต่ละอย่างนี่พาเอาฮาก๊ากเลย เจ้าคิดเจ้าแค้นก็ที่หนึ่ง อวดเบ่งเอาหน้าก็ไม่เป็นสอง เรื่องราวความรักแบบหนุ่มสาวนี่ทึ่มจนอยากจะเขกหัว แต่ท่ามกลางความฮากลับอบอวลไปด้วยความเศร้าซึ้งจาง ๆ ชวนให้ใจปวดหนึบ ๆ

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

เปิดเรื่องมาด้วยความฮากระจายแล้วค่อยเข้าสู่แกนหลักของเรื่อง ช่วงกลางเล่มไปถึงท้ายเล่มจะเข้าสู่โหมดจริงจัง ไม่ค่อยฮากันแล้ว

เรื่องนี้เปิดเรื่องมา เจาเหยา นางเอกของเรื่องเป็นผี นางฝังใจว่าโดน ม่อชิง ศิษย์ในสำนักตัวเองหักหลังทำให้นางโดนระเบิดตายเลยมีความแค้นไม่ไปสู่สุขคติ แต่วันหนึ่งก็มีตัวช่วยชั้นดีมาตกม้าหัวโขกป้ายหลุมศพนางเข้าทำให้มองเห็นวิญญาณนางได้ จากนั้นนางเอกก็ได้ทำสัญญาขอใช้ร่างจื่อเยียนไปสังหารคนทรยศ แต่บัดนี้ ม่อชิงเป็นถึงเจ้าสำนักคนใหม่แถมยังเก่งกาจสุดๆ ร่างของจื่อเยียนไม่สามารถทำอะไรม่อชิงได้ จึงต้องวางแผนพัฒนาร่างนี้ก่อน โดยการไปยั่วยวนม่อชิงให้ไปเอากระบี่วิเศษให้ ขอยาคืนวิญญาณ สารพัดจะขอ ม่อชิงก็ตามใจเอาใจนางทุกอย่าง เจาเหยาเลยคิดว่าม่อชิงคงหลงเสน่ห์ร่างของจื่อเยียนเข้าแล้ว

เรื่องนี้เปิดปมมาน่าติดตามอีกแล้ว มีปริศนาที่รอการเฉลยอยู่มากมาย ทั้งสาเหตุที่ทำให้เจาเหยาตายเมื่อตอนต้นเรื่อง ความในใจของม่อชิงสมัยที่ยังเป็นเพียงคนเฝ้าประตูสำนัก เหตุผลของการกระทำต่างๆ ของม่อชิงหลังขึ้นเป็นเจ้าสำนักคนใหม่แล้ว รวมถึงอาจจะมีความทรงจำที่เจาเหยาลืมไปแล้วด้วย

อ่านแล้วจะได้อารมณ์ของซานเซิงหน่อยๆ ตรงที่ เจาเหยา นางเป็นผู้อาวุโส นางก็จะมองบรรดาชายหนุ่มในเรื่องเป็นเจ้าเด็กน้อยไปหมด แต่มันขำตรงที่เวลานางสิงร่างจื่อเยียนอยู่ต้องเรียกม่อชิงว่าอาจารย์ พูดเพราะ เจ้าคะ เจ้าขา แต่ในใจนี่ เจ้าหนูๆ ตลอดเวลา น่ารักดี

ฝั่งพระเอกม่อชิง เป็นพวกรักหนักแน่นมั่นคง ไม่พูดหวานแต่แสดงออกด้วยการกระทำ คำพูดธรรมดาๆ บางประโยคที่ทำให้นางเอกหวั่นไหว เราคนอ่านก็หวั่นไหวเช่นกันค่ะ (นี่อยากไปนั่งชมจันทร์กับม่อชิงมาก)

ปมเรื่องไม่ได้มีแค่ความแค้นของเจาเหยากับม่อชิง แต่ยังพัวพันไปถึงจักรวาลของเซียนและมารที่สู้รบกันไปมาไม่จบสิ้น ยังมีตัวละครเด่นอีกหนึ่งตัวที่เล่มนี้ฮียังโผล่มาแค่ร่างเปล่าๆ วิญญาณยังไม่รู้อยู่ไหน คนผู้นี้เป็นคนที่ทำให้เจาเหยาเข้าสู่วิถีมารเต็มตัว ถ้าให้เดา น่าจะมีอดีตซับซ้อนที่ยังไม่ได้เปิดเผยในเล่มนี้ด้วย และอาจจะไปสร้างดราม่าในเล่ม 2 ด้วย (หวังว่านะ คืออยากให้ม่อชิงมีคู่แข่ง 555)

เล่มนี้ใช้เวลาอ่านนาน ค่อยๆ อ่านทุกคำพูด ทุกตัวอักษร ซึบซับเรื่องราวทีละนิด ไม่อยากให้จบเลยค่ะ

[Gigi W · Rating 5 out of 5]

สนุกกก ครั้งแรกที่อ่านมันไม่ได้ชวนให้อ่านต่อมาก คือออกแนวเฉยๆ แล้วก็วางไม่อ่านต่อไปอีกนานเลย แต่พอมาอ่านอีกรอบแบบตั้งใจ เอ้อ สนุกอ่ะ ชวนติดตาม ไม่ได้ถึงกับวางไม่ลงแต่ไม่น่าเบื่อ จริงๆ ชอบนักเขียนคนนี้อยู่แล้ว และเรื่องนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ชอบคอนเซ็ปท์ของการเป็นผี แบบมีเงินผี เมืองผี ร้านผี ผีเองก็แบ่งตามชั้นฐานะของความดีที่เคยทำมามากน้อย แล้วนางเองของเราก็โดนเอาเปรียบในเมืองผี เพราะนางทำความผิดมาเยอะ

เรื่องนี้พระเอกน่ารักมาก แต่หลักๆ แล้วนางเอกจะเด่นกว่าตรงความขี้มโน ขี้อวด ขี้โอ่ หน้าใหญ่ นางเอกคือจะเป็นฟีลแบบเสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้ ชอบแกล้งคนที่อ่อนแอกว่าอีก

อีกเรื่องที่ชอบคือความสัมพันธ์แบบ พี่สาวน้องสาว-เพื่อน ของนางเอกกับจื่อเยียน มันมีโมเม้นท์ฮาๆ แต่อบอุ่นอยู่ น่ารักดี

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

ด้วยความชอบนักเขียนจีนคนนี้เป็นทุนเดิม ก็พลาดไม่ได้ประการทั้งปวง เนื้อเรื่องออกแนวสนุกสนาน อ่านได้เพลินมากเลยทีเดียว เล่มแรกนี้ก็ส่วนใหญ่จะเป็นการเล่าผ่านมุมของนางเอกค่ะ เมื่อนางเอกตายแบบอยู่ๆดีก็ตายก็แค้นพระเอกของเราว่าทำให้ตัวเองตาย เลยอยากกลับมาแก้แค้นมาเอาสำนักมารของตนเองคืน โดยอาศัยร่างของผู้หญิงอีกคนที่ดันหัวมาโขกป้ายศพตัวเองเข้าจนวิญญาณออกจากร่าง เลยทำให้ตัวเองนั้นสามารถเข้าร่างของผู้หญิงคนนี้ได้ แต่เข้าได้เฉพาะในเวลากลางคืนเท่านั้น

นางเอกเรื่องนี้มโนเก่งค่ะ ฮาา แต่ไม่น่ารำคาญนะคะ ออกจะน่ารักตลกๆ ส่วนการตายนั้นและปริศนาอื่นๆนั้นต้องไปอ่านในเรื่องค่ะ ไม่อยากเปิดเผยเนื้อหาสำคัญ

[Onezer · Rating 4 out of 5]

แนวคิดแปลก พล็อตเเปลก
ตรงที่ นางเอกต้องพยายาม ล่อลวงคนมาเผากระดาษเงินกระดาษทองให้ตัวเอง...
มีตลาดผี มีผี VIP ถึงจะเข้าร้านขายของได้บลาๆ
เเต่เราดันไปชอบคู่รองเเทนซะนี่ (จำชื่อไม่ได้ รู้เเต่เป็นเด็กผู้หญิงที่นางเอกรับเลี้ยงไว้)

สรุปเเล้ว อ่านเพลินๆได้เรื่อยๆค่ะ จิ่วลู่เฟยเซียง ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย

[JOLLY · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายนอร์มอลเล่มแรกในรอบหลายปี 555
นางเอกนางเป็นผู้หญิงสตรองและเป็นพวกคิดเองเออเอง
ทั้งตลกทั้งลำใยแต่นางก็น่ารักในแบบของนางนะ แม้จะขี้มโนแบบสุดๆ
คำว่ากุลสตรีไม่มีสำหรับนางเอกเรื่องนี้จริงๆ
ส่วนพระเอก เทพมาก โนสนโนแคร์กับทั้งโลกยอมเธอแค่คนเดียว
อ่านได้เรื่อยๆ นี่ว่าตอนจบเเอบรวบรัดไปหน่อย แต่โดยรวมก็ดี สนุกดี

[Mink · Rating 4 out of 5]

เรื่องแปลกแหวกแนวมาอีกแล้ว นางเอกเป็นผีที่มาตามคอยแก้แค้นพระเอก เนื่อเรื่องเกี่ยวกับยุทธภพ สำนักมาร แต่ส่วนใหญ่จะออกแนวระหว่างภพผี กะ มนุษย์มากกว่า ส่วนตัวค่อนข้างชอบเรื่องนี้ ชอบนิสัยนางเอกพระเอก นางเอกค่อยๆรู้ความจริงทีละน้อย พระเอกเราก็สายเปย์ซะด้วย

[Manchulika · Rating 4 out of 5]

ชอบการเล่าเรื่องแบบเรียบง่าย เป็นเส้นตรง ไม่มีตัดตอนว่าเวลาผ่านไปสามเดือน ข้าฝึกฝนวิชากระบี่จนแก่กล้า บลาๆ อะไรทั้งนั้น คือแอคชั่นของตัวละครต่อกันเลยระหว่างบททำให้อ่านเพลินมาก วางไม่ลง รู้สึกตัวอีกทีจบเล่มแล้ว (มีใครเข้าใจที่เราจะสื่อมั้ย 5555)
แนะนำสำหรับใครที่กำลังหานิยายจีนสนุกๆ อ่านเพลินๆ จ้า

[Doco · Rating 5 out of 5]

นางเอกเป็นจอมมารร้ายอันดับหนึ่ง อยู่ๆต้องตายไปขณะไปแย่งชิงกระบี่ วิญญาณเลยวนเวียนอยู่แถวๆสุสาน วันหนึ่งมาเจอกับผู้หญิงคนนึง เหตุการณ์ชุลมุนเกิดขึ้น วิญญาณกลับเข้าร่างหญิงสาวคนนั้นได้ เลยคิดจะแก้แค้นคนที่ทำให้ตัวเองต้องตาย

เนื้อเรื่องสนุก ตลก นางเอกแสบตามสไตล์จิ่วลู่ พระเอกสปอยล์นางเอกสุดๆ เล่าสลับโลกผีกับโลกคน เสน่ห์ของเรื่องอาจจะอยู่ที่การเล่าเรื่อนผ่านนางเอกด้านเดียว ทำให้ต้องเดาความคิดของตัวละครอื่น วางโครงเรื่องได้ดี มีเรื่องผูกพันซับซ้อนถึงการตายของนางเอกและปูมหลังของพระเอก เดินเรื่องดีมาตลอดแต่ตอนใกล้จบรู้สึกหลวมๆ ขัดใจนิดหน่อย

สรุปโดยรวมดีงาม แฟนจิ่วลู่เฟยเซียงไม่ควรพลาด

[Cici Jivaganont · Rating 3 out of 5]

รวมๆแล้วสนุกดีนะ พล็อตแปลก
ส่วนตัวคิดว่าเนื้อเรื่องเบาไปหน่อย โหวงเหวงแบบไม่ค่อยมีแก่นสารอะไร อ่านเอาฮาอย่างเดียวเลย
แต่คืออ่านเพลินจริงๆ ตอนแรกกะจะนอนอ่านเล่นๆก่อนนอน (เริ่มอ่านเกือบเที่ยงคืนละ) อ่านไปอ่านมาจบเล่ม 1 ละ

[Isarin Luansutham · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายขำๆอ่านเล่นฆ่าเวลา อย่าจริงจังมาก=_= คืออ่านแล้วแอบหลับเป็นพักๆอ่ะ
ส่วนตัวไม่ค่อยชอบอ่านนิยายบรรยายตามในลักษณะบุคคลที่ 1 อยู่แล้ว แล้วนางเอกก็ดูแบบบ้าๆบวมๆ5555 อ่านแล้วไม่ค่อยโอ

แต่รู้สึกนะว่าถ้าคนชอบอ่านนิยายแนวขำๆก็จะเป็นนิยายที่เขียนดีแปลดีเรื่องนึงเลยทีเดียว

[Katsu Pum · Rating 4 out of 5]

นางเอกฮา พระเอกน่ารักดี คนเขียนคนนี้ไม่เคยทำให้ผิดหวัง เป็นแบบฟีลกู้ด อบอุ่นน่ารักทุกเรื่อง

[M · Rating 5 out of 5]

รักคนเขียนคนนี้ กี่เรื่องไม่มีผิดหวัง
นางเอกพี่แกแนวตลอด สายฮา สายเอ๋อ สายมโน นี่ขนาดเป็นมารยังมโนอะไรเบอร์นี้!! 555555

[Anida · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก สนุกกว่าที่คิด นางเอกสายมโน พระเอกก็รักมั่น ชอบมากๆๆค่ะ