เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี เล่ม 2

เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี #2

by Jiu Lu Fei Xiang, 九鹭非香, จิ่วลู่เฟยเซียง

"ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี" เล่มสอง (สองเล่มจบ)

ข้าเป็นมาร จอมมารผู้ขึ้นชื่อว่าเหี้ยมโหดมานานนับศตวรรษ
จอมยุทธ์ฝ่ายธรรมะที่เคยคิดกำจัดข้า
ต่างพากันแปรสภาพเป็นเศษซากใต้ผืนดินไปแล้วไม่รู้กี่ศพต่อกี่ศพ
แต่ข้ายังคงมีชีวิต ซ้ำยังใช้ชีวิตอย่างเปี่ยมสุขและสนุกสุดๆ อีกด้วย
แต่เมื่อข้าคิดว่าตนเองกำลังจะก้าวขึ้นสู่จุดที่สูงที่สุดของชีวิตแล้วนั้น
ข้ากลับตาย!
ถูกเจ้าเด็กต่ำตมผู้มีหน้าที่เฝ้าประตูสำนักของตัวเอง…ฆ่าตาย

นี่คือเรื่องราวของผีขี้อาฆาตที่จะทำให้คุณฮาท้องคัดท้องแข็งไปกับนาง
ก็ใครใช้ให้ตอนที่มีชีวิตอยู่นางไม่รู้จักทำบุญทำทานกร่างไปทั่วเล่า
พอตาย...แม้แต่จะหาคนมาเผากระดาษเงินกระดาษทองให้ยังไม่มี!

ผีสาวคิดมาก... อดีตนางมารผู้ยิ่งใหญ่จึงตายตาไม่หลับ
เอาแต่ลอยวนเวียนไปมาหน้าป้ายหลุมศพของตัวเอง
กิจวัตรประจำวันของนางก็คือ สาปแช่ง...สาปแช่ง แล้วก็สาปแช่ง
เจ้าหนุ่มม่อชิงศิษย์ทรยศที่ทำให้นางตาย

เมื่อวันหนึ่งโอกาสแก้แค้นหลุดมาถึงมือ
มีหรือคนที่ชั่วร้ายที่สุดในใต้หล้าอย่างนางจะไม่ตะครุบไว้
จุ๊ๆ เจ้าอัปลักษณ์... คนอย่างเจ้า ร้อยไม่ควรพันไม่ควร
กระตุกหนวดมังกรหลับอย่างข้า!

Genres: China, Fantasy, Novels, Historical Romance, Romance

359 pages, Paperback

Published June 1, 2017

About the author

Associated Names:
* Jiu Lu Fei Xiang (English)
* 九鹭非香 (Chinese)
* จิ่วลู่เฟยเซียง (Thai)

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

หลังจากอ่านเล่ม2จนจบครบถ้วนทั่ว..ในสายตาของข้านั้น...
...เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี ....

●••เป็น••●


~เป็น..นิยายของจิ่วลู่เฟยเซียงเล่มแรกที่อ่านจบ!!🖤...เป็นการอ่านอย่างมีความสุขสนุกสนานเบิกบานหัวใจ..ครบรส..ขำ ฮา  อบอุ่น หวานนนนนซึ้งงงงง..ดื่มด่ำละมุนละไม ตราตรึงหัวใจ มีแอบทะลึ่งนิดๆทะเล้นหน่อยๆขลุกๆขลิกๆพอให้กระชุ่มกระชวยร่าเริงแจ่มใส.....ปลื้มมมมใจที่ได้อ่าน!!!..อ่านจบแล้วได้อารมณ์ความรู้สึกแบบนี้นี่...มีดาวเท่าไรเอาไปเถอะจ้ะ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆~พีคมากกก#ก๊ากลั่น#กรี๊ดสนั่น#เช่นนั้นแล♡0♡~


●••อยู่••●

~4สิ่งที่มีอยู่ในเจาเหยาฯ ที่ข้าคิดว่ามันช่างดีงามต่อใจข้าเหลือเกินนนนน❤0❤

1.นางเอก:ลู่เจาเหยา

••นาง...เป็นนางมารที่อ่อนโยน ใจดี มีเมตตา...(โดยที่นางไม่รู้ตัว..lol).....ที่เห็นชั่วนั่น~มันมีเบื้องลึกเบื้องหลัง...ในสายตาคนที่รักนาง~นางเลวแบบน่ารัก..นางโหดแบบน่าเลื่อมใส...นางเหี้ยมแบบโก๊ะๆ...อำมหิตแบบอวดๆ...มีเล่ห์เหลี่ยมแบบเก๋ๆ วางก้ามอย่างเท่ห์..หยิ่งในศักดิ์ศรี ฆ่าได้หยามไม่ได้~...อ่านแล้วก็หุยฮา เกิดความเอ็นดูในความร้ายกาจของนางสุดๆ...555
••นาง...เป็นศูนย์รวมชีวิต จิตใจ เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของม่อชิง...#>0<
••ไฮไลท์เด็ด!ของนาง(ที่ข้าปลื้มหนักหนา)...คือ..เมาแล้วแซ่บ!!หายเมาคือลืม!!...ลืมว่าข่มขืนกระทำชำเราพระเอก!!!?!!!แถวๆบริเวณใต้ป้ายหน้าสำนักตรงเชิงเขา!!!ย้ำ!!ใต้ป้ายหน้าสำนัก!!อย่างโหดร้าย!!!ป่าเถื่อน!!!รุนแรง!!!จนเสร็จสมอารมณ์หมาย!!!...ทั้งคืน!!!!ย้ำ!!ทั้งคืน!!!~กรี๊ดดด!!นี่นางเอก!!♡

2.พระเอก: ม่อชิง,ลี่เฉินหลาน❤

"...นอกจากนางก็ไม่มีอะไรสำคัญอีกแล้ว"....ม่อชิงได้กล่าวไว้โดนใจนัก❤
โอยยยย♡...ค้นพบพระเอกนิยายในดวงใจเพิ่มอีก1คน!!!....ม่อชิงงงงง!!!!❤
นิยายเรื่องนี้มี..700+หน้า..ข้าขอยืนยันว่า..ตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้าย..ม่อชิงแม่มค่ดน่ารักกกกทุกหน้า!!!!
---ถ้าใฝ่หา~~พระเอกที่รักนางเอกมากกกกกก...รักยิ่งกว่าชีวิต..รักสุดจิตสุดใจ..นางเอกคือนิพพาน..คือทุกสิ่งทุกอย่าง...ร้ายกับคนทั้งโลกได้เพื่อนางเอก...จงใจอ่อนโยนแสนดีกับนางเอกเพียงคนเดียว..ตามใจทุกสิ่ง..อยากได้อะไรขอให้บอก..บุกน้ำลุยไฟให้ไปตายก็จะไป..ยินยอมศิโรราบสยบอยู่แทบเท้านาง...มีมุมขี้หึงขี้หวงแบบน่ารักแม้กับลูกตัวเองยังหวง...ถ้าใฝ่หาพระเอกแนวนี้..เล่นใหญ่ประมาณนี้... ม่อชิง ...คือพระเอกแบบนั้น!!!!#กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด❤🖤❤🖤❤🖤

3.ความแปลก..
แปลกจริง สนุกจริง มันส์จริง ฮาจริง หวานจริง ซึ้งจริง..อ่านแบบเดาไม่ได้เลยว่าจะเจอกับอะไรในภายภาคหน้า

4.ตอนพิเศษทั้ง3:
...กรีดร้องหนักๆให้กับตอนพิเศษทั้ง3ตอน!!!!!!ทั้งหมดทั้งมวลความโรมานซ์ที่ข้าอยากรู้มันมากระจุกอยู่ตรงนี้!!!
~ทั้งความในใจของม่อชิงแบบเจาะลึกถึงก้นบึ้งหัวใจ♡...เราจะได้รู้ว่า
อะไร?..ที่อยู่ในใจม่อชิง..อะไร? ที่เขาเก็บกดเอาไว้ในใจมาเนิ่นนาน...
ทำไม?...ถึงได้...แอบมองทุกวัน แอบผูกพันในหัวใจ รักเธอมากแค่ไหนก็ต้องซ่อนเก็บมันไว้ก่อน
อย่างไร?....ถึงได้...ก็พอเข้าใจว่า ไม่มีสิทธิ์ไปอ้อนวอน ฉันเป็นได้แค่ไหนก็พอรู้อยู่เต็มหัวใจ ได้แอบรักเธออย่างนี้ต่อไปก็มีความสุขแล้ว...
เมื่อไหร่?...ที่ความรักมันเติบโตในใจ..ปลูกมันไว้ในส่วนลึกที่สุดในใจ...(^o^555)
++แถมท้ายด้วยตอนพิเศษของสาวน้อยนางมารบ้าพลัง-สือชี-กับหนุ่มใหญ่สายเซียนออร่าวิ้งๆ-ฉินเชียนเสวียน-ที่บุพเพนำพาให้ได้กลับมาประสบพบรักหนุงๆหนิงๆมุ้งมิ้งกันอีกครา^^#คู่นี้ก็น่ารักมากกกกก

....อ่านแล้วซาบซึ้ง อึ้ง ทึ่ง กรี๊ดในความรักอันท่วมท้นล้นใจของม่อชิงที่มีต่อเจาเหยา...#น้ำตาลเรียกพ่อ..#พีคในพีคในพีค...#ป๋าซุ่มทุ่มไม่อั้น...#สายเปย์ที่แท้ทรู
....สำหรับม่อชิง...#เจาเหยาคือทุกสิ่งทุกอย่าง #เจาเหยาคือแม่ของลูก #เจาเหยาคือพระเจ้า#เจาเหยาคือนิพพาน#เอาที่เจาเหยาสบายใจ#ได้หมดถ้าเจาเหยาสดชื่น #เจาเหยาสะดวกแบบไหนก็ได้เลยจ้ะ #กรี๊สสสสสสสสสสส❤


●••คือ••●

สั้นๆ..ง่ายๆ..ย่อๆ..ไม่แตะเรื่องมารๆเซียนๆ ก็คือ* เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี * นิยายของ จิ่วลู่เฟยเซียง.. คือนิยายที่ข้าชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!! 🖤

############
...กลางดึกของคืนวันที่สามเดือนสิบปีซินโฉ่ว...
...ใต้ป้ายหน้าสำนักว่านลู่ เขาเฉินจี้...
...หนึ่งหญิงสาวเจ้าสำนัก..กับ...หนึ่งชายหนุ่มผู้เฝ้าหน้าประตู...

"เจ้าสำนัก...ท่านเมาแล้ว..."
"จุ๊ๆ...อย่าส่งเสียงสิ..ข้ามาหาคนระบายอารมณ์น่ะ...
...ทำตัวดีๆสิ...เด็กดี..."

•••
••
•
>/////<อร๊ายยยยยๆๆๆๆๆๆๆ❤❤

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

งานนี้ขออวยป้อจายล้วนๆจ้า 😘

ม่อชิง พระเอกดีงามที่สุดในสามโลก โอ๊ยอิจยัยเจ๊เจาที่สุดอ่ะ รักนางเอกมากกกก รักมั่นคงถึงนางจะตายเป็นผีไปแล้วก็เถอะ 55 ทำทุกอย่าง เปย์ ป๋า ตามใจให้เจ๊หมด สำคัญสุดคือเจ๊เลี้ยงต้อยค่ะ แต่เด็กน้อยม่อชิงก็แอบแก่แดดคิดไม่ซื่อกับเจ๊มาแต่เล็กแต่น้อยเหมือนกัน อิอิ โอ๊ยซึ้งความรักมั่นคงหลายๆอย่างของพระเอกมาก และที่เป็นไฮไลท์เลย แอร๊ยเขิน ยัยเจ๊เราได้ทำการปล้นสวาทจับหนูน้อยม่อชิงกดไว้ตรงบันไดหน้าสำนักด้วยความเมามายค่ะ แอร๊ยยยยๆๆ เขิลๆ เอ๊ะ หรือหนุ่มน้อยแล้ว แต่อิเจ๊ก็ได้ทำลายความบริสุทธิ์ผุดผ่องแห่งวัยเยาว์ไปแล้ว แอร๊ย หนุ่มน้อยตกหลุมรักปังเบ้อเร่อ ลุ่มหลงมัวเมาหนักเข้าไปอีก ตามสตอร์กเกอร์ ตามติ่งนางด้วยกระจกบานเล็กที่แอบให้ไว้แทนใจเป็นหลายปี เห็นว่านางน่ารักไปหมด โอ๊ยความรัก ทำให้คนตาบอด เธอคือทุกสิ่งอย่างที่สำคัญที่สุดบนโลกของฉัน อย่างนั้นเลยค่ะ

เพิ่งคิดได้ หลังจากม่อชิงโดนปล้นจิ้นไปแล้วนั้นก็ได้รักปักใจนางเอกคนเดียวรักษาเนื้อรักษาตัวไว้ไม่แลผญิงใด จนได้มาเจอกันอีกตอนเป็นผี แสดงว่า... ทั้งกายใจเขาเป็นของนางคนเดียวว่างั้น โอ๊ย ดีงามที่สุดอ่ะ รักม่อชิง อยากได้❤️

[Ning · Rating 4 out of 5]

ตอนจบนี่ถึงกะกระพริบตาปริบๆ
??!! ทำไมมาแนวนี้ เล่นเอามึนไปเลย
แต่ยังมาตีตื้นได้อีกทีกับตอนพิเศษ

สรุปง่ายๆว่า
สนุกดี อ่านเพลิน งงตอนจบ

ปล. อ่านจบแล้ว.. ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี??? ไม่มีนะ ชื่อเรื่องนี้ท่านได้แต่ใดมา???

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

♥ ได้มาหลายอาทิตย์แล้วแต่ดองเอาไว้ในกอง เพราะไม่ค่อยชอบแนวแก้แค้น พระนางเกลียดกันแล้วค่อยมารักกันแนวๆ นั้น ------- แต่ๆๆๆๆ เข้าใจผิดไปไกลมากกกก...นี่มันนิยายสายฮาที่นางเอกเป็นเจ๊หื่นกินเด็กในปกครองตัวเองชัดๆ! (whattttt) ♥

พล็อตเรื่อง >> ชอบความครีเอทที่ไม่ใช่แนวย้อนมาเกิดในร่างตัวเอง หรือไปเข้าร่างคนอื่น แต่นางเอกเป็นแค่วิญญานที่ยืมร่างคนอื่นได้แค่ไม่กี่ชั่วโมงต่อวัน
ภาษา >> ส่วนตัวไม่ค่อยชอบนิยายที่ใช้สรรพนามบุรุษที่ 1 ในการดำเนินเรื่อง แต่ด้วยความตลกในความคิดมโนของนางเอก และการบรรยายอื่นๆ ก็ลื่นไหล บทพูดตัวละครก็น่ารักและฮาดี เลยทำให้มองข้ามจุดที่ไม่ชอบนี้ไปได้อย่างง่ายดาย (มีบางคำพูดที่เหมือนจะออกแนวคำพูดของคนยุคปัจจุบันหลุดมาด้วย แต่ไม่เยอะเลยไม่รู้สึกว่าเป็นอุปสรรคในการอ่าน)
ตัวละคร >> เป็นส่วนที่ชอบที่สุดของนิยายเรื่องนี้ หลงรักตัวละครหลักทั้งสาม (เจาเหยา-จื่อเยียน-ม่อชิง) ที่นักเขียนดีไซน์ออกมา เราชื่นชมนักเขียนมาก เพราะคิดว่าจะเดินเรื่องให้สนุกมันยากตรงที่นอกจากต้องโฟกัสที่ตัวละครพระนางแล้วยังต้องเขียนให้ตัวละครจื่อเยียน(ที่นางเอกไปเข้าร่าง)มีเสน่ห์ด้วย ไม่งั้นเรื่องก็คงแกร่ว เพราะจื่อเยียนก็มีส่วนในการเดินเรื่องเยอะพอๆ กับพระเอกนางเอก แต่ปรากฏว่านักเขียนสามารถทำให้เรารักตัวละครทั้งสามตัวได้ และรู้สึกว่าเป็นสามตัวละครหลักที่ลงตัว (คนหนึ่งร้ายกาจ-คนหนึ่งขี้ขลาด-อีกคนเงียบขรึม) ฉากไหนอยู่ด้วยกันครบทั้งสามยิ่งฮา
*ทึ่งความจินตการล้ำเลิศบรรเจิดของนางเอก มีหลายฉากที่ทำเราขำออกเสียง เป็นนิยายคลายเครียดจริงๆ 55555
**ตัวละครอื่นเราก็ชอบ โดยเฉพาะสืออีเจ้าเด็กจอมพลัง ตัวฮาอีกหนึ่ง

♥ สรุป ♥ เป็นนิยายจีนโบอีกเรื่องที่ชอบมาก ยิ่งช่วงนี้เครียดๆ ยิ่งดีใจที่ตัวเองตัดสินใจหยิบออกมาอ่าน เพราะช่วยคลายเครียดได้เยอะเลย แต่ไม่ใช่ว่าเรื่องนี้จะเน้นเอาฮาแล้วละเลยความหวาน โนๆๆๆ ข้าน้อยขอการันตีความซาบซึ้งตรึงใจกับความรักของพระเอกที่มีให้นางเอก ยิ่งเรื่องดำเนินแบบค่อยๆ เผยให้เรารับรู้ทีละอย่างๆ ถึงสิ่งที่พระเอกทำเพื่อนางเอก มันยิ่งกินใจ ยิ่งฉากหน้าบันไดสำนัก...........-.,- (ตอนนี้คือเก็บม่อชิงเข้าลิสต์สามีแห่งชาติคนที่ 999 เรียบร้อย 555555555)

[Jidapa · Rating 4 out of 5]

4.5 ดาว หักตรงช่วงจะจบออกทะเลไปนิด แต่โดยรวมสนุกน่าติดตามตลอดเรื่อง

[THEBEAM · Rating 5 out of 5]

อ่านรวดเดียว นอนตี4อ่ะ

สนุกมาก ชอบนางเอก นางฮาดีนะ

แต่งงกะตอนจบ ปุ่ปปั่ป โคตรงง ตกลงเป็นไง มีใครเข้าใจบ้างมั้ย???

[林雅君 · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เป็นช่วงคลายปม เฉลยอดีตของพระนาง และเผยความในใจ มีฉากหวานๆเยอะเพราะพระนางเขารู้ใจกันแล้ว ♥️ ส่วนตัวว่าพล็อตวางมาดีมากแต่จบง่ายไปหน่อย คือแบบกำลังอินๆ ซาบซึ้งกับความรักของพระนาง บิ๊วอารมณ์มาได้ที่แล้วนะ กำลังลุ้นว่าทั้งคู่จะฝ่าฟันอุปสรรคนี้ไปได้อย่างไร แต่2หน้าต่อมาคือ ห๊ะ!!? จบแล้ว??? จบงี้เลยจริงดิ? อารมณ์เหมือนลูกธนูที่ถูกง้างจนสุดสายแล้วแต่ดันตกลงพื้นแบบง่อยๆ เซ็งมาก กำลังจะลดดาวละถ้าไม่ได้ตอนพิเศษช่วยชีวิตไว้ ตอนพิเศษคือดีงามมากจริงๆ เพราะที่ผ่านมาทั้งเรื่องจะเล่าผ่านมุมมองของนางเอกหมด มีแค่ตอนพิเศษนี่แล่ะที่เล่าผ่านพระเอกบ้าง บอกเล่าความรู้สึกทุกอย่างของพระเอกที่มีต่อนางเอก ตอนแรกอ่านผ่านนางเอกก็ว่าพระเอกงานดีมากแล้วนะ แต่ตอนพิเศษคือยังดีได้อีก!! รักของพระเอกที่ว่าลึกซึ้งแล้ว ก็ยังลึกลงไปได้อีก!! เอาเป็นว่าในส่วนนี้คือประทับใจแทบทุกบรรทัด ชีวิตนี้ยอมให้เธอทุกอย่างแล้วจริงๆ

Quote1: ม่อชิงมีกฎของตัวเอง เขาปกครองสำนักว่านลู่อย่างเข้มงวด แต่ลู่เจาเหยาเป็นข้อยกเว้น เมื่อนางไม่อยู่ เขาไม่เคยเห็นแก่หน้าใครทั้งสิ้น แต่เมื่อมีนางอยู่ นางย่อมกลายเป็นกฎสูงสุดสำหรับเขา

Quote2: เขารับรู้ได้ถึงความปรารถนาที่ตัวเองมีต่อลู่เจาเหยา มันเป็นความปรารถนาที่ถูกซ่อนอยู่ในส่วนลึกของหัวใจของเขาโดยตลอด นางไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ นางคือลู่เจาเหยา ขอเพียงกระดิกนิ้ว เขาก็ยินดีทำทุกสิ่งเพื่อนาง

ต้องทำบุญด้วยอะไรคะถึงจะมีสามีแบบนี้!! ตาร้อนมาก 🔥🔥🔥 กรีดร้องงงง /มาหวีดพระเอกแล่ะดูออก

ปล.1 ตอนพิเศษสุดท้ายคือทัชมาก สือชีกับฉินเชียนเสวียนน่ารักกกกกกก ละคือเชียร์คู่นี้มาตั้งแต่แรก โอ๊ยยยฟินนน ><

ปล. 2 อยากให้จื่อเยียนสมหวังกะเค้าบ้าง สงสารนาง TT

[IB Nungruthai · Rating 4 out of 5]

ขอรีวิวเล่ม 2 ต่อ
เล่มสองขอหักคะแนนความสนุกน้อยลงหน่อย ตอนแรก 3 พอ แต่พอมาเจอตอนพิเศษเข้า เฮ่ย! นี่เส่ะเฉลยทั้งมวล
ตอนพิเศษคือความคิดในมุมของม่อชิงค่ะ ฮีทั้งรักทั้งหลงนางเอกมากและรักมานานแล้วด้วย (คนอ่านก็รู้อยู่ละ)
เล่มสองเหมือนเปิดมาสนุก แล้วก็เนือยๆ ลงไป จนจบ
นางเอกเธอเป็นคนเปิดเผย เลยไม่ค่อยลุ้นเท่าไหร่ จบรวบรัดอ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจตอนจบ พระเอกมันรอดได้ไงวะ
สรุปจบแฮปปี้ เออ ใช่ได้

ตอนพิเศษน่ารักดี

[Pairash Pleanmalai · Rating 4 out of 5]

ตอนคลายปมใหญ่ บางอย่างยังดูไม่สมเหตุ เท่าไหร
และตัวอื่นๆในเรื่องยังคาๆ ไม่จบ

ชอบตอนสรุปท้ายเล่ม คู่ของสือชีดีมาก น่าจะแต่งแยกได้อีก

[Chompoo Choti · Rating 5 out of 5]

แน่นอนว่าเรื่องนี้เลือกอ่านเพราะชื่อของนักเขียนเลยล่ะค่ะเพราะว่าอ่านเรื่องอื่นๆ มาก่อนหน้าก็ชอบใจเลยคิดว่ายังไงก็คิดว่าไม่น่าพลาด เจอเพื่อนๆ อ่านแล้วบอกเล่าเก้าสิบกันแล้วก็บอกว่าสนุกก็แน่นอนว่าไม่พลาดค่ะพร้อมและมีอ่านเมื่อไหร่เราอ่านแน่นอนแล้วก็ได้อ่านแล้วค่ะ

เจาเหยา...ใครว่าโลกนี้ไม่มีผีเป็นงานที่อ่านแล้วสนุกสมกับงานของนักเขียนคนนี้เลยล่ะค่ะอ่านไปแล้วไม่รู้ทำไมได้กลิ่นของ “ซานเซิง” 5555 แน่นอนค่ะว่ามันไม่ได้มีความเหมือนอะไรหรอกค่ะเพราะเรื่องนี้นางเอกลู่เจาเหยาช่างเป็นอะไรที่แตกต่างกว่าซานเซิงมากมายนัก

นางเอกของเรื่องนี้ก็เป็นที่ขำฮา นางเป็นนางมารสายมโน นางคิดว่านางโหดแต่นางไม่รู้ว่าตัวเองนั้นโหดสายโก๊ะ เยอะ เว่อร์วังอลังการ พอนางตายวิญญาณนางก็น่าสงสารเพราะนางช่างเป็นนางมารประเภทด๋อยง่อยเปลี้ยมากเพราะเป็นเพียงแค่วิญญาณที่มาตายง่ายๆ อย่างไม่สมควรแก่เหตุเท่���ไหร่และสาเหตุที่ทำให้นางตายต้นเหตุก็เป็นเด็กที่นางช่วยเหลือ “ม่อชิง” ที่นางแค้นเขามากเพราะนางช่วยชีวิตเขาแต่เล็กแต่เขากลับมีส่วนทำให้นางตายและเขาก็ได้ก้าวมาเป็นเจ้าสำนักจอมมารแทนนางซึ่งแน่นอนว่านางก็ต้องแค้นและอยากแก้แค้นมากแต่จะทำยังไงล่ะนางเป็นแค่วิญญาณด๋อยๆ ตนหนึ่งจะไปแก้แค้นยังไง แต่แล้ววันหนึ่งอยู่ๆ ก็มีหญิงสาวมาล้มหัวฟาดตรงหน้าป้ายวิญญาณทีไร้ชื่อของนาง เมื่อคนนึงมองเห็นวิญญาณและอีกคนก็ดันเป็นวิญญาณที่มีความแค้นและต่างคนก็ต่างมีเรื่องราวที่จะต้องไปจัดการก็เลยมีข��อตกลงร่วมกัน วิญญาณต้องการแก้แค้นก็ได้ใช้ร่างของหญิงสาวคนนั้น ส่วนหญิงสาวคนนั้นก็ได้รับการช่วยเหลือจากวิญญาณด๋อยๆ ตนนี้

ความสนุกของเรื่องมันก็เป็นเรื่องราวของผีหนึ่งตน คนช่วยซื่อๆ อีกหนึ่งคน กับเจ้าสำนักที่ดูเหมือนว่าผีตอนนั้นจะเข้าใจว่าเขาเป็นสาเหตุทำให้นางตาย แต่ทำไมอยู่ไปอยู่มาไอ้เจ้าคนที่จะไปแก้แค้นเขากลับจับได้ไล่ทันความคิดของผี(นางเอก) ตนนี้อย่างชนิดที่ก้าวต่อก้าว แถมความแค้นก็ดันหวั่นไหวกลายเป็นความรักไปได้อีกล่ะ

เรื่องราวมันมีมากมายค่ะสลับกันไป มีเรืองนั่นเรื่องนี่เข้ามาทั้งเรืองของคนในฝ่ายมาร ฝ่ายเซียน ศัตรูที่เข้ามาต้องการแก้แค้นเอาคืน แล้วก็ยังมีความรักความลับของพระนางที่แบบว่าค่อยๆ เปิดเผยเราว่าสวนนี้ล่ะที่อ่านแล้วมันก็สนุกกับมันไปยิ่งกับภาษาที่ออกแนวร่วมสมัยมันอ่านแล้วมันก็ขำดีค่ะถ้าไม่คิดมากว่ามันไม่เป็นภาษาโบราณอะไรก็พออ่านได้แบบสนุกๆ ตลกๆ กับเรื่องราวของพล็อตที่ค่อนข้างจะเปิดและปิดได้แบบเป็นเหตุเป็นผล ถือว่าถ้าเป็นคนชอบนักเขียนเป็นทุนเราว่าอ่านเรื่องนี้แล้วก็โอเลยล่ะค่ะ เราชอบเลยล่ะค่ะเพราะมันทำให้เราอ่านแล้วสนุกเพลินหัวใจไปมากอยู่ค่ะ

[Ple Suthasinee · Rating 5 out of 5]

เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี

หลังจากห่างหายไปจากนิยายจีนซักพัก เนื่องจากภาษาอ่านยากเสียเวลา และเรื่องราวซับซ้อน วิชาการมาเต็มเกินไป

ในที่สุดก็ค้นพบนิยายแบบที่ชอบที่สุด ณ เวลานี้จนได้ เริ่มต้นรู้จักเรื่องนี้เพราะเป็นซีรี่จีน ที่มี Cut Scene มาให้ดูเป็นระยะระยะ พระเอกหล่อ เย็นชา นางเอกขี้เล่น กวนๆ

แวะไปเดินร้านหนังสือ(เป็นความสุขของนักอ่าน เดินดูหนังสือไปเรื่อยๆ อ่านโปรยปก จนกว่าจะเจอที่ถูกใจ) แต่สำหรับเจาเหยาฯ ไม่ต้องคิดเยอะ อ่านโปรยปกหลังก็ขำ แถมพอนึกถึง Cut Scene ที่เคยดู ก็เลยหยิบได้ไม่ลังเล

ตอนแรกกะจะดองไว้ก่อน เพราะคิวหนังสือที่มีให้อ่านนี่ยาวยิ่งกว่าหางว่างจุฬา 😅😅😅 แต่พี่ๆนักอ่านยืนยันว่าสนุกจริง ก็เลยแอบแซงคิว อ่านไปขำไปเอ็นดูความคิดเองเออเองของนางเอกมาก

เริ่มอ่านวันธรรมดา ที่เป็นเด็กอนามัยต้องรีบนอน เพราะเช้าต้องตื่นไปทำงาน คืนวันศุกร์ก็กะจะอ่านยาวๆ แต่คงเพราะเป็นคืนนอน แบบนอนสะสมพิเศษ สุดท้ายอ่านไปอีกหน่อยก็นอนดีกว่า🤣🤣 กะตื่นมาอ่านชิลๆวันเสาร์ สรุปผิดแผนไปดูหนังกินข้าว เดินสายเล่นกับหลานๆ คืนวันเสาร์ก็ต้องเข้านอนไว เพราะต้องตื่นเข้าไปมิซซา แถมมีนัดกินกับเพื่อน(เรื่องกินนี่ก็สำคัญไม่แพ้การอ่านนิยาย😋😋)

กว่าจะได้จับอ่านจริงจังก็เมื่อคืน ตอนกลับจากงานแต่ง เริ่มอ่าน 3 ทุ่มไปจนตี 3 สนุกแค่ไหน ไม่ต้องบรรยายสรรพคุณ สนุกจนคนห่วงหน้าเหี่ยวยอมนอนเกินเวลา เพราะวางไม่ลง

ถ้าผู้ชายอ่านคงคิดว่าการต่อสู้มันเบาเกินไป แต่ในฐานะลูกสาวที่นั่งดูหนังจีนกำลังภายในกับพ่อมาตั้งแต่เด็ก ชอบมาก สู้กันสนุก พรรคธรรมะ พรรคมาร แถมตัวละครหลักมีเรื่องราวปมหลังซึ้งๆทั้งนั้น แล้วก็ไม่มีใครเก่งเว่อร์ เจ้าสำนักลี่ของแกวบาดเจ็บหนักประจำ เจ้าสำนักลู่นี่เห็นบอกว่าตัวเองโหดงั้นงี้ แต่ตัวจริงก็ใสๆน่ารัก ใจดี อ่อนโยน ตามสไตล์นิยายจีน พรรคธรรมะนอกจากจะฝีมืออ่อนด้อยแล้ว ส่วนมากยังนิสัยไม่ดีเหมือนเดิม นี่ถ้าให้เลือกแกวก็เลือกอยู่กับพรรคมารเหอะ🤣🤣🤣

เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี แน่นอนก็ก็มีผี โลกเมืองผีในนิยายจีนก็เก๋ไก๋ไม่ซ้ำใคร แถมมีที่มาที่ไปของการเผากระดาษเงินกระดาษทองอีก

โครงเรื่องแบบที่ชอบ มีกี่ปมเฉลยหมด คนอ่านคิดถูกบ้าง คิดไม่ถึงบ้าง เป็นสเน่ห์ของนักเขียนจริงๆ😍😍

ปล. คงต้องตามอ่านนามปากนี้ แต่ก่อนอื่นน่าจะต้องไปดูซีรี่จริงจังก่อนละ😊😊😊

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เราชอบน้อยกว่าเล่มแรกนิดนึง รู้สึกว่ามันขาดๆ เกินๆ แต่ยังสนุกนะ แต่ก็ไม่เต็มที่ สิ่งที่เกินมาคือฉากบู๊ ที่รู้สึกว่ามีหลายครั้งที่บู๊จนนึกว่าโอ้ climax มาแล้วเหรอ แต่กลับไม่ใช่ บู๊ไปมา แต่ไม่สุด จนรู้สึกว่ามันยืดๆ ไปนิด แต่ก็โอเค ไม่ได้ถึงกับเสียอารมณ์

ส่วนสิ่งที่ขาดสำหรับเราคือบทบาทของตัวละครบางตัวที่จริงๆ แล้วมีความสำคัญในเล่มแรกอย่างจื่อเยียน ที่พอมาท้ายๆ กลับลดบทบาทลงมากๆ แทบไม่พูดถึงเลย มาเมื่อจำเป็น จริงๆ รู้สึกว่าจื่อเยียนน่าจะมีบทกว่านี้

อันนี้รวมทั้งตัวละครอื่นๆ ด้วยที่เล่มแรกผูกเรื่องมาให้มีสตอรี่ แต่ไม่พูดถึงบทสรุปให้ เช่น หมอประจำตัวแซ่กู้ (จำชื่อไม่ได้) ที่ต้องรับพิษและอยู่ในร่างเด็ก เล่าเรื่องรักรันทดมาซะเยอะในเล่มแรก แต่เล่มสองก็ไม่ได้พูดถึงอะไรมากอีก ไม่รู้บทสรุป

อย่างจื่อเยียนยังรู้บทสรุปนะ คือไม่ได้รักกัน แต่จื่อเยี่ยนก็ใช้ชีวิตต่อไปอย่างเข้มแข็ง ซึ่งก็ดีค่ะ แต่แค่บทบาทลดลงน้อยไปนิด

ปกตินักเขียนท่านนี้จะชอบเขียนคู่รองให้ซึ้งกว่าคู่หลักนะคะ แต่เรื่องนี้เรารู้สึกว่านักเขียนไม่ค่อยขยี้อารมณ์คู่รอง ไม่มีโมเม้นท์ให้เลย เทให้พระนางเต็มที่ ทั้งที่ใจเราอยากให้มีเรื่องของคู่รองกว่านี้ฉินเชียนเสวียนกับสือซีอ่ะค่ะ ชอบคู่นี้มาก ตอนพิเศษตอนเดียวรู้สึกว่าน้อยไปสำหรับเรา ตอนจบในตอนพิเศษของสองคนนี้ เราแอบซึ้งมากๆ เลย ตอนที่แบบ อ้อ นี่เป็นสิ่งที่ฉินเชียนเสวียนอยากทำ แต่ไม่ได้ทำ เราแบบฮือ ก็แล้วทำไมไม่ทำ!!!

อีกเรื่องที่ขาดคือคำอธิบายตรงปมสุดท้ายตอนจบค่ะ งงว่าสรุปแล้วพระนางออกมาได้ยังไง แต่รวมๆ ก็โอเคค่ะ อ่านได้สนุกดี

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

อ่านเพลินมาก นางเอกจอมมโน กับพระเอกสายเปย์ที่แท้ทรู นางเอกอยากได้ดาวเดือนก็คงหามาให้ ชอบมากค่ะ สนุกดีค่ะ

[Nichie · Rating 5 out of 5]

เรื่องเล่าจากในมุมมองของนางเอก ลู่เจาเหยา จอมมารผู้ก่อตั้งสำนักว่านลู่ ชื่อเสียงฉ่าวโฉ่ วางเพลิง ฆ่าคน แย่งถังหูลู่เด็ก เรื่องชั่วร้ายใดๆนางล้วนทำมาหมดแล้ว แต่ดั๊นนนตายเพราะเด็กในสังกัดที่เลี้ยงไว้ แถมยังตายง่ายๆงงๆ ตายแบบไม่ยิ่งใหญ่ไม่เป็นที่จดจำสมกับเป็นจอมมาร กลายมาเป็นผีลอยไปลอยมาหน้าหลุมศพตัวเองจนแม่หนูจื่อเยียนเอาหัวมาโขกป้ายวิญญาณ นางจึงกลับมาทวงแค้นต้อยที่เลี้ยงไว้ที่ขโมยตำแหน่งเจ้าสำนักของนางไปแล้ว ความฮาผสมความแค้นเจ็บๆคันๆในหัวใจก็เลยเริ่มตรงนี้

ตอนแรกที่ไม่ยอมซื้อมาอ่านเพราะนึกว่าเป็นเรื่องแก้แค้นดราม่ากันไปมา ที่ไหนได้...ฮาไหล่สั่นทุกตอน ส่วนปมอะไรที่ทำให้���จาเหยามีความแค้นกับสำนักเซียนกลายมาเป็นจอมมารก็จะเฉลยในเล่มแรกนี่แหละ

ส่วนม่อชิง ต้อยที่เจาเหยาเลี้ยงไว้ พูดน้อย เคร่งขรึม แต่พออยู่กับเจาเหยาทีไรกลายเป็นคนอบอุ่นทุกที เปย์เก่ง สปอยเก่ง ขอเพียงเจาเหยาชอบอะไรเขาให้ได้ทุกอย่าง มาถึงตอนเฉลยปมทุกอย่างในมุมองของม่อชิง เราก็จะเริ่มเข้าใจ และรู้สึกว่าม่อชิงรักเจาเหยาจริงๆนั่นแหละ ถึงแม้ทั้งเรื่องเขาจะไม่เคยบอกรักนางเลยสักครั้ง แต่ทุกอย่างบอกผ่านการกระทำทั้งหมดที่ผ่านมา นอกจากนี้ตอนไหน้ำส้มแตกก็ช่างน่ารัก แต่ไม่เป็นไรเพราะเจาเหยานางชอบกินเปรี้ยว🙈

อีกหนึ่งตัวละครที่ชอบคือจื่อเยียน นังหนูสำนักเซียนที่มาเข้าสำนักมารว่านลู่เพราะอยากแก้แค้น ตอนแรกก็ไม่รู้ประสาอะไร แต่พออยู่กับเจาเหยาไปเธอก็จะเรื่มเติบโตขึ้น ปล่อยวางได้ เริ่มคิดเองเป็น เริ่มตอบโต้เจาเหยาบ้าง😂

นอกจากนี้ก็ชอบไอเดียที่ว่า สิ่งใดคือธรรม-อธรรม แบ่งไม่ได้จากสำนักที่ร่ำเรียนหรือวิชาที่ฝึกฝน แต่อยู่ที่การกระทำ คนบางคนแม้ฝึกวิชาเซียนก็ใช่ว่าจะเป็นคนดี กลับกันคนที่เกิดมาเพื่อเป็นมารก็อาจไม่ได้มาเพื่อทำชั่วเสมอไป ดีชั่วล้วนอยู่ที่เรากระทำทั้งนั้นไม่ใช่ชาติกำเนิด ไม่ใช่ขยะอะไรก็โยนเข้าฝ่ายมารหมด เนื้อเรื่องจะค่อยๆพาเราจากพาร์ทเฮฮาเข้าสู่ปมเรื่องตอนช่วงกลางๆค่อนไปทางท้ายเล่ม

ส่วนเล่มสอง ถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ ปมทุกอย่างจะคลายในเล่มนี้และทำได้ค่อนข้างดีที่เดียว ยกเว้นตอนจบที่ไวไปนิดดด

โดยรวมแล้วชอบเรื่องนี้พอสมควร แต่เพราะตอนจบห้วนไปนิดดด ให้4.5ค่ะ

[Jirawan Jantanakorn · Rating 5 out of 5]

เล่มเฉลยปมศัตรู เฉลยปมของพระเอกทำไมถึงได้หมาน้อยกับนางเอกมาก เฉลยอดีตของนางเอกว่าทำไมนางเอกถึงเป็นนางมาร
เล่มนี้ยกดีเด่นให้ความรักของสื่อชีที่มีต่อนางเอกมาก แม่สาวโป๊ะแตก 5555555555 เป็นสาวน้อยที่ซื่อจนโง่เลยก็ว่าได้ ขนาดจะแต่งงานอยู่แล้วก็ยังไม่เข้าใจ นางรักนางเอกมากกว่าสามีทำไมนางไม่ได้แต่งงานกับนางเอกแทนละ (โธ่ สงสารพระโพธิสัตว์เลยคะ อุตส่าห์ลงมาเกิดเพื่อนางทั้งที่ 555555555555)
จื่อเยี่ยนน่าสงสารมากเล่มนี้ พ่อก็ตายแล้ว แต่นางเข้มแข็งกว่าเล่มแรกมาก เป็นพัฒนาการที่เห็นชัดของตัวละครเลย (เจาเหยา เจ้าเลี้ยงนางดีมาก!) แต่ยังคงเส้นชะตาชีวิตที่โดนนางเอกกำไว้ในกำมือแล้ว 555555 เป็นศิษย์ตัวน้อยๆของนางเอก แถมยังเป็นคนเรียกชื่อนางเอกให้กลับเข้าร่างด้วย
ส่วนพระเอก
ความเป็นมาหักเหลี่ยมมุมมากคะ เป็นคนที่เกิดมาไม่มีอะไรในกำมือแต่แรกเลย อยู่ก็ไม่มีอะไร ถ้าตายไปก็ดีเลย แต่พอมีนางเอกเข้ามาเขาก็เลยเหมือนมีตัวตนขึ้นมา ก็เลยเทิดทูนนางเอกแบบถวายหัว แถมมีหน้าตาน่าเกลียดอีก มีแต่นางเอกมาดีด้วยก็เลยยิ่งไปกันใหญ่ พอนางเอกตายแถมตัวเองกลับมาหล่อ (มีสาเหตุ) ชีวิตก็เลยเคว้งคว้าง เพราะนางเอกตายเเล้ว พระเอกก็เลยเข้าทำนองเพลง อยู่อย่างเหงาๆ ไปซะอย่างนั้น ยังไงก็ดีใจกับป๋าแกในตอนจบด้วยนะ
สรุปให้นะ อันความชิบหายในจักรวาลใบนี้ล้วนอยู่ในกำมือนางเอกทั้งสิ้น ทำตัวเองทั้งนั้นตอนมีชีวิตหมดเลย 55555555555555

[J.Nida · Rating 4 out of 5]

พี่จ๋า มีใครให้ได้มากกว่าม่อชิงมั้ย ถามจริงงง
คือจะรักนางเอกอะไรขนาดนี้อะ มันดีจริงอะไรจริง >//<

มาเล่มสองคือเนื้อเรื่องก็ดำเนินต่อไป นางเอกก็รู้อะไรมากขึ้น
เพราะเข้าไปในตลาดผีบ่อย แต่มีเรื่องแปลกคือ ทำไมผีตนอื่นจับนางเอกไม่ได้?

เอาล่ะๆ ตกลงเจาเหยาตายจริงป่าว แต่ตายจรริงไม่จริงไม่รู้ ที่รู้ๆคือ
ต่อให้ตายไม่ตาย เป็นผีเป็นคน ม่อชิงก็รักเจาเหยาที่สุด คือเราชอบอะ ชอบตรงที่พระเอกคิดว่า
ตัวเองไร้ค่า ต่ำต้อยมาก ได้แต่แอบมองเจาเหยาอยู่ห่างๆ ไม่ต้องการให้รักตอบ แค่ได้มอง ได้เห็น
คือตอนแรกพระเอกเป็นเด็กเฝ้าประตู แล้วก็บอกว่า แค่นางเอกเข้าประตูมา เขาได้เห็นก่อนก็ดีใจมากแล้ว
คือแบบ โอยยย มากกว่านี้ไม่มีแล้วจ้า

แล้วที่ชอบคือ นางเอกพอตายไปเริ่มคิดอะไรได้มากขึ้น แบบมองคนรอบตัวมากขึ้น
ตอนแรกยังไม่ได้รักพระเอก แต่พอรักแล้วคือความรักที่พระเอกให้มา เจาเหยาก็ให้กลับไปพอๆกันเลย
มีคนคิดว่า พระเอกเป็นคนที่ควรโดนฆ่า เพราะอยู่ไปอาจจะทำความเดือดร้อนให้คนอื่น

แล้วนางเอกก็คิดว่า ถ้างั้นจะกลุ้มไปทำไม ถ้าเทพมาก็ฆ่าเทพ พระมาก็ฆ่าพระ ใครจะมาแตะต้องม่อชิงของนางไม่ได้
แบบอืมมม รักคนไม่ผิด เหมาะสมคู่ควรด้วยประการทั้งปวง

[Nancy · Rating 4 out of 5]

อ่านจบละจ้า...ช่วงนี้เป็นช่วงจิ่วลู่ฟีเวอร์ หางานนางมาอ่านรัวๆ และก็มาถึงเจาเหยา จะบอกว่่ข้ามเรื่องนี้ไปเพราะชื่อเรื่องล้วนๆ จนแบบ เอาวะ อ่านก็อ่าน แล้วก็แอบเปิดซีรีย์ควบไปด้วย แง้ เหมือนโดนซีรีย์สปอยนิดหน่อยอ่ะ เขาเอากลางเรื่องมาใส่ต้นเรื่อง เลยโอเคปิดซีรี่ย์ก่อน อ่านนิยายละกัน นางเอกคือเจาเหยา เป็นนางเอกของจิ่วลู่ขั้นกว่าของทุกเรื่อง เก่งกว่า เกรียนกว่า และทื่อกว่าทุกคน ส่วนพระเอกไม่ต้องบรรยายนี่ยังไม่เคยเจอพระเอกจิ่วลู่คนไหนที่ไม่ชอบ แถมด้วยความขั้นกว่าคือพระเอกคนนี้ ลุ่มหลงนางเอกมาตั้งแต่ต้นจนจบ ม้วนเดียวเลย แต่ว่าเรื่องนี้ถือว่าแหกขนบจิ่วลู่นิดๆ ตรงไม่ขยี้ปมจนน้ำตาซึมเหมือนทุกเรื่อง แต่โดยรวมก็อยู่ในโซน เกินมาตรฐานเล็กๆ เท่าที่อ่านมาตอนนี้ ยังให้ท่านยายซานเซิง กะอ๋องไก่ชนะอยู่ แต่เจาเหยาก็สนุกดีนะ อ่านเถอะๆๆ ดีๆๆๆ

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

เล่มจบนี้เฉลยปริศนาทุกสิ่งอย่าง มีเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของม่อชิง และคลี่คลายปริศนาทั้งหมดซึ่งมันค่อนข้างซับซ้อนเลยทีเดียว ตอนอ่านก็ไม่ได้คิดระแวงหรือเอะใจอะไร ค่อยๆ รู้ไปพร้อมกับเจาเหยา สนุกดี แต่อึ้งกับตอนจบที่ห้วนมากๆ ยังดีที่มีตอนพิเศษมาเยียวยาและเปิดเผยความในใจฝั่งม่อชิงบ้าง

โดยรวมเป็นนิยายที่อ่านสนุกค่ะ แต่ชอบเล่ม 1 ที่มาแนวฮาๆ มากกว่า เล่ม 2 ออกจะซีเรียสหน่อยค่ะ

[Cinnamon · Rating 5 out of 5]

น่ารักมากกกก ปมปัญหาก็ซับซ้อนทำให้ลุ้นแล้วลุ้นอีก อ่านแล้ววางไม่ลง แม้จะไม่ทำให้ร้องไห้เท่าเรื่องอื่น ๆ แต่ก็ปวดใจจี๊ด ๆ เป็นความเศร้าที่โรแมนติกและชวนให้ถอนใจ แถมยังคงความฮาในสไตล์ตัดอารมณ์เหมือนฉากในหนังตลกไว้ได้ตามเคย ชอบมาก ๆ ตอนพิเศษ��้ายเล่มยิ่งเรียกรอยยิ้ม และความเศร้าปนซึ้งได้ดี

[Wanmata · Rating 3 out of 5]

บทบู๊เยอะ พยายามอธิบายปมต่างๆ แต่ตัวร้ายเยอะไป ตัวละครประกอบเยอะไป
บทเลยกระจายมาก

พระเอกแนวเดิมของคนเขียน รักยมนางเอกตั้งแต่เด็กเพราะนางเอกชุบเลี้ยงมา
นางเอกก็รักแบบง่ายๆ

จบไม่ค่อยประทับใจเท่าที่ควร ชอบเล่มแรกมากกว่า

[Manchulika · Rating 3 out of 5]

แอบผิดหวังกับเล่มจบ ด้วยความที่เคยอ่านหนังสือเล่มอื่นของนักแต่งคนนี้มาบ้างเลยรู้สึกว่าทิศทางที่เรื่องจบไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ไปจากเรื่องก่อนๆ มีบางจังหวะที่เดินเรื่องเร็วไป บางจังหวะก็เนือยไป อ่านไม่สนุกเหมือนเล่มแรก

[Natcha Sittichaikan · Rating 5 out of 5]

งานของจิวลู่ทั้งหมดที่เคยได้อ่านมา เราชอบเรื่องนี้มากที่สุด!!! คือยิ่งอ่านยิ่งสนุก ยิ่งรู้เรื่องยิ่งขนลุก คือวางปมไว้ดีมาก ขอจัดในคุณพี่เข้ามาเป็นหนึ่งใน 100 เล่มในดวงใจที่ชอบบัดเดี๋ยวนี้ ไม่มีอะไรจะพูด ไปซื้อมา ไปเช่ามา อ่านเดี๋ยวนี้! มันดีจริงๆ คอนเฟิร์ม!

[Kiwiee Montara · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องสนุก เล่มนี้จะเน้นเรื่องบู้ มีหวานมากๆตอน5ตอนสุดท้าย เหมาะสำหรับคนที่อยสกลองเปิดใจอ่านเรื่องเทพเซียนดูบ้าง เพราะเรื่องนี้ไม่ได้เทพเซียนจ๋าขนาดนั้น แอบจิ้นตอนพิเศษสึดท้ายมาก คู่ เฉนเซียนเสวียนกับซื่อจี น่ารักกกกกก

[Isarin Luansutham · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายขำๆอ่านเล่นฆ่าเวลา อย่าจริงจังมาก=_= คืออ่านแล้วแอบหลับเป็นพักๆอ่ะ
ส่วนตัวไม่ค่อยชอบอ่านนิยายบรรยายตามในลักษณะบุคคลที่ 1 อยู่แล้ว แล้วนางเอกก็ดูแบบบ้าๆบวมๆ5555 อ่านแล้วไม่ค่อยโอ

แต่รู้สึกนะว่าถ้าคนชอบอ่านนิยายแนวขำๆก็จะเป็นนิยายที่เขียนดีแปลดีเรื่องนึงเลยทีเดียว

[Biaza44 · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้รวมทุกความสนุกไว้ แต่เหมือนนักเขียนจะพยายามเขียนให้นักอ่านปวดใจ แต่!! มันดันออกทะเลไปซะได้ รวบรัดเกินไปที่ได้กลับมาเร็วเกิ๊น ทั้งเรื่องเป็นการเดินเรื่องทางฝั่งนางเอกฝ่ายเดียว บทพิเศษ2 บทเป็นบทสรุปทั้งเรื่องโดยเป็นความคิดทางฝั่งพระเอก มีตอนพิเศษของคนอื่น1ตอน โดยรวมเรื่องนี้สนุกค่ะ

[Anida · Rating 5 out of 5]

สรุปนอกจากคู่พระนางแล้ว ยังชอบคู่สือชี กับ ฉินเชียนเสวียนมาก

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

เป็นแนวฮาๆ เพลินๆ ไม่ได้เน้นบีบอารมณ์ พระเอกรักนางเอกมานานแล้ว หวงนางเอกด้วย นางเอกแนวบู๊ ทำอะไรตามความพอใจ พระเอกยิ่งตามใจนางเข้าไปใหญ่ อ่านได้สนุกดีค่ะ

[Napat · Rating 5 out of 5]

ชอบมากขนาดอ่านทีเดียวสองเล่มจบรวดค่ะ ชอบค่ะ อ่านจบแล้วรู้สึกอิ่มเลย

[กูเกลียด ไอเชี้ยปุย · Rating 5 out of 5]

ม่อชิงคือสามีที่ดีงามที่สุดในสามโลก ทำไมคนที่บ้านไม่เป็นงี้วะ

[AppleJii Punchanard · Rating 5 out of 5]

จอมมาร(ขี้มโนว่าตัวเอง)ร้าย กับนายเจี๋ยมเจี้ยม หักมุมไปอีก อ่านเล่มนี้แล้วจะยิ่งรักจอมมารขี้มโนมากขึ้นไปอีก อีกอย่างที่ชอบคือตัวละครอื่นๆแต่ละคนมีสตอรี่ มีความซับซ้อนไม่แพ้คู่พระนาง ทำให้เราไม่เบื่อ