Blauwe plekken

by Anke de Vries

Judith is a battered 12-year-old who blames herself rather than her mother for her mother's constant and increasing physical abuse. Michael, one of her classmates, recently suffered from the emotional abuse of his severely critical father. When Michael befriends Judith, he is able to slowly, cautiously lead her toward self-confidence while he takes his own tentative steps toward forgiving his newly repentant father. With compelling drama and authenticity, Michael's and Judith's stories unfold toward hope-filled yet realistic resolutions.

Genres: Young Adult, Childrens, Abuse, Contemporary, Realistic Fiction, Fiction, Middle Grade

179 pages, Hardcover

First published January 1, 1992

About the author

Anke de Vries is a Dutch writer. She has written over 30 books and has received several prizes.

After she finished her schooling in Ede she traveled around the world. During these travels she met her French husband, Laurent Félix-Faure. He noticed she was good at writing and encouraged her to take a class in creative writing. This resulted in her first book in 1972.

Anke has been awarded The Silver Pen (Dutch National Book Award) and received mention on the List of Honor of the European Prize for Juvenile Literature. She is the mother of three children and lives part time in The Hague and part time in France.

Reviews

[Floor tussendeboeken · Rating 3 out of 5]

Ik weet nog dat dit boek heel veel indruk op mij heeft gemaakt toen ik het las voor een boekverslag. Na al die jaren heb ik het boek weer eens gelezen en het is op zich nog steeds een goed boek, maar het is jammer dat er toch wat losse eindjes zijn. Zo wordt niet echt duidelijk gemaakt dat het heel fout is wat die moeder doet en wordt haar moeder ook niet ter verantwoording geroepen. Het is dus belangrijk dit onderwerp goed te bespreken met een kind als je het dit boek laat lezen.

[Yv · Rating 4 out of 5]

Reread maart 2021:
Maakt natuurlijk lang niet meer zoveel indruk als 20 jaar terug, maar alle elementen om dit tot een zeer geschikt jeugdboek te maken zijn ruimschoots aanwezig. Het blijft een mustread voor de jeugd!
——————
Lang, lang geleden dat ik deze heb gelezen, het was nog op de lagere school.
Boek heeft toen wel ontzettend indruk op me gemaakt.

[Selina · Rating 4 out of 5]

I read this book because my sister once recommended it. Even though that was about 5years ago or something, I still grabbed it out of the library. And I'm glad I did. It was worth reading. I've read the original Dutch version 'Blauwe Plekken'.

It was pretty realistic in my opinion. The book was also very easy to read, so the target audience are young teens about 12years old I guess. But that doesn't mean that elder teens or young adults are too old for the story. Even though the phraseology and syntax are simple, it's still very well written.

[De_boekenkast_van · Rating 4 out of 5]

Allereerst wat een heftig verhaal is dit! Helaas is dit een verhaal wat nog steeds realiteit kan zijn.

Anke de Vries heeft een fijne schrijfstijl, ook al is het boek al wat ouder (1992) kun je het nog steeds volgen en blijft het tijdloos. Hoe de personages zijn neergezet is op een erg realistische manier waardoor ik het gevoel kreeg dat ik het ook echt voor me kon zien wat er gebeurde en de heftigheid.

Ik zou het boek dat ook zeker aanraden om te lezen maar hou er wel rekening mee dat het een heftig boek is.

Flaptekst:
Op school is Judith stil en teruggetrokken. Thuis probeert ze het haar moeder zoveel mogelijk naar de zin te maken en te helpen met de verzorging van haar kleine broertje, maar toch wordt haar moeder vaak boos. Dan slaat ze Judith, soms zo erg dat ze onder de blauwe plekken zit. Op school durft Judith niets te vertellen, tot ze bevriend raakt met haar klasgenootje Michiel. Bij hem thuis ziet ze dat het ook anders kan. Met haar moeder gaat het ondertussen slechter. Ze wordt nog sneller boos dan vroeger en slaat haar steeds vaker. Judith is wanhopig en weet niet meer wat ze moet doen.

Algemene beoordeling: 4,5 ster

[Marcella · Rating 2 out of 5]

Het is zo belangrijk dat dit soort verhalen - ervaringen - verteld worden maar ik vond dit boek eigenlijk vooral heftig om het heftig zijn. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat dit boek ondertussen al een stuk ouder is (alhoewel ik dit boek als kind ook niet had willen tegenkomen) maar vanwege het grove taalgebruik en een onopgelost einde zou ik dit verhaal eigenlijk niet meer aanraden aan jonge lezers.

[Maryah]

This book will always have a special place in my heart because it was the first book I read in Dutch. It took me two months to finish it but I loved the book nonetheless. The story is very touching, sad but touching. Because I always had to stop and translate a word or two quite often, it was hard to empathize with the character. I was more concerned with finishing the book than I was with living with the characters. After rereading it, I believe I cried. It's been so long since I've read it, but the story is still special to me.

[Jacqueline · Rating 5 out of 5]

Super mooi en confronterend geschreven. Je snapt haar loyaliteit naar haar moeder, maar oef wat had ik graag haar juf willen zijn.

[Jooke · Rating 4 out of 5]

Over schrijfstijl en taalgebruik ga ik niet veel uit wijden, want kan er de vinger niet op leggen waarom het soms stroef aanvoelde. Misschien had het ook deels te maken met hoe de voorlezer het bracht of omdat ik Vlaams ben en niet Nederlands of dat het een ouder boek is.

MAAR het verhaal zelf!!! 🥰 😢 🤔
Het kaart meerdere zaken aan, die minstens even belangrijk zijn. Het is niet alleen fysiek misbruik dat sporen nalaat. Psychologisch/verbaal misbruik heeft een even grote impact op iemand en wordt vaak nog minder snel opgepikt. Maar zelfs bij vermoedens van (kinder)misbruik, wordt er vaak getwijfeld en/of is de drempel om een helpende hand te bieden te groot. Wat er weinig gerealiseerd wordt, is dat er niet altijd grote acties nodig zijn, maar een bemoedigend woord/laten weten dat er op je gerekend kan worden al een groot verschil kan maken.

[Elise Nollet · Rating 5 out of 5]

Het is een heel spannend boek om te lezen!

[Jeroen Schwartz · Rating 4 out of 5]

Las de nieuwe, 32ste druk, niet wetende dat het hier om een klassieker gaat. Ook zonder een kijk in het colofon is dat voelbaar: aan het taalgebruik (aanvankelijk wat grote-mensenachtig, voor mijn gevoel), het realistische ritme, de kwetsbare hoofdrolspelers. Ongelofelijk schrijnend maar niet schematisch verhaal over kindermishandeling, en over liefde, zelfvertrouwen, vriendschap. Een boek, met heel nare en aardige, liefdevolle volwassenen, dat kinderen volgens mij niet gauw loslaat.

[Liselotte · Rating 3 out of 5]

Ik vond het boek als kind niet zo heel geweldig, maar als iemand die werkt in het onderwijs weet ik dat dit wel een goed boek is om aan kinderen duidelijk te maken wat wél en wat níét kan.

[Judith · Rating 4 out of 5]

Dit mooie kinderboek gaat over mishandeling en maakte vroeger al veel indruk op me. Dat de hoofdpersoon ook Judith heet maakt het nog intenser. Knap hoe voorzichtig en realistisch de auteur met dit zware onderwerp is omgegaan. Hoe zoiets als mishandeling lange tijd ongrijpbaar en onduidelijk kan blijven voor de bezorgde omgeving werd ook heel goed neergezet.

[Sannah · Rating 4 out of 5]

Ooit, lang geleden gelezen en nu als volwassene weer een keer. Het is zo heftig!

[Saar · Rating 5 out of 5]

Hier-en-nuverhalen spelen zich af in de leefwereld en belevingswereld van hedendaagse kinderen en jongeren waardoor de herkenbaarheid voor jongeren groot is. (Collie, 2007). Blauwe Plekken van Anke de Vries is een hier-en-nuverhaal maar ik hoop eigenlijk dat maar weinig kinderen zich zullen herkennen het verhaal.
Judith, het hoofdpersonage in het boek, wordt al zolang als ze kan herinneren mishandeld door haar moeder. Ze probeert het haar moeder zoveel mogelijk naar haar zin te maken maar toch krijgt ze vaak klappen. Judith is op school teruggetrokken en moet moeite doen om haar blauwe plekken te verbergen. Om deze reden kan ze vaak niet meedoen met gym of andere activiteiten.
Judith raakt bevriend met klasgenootje Michiel. Hem valt het gedrag van Judith op en samen met zijn meester gaat hij op onderzoek uit. Wat is toch met Judith aan de hand?
Het is wel een hier-en-nuverhaal, omdat het een realistisch verhaal is. De gebruiksvoorwerpen, leefgewoonten en gebeurtenissen zijn realistisch en tijdloos (Collie, 2007). Ook kijkt een hier-en-nu verhaal op de mentaliteit en normen en waarden (Collie, 2007). Dit is zeker aanwezig in het boek. Wat mag wel en wat mag niet? Normen en waarden worden zeker aangesproken tijdens het lezen.
Doordat Judith wordt mishandeld in het verhaal roept de schrijfster nieuwsgierigheid op bij de lezer en de lezer kan hieruit opmaken hoe iemand zich gedraagt in dergelijke situaties. De lezer wordt in het boek geconfronteerd met een niet alledaagse situatie.
Als kinderen of jongeren een goed geschreven realistisch verhaal lezen, vergeten ze vaak dat het verhaal fictief is (Collie, 2007). Ik kan me voorstellen dat met dit verhaal ook de fictie kan worden vergeten. De lezer zal ik misschien niet meteen herkennen in Judith maar wel in haar omgeving, zoals haar school. Judith heeft een sterk eigen karakter en ook hier zullen lezers zich in herkennen
Het boek kent voornamelijk een emotieve functie (Collie, 2007). Het boek roept verschillende emoties op bij de lezer, zoals medelijden met Judith en woede tegenover haar moeder.
Blauwe Plekken las ik als jong meisje al. Het boek beklemde mij op dat moment. Ik herkende de situaties niet en dat maakte mij juist zo nieuwsgierig naar het verhaal. Het riep als jong meisje vragen bij me op. Waarom wordt Judith mishandeld?
Na al die jaren herlas ik het boek pas en weer maakte het verhaal indruk op mij. De angst die Judith voelt, de paniek en de onmacht komt nog steeds binnen. Goed van de schrijfster hoe ze dit weet over te brengen. Wat mij betreft een tijdloosverhaal die nog lang kan worden gelezen.

[Julie Vanooteghem · Rating 4 out of 5]

Recensie: blauwe plekken
Auteur: Anke de Vries

Dit boek gaat over Judith die thuis mishandeld wordt door haar moeder waardoor ze regelmatig vol met blauwe plekken staat. Ze heeft een 2 – jarig broertje Dennis, en van hem kan haar moeder alles verdragen, en van Judith niks? Waarom, hoe komt dit? Haar moeder mishandeld haar niet alleen fysiek, zoals slaan, schoppen en duwen, maar ook mentaal, zoals roepen, tieren, negeren,…
Op school is Judith erg stil en teruggetrokken, gelukkig heeft ze een goeie band met haar klasgenoot Michiel. Hij woont bij zijn tante en haar gezin, waar het er altijd zeer gezellig aan toe gaat, en iedereen lief is voor elkaar. Daar ziet ze dat het ook anders kan,…
Wanneer Judith plots verhuist, doet Michiel er alles aan om haar te vinden, wat hij dan ook doet. Ze hebben een goed gesprek en Judith beseft dat het zo niet langer kan blijven doorgaan. Na een zoveelste pak slaag van haar moeder, neemt ze een besluit!
Ik heb dit boek gekozen, omdat het om kindermishandeling gaat. Ik kan mij niet voorstellen dat een mama zoiets met haar kind doet!
Dit boek heeft me erg aangegrepen! Het heeft me zo geraakt, dat ik het iedereen zou aanraden om te lezen!

[Allison Valle · Rating 5 out of 5]

I read the book, Bruises by Anke de Vries. I loved this book so much that I have read it multiple times. This book was about a 12 year old girl, Judith who has been getting physically abused by her mother. The abuse is an on going cycle for Judith. Later she meets a boy her age, Michael who is in a situation like Judith herself. They become friends and go through each and everyday knowing that they're not alone; they have eachother to confide in.

I liked that this book was so emotional, as a reader I felt so connected to the charcters in the book. It was really easy to picture all that I was reading. The auhtor did a great job of really capturing everything he wrote. It was hard to put this book down because I like it so much!

The only thing I disliked about this book was that this was it! I wish there was a second book, I would have loved reading a second book like Bruises.

Before reading this book I didn't expect it to be as emotional and straight forward as it was. I didn't think the author would use such words to make the text so graphic. It was hard to read at times because the material was so raw but I truly enjoyed this book and would suggest anyone to read it. I think it's a book anyone could read and enjoy.

[Abbie · Rating 2 out of 5]

Judith is the victim of abuse at the hands of her mother, but she keeps it a secret from everyone. Anything could set her mother's anger off, and the violence escalates as the story progresses. Judith has never had any real relationships with anyone other than her mother and little brother (who is never a target of abuse), but now a boy named Michael has befriends her, and through her relationship with Michael and his family, she begins to see what healthy relationships are like. As her teacher and her friends break through Judith's walls, they begin to have suspicions about the "gang of boys" who beat Judith regularly.

This is a disturbing portrait of abuse, but it never goes beyond the surface. There are no emotions, no depth. For all the horror of Judith's situation, the reactions of her friends seem a little understated and unrealistically calm. Perhaps some of the depth was lost in the translation from Dutch to English.

[Mehsi · Rating 4 out of 5]

Ondanks dat ik dit boek al tig keer heb gelezen blijft het een boek die me telkens weer grijpt. Het verhaal van Judith, verteld voornamelijk door haar, maar ook vanuit de ogen van anderen, is aangrijpend.
Het enigste wat ik altijd jammer vond, en nu weer, is het einde. Natuurlijk, we weten wat ze gaat doen, maar ik had het liefst nog een nastukje gehad met hoe het verder ging.
Echt een aanrader, en ik ga dit boek zeker nog een keer lezen, niet nu, maar binnenkort weer.

[Tamara · Rating 5 out of 5]

Read it for a book report for school many many years ago, and since then, it's one of my favorites!

I've read a lot of times.

It's a very interesting book, it's something you normaly don't see by anyone in real. But it is too often, that child abuse. In this book it's gonna be alright, a happy ending, Inasmuch as it may. But I've cried.

This book is highly recommended certain

[Curlies.Stories · Rating 4 out of 5]

Het boek geeft een realistisch beeld weer over kindermishandeling en de loyaliteit van een kind naar zijn ouder(s) toe. Van het begin tot het einde boeide het mij. Ik had zelf een ander einde verwacht waardoor het verhaal onverwacht afgelopen was. Desondanks was het een einde dat bij het verhaal past.

Zeker een aanrader om te lezen als je van dit soort onderwerpen houdt.

[Alice · Rating 5 out of 5]

I read it in Italian - my first language - when I was in middle school and I loved it so much.
It was amazing, sad but so hopeful in the end and at today it's still one of my favorite books of all the time.

[Gina · Rating 3 out of 5]

3.5 stars !
(Read this a while ago but forgot to put it up.)

[Catíe · Rating 4 out of 5]

Ik weet nog dat ik dit boek lang geleden had geleend van de bieb om mee te nemen op vakantie, waarna zowel mijn moeder als zus het hadden gelezen en mij er 'te jong' voor verklaarden, omdat het zo heftig was. Nu ik het verhaal ken, over een meisje dat stelselmatig wordt mishandeld door haar moeder, ben ik blij dat ik het destijds niet heb gelezen.
Een aantal opmerkingen erover:
1) Ik heb dit boek geluisterd via Spotify, omdat ik met griep op bed lag. De hevigheid van mijn griep werd door de nare gebeurtenissen in dit verhaal nogal gerelativeerd, want er waren zeer levendige beschrijvingen van hoe Judith mishandeld werd door haar moeder...
2) Dit is, in mijn ogen, een typisch boek dat door het oeuvre van de schrijfster en de aanvankelijke doelgroep onder de categorie 'kinderboeken' valt. Het deed me in sommige opzichten, qua naargeestigheid, soms bijna denken aan 'De avond is ongemak', al waren er hier over het algemeen wel wat meer vrolijke momenten. Als het einde anders was geweest en het anders was gepubliceerd, had het denk ik ook als roman kunnen worden aangemerkt. Gek hoe dat zo kan verschillen.
3) Het meest pijnlijke aan dit boek vond ik de tijdloosheid ervan. De wetenschap dat er nog steeds zoveel kinderen mishandeld worden. Dat ik in bed lag en er waarschijnlijk ergens in Nederland een kind zichzelf hierom in slaap aan het huilen was. Heel schrijnend.
Het was een prachtig boek, ontroerend, verschrikkelijk, heftig en mooi. Ik ben blij het verhaal na al die jaren alsnog gehoord te hebben.

[Rosanne · Rating 3 out of 5]

Als kind gelezen, nu opnieuw na de aflevering hierover in de podcast "lawines razen".
Als kind heeft het boek enorm veel indruk op me gemaakt, ik kon me de stofzuigerslang en de teddyberen 😭 me nog goed herinneren. Maar ook de hopeloosheid en beklemmende angst die Judith voelt, kon ik me nog goed voor de geest halen. Het is een verhaal dat blijft hangen.

Nu, als volwassene, ben ik wat kritischer. Is het echt nodig dat alle scènes zo grafisch worden beschreven? En het voelde voor mij onrealistisch dat niemand wat doorhad en/of wat deed. Misschien is dat ook de tijd waarin het is geschreven en zijn we tegenwoordig een stuk alerter. Hoop ik dan.

Het einde vond ik mooi en hoopvol, al had ik ook graag een epiloog gelezen waarin we een glimp kregen van de toekomst.

3,5 ster

[Nadia Zeemeeuw · Rating 4 out of 5]

Dit hartverscheurende verhaal raakte me diep. De auteur behandelde zo’n gevoelig onderwerp op de delicaat maar realistische manier. Ik ben onder de indruk.

[Freke Donners · Rating 5 out of 5]

Heel fijn geschreven! En een mooi verhaal

[Carmen Badea · Rating 5 out of 5]

Onverwacht mooi, maar tegelijkertijd ook erg verdrietig.

[Ariana Veldema]

Yay

[Femke van den Biggelaar · Rating 5 out of 5]

Precies een goed boek om dingen bespreekbaar te maken zoals wij in groep 8 doen. Tijdloos.

[Gracie Provo]

I liked this book because it really opened up my eyes to how easy it is to just think a child is sick. Always wearing long sleeves, missing school, and being quiet. If only the neighbors would of spoke up about the problem Judith wouldn't of gone through so much pain. Even if Judith would of spoke up to someone she might still have the Teddy Bear. I give it an 8/10.