De villa waar Chris van Toorop is opgegroeid moet worden verkocht. Samen met zijn halfzus Felice gaat hij aan de slag om de inboedel te inventariseren en een veiling te organiseren. Het leidt zijn aandacht een moment af van de angst om net als zijn ouders ten prooi te vallen aan een ongeneeslijke ziekte.
Tijdens het leeghalen van de zolder vindt hij een verzameling drakenbeeldjes en een loden kistje. Het kistje intrigeert hem en hij neemt het mee naar huis. Vanaf dat moment wordt hij geplaagd door vreemde dromen en kan hij realiteit en fictie bijna niet meer uit elkaar houden. Zijn vrienden beginnen hem te ontlopen en de eenzaamheid wakkert zijn angsten verder aan. Dan gebeurt er iets wat zijn hele leven op zijn kop zet...
Pepper Kay is het pseudoniem van de in Maarssen wonende Liesbeth Korsman (1960). In het dagelijks leven is ze werkzaam als vertaler van technische documentatie. Op een gegeven moment ontdekte zij een onvermoede liefde voor het schrijven van science fiction verhalen, waarbij haar fascinatie voor techniek centraal staat en is zij begonnen met een serie waarin interstellair privédetective Kit Guardner de hoofdrol speelt.
Dit is voor mij het eerste fantasyverhaal van Pepper Kay. Ik ken alleen de Kit Guardner serie. Pas aan het eind kom ik er achter dit eigenlijk een vervolg is op Drakenbloed, maar die heb ik dus niet gelezen. Gelukkig kan je dit boek ook als een losstaand verhaal lezen. Dit verhaal speelt zich af in de nabije toekomst maar ook in het verleden. Chris van Toorop en zijn halfzus Felice moeten het huis van zijn moeder leegmaken om te verkopen en de spullen te veilen. Chris heeft nu even geen tijd om aan zijn angst te denken, dat hij net als zijn ouders een besmettelijke ziekte krijgt. Hij vind een verzameling drakenbeeldje en een loden kist. Omdat hij te nieuwsgierig is wat er in zit, neemt hij het mee naar huis. Dat is het begin van de vreemde dromen die hij krijgt, is dit nu allemaal fictie of realiteit. Voor Chris is het niet meer te volgen en zijn vrienden denken dat er iets aan de hand is en ontlopen hem. Maar dan gebeurt iets dat zijn leven op zijn kop zet.. Je leert Chris redelijk goed kennen, je kan je in hem inleven en je hebt dezelfde ervaringen als hij in zijn dromen. Het lijkt allemaal realistisch en je wil hem helpen van zijn dromen af te komen. Felice is heel anders, ik krijg niet echt een band met haar maar toch kan ik haar wel begrijpen. Ze doet haar best in elk geval. Je krijgt een goed beeld van de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt, je ziet het zo voor je. De auteur heeft het levendig beschreven. Er komen nog meer personages in voor , de belangrijkste zijn Otto, Ferida en Skeira. De laatste twee vind ik de leukste. Van Otto krijg ik de kriebels… Je komt er vanzelf achter waarom. Het verhaal is onmiskenbaar van de hand van Pepper Kay, ik herken haar vlotte schijfstijl en de opbouw van het verhaal uit haar andere boeken. Het leest vlot en er zit genoeg spanning en actie in het verhaal . De opbouw naar het plot is goed. Het eind heeft me verrast, dat zie je niet aankomen. Jammer dat het Het is een fantasy verhaal met een vleugje science fiction erin. Dat is een geslaagde combinatie.
Als Chris van Toorop een aantal drakenbeeldjes vindt op de zolder van zijn ouderlijk huis gebeuren er vreemde zaken. Is hij langzaam gek aan het worden, net zoals zijn moeder Tessa, die in een psychiatrisch ziekenhuis leeft of is er toch wat anders aan de hand. Wordt hij in de gaten gehouden, of is het geheel zijn verbeelding. Langzaam komt hij achter de waarheid, die hij liever niet had geweten...
Met dit vervolg op Drakenbloed is Pepper een andere weg ingeslagen. Bevatte haar voorgaande boeken, vooral de Kit Guardner verhalen, snel op een volgende scenes. Nu neemt ze te tijd om het verhaal te laten ontwikkelen. .Het eerste gedeelte in onze toekomstige wereld geeft je vooral het gevoel dat je een thriller leest. Maar wel een thriller waar je het gevoel krijgt, er is iets mis met de wereld waarin Chris leeft. Het beste gedeelte van het boek vond ik als hij beland in Onland. Je weet op een gegeven moment niet meer wat werkelijkheid is en wat fictie is. Het gedeelte in Medinië voelt als een vertrouwde Fantasy verhaal.
Met haar nieuwe manier van vertellen is ze meer opgeschoven naar het middensegment van het fantastische genre, maar ook heeft ze nu raakvlakken met de thriller. Hierdoor wordt ze voorspelbaarder en mist het verhaal het sprankelijke wat de Kit Guardner boeken over zich hebben. .
Drakenspoor is zeker goed gelukt als vervolg en een aanrader als je eens wat anders wilt lezen van Pepper Kay.
De beginopzet lijkt in eerste instantie op een variatie op het thema van drakenbloed. Het thema in veel fantasyboeken is een kwade macht wil een bepaalde wereld veroveren en de hoofdpersoon moet dit tegenhouden. Omdat ook dit boek begint vanuit onze wereld lijkt het de eerste bladzijden een herhaling maar daar kom je snel genoeg achter dat je je daarin dus volledig vergist. Pepper wist mij op het verkeerde been te zetten in het begin.
Juist in onze wereld gaat het plot aan het rollen. Wanneer Chris een loden kistje vindt op zolder. Tessa ( de moeder van Chris ) zit in een verzorgingstehuis en kan hem kort waarschuwen . Hierdoor komen er vragen op bij zowel Felice en Chris ... Waarom zagen ze hun moeder soms in tranen op bed zitten met een groen drakenbeeldje in haar hand? En waarom praatte ze ertegen? En dan verschijnt er opeens Otto Dekkers maar wat is zijn relatie tot Tessa?
Laat het boek aan niemand zien en als het niet anders kan, moet je het vernietigen
Doorheen het verhaal voel je Chris steeds verder afdrijven. De verwarring neemt langzaam de overhand. Wie is nu wie en welke rol speelt deze persoon? Wanneer er dan werelden in werelden komen te zitten, is het als lezer ook moeilijk om het overzicht te behouden. En wanneer deze verwarring het grootst is, komt de overgang naar het ontwarren van de kluwen. Ferida komt ten tonele en helpt Chris duidelijk te krijgen wat er aan de hand is. Waar vraagt iedereen nu om? Iedereen wil iets van hem maar hij heeft geen idee wat. Hierdoor ontwikkeld Chris verder naar een man met een duidelijke visie. Zijn vastberadenheid om door te zetten en niet voor de makkelijkste weg te kiezen is de rode draad. Je krijgt inzicht in de gedachten van Chris. Hoe hij alles ervaart. Hierdoor wordt hij een levensechte figuur.
De schrijfstijl van Pepper kan ik zeker waarderen. Het boek is onderverdeeld in 44 hoofdstukken. Hierdoor kun je de draad steeds gemakkelijk oppakken. Tijdens het lezen krijg je een beeld van hoe de plaatsen er uit zien waar Chris terechtkomt zonder dat er in detail getreden wordt. Het eerste deel van het boek gaf me meer het gevoel van een thriller met fantasy-elementen terwijl het nadien een fantasyboek met thriller-elementen werd.
Conclusie
Drakenspoor is een fantasyboek met veel thrillerelementen. Het wist me te verrassen door wendingen die ik niet voorzien had. Het boek leest vlot en weet je aandacht vast te houden