‘De erfwachter’ van Atalanta Nehmoura kent zijn weerga niet binnen de Nederlandstalige fantasy. Deze spirituele epische mustread is niet alleen erg fantasierijk, het heeft ook diepgang. Het is prachtige spirituele literatuur over verbinding, groei, macht, bewustzijn en liefde.
Het boek bestaat uit een proloog, twintig chronologische hoofdstukken en een epiloog. De proloog is erg intrigerend vanwege de fantasie en stimuleert om verder te lezen vanwege de spanning. De hoofdstukken hebben een uitstekende spanningsboog, waarin met de juiste timing creatief gewerkt wordt met fantasie en spanning. Hoofdstuk acht is naast een prachtig staaltje vertelkunst, een belangrijk punt in het verhaal voor Lameira en vormt voor mijn gevoel een prachtige allegorie met betrekking tot bewustzijn.
‘De erfwachter’ gaat over in verbinding staan. Via het levensverhaal van Kay Ursen en Lameira laat de auteur zien hoe waardevol de relatie van de mens tot hun omgeving, het goddelijke en elkaar is. Vanuit verschillende perspectieven o.a. religie, bewustzijn, feminisme en milieu, wordt het thema beheerst en consistent behandeld.
Vanuit religieus standpunt is er een machtsstrijd gaande tussen een matriarchale en patriarchale godsdienst. Beide zijn gecorrumpeerd op een verschillende manier, vanuit hetzelfde motief. Dit maakt het mogelijk om verbindingen te leggen met de ontwikkelingen binnen het christendom. Er zijn verschillen en ook veel overeenkomsten tussen hogepriesteres Asnoet en de God Keizer van Kathuan. De auteur laat door hen op realistische wijze zien hoe gevaarlijk macht kan zijn en welke prijs er betaald moet worden voor het vervreemden van de goddelijke boodschap.
Een motief dat met regelmaat terugkeert zijn edelstenen. Er komen verschillende belangrijke stenen voor in het verhaal, waarvan de aquamarijn een hele belangrijke is. De werking van deze steen symboliseert de spirituele ontwikkeling die de hoofdpersonen doormaken. Vooral voor Kay zijn edelstenen een belangrijke invloed op belangrijke thema’s in zijn leven, zoals standvastigheid, waarheid en trouw.
Daarnaast laat Nèhmoura door de ontwikkeling van haar hoofdpersonages zien welke voordelen het proces van bewustwording geeft. Hoofdstuk acht heeft betrekking op Lameira en laat allegorisch zien hoe iemand die terug gaat naar de bron van het geloof, daar de mogelijkheden zal vinden die haar sterker maken en zullen helpen op haar pad. Kay leert zich meer te verbinden met de wereld om hem heen en dat verandert hem als mens. Dat lijkt heel makkelijk, maar is het voor Kay zeker niet en dat zorgt voor een intense innerlijke tweestrijd.
Ook de fantastische wezens in ‘De Erfwachter’ zijn geweldig. Er komen bijzondere soorten voor in het verhaal, die allemaal sterk en geloofwaardig beschreven worden. Het zou interessant zijn om dit boek met verschillende lezers te gaan lezen vanuit de vraag, wat wil de auteur ons vertellen met betrekking tot verwondering? De verschillende antwoorden zouden een boeiend groepsgesprek opleveren. Een van de vele soorten die in het boek aan bod komen deed mij denken aan de mannelijke versie van de lamia.
Dus vanwege de constructieve benadering met betrekking tot het thema verbinding is deze mustread voor iedereen die van speculatieve literatuur houdt een aanrader. Het zal mij niet verbazen dat als er een canon komt voor de Nederlandstalige fantasy, ‘De Erfwachter’ hoog op de lijst zal staan. #deerfwachter #atalantanehmoura #nimisapublishinghouse