What do you think?
Rate this book
Das böse Buch
Kann ein Buch böse sein? Oh ja! Leander Granlunds Gedichte haben bisher jeden ins Unglück gestürzt, der mit ihnen in Berührung kam. Michel Backman ist daher tödlich erschreckt, als ihn ein Student in einer Vorlesung auf das ominöse Manuskript anspricht.
Es ist offenbar aufgetaucht - und hat den Studenten in eine tiefe Depression gestürzt. Auch Michel Backmans Leben gerät aus den Fugen, weil die Erinnerung an ein schlimmes Unglück zurückkehrt. Damals, als das Buch von ahnungslosen Menschen gelesen wurde ...
Es ist offenbar aufgetaucht - und hat den Studenten in eine tiefe Depression gestürzt. Auch Michel Backmans Leben gerät aus den Fugen, weil die Erinnerung an ein schlimmes Unglück zurückkehrt. Damals, als das Buch von ahnungslosen Menschen gelesen wurde ...
383 pages, Paperback
First published January 1, 2015
24 people are currently reading
319 people want to read
About the author
Kaj Korkea-aho
13 books62 followersKaj Korkea-Aho (s. 1983) on tuttu radiosta, tv:stä ja musiikkimaailmasta. Opiskellessaan maisteriksi Turussa hän elätti itsensä radiokoomikkona sekä tv-juontajana ja -käsikirjoittajana. Nyt Korkea-aho on toimitusjohtaja pienessä lystikkäässä yhtiössä, joka tuottaa tiedotusvälineille hullutuksia. Katso minuun pienehen (Se till mig som liten är), Korkea-ahon esikoisromaani palkittiin Söderströmsin kirjoituskilpailussa ja se ilmestyi sekä ruotsiksi että suomeksi syksyllä 2009.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 90 reviews
June 12, 2023
Finnish depression!
This novel is called a “thriller”, but I would rather say, it's a book about paranormal/supernatural events and, most definitely, horror!
The complex story is told from the points of view of different main characters, all of them suffering from (more or less severe) depression. All of them come into contact with a mysterious book, which is said to send people to hell …
The reader finds out more about the storyline by learning one nugget of information after the other, through melancholy and complicated considerations, in a dark and depressing wintery environment.
The book is intelligent and anything but uninteresting, but it’s still hard to believe that the author had his big international breakthrough with it, because the MCs are quite unpleasant and it’s really VERY bitter, cynical and gloomy.
3.5 Stars.
This novel is called a “thriller”, but I would rather say, it's a book about paranormal/supernatural events and, most definitely, horror!
The complex story is told from the points of view of different main characters, all of them suffering from (more or less severe) depression. All of them come into contact with a mysterious book, which is said to send people to hell …
The reader finds out more about the storyline by learning one nugget of information after the other, through melancholy and complicated considerations, in a dark and depressing wintery environment.
The book is intelligent and anything but uninteresting, but it’s still hard to believe that the author had his big international breakthrough with it, because the MCs are quite unpleasant and it’s really VERY bitter, cynical and gloomy.
3.5 Stars.
May 6, 2020
Y lo que prometía ser una lectura frenética con el alma en vilo pues...se ha quedado en eso, en una promesa.
No me ha gustado nada y eso que la sinopsis era de lo más atrayente, ¿un manuscrito maldito que hace que sucedan cosas extrañas?...pintaba maravilloso y no lo ha sido.
Me ha parecido una lectura aburrida en la que no pasa practicamente nada.
Los capítulos se intercalan entre dos personajes principales. Un profesor y su alumno, y lo que se va relatando es poco que más que la vida en el campus, que si me dan o no una beca, por parte del alumno y por parte del profesor prácticamente se centra en su vida personal.
Al final parece que algo confluyen las historias con el supuesto libro maldito.
Ha habido algún que otro fragmento interesante pero nada más. Me ha dado la sensación de que la historia está contada sin ganas.
Esperaba muchísimo del libro, tanto por la sinopsis como por la presentación de la portada pero en esta ocasión nada que ver.
Lo mejor es la sinopsis.
No considero que haya sido una pérdida de tiempo porque leer nunca es perder el tiempo pero sí podría haberlo aprovechado en otro libro más atractivo.
No todo pueden ser lecturas de 10 🤦♀️🤷♀️
No me ha gustado nada y eso que la sinopsis era de lo más atrayente, ¿un manuscrito maldito que hace que sucedan cosas extrañas?...pintaba maravilloso y no lo ha sido.
Me ha parecido una lectura aburrida en la que no pasa practicamente nada.
Los capítulos se intercalan entre dos personajes principales. Un profesor y su alumno, y lo que se va relatando es poco que más que la vida en el campus, que si me dan o no una beca, por parte del alumno y por parte del profesor prácticamente se centra en su vida personal.
Al final parece que algo confluyen las historias con el supuesto libro maldito.
Ha habido algún que otro fragmento interesante pero nada más. Me ha dado la sensación de que la historia está contada sin ganas.
Esperaba muchísimo del libro, tanto por la sinopsis como por la presentación de la portada pero en esta ocasión nada que ver.
Lo mejor es la sinopsis.
No considero que haya sido una pérdida de tiempo porque leer nunca es perder el tiempo pero sí podría haberlo aprovechado en otro libro más atractivo.
No todo pueden ser lecturas de 10 🤦♀️🤷♀️
August 27, 2015
Kolme ja puoli, pyöristetään neljään, lopusta jäi ihan hyvä fiilis. Kauhukirja, joka olisi saanut olla vähän pelottavampi. Tappava media on aiheena paljon käytetty, mutta tässä ihan hyvin toteutettu, ja humanistinen yliopistomaailma tarjosi mainiot puitteet tapahtumille. Loppua kohden tunnelma tosiaan tiivistyi mukavasti. Ei nyt samalla tavalla täräyttävä kuin Tummempaa tuolla puolen, mutta kelpo teos.
August 23, 2015
Humanistikauhua, virkistävää! Hyvin kirjoitetun romaanin tunnelma olisi voinut olla hieman pelottavampi.
April 26, 2023
Medryckande text och en story som håller tills sista sidorna.
February 20, 2016
Me ha gustado muchísimo. El autor juega genial con los personajes y la trama es sorprendente. No se deja nada al azar. Es... maravilloso. ¡Muy recomendado! | Reseña completa: http://elastrolabioliterario.blogspot...
February 21, 2016
Qué buen libro. Sumamente recomendable. Una historia muy bien lograda, tenía miedo que la pifiara al final, pero no, el cierre es perfecto muy bien hilado.
Creo que es el primer libro del año que me parte el cerebro con un hacha.
Creo que es el primer libro del año que me parte el cerebro con un hacha.
July 13, 2016
Tartuin kirjaan kesälomareissulla Turussa, mikäs sen sopivampaa, kun tapahtumat sijoittuvat lempikaupunkiini Suomessa. Kirjallisuuden opiskelua, vinoa kauhua, ahdistuneita henkilöhahmoja eli mainiota lomalukemista. Kirjailija oli mulle uusi ilahduttava tuttavuus.
November 4, 2015
Studielivsskräck - IIIK! Gillar humorn, miljöerna och språket.
November 5, 2016
Periaatteessa oivallinen tarina, mutta jokin etäännytti. Ehkä kaipasin naisnäkökulmaa, enkä edes tiedä miksi. Joka tapauksessa tasaisen hyvää tarinankerrontaa muutamilla mainioilla koukuilla.
April 27, 2017
Tarina vaikutti ensin aika polveilevalta ja synkältä ja sitten se yhdistyi ja synkkeni entisestään. Toisinaan oli vähän sellainen olo että pitikö tämäkin nyt aloittaa, mutta erittäin hyvähän kirja oli. Saatoin hokea sanaa ei kyllä aika moneen kertaan.
December 6, 2020
Älskade språket och referenserna. Spänning fanns det också. Perfekt läsning då man flyr från Åbo i vintermörkret. Jag kunde ha saknat ett mer kvinnligt perspektiv. Att någon av kvinnorna skulle ha fått utvecklas, kommentaren kring gubbigheten som finns i dessa kretsar var på god väg. Men överlag en bra och spännande bok om människors mörker.
May 14, 2019
Korkea-ahon tyyli uppoaa. Kauhukirja, jossa ei kauhua ole oikein nimeksikään. En edes tiennyt lukevani genre-kirjaa, vaikka olisi tietenkin pitänyt ymmärtää luettuani Tummempaa tuolla puolen.
May 15, 2018
Kai Erik is het pseudoniem voor de in Finland geboren schrijver Kaj Korkea-aho. Hij heeft Zweedse taal- en letterkunde gestudeerd en werkt als columnist voor de krant Hufvudstadsbladet en schrijft ook toneelstukken en hoorspelen. In 2009 debuteerde hij onder zijn eigen naam met de roman Katso minuun pienehen. Vervolgens schreef hij nog twee romans voordat hij onder pseudoniem de thriller Het boek des onheils schreef. In 2014 werd Korkea-aho door het literaire magazine Granta geselecteerd als een van de beste jonge Finse auteurs.
Mickel Backman is universitair docent literatuurwetenschappen aan de Academie van Åbo. Tijdens een college geeft Pasi Maars, een van de studenten, aan dat hij een scriptie wil schrijven over een oud manuscript van de dichter Leander Granlund. Backman staat perplex, want hoe kan het dat Maars op de hoogte is van dat manuscript, waarover nooit gesproken mag worden, en van Granlund. De dichter heeft in de jaren twintig namelijk maar één dichtbundel, dat nooit werd gepubliceerd, geschreven. Hoewel Backman Maars ervan probeert te overtuigen dat een scriptie over deze dichter geen goede keuze is, zet Pasi door. Volgens hem weet zijn docent namelijk meer van Granlund dan hij beweert. En hoe kan het dat een verdwenen manuscript schadelijk kan zijn? Daarnaast heeft Pasi's vriend Calle Hollender andere problemen. Zijn relatie wordt verbroken, hij krijgt geen studiebijdrage meer en merkt tevens dat het gedrag van zijn vriend verandert. Hoe zal alles weer goed komen?
Het boek des onheils wordt vooral verteld vanuit het perspectief van Mickel en Calle. Hoewel ze twee geheel verschillende persoonlijkheden zijn, hebben ze desondanks wel enkele parallellen. Mickel heeft problemen met zijn vrouw, Calle met zijn vriendin. En ze kennen Pasi Maars, wat in feite het meest essentiële is voor het verhaal. Behalve deze overeenkomsten is er niets wezenlijks dat hen verbindt. Of het moet al zijn dat Mickel de docent van Calle is, maar dat is van ondergeschikt belang. Waar het in het verhaal in wezen om draait is het manuscript van Granlund. Dit manuscript heeft een grote invloed op het leven van Mickel en Pasi. Het gaat zelfs zo ver dat Pasi's gedrag daardoor wezenlijk verandert. En hij tot het ergste toe in staat lijkt te zijn. Op het oog lijken dit ingrediënten te zijn om van het boek een spannende thriller te maken. Niets is echter minder waar, want het verhaal kabbelt in een bijzonder laag tempo voort en kent zo goed als geen plotwendingen. De pogingen van Kai Erik om het verhaal spanning mee te geven zijn, onder andere daardoor, jammerlijk mislukt.
Dit heeft tot gevolg dat het niet moeilijk is om je af te laten leiden. Het begin van het boek leest nogal stroef, mede veroorzaakt door een aantal wat moeilijkere literatuurwetenschappelijke woorden die deels wel, deels niet worden uitgelegd. Eveneens worden enkele Finstalige zinnen gebruikt waarvan de toegevoegde waarde niet altijd duidelijk is. Het duurt een aantal hoofdstukken voordat het verhaal wat leesbaarder wordt, maar interessanter en boeiender wordt het niet. Het is zelfs zo erg dat je al snel vergeten bent wat je net daarvoor gelezen hebt. Wat de auteur wel gelukt is, is om de lezer nieuwsgierig te maken. Want gedurende het verhaal word je wel benieuwd naar wat er zo bijzonder aan het manuscript is. Want hoe is het mogelijk dat een leven zo drastisch overhoop komt te liggen nadat je een van de gedichten gelezen of gehoord hebt.
Ondanks de originaliteit heeft Kai Erik te weinig gebracht om Het boek des onheils, dat op de keper beschouwd meer roman dan thriller is, lezenswaardig te maken.
Mickel Backman is universitair docent literatuurwetenschappen aan de Academie van Åbo. Tijdens een college geeft Pasi Maars, een van de studenten, aan dat hij een scriptie wil schrijven over een oud manuscript van de dichter Leander Granlund. Backman staat perplex, want hoe kan het dat Maars op de hoogte is van dat manuscript, waarover nooit gesproken mag worden, en van Granlund. De dichter heeft in de jaren twintig namelijk maar één dichtbundel, dat nooit werd gepubliceerd, geschreven. Hoewel Backman Maars ervan probeert te overtuigen dat een scriptie over deze dichter geen goede keuze is, zet Pasi door. Volgens hem weet zijn docent namelijk meer van Granlund dan hij beweert. En hoe kan het dat een verdwenen manuscript schadelijk kan zijn? Daarnaast heeft Pasi's vriend Calle Hollender andere problemen. Zijn relatie wordt verbroken, hij krijgt geen studiebijdrage meer en merkt tevens dat het gedrag van zijn vriend verandert. Hoe zal alles weer goed komen?
Het boek des onheils wordt vooral verteld vanuit het perspectief van Mickel en Calle. Hoewel ze twee geheel verschillende persoonlijkheden zijn, hebben ze desondanks wel enkele parallellen. Mickel heeft problemen met zijn vrouw, Calle met zijn vriendin. En ze kennen Pasi Maars, wat in feite het meest essentiële is voor het verhaal. Behalve deze overeenkomsten is er niets wezenlijks dat hen verbindt. Of het moet al zijn dat Mickel de docent van Calle is, maar dat is van ondergeschikt belang. Waar het in het verhaal in wezen om draait is het manuscript van Granlund. Dit manuscript heeft een grote invloed op het leven van Mickel en Pasi. Het gaat zelfs zo ver dat Pasi's gedrag daardoor wezenlijk verandert. En hij tot het ergste toe in staat lijkt te zijn. Op het oog lijken dit ingrediënten te zijn om van het boek een spannende thriller te maken. Niets is echter minder waar, want het verhaal kabbelt in een bijzonder laag tempo voort en kent zo goed als geen plotwendingen. De pogingen van Kai Erik om het verhaal spanning mee te geven zijn, onder andere daardoor, jammerlijk mislukt.
Dit heeft tot gevolg dat het niet moeilijk is om je af te laten leiden. Het begin van het boek leest nogal stroef, mede veroorzaakt door een aantal wat moeilijkere literatuurwetenschappelijke woorden die deels wel, deels niet worden uitgelegd. Eveneens worden enkele Finstalige zinnen gebruikt waarvan de toegevoegde waarde niet altijd duidelijk is. Het duurt een aantal hoofdstukken voordat het verhaal wat leesbaarder wordt, maar interessanter en boeiender wordt het niet. Het is zelfs zo erg dat je al snel vergeten bent wat je net daarvoor gelezen hebt. Wat de auteur wel gelukt is, is om de lezer nieuwsgierig te maken. Want gedurende het verhaal word je wel benieuwd naar wat er zo bijzonder aan het manuscript is. Want hoe is het mogelijk dat een leven zo drastisch overhoop komt te liggen nadat je een van de gedichten gelezen of gehoord hebt.
Ondanks de originaliteit heeft Kai Erik te weinig gebracht om Het boek des onheils, dat op de keper beschouwd meer roman dan thriller is, lezenswaardig te maken.
January 10, 2019
1'5* tal vez. ¿Cómo cargarse una buena trama en 10 sencillos pasos (y pongo diez siendo generosa)? Abre el libro y comienza a leer.
Personajes planos, sencillos, machistas: viejos verdes que necesitan madurar y jóvenes también verdes que también lo necesitan. Las mujeres brillan por su ausencia o están como acompañamiento al hombre. Personajes que actúan sin sentido, si bien es cierto que al final del libro empiezas a comprender y aceptar ciertas cosas, el final se queda corto e insulso.
No sé si el autor quería hacer una crítica a la cantidad de suicidios que se dan entre los jóvenes suecofinlandeses (no sé hasta que punto esto es veraz, pero se mencionaba en el libro), pero debido a una escritura que si bien sencilla, a veces pecaba de demasiado filosófica, hacia difícil seguir el hilo (y la supuesta crítica). Añadir, también, que los capítulos en los que los personajes iban drogados (que son muchos) se me han hecho tediosos y a veces liosos por no poder seguir la lógica con la que actúan (culpo de eso a la poca descripción y explicación del libro).
A todo esto podría añadir mil cosas más pero creo que se entiende la dinámica del libro.
Lo único que me "ha gustado" ha sido el punto final del libro con ese hipotético "¿y ahora qué?"
Personajes planos, sencillos, machistas: viejos verdes que necesitan madurar y jóvenes también verdes que también lo necesitan. Las mujeres brillan por su ausencia o están como acompañamiento al hombre. Personajes que actúan sin sentido, si bien es cierto que al final del libro empiezas a comprender y aceptar ciertas cosas, el final se queda corto e insulso.
No sé si el autor quería hacer una crítica a la cantidad de suicidios que se dan entre los jóvenes suecofinlandeses (no sé hasta que punto esto es veraz, pero se mencionaba en el libro), pero debido a una escritura que si bien sencilla, a veces pecaba de demasiado filosófica, hacia difícil seguir el hilo (y la supuesta crítica). Añadir, también, que los capítulos en los que los personajes iban drogados (que son muchos) se me han hecho tediosos y a veces liosos por no poder seguir la lógica con la que actúan (culpo de eso a la poca descripción y explicación del libro).
A todo esto podría añadir mil cosas más pero creo que se entiende la dinámica del libro.
Lo único que me "ha gustado" ha sido el punto final del libro con ese hipotético "¿y ahora qué?"
October 12, 2015
Romaani siitä, mitä tapahtuu, kun kauan unohduksissa ollut pahuus ja mystinen, aikoinaan julkaisematta jäänyt käsikirjoitus palaa päivänvaloon muuan kirjallisuudenopiskelijoiden parissa, turkulaisessa yliopistomaailmassa. Harvalle käy lopulta hyvin.
Teos tarjoaa hyytäviä juonenkäänteitä ja "humanistikauhua", kiinnostavia kysymyksiä kirjallisuuden voimasta, kuolemasta ja kuolemanhalusta, kuvaa omintakeisen tarkkanäköisesti kirjallisuuden ja sen tutkimisen maailmaa, ja vähän kritisoi ja ironisoikin ahtaita kulttuuripiirejä. -Silti tuntuu, että jotain jää puuttumaan, jotakin jäin odottamaan, vielä vähän. Kiinnostava teos kuitenkin, ilman muuta, täytynee tarttua minulle aiemmin vieraammassa jääneen Korkea-Ahon muuhunkin tuotantoon vielä uudelleen. Kiinnostavaa oli myös lukea pitkästä aikaa teos, jossa on näin reippaan epäsympaattinen hahmogalleria. Korkea-Aho onnistuukin mielestäni mainiosti juuri ihmisen epätäydellisyyden, vajavaisuuden, heikkouden ja erehtyväisyyden kuvauksessaan.
Teos tarjoaa hyytäviä juonenkäänteitä ja "humanistikauhua", kiinnostavia kysymyksiä kirjallisuuden voimasta, kuolemasta ja kuolemanhalusta, kuvaa omintakeisen tarkkanäköisesti kirjallisuuden ja sen tutkimisen maailmaa, ja vähän kritisoi ja ironisoikin ahtaita kulttuuripiirejä. -Silti tuntuu, että jotain jää puuttumaan, jotakin jäin odottamaan, vielä vähän. Kiinnostava teos kuitenkin, ilman muuta, täytynee tarttua minulle aiemmin vieraammassa jääneen Korkea-Ahon muuhunkin tuotantoon vielä uudelleen. Kiinnostavaa oli myös lukea pitkästä aikaa teos, jossa on näin reippaan epäsympaattinen hahmogalleria. Korkea-Aho onnistuukin mielestäni mainiosti juuri ihmisen epätäydellisyyden, vajavaisuuden, heikkouden ja erehtyväisyyden kuvauksessaan.
December 30, 2017
Miljöö on uusi, raikas ja mielenkiintoinen. Opiskelijana marraskuiseen yliopistomaailmaan samaistuu helposti, ja kaupungin tuntevana on hauskaa seurata paikkoja joissa kulloinkin liikutaan. Joku saattaa pettyä tarinan kaareen, mutta minusta loppu kaartui juuri oikein enkä olisi malttanut lopettaa. Jäin kaipaamaan jatkoa tai ainakin Korkea-ahon lisätuotantoa!
October 1, 2024
Köpte boken många år sedan och läste den i skov. En slow burn med välbekant miljö i akademikvarter. Det känns som att mittenpartiet är en hel del filler medan inledningen och finalen rusar fram i lämplig takt. Det var ibland svårt att förstå karaktärernas agerande och motivation. Men bitvis intressanta anekdoter och funderingar.
June 30, 2020
Some parts were great. But I was waiting the whole time for something to happen
June 25, 2017
Non ci siamo proprio.
Quando un libro si intitola "Il libro maledetto" e promette di essere un thriller oscuro mi aspetto sia pieno di azione e suspance, che mi tenga incollata alle pagine con il fiato sospeso e la voglia di sapere e capire cosa sta succedendo fino alla fine, quando tutta la tensione si scioglie.
Beh, questo è un anti-thriller.
Non c'è suspance, non c'è ansia, il nocciolo della trama non viene neanche sciolto!
C'è Mikael, il professore di lettere e Pasi, il suo studente che a tutti i costi vuole sciogliere il mistero del libro maledetto del misterioso poeta Leander Granlund. I due non si incontrano praticamente mai se non un paio di volte, si segue molto di più Mikael che in realtà pensa davvero poco a quel libro che non Pasi. Sarebbe stato interessante seguire le sue teorie e dimostrazioni, capire come è arrivato alle idee che esprime alla fine del romanzo -pure male- e invece no!
Seguiamo un uomo, un professore, e le sue vicende private, il suo amore mai dimenticato e la sua paura per qualcosa che non si capisce sia reale o meno.
E poi c'è Calle, un amico di Pasi. Il suo ruolo nella storia? Nessuno. Interi capitoli su di lui, assolutamente inutili ai fini della trama.
Il libro non si riprende nemmeno sul finale. Accade tutto nelle ultime 20 pagine, senza una spiegazione, senza un motivo. Il modo in cui l'autore ha sciolto la trama non mi è piaciuto proprio, è stato affrettato e, soprattutto, senza una base all'interno del romanzo.
Non ci siamo proprio. E' più avvincente la quarta di copertina che non il romanzo stesso.
Quando un libro si intitola "Il libro maledetto" e promette di essere un thriller oscuro mi aspetto sia pieno di azione e suspance, che mi tenga incollata alle pagine con il fiato sospeso e la voglia di sapere e capire cosa sta succedendo fino alla fine, quando tutta la tensione si scioglie.
Beh, questo è un anti-thriller.
Non c'è suspance, non c'è ansia, il nocciolo della trama non viene neanche sciolto!
C'è Mikael, il professore di lettere e Pasi, il suo studente che a tutti i costi vuole sciogliere il mistero del libro maledetto del misterioso poeta Leander Granlund. I due non si incontrano praticamente mai se non un paio di volte, si segue molto di più Mikael che in realtà pensa davvero poco a quel libro che non Pasi. Sarebbe stato interessante seguire le sue teorie e dimostrazioni, capire come è arrivato alle idee che esprime alla fine del romanzo -pure male- e invece no!
Seguiamo un uomo, un professore, e le sue vicende private, il suo amore mai dimenticato e la sua paura per qualcosa che non si capisce sia reale o meno.
E poi c'è Calle, un amico di Pasi. Il suo ruolo nella storia? Nessuno. Interi capitoli su di lui, assolutamente inutili ai fini della trama.
Il libro non si riprende nemmeno sul finale. Accade tutto nelle ultime 20 pagine, senza una spiegazione, senza un motivo. Il modo in cui l'autore ha sciolto la trama non mi è piaciuto proprio, è stato affrettato e, soprattutto, senza una base all'interno del romanzo.
Non ci siamo proprio. E' più avvincente la quarta di copertina che non il romanzo stesso.
November 27, 2023
* Spänning, mystik/skräck på ett liksom långsamt uppbyggdande sätt men ändå fängslande.
* Mycket existentiella funderingar, mörk, ångestfylld
* Intressant hur professorn Mickels och studenten Calles liv liksom speglas för att sedan mötas
* Träffsäkert språk. Karaktärernas stämningsläge svänger mellan självmordsbenägenhet och eufori.
* gubbighet, hämmad sexualitet, feminism, religion, missbruk, toxisk elitism inom finlandssvenska kulturvärlden och hur litet och inskränkt det finlandssvenska samhället kan vara.
* Man får följa olika karaktärers perspektiv. Någon av kvinnorna kunde ha fått utvecklas mer, hade varit trevligt att få med ett kvinnligt perspektiv också.
Några citat:
"Bakom människans villighet att låta sina läppar möta en annan människas, fanns själen som i andedräkt och saliv, sökte sitt eget immunförsvar."
"Var stad hade sitt lynne, sin anda, sin dialekt. Mer än allt detta tyckte Mickel att Åbo hade sitt eget ljus. Det gick att känna igen både i det mörka halvårets våta husfasader och i vårens långsamma konvalescens. En utlevad strålning, som om ljuset som nådde stadens asfalt och kullersten redan sett sig mätt på städer och platser och därför likgiltigt dröjde sig kvar, slutade reflektera och gav staden ett blaserat sken."
"Gräsröken var som en pläd som omslöt honom. Än så länge hade han varit varm och välvillig, lyft honom till underbara höjder. När känslorna började skifta och bruset ännu tilltog, kom den oroliga tanken. Ifall pläden plötsligen blev iskall och illasinnad, så kunde han inte klä den av sig. En droppe ångest skulle förmodligen räcka till för att dränka pläden. Som punch som spred sig i en tårtbotten."
* Mycket existentiella funderingar, mörk, ångestfylld
* Intressant hur professorn Mickels och studenten Calles liv liksom speglas för att sedan mötas
* Träffsäkert språk. Karaktärernas stämningsläge svänger mellan självmordsbenägenhet och eufori.
* gubbighet, hämmad sexualitet, feminism, religion, missbruk, toxisk elitism inom finlandssvenska kulturvärlden och hur litet och inskränkt det finlandssvenska samhället kan vara.
* Man får följa olika karaktärers perspektiv. Någon av kvinnorna kunde ha fått utvecklas mer, hade varit trevligt att få med ett kvinnligt perspektiv också.
Några citat:
"Bakom människans villighet att låta sina läppar möta en annan människas, fanns själen som i andedräkt och saliv, sökte sitt eget immunförsvar."
"Var stad hade sitt lynne, sin anda, sin dialekt. Mer än allt detta tyckte Mickel att Åbo hade sitt eget ljus. Det gick att känna igen både i det mörka halvårets våta husfasader och i vårens långsamma konvalescens. En utlevad strålning, som om ljuset som nådde stadens asfalt och kullersten redan sett sig mätt på städer och platser och därför likgiltigt dröjde sig kvar, slutade reflektera och gav staden ett blaserat sken."
"Gräsröken var som en pläd som omslöt honom. Än så länge hade han varit varm och välvillig, lyft honom till underbara höjder. När känslorna började skifta och bruset ännu tilltog, kom den oroliga tanken. Ifall pläden plötsligen blev iskall och illasinnad, så kunde han inte klä den av sig. En droppe ångest skulle förmodligen räcka till för att dränka pläden. Som punch som spred sig i en tårtbotten."
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 27, 2021
Este libro me llamó la atención por el título, la sinopsis y también porque el autor es suecofinlandés y es cierto que estos autores tienen fama de escribir buena novela negra... Pero esta vez no he acertado.
Es una novela corta, con capítulos cortos también, lo que hace que sea más fácil leerla; es cierto que la historia tiene misterio y la idea es buena, pero creo que el autor no ha sabido contarla, le falta ese "algo" que hace que te enganches y no puedas parar de leer, pero no está mal para pasar un rato (tiene poco más de trescientas páginas).
Los personajes son bastante planos, no llegas a empatizar ni a entender a ninguno.
Novela entretenida, sin más.
Es una novela corta, con capítulos cortos también, lo que hace que sea más fácil leerla; es cierto que la historia tiene misterio y la idea es buena, pero creo que el autor no ha sabido contarla, le falta ese "algo" que hace que te enganches y no puedas parar de leer, pero no está mal para pasar un rato (tiene poco más de trescientas páginas).
Los personajes son bastante planos, no llegas a empatizar ni a entender a ninguno.
Novela entretenida, sin más.
December 31, 2024
Dnf
El primer capítulo del libro está muy bien y hace que te enganches y quieras saber más, pero el autor no a sabido aprovechar la historia.
El libro está narrado por varias personas y no está mal, aunque se supone que el punto principal e importante del libro es “el libro maldito” y el autor no da uso de ello, e estado esperando a que saliera mucho ese tema y más información de ello y Leander.
Se centra mucho en la vida personal de los personajes y aburre, sobretodo porque me parecen personajes planos y nada interesantes.
Me esperaba otra cosa y a sido decepcionante.
El primer capítulo del libro está muy bien y hace que te enganches y quieras saber más, pero el autor no a sabido aprovechar la historia.
El libro está narrado por varias personas y no está mal, aunque se supone que el punto principal e importante del libro es “el libro maldito” y el autor no da uso de ello, e estado esperando a que saliera mucho ese tema y más información de ello y Leander.
Se centra mucho en la vida personal de los personajes y aburre, sobretodo porque me parecen personajes planos y nada interesantes.
Me esperaba otra cosa y a sido decepcionante.
October 24, 2023
97/ 2023
EL LIBRO MALDITO
Pues sí, a tozuda no me gana nadie y he vuelto a intentarlo con otro autor nórdico a ver qué tal.
Pregunta, pregúntame qué tal. Pues otro pinchazo.
Y es que, aunque el autor escribe muy bien y ha llegado a emocionarme un par de veces (soy de lágrima fácil, así que quizá no cuente como mérito), me he sentido muy defraudada. Ni el título ni la sinopsis dan lo que prometían: un thriller infartante lleno de acción con un libro maldito como protagonista.
En su lugar, tenemos una historia de amor que va como el culo y el de un estudiante chorizo que me caía como el culo.
En fin, que me vuelvo a España para mi siguiente lectura 😊
EL LIBRO MALDITO
Pues sí, a tozuda no me gana nadie y he vuelto a intentarlo con otro autor nórdico a ver qué tal.
Pregunta, pregúntame qué tal. Pues otro pinchazo.
Y es que, aunque el autor escribe muy bien y ha llegado a emocionarme un par de veces (soy de lágrima fácil, así que quizá no cuente como mérito), me he sentido muy defraudada. Ni el título ni la sinopsis dan lo que prometían: un thriller infartante lleno de acción con un libro maldito como protagonista.
En su lugar, tenemos una historia de amor que va como el culo y el de un estudiante chorizo que me caía como el culo.
En fin, que me vuelvo a España para mi siguiente lectura 😊
October 13, 2020
/Wow./ Jag minns inte senast jag läste en bok som skulle ha varit så fängslande som denna. Boken var fantastiskt välskriven på ett sådant sätt att läsaren får reda på lite mer av backstoryn hela tiden men ändå alltid suktar efter mer eftersom man inte direkt får veta allt fakta (men alltid tillräckligt för att ha viljan att fortsätta). Jag läste ut boken på knappt två dagar för att jag var så investerad i handlingen och karaktärerna. Som fjärde årets universitetsstuderande kunde jag lätt känna en förståelse med Pasi och Calle's liv som studerande, och Michel som föreläsare hade alltid en sån mystik runt sig att man inte riktigt kunde släppa viljan att få reda på mer. Rekommenderas för alla de som gillar thrillers och mystik, men jag vill ändå varna att boken har väldigt mörka teman ifall man är känslig för sådant.
*Vill påpeka om att jag varit bekant med Kaj Korkea-Aho som komiker i åtminstone 10 år, men att detta är första gången jag faktiskt läst hans verk som författare. Jag visste att han var duktig, men /wow/ detta slog alla mina förväntningar.*
*Vill påpeka om att jag varit bekant med Kaj Korkea-Aho som komiker i åtminstone 10 år, men att detta är första gången jag faktiskt läst hans verk som författare. Jag visste att han var duktig, men /wow/ detta slog alla mina förväntningar.*
March 27, 2016
"Humanistikauhuna" minulle markkinoitu romaani, joka ei loppujen lopuksi ollut kauhua mielestäni ollenkaan. Enemmänkin kyse on kirjallisuuden ja sen vaikutusten pohtimisesta.
Kirjallisuudenopiskelijana ja -tutkijana tarttumapinta teokseen ja sen (lähes yksinomaan vastenmielisiin) hahmoihin löytyi kyllä helposti, joskaan samaistumisesta ei ihan voida puhua.
Joitakin osuvia pohdintoja yliopistomaailman nykytilasta oli myös; esim. tämä valitettavan totta oleva lausahdus: "Se että maassa määrätietoisesti kehitettiin yliopistoa, jossa nuorilta ihmisiltä vietiin into ja mielenterveys pikapikaa jaettavien titteleiden takia, oli hirvittävyys vailla vertaa."
Kirjallisuudenopiskelijana ja -tutkijana tarttumapinta teokseen ja sen (lähes yksinomaan vastenmielisiin) hahmoihin löytyi kyllä helposti, joskaan samaistumisesta ei ihan voida puhua.
Joitakin osuvia pohdintoja yliopistomaailman nykytilasta oli myös; esim. tämä valitettavan totta oleva lausahdus: "Se että maassa määrätietoisesti kehitettiin yliopistoa, jossa nuorilta ihmisiltä vietiin into ja mielenterveys pikapikaa jaettavien titteleiden takia, oli hirvittävyys vailla vertaa."
December 8, 2016
2 and a half stars, let's round up just because.
However, I was disappointed in this one. Korkea-aho's previous work had raised my hopes about his horror elements, but this book was basically just barely speculative fiction. I wanted horror! All male characters were assholes and all female characters were good people who love the assholes until they can't anymore because of their assholiness, major dislike. But I was entertained and pulled in, so I'll leave it at three stars.
Helmet reading challenge 7: My view in the country and in the city
However, I was disappointed in this one. Korkea-aho's previous work had raised my hopes about his horror elements, but this book was basically just barely speculative fiction. I wanted horror! All male characters were assholes and all female characters were good people who love the assholes until they can't anymore because of their assholiness, major dislike. But I was entertained and pulled in, so I'll leave it at three stars.
Helmet reading challenge 7: My view in the country and in the city
December 18, 2016
Me gustaron los personajes y como se desarrolló el libro en general, aunque me hubiera gustado que el final tenga un poco más de emoción. Pero muy bueno, primera vez que leo a un autor suecofinlandes!
November 22, 2022
Velar mellan 2,5 och 3. Gillade boken, men början var lite trög. Storyn var intressant och fiffigt skrivet, gillade skräck aspekten. Men kände att det var lite för mycket ångest för mig just nu. Kul att läsa en bok som utspelar sig i en bekant miljö.
June 14, 2016
Tre och en halv. Gillar universitetsmiljön och de finlandssvenska miljöerna (mycket igenkänning). Hela grejen med den onda boken förblir lite luddig för mig.
Displaying 1 - 30 of 90 reviews