شجرة القنفذ

by Antonio Gramsci, أمارجي (ترجمة ), أنطونيو غرامشي

L'albero del riccio racchiude storie delicate e avventurose insieme che parlano di briganti e di animali, di ricci, di volpi, di cavalli, di passeri, di struzzi e di pappagalli. L'autore, Antonio Gramsci, le scrisse per i propri figli mentre si trovava in carcere dove era stato rinchiuso dal regime non si voleva - fu detto - che una mente tanto fervida come quella di Gramsci potesse comunicare al popolo i propri pensieri. Sono storie narrate non direttamente, ma lettere, inviate ai figli o alla moglie o alla cognata. Sono in pratica affascinanti racconti che narrano episodi di vita, molti veri, adatti ai ragazzi e ai giovani lettori. Accanto alle lettere dell'autore, troviamo alcune letture che il grande studioso proponeva ai racconti di Puskin, Kipling, Dickens, Tolstoj e altri.

Genres: Nonfiction, Childrens

196 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1966

About the author

Antonio Francesco Gramsci was an Italian Marxist philosopher, linguist, journalist, writer, and politician. He wrote on philosophy, political theory, sociology, history, and linguistics. He was a founding member and one-time leader of the Italian Communist Party. A vocal critic of Benito Mussolini and fascism, he was imprisoned in 1926, where he remained until his death in 1937.

During his imprisonment, Gramsci wrote more than 30 notebooks and 3,000 pages of history and analysis. His Prison Notebooks are considered a highly original contribution to 20th-century political theory. Gramsci drew insights from varying sources — not only other Marxists but also thinkers such as Niccolò Machiavelli, Vilfredo Pareto, Georges Sorel, and Benedetto Croce. The notebooks cover a wide range of topics, including the history of Italy and Italian nationalism, the French Revolution, fascism, Taylorism and Fordism, civil society, the state, historical materialism, folklore, religion, and high and popular culture.
Gramsci is best known for his theory of cultural hegemony, which describes how the state and ruling capitalist class — the bourgeoisie — use cultural institutions to maintain wealth and power in capitalist societies. In Gramsci's view, the bourgeoisie develops a hegemonic culture using ideology rather than violence, economic force, or coercion. He also attempted to break from the economic determinism of orthodox Marxist thought, and so is sometimes described as a neo-Marxist. He held a humanistic understanding of Marxism, seeing it as a philosophy of praxis and an absolute historicism that transcends traditional materialism and traditional idealism.

Reviews

[Nahed.E · Rating 4 out of 5]

أمي الغالية
هو ذا عيد الميلاد الخامس الذي أقضيه مُجرداً من حريتي ، والرابع الذي أمضيه وأنا داخل السجن، الحق أقول لك إن الوضع القسري الذي امضيت فيه ميلاد 1936 يعد فردوساً من فراديس الحرية الشخصية مقارنة مع وضعي كسجين . ولكن لا تحسبي أن سكينة روحي قد نقصت ، لقد هرمت اربع سنين أخر، لم أعد أضحك بانشراح كبير كما كنت من قبل ، لكني اعتقد إنني صرت أكثر حكمة، وأنني اثريت خبرتي بالبشر والأشياء، من جهة أخري ، لم افقد لذتي بالحياة، لا تزال الأشياء ، كل الأشياء ، تثير اهتمامي ، فأنا لم أشيخ بعد في نهاية المطاف ، ألا تظنين ؟
نشيخ فقط عندما نبدأ بخشية الموت، وعندما نغتم لرؤية الآخرين يفعلون ما نحن عاجزون عن فعله
بهذا المعني لا شك عندي من أنك لم تشيخي أنت الأخري برغم من سنك ، أنا متيقن من أنك عقدت العزم علي العيش طويلاً لكي نتمكن من اللقاء



اشعر إني مجرد ناج في جميع المعاني المحتملة للكلمة، يُقال أن البحر يبقي علي الدوام ساكناً بعد عمق يتجاوز الثلاثين متراً، يبدو إنني غصت إلي عمق عشرين متراً علي الأقل

لم أعرف أبداً إلا الوجه الأكثر وحشية للحياة، وقد هزمتها دائماً بشكل أو بآخر



القراءة الأولي لـ / وعن أنطونيو غرامشي
الفيلسوف والمفكر السياسي الإيطالي الشهير ..

حين تمضي بك الأعوام بين السجن والمرض .. حين تحيا علي الخطابات المُرسلة .. حين تتخيل حياة أحبائك .. زوجتك ، أولادك ، والدتك .. وتقارن بين صورهم لتعرف كيف تغيرت ملامحهم .. حين تنتظر الرد بفارغ الصبر وتتمني أن يطول الخطاب ولا ينتهي .. حين تعاتبهم علي التأخير في الإرسال والرد ، حين تسألهم عن أدق التفاصل وكأنك تريد أن تختصر أياماً طويلة في سطور قليلة
حين تسأم البعاد وترغب لو استطعت النسيان واللامبالاه

عن الشوق والتعب والغربة والحرمان هذه الرسائل
أحسستها للغاية .. حقا مُتعبة

[بثينة الإبراهيم · Rating 5 out of 5]

رسائله تكشف الهشاشة التي غلفها بشيء من الصلابة والعناد في نضاله ضد الفاشية!

[Luca Lollobrigida · Rating 3 out of 5]

Audiolibro.
Interessante ritratto intimo di Antonio Gramsci che intrattiene degli scambi epistolari con i suoi familiari, principalmente i suoi figli. Malinconico e a volte pedante, Gramsci non si risparmia le cazziate ai figli in questo sforzo incredibilmente doloroso di crescerli senza mai vederli. Scorre velocemente, temo, però, senza lasciare un ricordo così netto.

[Dunya Al-bouzidi · Rating 3 out of 5]

ترجأ المراجعة لوقت لاحق.

[Efrahim · Rating 4 out of 5]

Kitabın adı "Çocuklarıma Mektuplar" olsa da, kitabın içerisinde Gramsci'nin; baldızına, kız kardeşine, eşine ve annesine yazdığı mektuplar da bulunuyor. Bunların arasına farklı yazarlardan kısa masallar da serpiştirilmiş. Ben kitabı 1979 tarihli ilk Türkçe basımından okudum. Dolayısıyla zaman içerisinde diğer basımlara başka mektuplar da eklendiyse onu bilemiyorum. Gramsci'nin hapishanede yazdığı tüm mektuplar yakın zamanda Türkçe'de yayımlandı. O da bir ara elime geçecek diye umuyorum. :)
Kitabı okuyup bitirdikten sonra zihnime düşen ilk soru "Acaba Gramsci, iki çocuğu büyürken yanlarında olsaydı, çocuklarının akıbeti ve yaşamı farklı olur muydu" şeklinde oldu. Hapishanede kısıtlı olanaklarıyla onlara mektup yazarken dahi, çocuklarına kendi yaşamları üzerine, dünya üzerine düşünmelerini, yazmalarını salık veren bir babayla büyüselerdi, belki de isimlerini internette arattığımda çok daha fazla bilgiyle karşılaşabilirdim. Google'dan görebildiğim kadarıyla, Delio Gramsci 1981'de, Guilano Gramsci ise 2007'de rahmetli olmuş. İtalyanca biliyor olsam, belki daha detaylı bilgilere erişebilirdim. Ancak en azından Guilano'nun oğlunun yani Antonio'nun torununun aşağıdaki linkte belirtilen İngilizce bir yazısına denk geldim, kafayı toparladığımda okuyacağım.

https://newleftreview.org/issues/ii10...

[نوري · Rating 3 out of 5]

To be reviewed..

[Simona Calò · Rating 3 out of 5]

Libro dell'infanzia che mi delude. Il primo, probabilmente. Forse l'avevo letto poco all'epoca, non è uno dei soliti che ricordavo a menadito, ha però un aneddoto buffo quanto significativo: mia madre pescando a caso mi introduce a uno dei massimi intellettuali italiani, destinato a diventare uno dei mie modelli. Non alla prima lettura, però: qui è semplicemente un papà che non conoscerà mai i suoi bambini e si impegna a coltivare con loro un rapporto a distanza fatto di racconti quotidiani, novelle, insegnamenti, ricordi d'infanzia e rimproveri. Questo è l'aspetto che mi ha più coinvolta, lo strazio e la tenerezza che intuisco in questa vicenda familiare e che tuttavia Gramsci si impegna a rimuovere con la forza della normalità, delle piccole e grandi conquiste di Delio e Giuliano.
Qualcuno ha scritto che colpisce la modernità di ciò che esprime lo scrittore nelle sue lettere, io invece riavverto la pesantezza delle paternali e della rigida morale che mi aveva già infastidita nella corrispondenza dal carcere. Soprattutto, penso alla modernità che ho trovato nelle lettere di Virginia Woolf, più vecchia di sette anni e tuttavia fresca, giovane, emancipata.
Nelle novelle, seppur firmate da grandi autori, da Kipling a Dickens, non trovo alcun fascino. In generale, faccio fatica a terminare la lettura, complice anche una vecchia edizione scolastica che tempesta la pagina di note trascurabili: dubito che gli alunni delle elementari, anche sessant'anni fa, avessero bisogno di qualcuno che spiegasse loro cosa sono i ceci.

[Sinan Öner]

İtalyan Filozof, Gazeteci, Politikacı Antonio Gramsci'nin hapishane yıllarında çocuklarına yazdığı mektupları yıllar önce Cemal Erez'le Meral Erez İtalyanca metninden çevirmişlerdi! Antonio Gramsci, çocuklarına mektuplarında, çocuklarının babasıdır, çocuklarıyla arkadaştır, babalığının, arkadaşlığının getirdiği bir ödevi yapıyordur, çocuklarına mektuplar yazarken arkadaşça sohbet ediyor gibidir. Antonio Gramsci, çocuklarıyla arkadaşlığını mektuplarıyla kanıtlar, İtalyan Komünist Partisi gibi dünyaca saygın bir partinin Kurucu Lideri'dir çocuklarına mektuplar yazarken, ama, çocuklarıyla hiç yabancılaşmaz, çocuklarının yaşadığı güçlükleri anlar, eğitimleri ile ilgili düşüncelerini, önerilerini yazar. Antonio Gramsci'nin "Çocuklarıma Mektuplar" kitabı, bugün dünyada yaygın bir "karantina" olduğu için güncel bir kitap, İtalyan Halkı'nı anlamak için de yararlı bir kitap. İtalyanlar, çocuklarıyla arkadaşlıklarına çok titizdirler, yaşlılık yıllarında dahi çocuklarla arkadaşlıklarını korumak isterler, Antonio Gramsci de "Çocuklarıma Mektuplar"da öyle, çocuklarıyla arkadaşlığını her bir mektubunda yansıtan bir baba!

[آمل سليمان · Rating 3 out of 5]

His wonderful messages reflected his good spirit as a merciful father and a loving husband and a fighter revolted for his cause always
I was struck by the fact that his children, Delio and Giuliano, had since been educated by a great degree of reading and a great deal of imagination on the literature of Chekhov, Pushkin, Distovski, and even French literature, Jules Verne, and he was discussing them in their opinions about them. Supporting his family and he was imprisoned and how he was increasing the strength of his wife is stressed in the care of his mother and his children .. i loved him

[Damiana · Rating 5 out of 5]

Lettere dal carcere, per i figli.

L'albero del riccio è una dolce e tenera raccolta di lettere e racconti destinate ai suoi figli, dove narra loro le storie della sua infanzia, e dove chiede loro di raccontargli della loro vita quotidiana. A differenza delle Lettere dal carcere vere e proprie, oltre alla tematica più delicata, queste non hanno la data e hanno tutte un titolo ben preciso. Da leggere d'un fiato.

[Sayed Osama · Rating 3 out of 5]

"نشيخ فقط عندما نبدأ بخشية الموت وعندما نغتمُ لرؤية الآخرين يفعلون ما نحن عاجزون عن فِعله "
- أنطونيو غرامشي

- " لعشرين عاماً ينبغي منع هذا الدماغ من العمل "
* قاضي التحقيق ماتشيس في محاكمة غرامشي
.......
مجموعة من الرسائل غاية في العذوبة من غرامشي ل والدته وزوجته چوليا و إبناه دِليو وچوليانو ، رسائل يحاول فيها غرامشي عيش حياة طبيعية من خلف أسوار ظالمة
يعيش كل غرامشي في العالم ، ويسقط كل من هو موسوليني ..

[Arianna M. · Rating 4 out of 5]

Sconvolgente quanto alcuni pensieri e riflessioni di Gramsci siano così attuali, un uomo brillante. In questa raccolta di missive si legge la premura di un padre che ha a cuore l educazione dei suoi figli ma anche e soprattutto ne sente la loro mancanza e cerca di essere presente e conoscerli tramite questo scambio epistolare.

[Elena Botti · Rating 3 out of 5]

Lettere dal carcere alla famiglia tra affetto, pedagogia e moralismo dei tempi. Il modello educativo è superato, ma coerente con l'epoca. Non riesco a immaginare cosa possa aver provato ricevendo le lettere della famiglia in carcere.

[Stefano Amadei · Rating 5 out of 5]

60 lettere dal carcere ai figli per non smettere di educarli! Questo è amore paterno!

[Ahmad Reda · Rating 4 out of 5]

بالنسبة لي كانت مقدمة المترجم والمحقق التي اسماها "كرونولوجيا حياة غرامشي" هي اهم ما في الكتاب، عرض لتطور مفكر فذ ورحلة مقسمة الى نقاط تعرض موته البطيء في سجون موسوليني، يخرب بيته، والرسائل جميلة واليفة، لم انهي الكتاب على أني استمتع به، وهو مراسلات بين غرامشي وزوجته وابناءه وعائلته، يتعرف على حياة أبناءه بالذات من وراء القضبان، شديدة الخصوصية والحساسية والألفة.. والحزن.

[Auntie Pam · Rating 3 out of 5]

Si tratta di alcuni tratti della vita di Gramsci racchiusi nelle lettere scritte alla famiglia. Sono epistole di poca rilevanza sul piano letterario, ma di grande importanza per capire il legame di Antonio con i suoi cari. Mi è parso strano che chiudesse le lettere ai figli firmandosi col proprio nome di battesimo, come se ci fosse un distacco che poi nelle lettere non traspare. Altra nota da sottolineare sono le abitudini di Gramsci da ragazzo che egli racconta in prima persona, soprattutto il suo legame con la natura.

[Heather · Rating 2 out of 5]

This was one of the titles listed in the "1001 Children's Books You Must Read Before You Grow Up." I am having a hard time understanding how letters written in jail from an Italian Marxist to his children could possibly be considered a children's book. The letters themselves were somewhat interesting to me as a historian, and they did include a few cute stories, but overall, I am not sure that I find them must-reads for children or even young adults.

[Giovanna]

Una piccola raccolta di lettere scritte dal carcere che hanno come tema la famiglia, i figli e l'infanzia stessa di Gramsci. Emerge il modo attento in cui l'autore cercava di seguire l'educazione dei figli, pur essendo distante ed in una condizione d'incertezza per il proprio futuro.