Mien

by Mariska Tjoelker

De Loosduinse Mien van Bree weet al jong dat ze anders is dan haar leeftijdsgenootjes. Ze heeft grote dromen. Een daarvan verwezenlijkt ze op haar negentiende, als ze in 1934 in Brussel derde wordt op het wereldkampioenschap voor dameswielrenners. Mien is vastbesloten: dit is de eerste stap op weg naar erkenning van de dameswielersport. In Nederland is men echter nog maar net gewend aan de vrouw in de sport en als vrouwen zich dan in wedstrijdverband met elkaar willen meten, kunnen ze zich maar beter bij fatsoenlijke sporten houden. Maar Mien laat zich niet weerhouden en verhuist naar België, waar ze wedstrijden wint, haar hart verliest en een café begint. In augustus 1940 keert ze terug naar Loosduinen om voor haar ernstig zieke moeder te zorgen. Haar leven lang probeert Mien te vergeten dat ze ooit een meisje met grote dromen en een grote liefde was – tevergeefs. Mien is niet alleen het opmerkelijke levensverhaal van een pionier, maar vertelt ook de geschiedenis van de vrouwensport in Nederland.

Genres: History

288 pages, Paperback

First published April 1, 2016

Reviews

[Frans Van Der Zanden · Rating 4 out of 5]

Eerste boek van mijn Koboplus-abonnement. Het leven van de Loosduinse Mien van Bree (1915) staat in het teken van wielrennen. Ze wordt wereldkampioen en heeft een carrière in een tijd dat vrouwenemancipatie nog ver te zoeken was. Als ze dan ook nog merkt homoseksueel te zijn, moet ze helemaal de strijd aan gaan met familie, omgeving en maatschappij.

[Iris Boter · Rating 4 out of 5]

Wat een prachtig boek over Mien van Bree. Zoals in het nawoord al staat: ze komt in dit verhaal echt tot leven. Wat een mooi en veelzijdig portret van een bescheiden en eenzame vrouw, een harde werker. Schrijnend om te lezen hoe zij en haar tijdgenoten nauwelijks serieus genomen werden. En tegelijk bijzonder om te merken hoe ze ondanks dat met haar fietsmaten toch gewoon haar gang ging. Ongeloolijk hoe ze soms 200 km fietste naar Belgie om meteen daarna een wielerwedstrijd te rijden! Wat een sterke vrouw moet ze zijn geweest.
Een mooi tijdsbeeld ook, ook haar jammergenoeg heimelijke relatie met de liefde van haar leven. Ik heb ervan genoten. Het is net of ik haar een beetje gekend heb.

[Anne Goorkate · Rating 4 out of 5]

Fascinerend boek over een vrouw die haar tijd in meerdere opzichten ver vooruit was. Ze heeft veel bereikt en is vooruitstrevend, maar is later ook slachtoffer van de bekrompenheid en ongeëmancipeerde samenleving. Ondanks dat er over haar leven niet alles bekend is, is het verhaal goed in historisch perspectief geplaatst en dat maakt het geloofwaardig maar ook treurig. Wat is er toch bizar lang met twee maten gemeten in de Nederlandse sportwereld. Het is goed dat haar verhaal op deze manier niet wordt vergeten.

[Jitse · Rating 4 out of 5]

Prachtig portret (roman gebaseerd op de feiten) van Neerlands eerste wereldkampioen. Het laat ook mooi de tijdsgeest zien en hoe die golft. Goed geschreven, leest makkelijk weg en mooi dat iemand Mien postuum toch dit eerbetoon geeft.

[Maaike van Stratum · Rating 4 out of 5]

Ik las Mien, van Mariska Tjoelker, over Mien van Bree, de eerste (informele) Nederlandse kampioen wielrennen. In 1934 wordt ze op haar 19e derde op het Wereldkampioenschap, en als best geplaatste Nederlandse wordt ze de Nederlandse kampioen genoemd. Echte Nederlandse kampioenschappen bij de dames zijn en dan namelijk nog niet. Nog tot ver in de jaren 50 vindt men wielrennen in Nederlands namelijk nikst voor vrouwen. Die arme vrouwtjes worden er maar oververhit en zweterig van, helemaal niet mooi om naar te kijken. Ze kunnen het maar beter bij tennissen of zwemmen houden.

Mien leeft echter voor het fietsen en is vastbesloten om tegen alle conventies in haar droom (wereldkampioen) na te jagen. Omdat er in Nederland nauwelijks wedstrijden voor vrouwen zijn fietst ze aanvankelijk steeds op en neer naar België vanuit haar woonplaats Loosduinen, maar omdat het niet meevalt wedstrijden te winnen als je al 200 km in de benen hebt, verhuist ze uiteindelijk naar België. Kan ze meteen met haar grote liefde Anna samen gaan wonen. Die tijd in België is de beste van haar leven, maar duurt maar kort. Als haar moeder steeds zieker wordt, moet ze terug om voor haar te zorgen.

Mooi ook dat de slechte kanten van Mien niet worden weggemoffeld. Het was een sterke vrouw die deed wat gedaan moest worden, maar ze was ook ziekelijk jaloers en raakte uiteindelijk aan de drank. Toch blijf je wel sympathie voor haar houden.

Het boek is op waren feiten gebaseerd, maar door Tjoelker in romanvorm gegoten (wel een vrij documentaire-achtige romen), omdat er nu eenmaal niet superveel over Mien bekend is. Het is een tragisch verhaal over een tijd waarin vrouwen – zeker die uit de lagere klassen – niet bijster veel vrijheid hadden om hun dromen waar te maken. De relatie met een andere vrouw moet altijd geheim zijn (al hebben de meesten in hun omgeving wel door hoe het zit) en vrouwen moeten zich vooral conformeren aan hoe het hoort.