Wat als de angst voor een aanslag de wereld alleen maar gevaarlijker maakt?
De Antwerpse Meir, de eerste lentedag van het jaar. Ambulances rijden af en aan, shoppers komen weer tot zichzelf onder isolatiedekens, krantenredacties kiezen hun kop: 'Opnieuw een nationaal drama'. Maar deze aanslag is niet als de vorige: de dader loste geen schot en is spoorloos verdwenen.
Ook Timo en Anders waren die eerste lentedag op de Meir, waar ze elkaar na achttien jaar weer ontmoetten. In een steeds vreemdere context proberen ze de niet-aanslag te plaatsen, maar ze merken dat het verleden alleen maar ongrijpbaarder wordt. Tot het zich herhaalt.
De man die niet schoot is absoluut een boek van deze tijd. De thematiek van terrorisme en de angst voor een aanslag is relevant en actueel alsook de vraagstelling of militairen in ons straatbeeld het leven veiliger of onveiliger maken. Het verhaal zet je aan het denken over daders, slachtoffers en toevallige voorbijgangers. Over de impact van een aanslag op een persoon, maar ook op een stad in het algemeen. Over de kracht van een wapen, zelfs als er niet mee geschoten wordt. Het enige wat enigszins tegenvalt is de ontknoping. Van een boek met zo’n sterke premisse en zo’n sterk begin, had ik persoonlijk toch een overtuigender einde verwacht. Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.