What do you think?
Rate this book
De Vertellingen van Duizend en één Nacht: Volume 1-8 Voltooid
De complete vertaling van deze immer populaire klassieker, bestaande uit erotische verhalen, liefdesverhalen, ridderromans, dierenfabels, schelmenverhalen, sprookjes en reisverhalen. Duizend en één nachten lang vertelt Sjahrazaad (Sjeherazade) een verhaal aan de sultan, om te voorkomen dat hij haar zal doden. Bekende verhalen komen voorbij, zoals Sindbad de Zeevaarder en Haroen al-Rasjied, maar ook onbekende. De uiterst sfeervolle vertellingen, in prachtige taal, lezen vlot weg en maken de 1001 nacht voor iedere lezer toegankelijk.
(Box set bestaande uit acht delen)
(Box set bestaande uit acht delen)
4275 pages, Hardcover
Published January 1, 1975
6 people are currently reading
9 people want to read
About the author
Anonymous
791k books3,374 followersBooks can be attributed to "Anonymous" for several reasons:
* They are officially published under that name
* They are traditional stories not attributed to a specific author
* They are religious texts not generally attributed to a specific author
Books whose authorship is merely uncertain should be attributed to Unknown.
See also: Anonymous
* They are officially published under that name
* They are traditional stories not attributed to a specific author
* They are religious texts not generally attributed to a specific author
Books whose authorship is merely uncertain should be attributed to Unknown.
See also: Anonymous
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
January 25, 2020
Het was lang. Het was veel. Het was zwaar. Het was moeilijk.
Maar het was het waard.
[Update 1: 25/1/2020]
Er bestaan niet veel Nederlandse vertalingen van de Duizend-en-Eén-Nacht. Of toch geen vollédige vertalingen - ingekorte versies en losse verhaaltjes doen er meer de ronde. Het is dus niet al te makkelijk om eventjes een papieren versie op de kop te tikken.
Ik vond de mijne toevallig op mijn lokale jaarlijkse boekenmarkt, waar iemand zo gek was om de volledige box - ja, de volledige box, acht delen, ruim 4000 bladzijdes - voor €10 te verkopen.
Eigenlijk lees ik te weinig klassiekers. Maar ik kom er gewoon nooit echt aan toe, en waar moet je ook beginnen? Dus soms dan komt er zo eentje naar boven, en de Duizend-en-Eén-Nacht lag daar. Ik had al jaren het vage idee van 'ik moet dat toch een keer lezen', maar ja, het is lang, het is moeilijk, en je vindt het niet zomaar. Dit was dus het moment.
Wat de Duizend-en-Eén-Nacht uiteindelijk zijn, is moeilijk. Zoals alle oude verhalen bestaan er tientallen versies van, in verschillende volgordes, van verschillende lengte, met verschillende stukken... Er zijn er een paar die de tand des tijds beter hebben doorstaan en beter bekend zijn. De versie van de Fransman Mardrus is een van de bekendere, en daar is deze integrale versie een vertaling van.
De Nachten is eigenlijk een opmerkelijk boek. Het zijn oude volksverhalen en legendes uit de Arabische wereld, en die zijn in de Westerse wereld ontzettend zeldzaam. Op een bepaalde manier is het een beetje een Arabische 'Bijbel': tijdens het lezen zal je opvallen dat er héél veel elementen in zitten die we herkennen uit het algemene beeld dat we uit het (oude) Midden-Oosten/Arabië hebben opgebouwd. De ideeën die we hebben over fata morgana's, over kaliefen en viziers, over grandioze steden vol overdaad en rijkdom, maar ook vol armoede en sloppenwijken, vol geesten in flessen en djinn en vliegende tapijten en wensen, komen uit De Nachten.
In feite is het een raamvertelling, met andere woorden: verhalen in een verhaal. Iedereen kent wel een beetje de basis: 1001 nachten lang vertelt Sheherazade de koning verhalen opdat ze niet gedood wordt. Alleen ligt het iets ingewikkelder dan dat: er zijn momenten waarop de verhalen tot op vijf niveaus ingebed worden. En ja, dat maakt het soms verdomd moeilijk te volgen, omdat je altijd een niveau verder- of terugschakelt en je je moet herinneren wat er op dat niveau nu weer gaande was. Sommige verhalen zijn kort, echt maar een bladzijde, andere gaan tientallen bladzijdes door.
Je merkt dat de verhalen na een tijdje op elkaar beginnen te lijken. Er zijn verschillende elementen die vaker terugkeren, en op den duur ga je verhalen hebben die nagenoeg hetzelfde zijn als een paar honderd of duizend bladzijdes eerder. Dat is soms een beetje raar, maar ach, daarna volgt er weer iets nieuws.
Er zitten trouwens ook bekende verhalen tussen. Natuurlijk kennen we Sheherazade, maar ook Aladdin komt uit De Nachten. Prinses Jasmine heet trouwens in het echt - hou je vast... Badroe'l-Boedoer. Haroen al-Rasjied is misschien ook een naam die je kent; hij komt heel vaak in de verhalen voor. En Sindbad - ja, de Zeevaarder - heeft ook hier zijn oorsprong.
De vertaling is... speciaal. Heel erg lange zinnen, moeilijke constructies soms, formeel taalgebruik. Dat maakt het lastig om te lezen, dat gaat ook traag. Maar bij een boek als dit is dat ook normaal. Ik vind persoonlijk niet dat zo'n verhaal 'vlot' moet lezen.
Wat me vooral opviel, zijn de viziers. Voor zij die het niet mochten weten: de vizier is de rechterhand en adviseur van de sultan. Hier in het Westen - zo heb ik toch altijd een idee gehad - wordt erg vaak de indruk gewekt dat die viziers hongerden naar macht, onbetrouwbaar waren, oude, achterbakse mannen waren... De Disneyfilm van Aladdin heeft dat zeker nog versterkt. Maar over het algemeen valt dat erg mee. De vizier van Haroen al-Rasjied, bijvoorbeeld, met de naam - ja hoor! - Jafar, is een trouwe, intelligente en rechtvaardige man. Heel anders dus dan zijn naamgenoot die Disney ervan maakte. En het is eigenlijk zonde dat zo'n invloedrijk bedrijf zijn karakter helemaal verdraaid heeft.
Over het algemeen zijn de verhalen erg entertainend om te lezen. Ze zijn niet altijd even spannend, maar er gebeurt altijd wel iets, of er komt altijd wel iemand met een dilemma op de proppen. Soms zitten er bladzijdes tussen waar een heel diner beschreven worden, alleen maar lijsten met gerechten, maar goed, daar moet je doorheen (of je skipt ze). Dat maakt gewoon deel uit van de sfeer.
De verhalen zijn ook positief. Ja, er vloeit constant bloed, maar het zijn altijd de slechten die het onderspit delven. Tot helemaal op het einde, waar in een van de allerlaatste verhalen iets vreselijks gebeurt: Dat was toch een zware klap. Ferm deprimerend en heel erg onverwacht. Maar het verhaal op zich is erg sterk en emotioneel. En uiteindelijk krijg je, helemaal op de laatste bladzijdes, een gevoel van voldoening als ook het verhaal van Sheherazade afgerond wordt.
Ik ben sowieso iets vergeten te zeggen. Dat kan niet anders, na 4275 bladzijdes. Maar al bij al kan ik dit zeggen: het is je tijd waard. Het gaat je veel tijd kosten, maar uiteindelijk, als je het laatste deel dichtklapt, ga je vol trots de woorden kunnen zeggen: 'Ik heb de Duizend-en-Eén-Nacht gelezen.' En de mensen om je heen gaan waarschijnlijk grote ogen trekken.
Maar het was het waard.
[Update 1: 25/1/2020]
Er bestaan niet veel Nederlandse vertalingen van de Duizend-en-Eén-Nacht. Of toch geen vollédige vertalingen - ingekorte versies en losse verhaaltjes doen er meer de ronde. Het is dus niet al te makkelijk om eventjes een papieren versie op de kop te tikken.
Ik vond de mijne toevallig op mijn lokale jaarlijkse boekenmarkt, waar iemand zo gek was om de volledige box - ja, de volledige box, acht delen, ruim 4000 bladzijdes - voor €10 te verkopen.
Eigenlijk lees ik te weinig klassiekers. Maar ik kom er gewoon nooit echt aan toe, en waar moet je ook beginnen? Dus soms dan komt er zo eentje naar boven, en de Duizend-en-Eén-Nacht lag daar. Ik had al jaren het vage idee van 'ik moet dat toch een keer lezen', maar ja, het is lang, het is moeilijk, en je vindt het niet zomaar. Dit was dus het moment.
Wat de Duizend-en-Eén-Nacht uiteindelijk zijn, is moeilijk. Zoals alle oude verhalen bestaan er tientallen versies van, in verschillende volgordes, van verschillende lengte, met verschillende stukken... Er zijn er een paar die de tand des tijds beter hebben doorstaan en beter bekend zijn. De versie van de Fransman Mardrus is een van de bekendere, en daar is deze integrale versie een vertaling van.
De Nachten is eigenlijk een opmerkelijk boek. Het zijn oude volksverhalen en legendes uit de Arabische wereld, en die zijn in de Westerse wereld ontzettend zeldzaam. Op een bepaalde manier is het een beetje een Arabische 'Bijbel': tijdens het lezen zal je opvallen dat er héél veel elementen in zitten die we herkennen uit het algemene beeld dat we uit het (oude) Midden-Oosten/Arabië hebben opgebouwd. De ideeën die we hebben over fata morgana's, over kaliefen en viziers, over grandioze steden vol overdaad en rijkdom, maar ook vol armoede en sloppenwijken, vol geesten in flessen en djinn en vliegende tapijten en wensen, komen uit De Nachten.
In feite is het een raamvertelling, met andere woorden: verhalen in een verhaal. Iedereen kent wel een beetje de basis: 1001 nachten lang vertelt Sheherazade de koning verhalen opdat ze niet gedood wordt. Alleen ligt het iets ingewikkelder dan dat: er zijn momenten waarop de verhalen tot op vijf niveaus ingebed worden. En ja, dat maakt het soms verdomd moeilijk te volgen, omdat je altijd een niveau verder- of terugschakelt en je je moet herinneren wat er op dat niveau nu weer gaande was. Sommige verhalen zijn kort, echt maar een bladzijde, andere gaan tientallen bladzijdes door.
Je merkt dat de verhalen na een tijdje op elkaar beginnen te lijken. Er zijn verschillende elementen die vaker terugkeren, en op den duur ga je verhalen hebben die nagenoeg hetzelfde zijn als een paar honderd of duizend bladzijdes eerder. Dat is soms een beetje raar, maar ach, daarna volgt er weer iets nieuws.
Er zitten trouwens ook bekende verhalen tussen. Natuurlijk kennen we Sheherazade, maar ook Aladdin komt uit De Nachten. Prinses Jasmine heet trouwens in het echt - hou je vast... Badroe'l-Boedoer. Haroen al-Rasjied is misschien ook een naam die je kent; hij komt heel vaak in de verhalen voor. En Sindbad - ja, de Zeevaarder - heeft ook hier zijn oorsprong.
De vertaling is... speciaal. Heel erg lange zinnen, moeilijke constructies soms, formeel taalgebruik. Dat maakt het lastig om te lezen, dat gaat ook traag. Maar bij een boek als dit is dat ook normaal. Ik vind persoonlijk niet dat zo'n verhaal 'vlot' moet lezen.
Wat me vooral opviel, zijn de viziers. Voor zij die het niet mochten weten: de vizier is de rechterhand en adviseur van de sultan. Hier in het Westen - zo heb ik toch altijd een idee gehad - wordt erg vaak de indruk gewekt dat die viziers hongerden naar macht, onbetrouwbaar waren, oude, achterbakse mannen waren... De Disneyfilm van Aladdin heeft dat zeker nog versterkt. Maar over het algemeen valt dat erg mee. De vizier van Haroen al-Rasjied, bijvoorbeeld, met de naam - ja hoor! - Jafar, is een trouwe, intelligente en rechtvaardige man. Heel anders dus dan zijn naamgenoot die Disney ervan maakte. En het is eigenlijk zonde dat zo'n invloedrijk bedrijf zijn karakter helemaal verdraaid heeft.
Over het algemeen zijn de verhalen erg entertainend om te lezen. Ze zijn niet altijd even spannend, maar er gebeurt altijd wel iets, of er komt altijd wel iemand met een dilemma op de proppen. Soms zitten er bladzijdes tussen waar een heel diner beschreven worden, alleen maar lijsten met gerechten, maar goed, daar moet je doorheen (of je skipt ze). Dat maakt gewoon deel uit van de sfeer.
De verhalen zijn ook positief. Ja, er vloeit constant bloed, maar het zijn altijd de slechten die het onderspit delven. Tot helemaal op het einde, waar in een van de allerlaatste verhalen iets vreselijks gebeurt: Dat was toch een zware klap. Ferm deprimerend en heel erg onverwacht. Maar het verhaal op zich is erg sterk en emotioneel. En uiteindelijk krijg je, helemaal op de laatste bladzijdes, een gevoel van voldoening als ook het verhaal van Sheherazade afgerond wordt.
Ik ben sowieso iets vergeten te zeggen. Dat kan niet anders, na 4275 bladzijdes. Maar al bij al kan ik dit zeggen: het is je tijd waard. Het gaat je veel tijd kosten, maar uiteindelijk, als je het laatste deel dichtklapt, ga je vol trots de woorden kunnen zeggen: 'Ik heb de Duizend-en-Eén-Nacht gelezen.' En de mensen om je heen gaan waarschijnlijk grote ogen trekken.
September 10, 2025
Nadat de doos met 8 boeken al jaren in mijn kast staat eindelijk eens de tijd genomen om een deel te lezen. Tot de aanschaf verleidt door de bekende verhalen en de mooie doos kwam het er toch nooit van om te starten met lezen. Na enkele pagina's wordt al wel duidelijk dat de verhalen die gaan volgen vooral over seks gaan. De lusten van een man staan centraal en vrouwen zijn alleen maar dienend/ slachtoffer. Veel van de verhalen lijken ook op elkaar en ook al worden er wel eens uitstapjes gemaakt naar andere landen zoals China dan nog is het verhaal niet hierop aangepast. de 2e ster krijgt het boek omdat er af en toe een leuk verhaal in stond. Opvallend is hoe de regels van de islam voor niemand gelden. Iedereen drinkt wijn en heeft vrije seks. Dit zal een literair oogpunt hebben en geen afspiegeling zijn van de samenleving maar bijzonder is het wel voor een boek dat zo bekend is geworden. Binnen de meeste islamitische landen zal het denk ik verboden zijn. Het taalgebruik is niet heel fijn, de anonieme vertaling is denk ik uit 1975 danwel 2006 maar voelt veel ouder en dit helpt niet mee. Ik vermoed dat de andere 7 delen grotendeels ongelezen blijven.
June 14, 2025
Het koste me wel iets meer dan duizend en één nachten om hier doorheen te komen, maar nu is het dan eindelijk volbracht!
Er hebben lange pauzes tussen gezeten. Af en toe de boeken weer oppakken om één of een paar verhalen te lezen bleek de beste methode.
Ik heb geprobeerd hier niet te veel met een eigentijdse bril naar te kijken, maar dan nog waren er tal van momenten die op zijn minst rollende ogen opleverden. Zeker niet iedereen zal de verhalen en het taalgebruik kunnen waarderen, en hoe dan ook zou een frisse hertaling hier zeker niet misplaatst zijn.
Los daarvan, op een gegeven moment lijken alle verhalen op elkaar en zit er weinig vernieuwends meer tussen. Hier en daar kwam iets voorbij wat ik wel kon waarderen, maar over het geheel was dat percentage gewoon niet zo groot. Het was een mooie missie om de voltallige vertelling te lezen, waar ik geen spijt van heb. Maar ik ben er ook niet rouwig om dat het er nu op zit.
Er hebben lange pauzes tussen gezeten. Af en toe de boeken weer oppakken om één of een paar verhalen te lezen bleek de beste methode.
Ik heb geprobeerd hier niet te veel met een eigentijdse bril naar te kijken, maar dan nog waren er tal van momenten die op zijn minst rollende ogen opleverden. Zeker niet iedereen zal de verhalen en het taalgebruik kunnen waarderen, en hoe dan ook zou een frisse hertaling hier zeker niet misplaatst zijn.
Los daarvan, op een gegeven moment lijken alle verhalen op elkaar en zit er weinig vernieuwends meer tussen. Hier en daar kwam iets voorbij wat ik wel kon waarderen, maar over het geheel was dat percentage gewoon niet zo groot. Het was een mooie missie om de voltallige vertelling te lezen, waar ik geen spijt van heb. Maar ik ben er ook niet rouwig om dat het er nu op zit.
November 3, 2024
Voorlopig nog maar 1,5 deel gelezen, maar toch al een tussendoor review omdat ik er in dit tempo 15 jaar over ga doen. Ik vind het geweldige verhalen, maar het zijn geen boeken om in 1 ruk uit te lezen. Op een gegeven moment heb je het namelijk wel even gehad met de Emirs en de Kaliffen en de wulpse vrouwen, sluwe koopmannen en praatgrage barbiers. Dan leg ik het weg om na een paar maanden opnieuw verrast te worden met deze fantastische vertellingen. Een aanrader om zelf aan te schaffen en er stukken in (voor) te lezen tussen de andere boeken door.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews