The New Politics of Sex: The Sexual Revolution, Civil Liberties, and the Growth of Governmental Power

by Stephen Baskerville

--Stephen Baskerville's new work is essential to understanding the impact of the new sexual ideology not only on the family and other social institutions, but also on the machinery of government, the criminal justice system, and the global political environment. What Newsweek calls “the politics of sex” is a force far greater than campaigns to recognize same-sex marriage, liberalize abortion, or admit women and homosexuals to military combat. These debates represent only the tip of a much larger trend, the full dimensions and implications of which we are only now beginning to comprehend. Political scientist Stephen Baskerville argues that at issue is nothing less than the emergence of a new political ideology. It derives its claims to political power from neither economic relations nor ethnicity or race, but from the control of sexuality. Until very recently, scholars and journalists were reluctant to analyze this new phenomenon with any depth or detachment, preferring to avert their eyes for fear of the repercussions. But drawing upon a growing body of scholarship and journalism, Baskerville goes behind slogans of left and right to examine its background and highlight the unmistakable trends that are now emerging. His new work is essential to understanding the impact of this ideology not only on the family and other social institutions, but also on the machinery of government, the criminal justice system, and the global political environment. “In this much-needed book, Stephen Baskerville exposes how—by destroying marriage and family—sexual revolutionaries are destroying the bulwarks that protect the liberty of ordinary men and women. In compelling detail, he explains how these zealots are shackling us to an ever more intrusive bureaucratic state, one that dictates what we can do, say, and even think in the relationships that matter most in our lives. Baskerville’s analysis deserves widespread attention.”— BRYCE CHRISTENSEN , author of Utopia Against the Family “I could not put this endlessly fascinating book down after opening it. It reveals how due-process violations and anti-male bias pervade family and divorce courts, and how the breakdown of the family due to no-fault divorce is costly to taxpayers, even as the welfare state fuels it further. It describes how a suffocating climate of political correctness in academia has kept the public in the dark about these abuses. Readers may disagree with parts of it (as I did), but anyone concerned about civil liberties or the family will benefit from reading it.”— HANS BADER , senior attorney, Competitive Enterprise Institute “ The New Politics of Sex is a brilliant, long-needed, diagnosis of the deliberately fostered collapse of the institutions of the West. It is a must-read for anyone who has authority (parents, pastors, teachers, politicians, administrators, judges, police, doctors, and more). Never has humankind been up against so darkly brilliant and pervasive an enemy as the one Baskerville unveils. Purchase as many as you can to distribute, and write about it, blog about it, talk about it.”— PATRICK F. FAGAN , Director, Marriage and Religion Research Institute “In this new and vitally important contribution to the analysis of the Sexual Revolution, Stephen Baskerville shows how we have become a nation of beta-male Pajama Boys; how it was intentional, where it has taken us, what it portends, and how even conservatives have missed it.”— AUSTIN RUSE , President, Center for Family & Human Rights “There is or should be nothing more private than sex. In a politically incorrect and courageous book, Stephen Baskerville shows the inevitable consequences of making it public, which ends up destroying the boundaries between the private and the political, thus politicizing everything .”— ROBERT R. REILLY , author of Making Gay Okay

Genres: Feminism, Nonfiction, Politics

395 pages, Kindle Edition

First published July 1, 2017

About the author

Librarian Note:
There is more than one author in the Goodreads database with this name.

Reviews

[Mansoor · Rating 5 out of 5]

Leaving sex to the feminists is like letting your dog vacation at the taxidermist’s.
—Camille Paglia

مطالعات فمینیستی، به‌ جای اقناع تجربی و انسجام منطقی، خواستار سرسپردگی به یک برنامه‌ی ایدئولوژیک است. اگر کسی این نکته را به‌ عنوان انتقاد مطرح کند، دفاعشان این است که فمینیسم به ستیز با اصول پژوهش آکادمیک و تخریب آن‌ها مباهات می‌کند
.....
سِر تیم هانت، دانشمند برنده‌ی جایزه‌ی نوبل، مجبور شد از شغل دانشگاهی‌اش استعفا کند، چون از دشواری انتقاد به دانشمندان زن گلایه کرده بود: «شما عاشقشان می‌شوید، آن‌ها عاشق شما می‌شوند و وقتی ازشان انتقاد می‌کنید، می‌زنند زیر گریه.» همان دانشگاهی که حرف‌های او را تحمل‌ناپذیر تشخیص داده و مجبور به استعفایش کرده بود، به‌ طور مرتب و زیر پوشش «آزادی بیان،» میزبان سخنرانانی است که تروریسم اسلام‌گرایانه را تبلیغ می‌کنند
.....
از قرار معلوم هم فمینیسم و هم ایدئولوژی جدیدترِ همجنس‌خواهی کارشان را با خواسته‌هایی معقول شروع کردند: فمینیست‌ها با برابری حقوقی زن و مرد؛ همجنس‌خواهان با این خواسته که در عرصه‌ی زندگی خصوصی به حال خود واگذاشته شوند

همجنس‌خواهان، به‌ ویژه مردان همجنس‌خواه، لزوما از گرایش جنسی‌شان برداشتی صریحا سیاسی ندارند. با این‌همه، خود همجنس‌خواهی هم تبدیل شده به بیانیه‌ای سیاسی. سیاسی‌بودن لزبینیسم مشهودتر است و برای بسیاری بُعد شخصی ایدئولوژی فمینیسم را تشکیل می‌دهد: «فمینیسم نظریه است و لزبینیسم اجرای عملی‌اش،» گفته‌ای منسوب به تی-گریس اتکینسن. «لزبینیسم برای بسیاری از فمینیست‌های امروزی چیزی‌ است به‌مراتب بیش از گرایشی جنسی ... همان‌طور که دانشجویان می‌آموزند، لزبینیسم طریقی ایدئولوژیک، سیاسی و فلسفی‌ است برای آزادسازی تمام زنان از بیداد دگرجنس‌خواهانه.» 0

به نوشته‌ی روت ویسه «جنبش رهایی‌بخش زنان، پرنفوذترین جنبش نومارکسیستی در آمریکا، با سرزمین آمریکا همان کرده که کمونیسم با اقتصاد روسیه کرد، و اکثر این لطمات جبران‌ناپذیرند. این جنبش با تعریف روابط میان زن و مرد در قالب قدرت و رقابت، به جای تعامل و همکاری، بنیادی‌ترین و ظریف‌ترین پیمان در جامعه‌ی بشری را از هم گسست، پیمانی که تمام دیگر نهادهای جامعه استحکامشان را از آن می‌گرفتند.» 0

ان شیف می‌نویسد: «شاید مادر پسرش را از صمیم دل دوست بدارد، اما با این‌ حال آن پسر هم عضوی از طبقه‌ای است که او را کنترل و سرکوب می‌کند. بنابراین، ناگزیر نسبت به پسر احساس خشم و خصومت خواهد داشت.» 0

دولت قدرقدرت برای رهانیدن رنجکشان نه‌فقط شرکت‌ها و بنگاه‌های خصوصی، که خانواده‌ی خصوصی را هم ملی می‌کند. «نظام شوروی ساختارهای سیاسی و اقتصادی را در تسلط خود داشت؛ فمینیست‌ها خواهان تسلط بر روابط جنسی و خانوادگی‌اند. فمینیسم رادیکال سرشتی توتالیتر دارد، چون فضای خصوصی افراد را از آن‌ها می‌گیرد. تک‌تک افکار و اعمالِ خصوصی عمومی و به‌طبع سیاسی می‌شوند. حزب یا جنبش حق خود می‌داند که بر تمام جنبه‌های زندگی نظارت کند.» 0

فمینیسم، از جنبه‌های مهمی، جایگاهی بسیار غیرعادی یافته که ورای انتقاد و حتی بررسی است - لااقل برای غیرفمینیست‌ها. خود زنان هم مستثنی نیستند، چون هدف فمینیست‌ها، مثل بلشویک‌ها و ژاکوبن‌ها، آزادسازی رنجکشان از قید و بند آگاهی کاذبشان است، چه خودشان این آزادی را بخواهند و چه نه. «زنانی که به شرایط اجتماعی نابرابر خو کرده‌اند احتمالا امیال و ترجیحات تباه و نادرستی یافته‌اند. فی‌المثل زنان گاهی ممکن است متوجه نباشند که تحت سرکوبند.» 0

ایدئولوگ‌ها تمام اعمالی را که به آن‌ها برچسب «سرکوب» می‌زنند از نظر اخلاقی یکسان می‌گیرند. این تصور که زنان طبقه‌ی متوسط بالا یا همجنس‌خواهان ثروتمند امریکای شمالی و اروپای غربی در قرن بیست‌ و یکم - که جزو برخوردارترین و مرفه‌ترین اقشار تاریخ بشرند - رنجی می‌کشند معادل قربانیان برده‌داری و جداسازی، اغلب توهینی بزرگ به کسانی تلقی می‌شود که اجدادشان تحت سرکوب جدی بودند

این‌که فمینیست‌ها می‌خواهند مرز بین حوزه‌های عمومی و خصوصی را محو کنند اتفاقی نیست، از آن‌جا که دارند دقیقا همان حوزه‌هایی از زندگی را سیاسی می‌کنند که زنان همیشه در آن‌ها غالب بوده‌اند، حوزه‌هایی که تا امروز با احتیاط از دست حسابرسی‌های قدرت سیاسی حفظشان کرده بودیم: خانواده، ازدواج، کودکان، خانه و به‌ طور کلی زندگی خصوصی - همین‌طور نظام عدالت قضایی

اسطوره‌ی جنسیت - این نظریه که امتیازات و مسئولیت‌های مختص به زنان و مردان برساخته‌هایی جعلی‌اند و باید از میان بروند - به فمینیست‌های مرفه این امکان را می‌دهد که از امتیازات و قدرت ویژه‌ی هر دو جنس بهره ببرند، بی‌آن‌که به مسئولیت‌های هیچ‌کدام پایبند باشند. مردان از چنین مزیتی محرومند، مگر آن‌که همجنس‌خواه باشند. به تعبیری اُرولی، هر دو جنس با هم برابرند، اما یکی از جنس‌ها از دیگری برابرتر است
.....
بی‌شک نکته‌ی اصلی در فهم موفقیت انقلاب جنسی این است: کسانی که اجازه دادند این انقلاب بی‌مخالفت به ثمر بنشیند و در مواردی روند قدرت‌گرفتنش را تسهیل کردند نه رادیکال‌ها، بلکه محافظه‌کاران بودند

تناقض ایدئولوژی جنسیت در این‌جا نهفته که هر کدام از آزادی‌های جنسی جدید به‌ همراه خود یک مجازات قضایی هم می‌آورند. «انقلاب جنسی شیوه‌ای‌ است برای کنترل سیاسی.» 0
.....
نهادینه‌ترین دستاورد فمینیسم نه ازمیان‌بردن نقش‌های جنسیتی (کاری که فمینیسم موفق به انجامش نشده و هرگز نخواهد شد)، بلکه به‌سیاست‌آلودن و بورکراتیزه‌کردن نقش‌های زنانه است
.....
پژوهشی نشان می‌دهد مردانی که در کودکی یکی از موارد زیر را تجربه کرده باشند احتمال بیشتری می‌رود که وارد روابط همجنس‌خواهانه شوند: طلاق والدین، غیاب پدر، داشتن مادر مسن‌تر، فرزند آخر بودن

بیشتر منتقدانِ والدین همجنس‌خواه روی مسئله‌ی سلامتی متمرکزند؛ این‌که آیا بزرگ‌شدن به دست دو فرد همجنس‌خواه به رشد بچه‌ها آسیب می‌رساند یا نه. اما پرسش بسیار مهم‌تر که اندک افرادی به آن توجه نشان می‌دهند این است که «والدین» همجنس‌خواه اصلا این بچه‌ها را از کجا می‌آورند. پاسخ این است که همجنس‌خواهان بچه‌های دیگران را می‌گیرند. گرچه بیشتر توجه‌ها معطوف به اهداکنندگان اسپرم و مادران جایگزین است، تا این‌جای کار والدین همجنس‌خواه اکثرا به دنبال بچه‌های متولدشده‌ای بوده‌اند که پیوندشان با والدین واقعی‌شان (یکی از آن‌ها یا هر دو) گسسته است. این وضعیت اغلب در نتیجه‌ی طلاق یا همخانگی رخ می‌دهد
.....
در میان تمام جرایم، تجاوز را راحت‌تر از همه می‌شود سیاسی کرد

عامل احراز این جرم ذهنیت شخصی شاکی است، نه عمل واقعی متهم

پس جای تعجب نیست که تجاوز اولین جرمی بود که ملعبه‌ی دست ایدئولوگ‌های فمینیست شد تا با آن دستگاه عدالت قضایی را سیاسی کنند

فمینیست‌هایی که کلا مخالف مجازات اعدام هستند در مورد متهمان تجاوز خواهان اعدامند

تجاوز، متاثر از القائات فمینیستی، از نو تعریف شده تا عملا شامل هر چیزی بشود. در این تعریف جدید بین آمیزش اجباری و آمیزش با رضایت تمایزی در کار نیست

کاترین مک‌کینن، نظریه‌پرداز حقوقی، مکرر گفته که تقریبا هر آمیزشی بین دو جنس مخالف معادل تجاوز است. او در دانشکده‌های حقوق سراسر آمریکا و کانادا فوق‌العاده پرنفوذ است و به دستگاه حکومتی در برخی از ایالات آمریکا و استان‌های کانادا مشاوره می‌دهد

اگر زنی از در داخل شود و بگوید مورد تعرض جنسی قرار گرفته، پلیس صرفا بر اساس حرف او، بی‌هیچ‌چیز دیگری - و واقعا منظورم هیچ‌چیز دیگری است، هیچ تحقیقاتی - می‌رود و فرد مورد نظر را دستگیر می‌کند

حتی متهمی که بتواند با قاطعیت بی‌گناهی‌اش را اثبات کند، باز ممکن است بر اساس اظهارات شاکی محکوم شناخته شود

اصل فمینیستیِ «زنان هیچ‌گاه درباره‌ی تجاوز دروغ نمی‌گویند» را نه‌تنها در رسانه‌ها و دانشگاه‌ها، که در خود دادگاه‌ها هم نمی‌توان زیر سوال برد

به گفته‌ی کریگ سیلورمن، دادستان سابق ایالت کلرادو، هر مامور تحقیقات درباره‌ی تعرض جنسی که آدم صادقی باشد، به شما خواهد گفت تجاوز یکی از جرایمی است که بیشترین موارد گزارش دروغین را دارد

یوجین کنین، جامعه‌شناس دانشگاه پردو، طی بررسی‌هایش دریافت که 41% از پرونده‌های تجاوز دروغین اعلام می‌شوند، یعنی خود شاکی اعتراف می‌کند که هیچ تجاوزی رخ نداده و لذا اتهام کذب بوده. کنین انتقام‌جویی و جلب همدردی و توجه دیگران را از انگیزه‌های عمده‌ی این اتهامات دروغین ذکر می‌کند

شاید واضح‌ترین نشانه‌ی آن‌که این اتهامات دروغین حربه‌ای سیاسی هستند این باشد که فمینیست‌ها سرسختانه با محاکمه‌ی شاکیان قلابی مخالفند

لیندا فرستاین، مسئول سابق واحد جرایم جنسی در دادستانی منهتن، می‌گوید: «مردان بی‌گناه به سبب دعاوی دروغین دستگیر و حتی زندانی می‌شوند.» به برآورد او، نیمی از گزارش‌های تجاوز کاملا بی‌اساسند

قانون کالیفرنیا دانشجویان مرد را ملزم می‌کند که پیش از اقدام به رابطه‌ی جنسی «رضایت زبانی» بگیرند، ورنه رابطه حکم تجاوز را خواهد داشت. اما رضایت زبانی را در هر زمانی می‌توان با عطف به ماسبق لغو کرد و این یعنی زن هر وقت اراده کرد می‌تواند کل رابطه را به تجاوز بدل کند. مقررات دانشگاهی کانادا به دانشجویان مرد هشدار می‌دهد که اگر رضایت زبانی واضح و با صدای بلند نباشد، رضایت نیست - بلکه تعرض است. بنا بر این معیار، اکثریت زوج‌های جهان تجاوزگرند

مری گاتشالک توضیح می‌دهد که گروه‌های فمینیستی چگونه مسئله‌ی تجاوز را سیاسی کردند و از این رهگذر بودجه‌های هنگفت حکومتی به چنگ آوردند. به‌سیاست‌آلودن مسئله‌ی تجاوز قدرت پلیس فدرال را به قدری افزایش داده که اصولا در قانون اساسی هیچ توجیهی برای این حد از دخالت فدرال یافت نمی‌شود

کسی که واقعا مورد تجاوز قرار گرفته باشد به دادگاه قضایی مراجعه می‌کند. ولی اکثریت قریب به اتفاق پرونده‌های «تجاوز» در محیط‌های دانشگاهی هیچ‌وقت به دادگاه نمی‌روند، چرا که اگر چنین پرونده‌هایی به دادگاه برسند، در چشم‌به‌هم‌زدنی مختومه اعلام می‌شوند

کمک‌های مالی فدرال که کم‌ و بیش تمامی دانشگاه‌ها به آن وابسته‌اند، اهرم فشاری است در دست دولت فدرال تا مطمئن شود آموزه‌های فمینیستی در دانشگاه‌ها پیاده می‌شوند
.....
زمانی مردان، به‌ویژه اعضای خانواده، بودند که از زنان در برابر آزار و اذیت محافظت می‌کردند. ولی فمینیست‌ها با اصرار ب�� این‌که زنان نیازی به محافظت مردان ندارند، دست حکومت را باز گذاشتند تا به بهانه‌ی محافظت از زنان در اعمال شخصی و حریم خصوصی افراد دخالت کند

امروزه در محیط‌های دانشگاهی، نظرات سیاسی‌ای که مغایر با آموزه‌های فمینیستی باشند مصداق «آزار و اذیت» محسوب می‌شوند. یک استاد آمار متهم به «آزار و اذیت جنسی» می‌شود، چون با استفاده از تحلیل آماری برخی از مدعاهای مربوط به تبعیض جنسیتی را زیر سوال برده

بحث آزار و اذیت جنسی تبدیل شده به ابزار دیگری در دست منادیان «برابری» تا با آن مردان و رفتار مردانه را مجازات کنند. به‌ندرت ذکری می‌شود از دانشجویان دختری که پاپی استادها می‌شوند، دانشجویان پسر را آزار و اذیت می‌کنند یا با دیگر دانشجویان دختر رفتاری زننده دارند

دم خروسِ ایدئولوژی سیاسی‌ای که پشت بحث آزار و اذیت جنسی پنهان شده وقتی نمایان می‌شود که زنی زن بالادستی خود را متهم کند. مثلا دانشجوی دختری استاد همجنس‌خواه خود را متهم به آزار و اذیت جنسی کند. در چنین مواردی، استاد همجنس‌خواه، که به احتمال قریب به یقین فمینیست است، می‌گوید نه‌تنها خطایی از او سر نزده، بلکه به کارش افتخار هم می‌کند، چون طبق ایدئولوژی فمینیسم عمل کرده

به قول یک نویسنده‌ی فمینیست، آزارگر جنسی زن عبارتی متناقض است، چون اصلا فمینیسم بود که بحث آزار و اذیت جنسی را باب کرد

سخنگوی زن یک شرکت تولید سوتین می‌گوید: «نشان‌دادن چاک سینه تجسمی است از توانمندی زنان.» طبق نظرسنجی همین شرکت، دوسوم از زنان بریتانیایی اقرار می‌کنند که در موقعیت‌هایی با نمایش چاک سینه کارشان را پیش برده‌اند. مقررات مربوط به آزار و اذیت جنسی جلو چنین اعمالی را نمی‌گیرند، بلکه اتفاقا بسیار موثرترشان می‌کنند

[James · Rating 5 out of 5]

In his book, Slouching Towards Gomorrah, the late Judge Robert Bork wrote that "radical feminism is the most destructive and fanatical movement to come down to us from the sixties…This is a revolutionary, not reformist movement…Totalitarian in spirit, it is deeply antagonistic to traditional Western culture and proposes the complete restructuring of society, morality, and human nature."

How right he was. Yet not even Bork, who passed away in 2012, could foresee the full extent of feminist radicalness. The same sexual revolutionaries who destroyed his candidacy to the Supreme Court in the name of abortion "rights" in 1987 are today fighting to impose so-called Gender Ideology, erasing the very concept of male and female.

On June 15, the Supreme Court took this process to its logical conclusion. In Bostock v. Clayton County, Georgia, the Court redefined the word "sex" in the Civil Rights Act of 1964 to include "sexual orientation" and "gender identity." The State will now be the enforcer of Gender Ideology in America. Any employer who objects to homosexuality or transgenderism will likely face prosecution, fines, and even jail.

It is tragically symbolic that the Court issued this decision the week before Father's Day. Because if there is a single target for all the hatred of feminists, abortionists and homosexuals—indeed all sexual revolutionaries—it is the natural male headship of the family. They have waged a psychological, political and social war like none other in history to destroy manhood and annihilate the traditional family. With a frightening, Mao-like radicalism, these revolutionaries stop at nothing to gain power and impose their dystopian vision on society.

Stephen Baskerville, professor of government at Patrick Henry College, has described and denounced this feminist war on fatherhood in his excellent book, The New Politics of Sex: The Sexual Revolution, Civil Liberties, and the Growth of Governmental Power. Feminism has little to do with individual issues such as "equal pay" or "affirmative action." Instead, feminists want to overthrow the entire social order—from politics to economics to law—and use the government's full weight to force this transformation.

Feminism, he explains, was born from socialism. "The first class opposition in history," Frederick Engels wrote, "coincides with the development of the antagonism between man and woman in monogamous marriage, and…with that of the female sex by the male." Simone de Beauvoir, perhaps the most well-known feminist of the twentieth century, concurred. "A world where men and women would be equal is easy to visualize," she wrote, "for that precisely is what the Soviet Revolution promised."

Then as now, communists and socialists saw sex as a central component in their war to impose absolute equality and overthrow all hierarchy, authority and private property. Socialists created the war of the sexes as a continuation of their class struggle theory. According to this narrative, men are the natural "oppressors" of women in the family and, therefore, must be punished and permanently kept in check by the State. Since men built the structures of Western civilization, women's liberation requires that they too be torn down.

To implement this revolution, feminists created entire academic disciplines such as "Women's Studies" and "Gender Studies" to develop and disseminate feminist ideology. In addition, new gender crimes began to appear such as "abuse," "rape," "rape culture," "sexual assault," "sexual harassment," "domestic violence," "stalking," "child abuse," "bullying," "sexual slavery," "hate crimes," and "hate speech." These new crimes are political in nature, without any clear definition, and overwhelmingly enforced against men to the detriment of families and children.

That men are often falsely accused of these politicized sexual crimes is part of the strategy of striking fear in the innocent. Presumption of innocence has turned into a presumption of guilt. Indeed, a mere accusation of one of these new political crimes is enough for men to be punished. As Baskerville puts it, "criminality is defined collectively as membership in a class—even a class into which one is designated by government policy beyond one's control." Scholars Michael Weiss and Cathy Young write:

"Such liberal principles as the neutrality of the law, equality, and individual autonomy must be discarded because of their 'patriarchal' roots…The new feminism attempts to replace those notions with a new breed of philosophy and jurisprudence…Law is seen as an instrument to 'change the distribution of power.'"

This has led to an explosion of false accusations against men. To cite just one example, a Perdue University inquiry found that at least 50% of all rape accusations on campus were false. A Defense Department Inspector General report from 2005 found that 73% of women and 72% of men at the military service academies believe that false accusations of sexual assault are a problem. Such false accusations and prosecution of the innocent is a valuable tool of the feminist movement. "If there's ten people who have been accused, and under a reasonable likelihood standard maybe one or two did it," says former Congressman Jared Polis, "it seems better to get rid of all ten people."

One major goal of the feminist movement is to break up families and take fathers away from their children. To do this, they created a moral panic about "domestic abuse" and "deadbeat fathers" even though the statistics show that mothers are just as likely or more likely to physically abuse children as fathers. American law gives mothers legal and financial incentives to divorce their husbands on the flimsiest of reasons or for no reason. One New Jersey judge told his peers, "Your job is not to become concerned about the constitutional rights of the man that you're violating as you grant a restraining order. Throw him out on the street, give him the clothes on his back, and tell him, see ya around…We don't have to worry about the rights."

Juries rarely adjudicate such crimes in standard courts of law. The left has created a parallel judicial system made up of "family courts," university campus tribunals, social workers, lawyers, child protection services, public school officials and other bureaucrats who often issue politically motived yet legally binding decisions without any possibility of appeal. To deal with the explosion of broken families, feminists have created a giant government bureaucracy, which in turn encourages more family breakdown to increase its power and control over society. It is a vicious cycle with no end in sight.

Baskerville shows how feminists have mastered the art of psychological warfare and emotional manipulation to obtain its goals and silence opponents. Feminists created a moral panic about "abused" women and children to push their social revolution. Opponents of feminism, or anyone who simply defends the principle of due process, are accused of "rape denial" or "misogyny."

The most high profile example of these feminist tactics in action was the Brett Kavanaugh Senate confirmation hearings, itself an extension of the "#MeToo" movement. Without any evidence and based on one person's flimsy testimony, Americans were expected to "believe all women." Kavanaugh, we were told, was guilty simply because a woman accused him. Such tactics have the flavor of the Maoist Cultural Revolution.

Feminism and homosexuality are inseparable in this new sexual politics. "Feminism is the theory, lesbianism is the practice," said well-known feminist Ti-Grace Atkinson. "For many of today's feminists, lesbianism is far more than sexual orientation…It is, as students in higher education learn, 'an ideological, political, and philosophical means of liberation of all women from heterosexual tyranny.'"

Baskerville rightly blames feminism and the sexual revolution—with its new political sex crimes and post-modern deconstructed language—on the sins of rampant promiscuity and sexual license embraced by both men and women since the sixties. As a society, we are suffering the consequences of our sexual sins. "Perhaps," he writes, "though they [men] receive an unjust punishment from human authorities, they are being justly punished by God." By overthrowing all restrains on sexual activity, we have contributed to the same revolution that wants to deny absolute, objective truth. At war with human nature, this revolution is now destroying the very concept of male and female through Gender Theory.

Baskerville has the courage to say what many "conservatives" think but are unwilling to admit out loud: that free and easy divorce blazed the path for the feminist revolution. Many years before the sixties, it was divorce that began the breakdown of the family. "For the first time," he writes, "a legally unimpeachable citizen ('no-fault'), sitting in his own home and minding his own business—without any finding of legal culpability for anything—could be summoned to a court and find himself summarily evicted from his home, permanently separated from his children, confiscated of all his property and income, and incarcerated without trial." Contrary to popular belief, women file the vast majority of divorces. The most frequent reasons given are not adultery or physical abuse but subjective and undefined ones such as "growing apart" or "not feeling loved or appreciated." Often, judges grant divorces for no reason at all ("no-fault" divorce).

Shamefully, a majority of conservative Catholics and evangelical Protestants have long embraced divorce as a regrettable but acceptable choice for a married couple. This surrender granted a valuable victory to the sexual revolution and undermined all subsequent battles in the culture wars, including those over contraception, abortion, homosexuality and now transgenderism.

Overall, The New Politics of Sex is a well-written, thoroughly researched, and eye-opening summary of the feminist war on men and masculinity. The gender wars that we are fighting in 2020 are the endgame of the Long March of sexual revolutionaries through our culture. Stephen Baskerville's book sheds much-needed light on this revolution's goals and methods. It is not too late to fight back. Indeed, we must if we are to save the natural family and our beloved country from ruin.

[Kofi Opoku · Rating 5 out of 5]

This is Thomas Sowell meets Hannah Arendt. Baskerville has his fingers on something important: radical feminist ideologies inadvertently undermine the government, which ironically is the same machinery that supports them, while sex and gender are being weaponized for political power. I found his remarks on the nuclear family and how it has become more public due to the politicization of sex thought-provoking. He argues that the demonization of fathers in the bid to liberate women and children has only resulted in the government acting as a surrogate. Another point he makes is the nebulous nature of crimes, especially in homes and schools, and the unqualified people appointed to arbitrate them—all empowered to work for the state machinery. I also found his remarks about the necessity of the church and family in shaping society spot-on. The book contains some vivid parts that may be hard to read. Still, it’s a convincing read if you want a candid take on our society's political ideology.

[Adam Daniels · Rating 5 out of 5]

Probably one of the most important books of our time.

[David Maywald · Rating 5 out of 5]

In The New Politics of Sex (2017), political scientist Stephen Baskerville offers a sweeping, provocative examination of how sexual ideology has become a major force in modern politics, shaping law, culture, and the power of the state in ways most of us barely notice.

🔍 What the Book Covers
Baskerville argues that what is commonly called the “sexual revolution” has matured into a coherent political ideology: one that, unlike classical economic or racial ideologies, draws its influence from the control and regulation of human sexuality. He traces this evolution through shifts in family law, welfare policy, criminal justice, civil liberties, and even international governance. The book challenges the reader to see beyond surface debates like same-sex marriage and reproductive rights to the broader structural transformation of how governments interact with private life.

He explores topics ranging from:
- The rise of sexual politics as a driver of public policy
- State intervention in family structures and parenting
- Expansion of so-called “gender crimes” and their impact on due process
- Erosion of traditional civil liberties under the banner of sexual liberation
- And how these shifts reflect a larger consolidation of state power over personal life

✨ Strengths
✔️ Ambitious scope: Baskerville connects dots that many cultural commentators treat as isolated, offering a big-picture analysis of the interplay between sexuality, power, and governance.
✔️ Provocative framing: By casting modern sexual politics as a distinct ideology, he challenges readers to rethink commonly held assumptions and brings attention to less obvious institutional effects of social change.
✔️ Interdisciplinary reach: The book touches on law, sociology, public policy, and civil liberties, making it rich for discussion in academic and policy circles.

⚠️ Weaknesses
🔹 Controversial conclusions: Critics may find Baskerville’s framing overgeneralised or ideologically charged, with arguments that sometimes lean toward moral critique rather than balanced empirical analysis.
🔹 Limited engagement with counter-arguments: While compelling for those already sceptical of contemporary sexual politics, the book doesn’t fully engage with alternative perspectives that see the same societal shifts as expansions of individual freedom and equality.
🔹 Dense and detailed narrative: The breadth of material, including legal cases and policy minutiae, can make parts of the book feel overwhelming (especially for readers who don't have a strong background in political theory or public policy).

📊 Overall Assessment
The New Politics of Sex is a thought-provoking and ambitious work, one that will challenge, and likely polarise, its readers. Whether you agree with its premises or not, it raises critical questions about how sexual norms and public policy intersect and what that means for civil liberties and institutional authority. For professionals engaged in law, public policy, family studies, and cultural analysis, it offers a distinctive lens worth engaging with, even if you ultimately critique its conclusions.

Read it as a stimulus for critical debate rather than a definitive account. Baskerville’s narrative is strongest when illuminating patterns of power and institutional change; it’s less effective when prescribing definitive remedies or moral judgments.

[Harrison · Rating 5 out of 5]

Probably one of the most important books of our time.