What do you think?
Rate this book
De rode Hitlerjongen: Mijn jeugd tussen communisme en hakenkruis
De stiefvader is communist, de vader zelf lid van een militante communistische beweging, de Rotfrontkämpferbund. De ene grootvader is monarchist, de ander een communistische kleermaker, de oom daarentegen is sociaaldemocraat. Maar de stiefmoeder is een vurig aanhanger van Hitler. En plotseling wil de kleine Günter, tot grote schrik van zijn vader, lid worden van de Hitlerjugend. Günter Lucks wil erbij horen omdat bijna al zijn schoolvrienden al het bruine uniform van de Hitlerjugend dragen. Wat goed en fout is kan het opgroeiende kind, tussen nazi-propaganda op school en de communistische opvoeding van zijn ouders, niet meer bepalen. De rode Hitlerjongen. Mijn jeugd tussen communisme en hakenkruis geeft een intrigerende inkijk in de emotionele wereld van een kind ten tijde van de nazi-dictatuur. Het wordt duidelijk hoe moeilijk het voor een opgroeiend kind was om de dagelijkse propaganda van de nationaalsocialisten te weerstaan. De bombardementen van Hamburg door de geallieerden en de dood van zijn broer in deze vuurzee maakten diepe indruk op Günter Lucks. Ondanks dat meldde hij zich enkele maanden voor het einde van de oorlog vrijwillig aan bij de 'Volkssturm', de volksmilitie van kinderen en ouderen die door Hitler als laatste in de uitzichtloze slag werden geworpen. Günter Lucks vertelt in De Rode Hitlerjongen het verhaal van zijn avontuurlijke jeugd tussen de politieke extremen van die tijd. Het speelt zich af in een ter ziele gegaan arbeidersmilieu, waarvan vandaag de dag nauwelijks nog een ooggetuige kan berichten. En het laat zien hoe snel een heel volk middels arglistige propaganda in een catastrofe kan worden gevoerd.
176 pages, Paperback
First published July 31, 2015
4 people are currently reading
27 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
August 31, 2017
Bij het zien van de cover, heb je gelijk door dat het een verhaal is dat aangrijpend zal zijn, dat het jongetje op de foto niet echt gelukkig is, je ziet de vertwijfeling in zijn blik. De titel wordt later in het verhaal duidelijk, je leest dan wie het steeds zei.
Het boek is vanuit de hoofdpersoon, Günter, geschreven, waardoor je zijn verhaal leest zoals hij het heeft gehoord en heeft meegemaakt. Je krijgt al lezende een blik in de aparte jeugd van Günter. Hoe hij gek was op uniformen en logischerwijs ook erbij wilde horen op school en bij zijn vriendjes, die een mooi uniform droegen. Tegelijkertijd worstelt hij, zo jong als hij is, met wie is er goed en wie is er slecht, wat kan je wel en wat kan je beter niet zeggen. Hoe zullen zijn ouders reageren als hij zo'n uniform aan heeft? Je krijgt een goed beeld van hoe zijn ouders en andere familie waren en hoe ze dachten. Je begrijpt waarom Günter worstelt en na het lezen van het boek, kan je je alleen maar afvragen of er niet meer kinderen zoals Günter waren, die worstelden met wat er allemaal gaande was, misschien alleen maar een uniform wilden dragen om erbij te horen en omdat die zo mooi was zonder te beseffen wat het daadwerkelijk inhield.
Het boek laat zien hoe moeilijk het was voor veel kinderen om voor- en tijdens de oorlog op te groeien, trouw aan- en trots te blijven op je ouders die misschien anders dachten dan 'hoorde' en tegelijkertijd om niet op te vallen dat je er ook bij hoorde. Tegelijkertijd laat het ook zien wat kinderen tijdens de oorlog deden en wat ze verzamelden. Hoe ze al op te jonge leeftijd 'volwassen' moesten zijn omdat ze al jong moesten gaan werken, mee moesten helpen in het huishouden en mee moesten in het leger, maar ook door wat ze allemaal meemaakten, wat een volwassene vaak niet eens begrijpt, dus laat staan dat een kind dat zou begrijpen.
Soms moet je, hoe triest het verhaal ook is, lachen om bepaalde opmerkingen en gebeurtenissen zoals het stukje over een rode dekbedovertrek.
In het laatste hoofdstuk lees je hoe het Günter en zijn familie na de oorlog is vergaan, wat hij de eerste jaren na de oorlog heeft meegemaakt.
De zinnen die in het Duits of in een andere taal zijn geschreven, zijn gelijk achter de zin in het Nederlands vertaald, waardoor het niet storend is dat die in een andere taal zijn geschreven.
Complimenten aan de uitgever dat ze de noten onderaan de bladzijde hebben geplaatst in plaats van achterin. Het scheelt een boel zoekwerk.
De foto's zijn een mooie aanvulling van het boek, je krijgt een beter beeld van de personen om wie het gaat.
Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/0....
Het boek is vanuit de hoofdpersoon, Günter, geschreven, waardoor je zijn verhaal leest zoals hij het heeft gehoord en heeft meegemaakt. Je krijgt al lezende een blik in de aparte jeugd van Günter. Hoe hij gek was op uniformen en logischerwijs ook erbij wilde horen op school en bij zijn vriendjes, die een mooi uniform droegen. Tegelijkertijd worstelt hij, zo jong als hij is, met wie is er goed en wie is er slecht, wat kan je wel en wat kan je beter niet zeggen. Hoe zullen zijn ouders reageren als hij zo'n uniform aan heeft? Je krijgt een goed beeld van hoe zijn ouders en andere familie waren en hoe ze dachten. Je begrijpt waarom Günter worstelt en na het lezen van het boek, kan je je alleen maar afvragen of er niet meer kinderen zoals Günter waren, die worstelden met wat er allemaal gaande was, misschien alleen maar een uniform wilden dragen om erbij te horen en omdat die zo mooi was zonder te beseffen wat het daadwerkelijk inhield.
Het boek laat zien hoe moeilijk het was voor veel kinderen om voor- en tijdens de oorlog op te groeien, trouw aan- en trots te blijven op je ouders die misschien anders dachten dan 'hoorde' en tegelijkertijd om niet op te vallen dat je er ook bij hoorde. Tegelijkertijd laat het ook zien wat kinderen tijdens de oorlog deden en wat ze verzamelden. Hoe ze al op te jonge leeftijd 'volwassen' moesten zijn omdat ze al jong moesten gaan werken, mee moesten helpen in het huishouden en mee moesten in het leger, maar ook door wat ze allemaal meemaakten, wat een volwassene vaak niet eens begrijpt, dus laat staan dat een kind dat zou begrijpen.
Soms moet je, hoe triest het verhaal ook is, lachen om bepaalde opmerkingen en gebeurtenissen zoals het stukje over een rode dekbedovertrek.
In het laatste hoofdstuk lees je hoe het Günter en zijn familie na de oorlog is vergaan, wat hij de eerste jaren na de oorlog heeft meegemaakt.
De zinnen die in het Duits of in een andere taal zijn geschreven, zijn gelijk achter de zin in het Nederlands vertaald, waardoor het niet storend is dat die in een andere taal zijn geschreven.
Complimenten aan de uitgever dat ze de noten onderaan de bladzijde hebben geplaatst in plaats van achterin. Het scheelt een boel zoekwerk.
De foto's zijn een mooie aanvulling van het boek, je krijgt een beter beeld van de personen om wie het gaat.
Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/0....
July 18, 2023
Wat een verhaal...
Eigenlijk weinig woorden voor, het lijkt me verschrikkelijk als je als kind zo door je klasgenoten beïnvloedt wordt dat je bij de Jungvolk en Hitlerjugend wilt, ook al heb je een communistische/socialistische achtergrond.
Familie zien sterven en heftige bombardementen mee moeten maken...
Jezelf omdat je niets meer te verliezen hebt als vrijwilliger bij de Waffen-SS aanmelden, terwijl alles in je zegt dat het niet goed is, en je het eigenlijk niet wilt. Maar er is geen weg terug.
Gelukkig voor Günter is het goed afgelopen.
Een interessante inkijk in het leven van een 'rode Hitlerjongen', en hoe het was om als kind in de oorlog in Duitsland op te groeien.
Eigenlijk weinig woorden voor, het lijkt me verschrikkelijk als je als kind zo door je klasgenoten beïnvloedt wordt dat je bij de Jungvolk en Hitlerjugend wilt, ook al heb je een communistische/socialistische achtergrond.
Familie zien sterven en heftige bombardementen mee moeten maken...
Jezelf omdat je niets meer te verliezen hebt als vrijwilliger bij de Waffen-SS aanmelden, terwijl alles in je zegt dat het niet goed is, en je het eigenlijk niet wilt. Maar er is geen weg terug.
Gelukkig voor Günter is het goed afgelopen.
Een interessante inkijk in het leven van een 'rode Hitlerjongen', en hoe het was om als kind in de oorlog in Duitsland op te groeien.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 20, 2019
Well written and easy to read.
October 30, 2019
Boy in Hamburg communist family in 1933. we follow his life til after the war.
June 1, 2023
Sehr lesbar, lässt sich do weg lesen!
Einblicke in Luck‘s aufwachsen in der NS Zeit macht Lust auf mehr
Einblicke in Luck‘s aufwachsen in der NS Zeit macht Lust auf mehr
Displaying 1 - 6 of 6 reviews