Η συμμορία των δεκατριών Ημερολόγιο του 1940 και άλλα γραφτά

by Τίτος Πατρίκιος

[...] Τι είναι αυτό το μικρό βιβλίο; Φαίνεται αμέσως σε όποιον το ξεφυλλίσει: σχολικά προγράμματα κι εκθέσεις, γράμματα, ένα προσωπικό ημερολόγιο, κάποιοι στίχοι, το καταστατικό μιας συμμορίας, βαλμένα στη χρονολογική σειρά που τα έγραψε ένα παιδί δώδεκα χρόνων, εσωτερικό σ' ένα σχολείο, την Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή, στις Σπέτσες, τον καιρό που ξεσπάει ο πόλεμος με την Ιταλία. Από τα περιστατικά που εξιστορούνται ένα μόνο δείχνει παράξενο, τουλάχιστον σ' αυτόν που γράφει τούτες τις γραμμές: το ότι οι συμμαθητές που έφτιαξαν μια συμμορία την ονόμασαν «των Δεκατριών», χωρίς φυσικά να ξέρουν - μάλιστα ο συντάκτης του καταστατικού το έμαθε μόλις πριν λίγα χρόνια - πώς ο Μπαλζάκ είχε δημοσιεύσει στα 1834 ένα μυθιστόρημα, την Ιστορία των Δεκατριών, όπου δεκατρείς άνθρωποι φτιάχνουν μια μυστική εταιρεία για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους, για να κυριαρχήσουν τελικά πάνω σε μια κοινωνία, όπως συνήθως εχθρική. Βέβαια η Συμμορία των Δεκατριών κράτησε λίγες μέρες ενώ οι Δεκατρείς του Μπαλζάκ συνέχισαν τη δράση τους επί χρόνια. Όμως, εκτός από το συμβολικό αριθμό της ονομασίας, και οι σκοποί των δύο μυστικών οργανώσεων ήσαν παράδοξα όμοιοι. [...] (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

65 pages, Paperback

Published January 1, 2000

About the author

Ο Τίτος Πατρίκιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928, γιος των ηθοποιών Σπύρου και Λέλας Πατρικίου. Το 1946 ολοκλήρωσε τα γυμνασιακά του μαθήματα στο Βαρβάκειο και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε για κάποια χρόνια ως δικηγόρος. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, στρατευμένος αρχικά στην ΕΠΟΝ και στη συνέχεια στον ΕΛΑΣ. Το 1944 καταδικάστηκε σε θάνατο από συνεργάτες των γερμανών και η εκτέλεσή του ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας εξορίστηκε στη Μακρόνησο (1951-1952) και κατά τη διετία 1952-1953 στον Άη Στράτη, από όπου επέστρεψε στην Αθήνα με άδεια εξορίστου. Από το 1959 ως το 1964 σπούδασε κοινωνιολογία στην Ecole Pratique des Hautes Etudes του Παρισιού και πήρε μέρος σε έρευνες του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα, μετά την επιβολή της δικτατορίας του Παπαδόπουλου όμως, κατέφυγε ξανά στο Παρίσι, όπου πήρε μέρος σε εκδηλώσεις ενάντια στο παράνομο καθεστώς, και εργάστηκε στην έδρα της Unesco στο Παρίσι και στη Fao στη Ρώμη. Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1975 και εργάστηκε ως δικηγόρος, κοινωνιολόγος και λογοτεχνικός μεταφραστής. Το 1982 επέστρεψε στη θέση που κατείχε στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών πριν το 1967. Στην Αθήνα εργάστηκε επίσης στο Κέντρο Μαρξιστικών Μελετών. Η πρώτη του εμφάνιση στο χώρο των γραμμάτων...

Reviews

[diotima · Rating 5 out of 5]

Ο Τίτος, χωρίς τη λογοκρισία του ενήλικα, μας αφήνει να διαβάσουμε το προσωπικό του ημερολόγιο καθώς και τα γράμματα που έστελνε στους γονείς του. Παιδί δώδεκά χρόνων τότε, καταγράφει τη σχολική ρουτίνα ενός σχολείου στις Σπέτσες που είναι εσωτερικός. Εκεί έμελλε ως παιδί να ζήσει την αγωνία του πολέμου, να γίνει μάρτυρας το φόβου των επιθέσεων, να γίνε ο εμπνευστής μιας συμμορίας που έληξε άδοξα,που ήταν όμως η πρώτη "επαφή" του με τον Μπαλζάκ που μετέφρασε αργότερα. Η αφήγηση απλή άμεση και καθαρή όπως ένα παιδί!

[Elisa S · Rating 3 out of 5]

Συμπαθητική εφηβική καταγραφή των γεγονότων των πρώτων μηνών του πολέμου 1940 στην Ελλάδα.