Τα ποιήματα Α΄

by Νίκος Καρούζος

Ο πρώτος τόμος των απάντων του Νίκου Καρούζου καλύπτει την περίοδο 1961-1978:

- Ποιήματα (1961)
- Η έλαφος των άστρων (1962)
- Ο Υπνόσακκος (1964)
- Πενθήματα (1969)
- Λευκοπλάστης για μικρές και μεγάλες αντινομίες (1971)
- Χορταριασμένα χάσματα (1974)
- Απόγονος της νύχτας (1978)

Genres: Poetry

344 pages, Paperback

First published January 1, 1993

About the author

Nikos Karouzos is one of the foremost Greek poets of the 20th century. Karouzos took part in the Resistance and studied Law at Athens University. His first poems appeared in 1949, and between 1954 and 1990 he published more than 20 poetry collections. His final volume appeared posthumously in 1991.

Karouzos also wrote literary criticism and essays on theatre and art. He received the State Poetry Prize twice; in 1972 and 1988.

His collected works were published between 1993 and 2002 by Ikaros in Athens: Poems I in 1993; Poems II in 1994; his Selected Prose in 1998; and Interviews with Nikos Karouzos in 2002. In 1993, a major Symposium on his work was held at Athens University, the proceedings of which were published by Ikaros in 1996. A second Symposium on Karouzos' works was held in 2000, on the occasion of the 10th anniversary of his death.

Reviews

[Nektaria · Rating 4 out of 5]

Μα είναι αδύνατο να ξεγελάσουμε τη ρημαγμένη φύση
με ξυπόλητα Σαββατοκύριακα και με τροχόσπιτα

Το ύφος των ποιημάτων του δεν είναι ακριβώς αυτό που ψάχνω στους αγαπημένους μου ποιητές, αλλά οι στίχοι του ήταν σίγουρα απίστευτοι. Ένας-ένας πολύ βαθείς και πανέξυπνοι αν και συνολικά αυτό κάνει τα ποιήματα σχετικά δύσκολα στην ανάγνωση και στην κατανόηση και έπιανα τον εαυτό μου να μην είναι πάντα συγκεντρωμένος στις λέξεις. Πάντως πρόκειται σίγουρα για υπέροχους στίχους.

Πώς βούλιαξε στα μυρωμένα γιασεμόκλωνα
εκείνη η εποχή που νοικιάζαμε ποδήλατα
και τρέχαμε λάμποντας μισή ωρίτσα...

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

Ταυτίσεις

Εδώ κοντά μου είναι ο άλλος
Είναι χαρά και χώρος αγαθός
Να χύσω τα νερά της ερημιάς από μέσα μου ο πλησίον.
Στο θάμνο η κλίση του χεριού νυμφεύεται το φύλλο
Πως ανατέλλει μια ομορφιά στα βήματα…
Και η νήφουσα της ακακίας εικόνα
Που θροΐζουν τα φύλλα της
Απ’ αόρατον άνεμο λευκό.
Σκάβει τη γη ο άνθρωπος με θλίψη
Κοιτάζοντας ημέρες και χρόνια την καλή κατοικία.
Η βροχή μεγάλη με νερά πολλά
Κλείνει την πραγματικότητα για να μπει καθένας
Μεσ’ στα παραμύθια πέρ’ απ’ την οργή του κεραυνού μονάχος
Πόλις χειμώνας η βροχή σαν τέλος της ψυχής.

[Christoskpr · Rating 5 out of 5]

Λέξεις στη σειρά που σε βρίσκουν απευθείας στο κέντρο σου. Τα ποιήματα δύσκολα, χρειάζονται ανάγνωση ξανά και ξανά, αλλά είναι θησαυρός, κατά την ταπεινή μου γνώμη.

«Και λέγαμε πως δεν έχει καιρό η αγάπη
να φανερωθεί ολόκληρη.
Μια μουσική
άξια των συγκινήσεών μας
δεν ακούσαμε.»

[Andrew · Rating 5 out of 5]

Από τους μειζονες ποιητές του αιώνα.