Je faalt niet. Je doet wat je kunt, en dat is goed genoeg. Dat is wat Nathan Vos, die in 2015 zijn lieve, verstandige en heel lang best gelukkige broer David verloor aan zelfdoding, aan mannen wil meegeven. Want, zegt hij, wij mannen moeten wat minder klooien, en meer een écht leven leiden. Vaak weten we niet waar we voor staan, hoe we het beste met onszelf en anderen moeten omgaan en wat we nou eigenlijk echt willen. Meestal spelen we rollen. En dat is onhandig, zonde, en soms dus gevaarlijk.
In Nederland brengen ruim twee keer zoveel mannen als vrouwen zichzelf om het leven. Maar vrouwen zijn twee keer zo vaak depressief. Hoewel het een niet per se met het ander te maken heeft, lijkt de correlatie helder: mannen zoeken geen hulp. Als ze al weten dat ze het nodig hebben. Nathan onderzoekt waar het misging bij David én bij elf lotgenoten, onder meer door met hun weduwes te praten. Hij komt daarbij tot nieuwe, wezenlijke vragen. Zoals: weet je zeker dat je vader van je hield? Wat of wie helpt jou als je het zwaar hebt? Welke rollen speel je? En: denk je dat je faalt?
Leesbaar geschreven over een loodzwaar onderwerp. Dat is knap. Verwacht geen wetenschap, wel journalistiek. Wees het waar nodig oneens met conclusies of analyses van de auteur, maar lees het vooral en vorm je eigen mening.
Ontzettend belangrijk boek door een journalist die vanuit persoonlijke ervaringen met de zelfdoding van zijn broer een boek voor mannen schrijft. Hoe mannen voor zichzelf de lat zo hoog leggen en hoe ze bovendien te veel voor zichzelf houden. Verwacht geen boek waar je enkel de boodschap krijgt 'om meer te praten'. Hij spreekt je rechtstreeks aan en laat je stilstaan bij typisch mannelijke thema's.
Zeer zeker ook een aanrader voor vrouwen die een man in hun leven hebben. Het geeft je inzicht in hoe mannen soms eigen-aardig ineen kunnen zitten.
Het boek heeft me heel diep geraakt in de verhalen van nabestaanden van mannen die zelfmoord plegen. Dit is nogal straight-forward dat je daar een beetje week van wordt. Daarnaast raakte de ontwapenende, brutaal eerlijke en meanderende stijl van de auteur me. Je wordt meegenomen in zijn zoektocht, die breder wordt en verder gaat dan hijzelf had verwacht.
Geen zelfhulpboek, maar wel een boek waar je zelf veel hulp uit kan halen.
Ik ben niet helemaal de doelgroep ( want geen man). Ik heb dit boek gekocht omdat ik één van de geïnterviewde vrouwen ken. Ik kende haar verhaal half, nu dus helemaal. Heftig, ook voor de andere vrouwen. De rest van het boek heb ik ter kennisgeving aangenomen.