ห้วงรักความคำนึง

by 困困, Jessica, คุ่นคุ่น

สามปีพ้นผ่าน พี่น้องร่วมสาบานได้พบหน้ากันอีกครั้ง แต่เพราะการหลอกลวงครั้งนั้นเย่จิ้งหงจึงไม่ต้องการรับการรักษาจากหมอเทวดาโจวซือฉีแม้จะถูกพิษร้ายแรงพรากชีวิตไปก็ตาม ทว่าโจวซือฉีเจ้าสำราญผู้ไม่ยึดติดสิ่งใดคนนี้ ถึงต้องปวดใจซ้ำแล้วซ้ำเล่ากี่คราก็ยอมขอเพียงได้ช่วยเหลือเย่จิ้งหง เพราะแม้นความรักนี้จะไม่ผลิดอกออกผล อย่างน้อยก็ไม่มีเรื่องให้ต้องเสียดาย แต่ใครเล่าจะรู้ว่าช่องว่างระหว่างธรรมะกับอธรรมของพวกเขาจะมากมายถึงเพียงนี้ ต่อให้เขาทุ่มเทสักปานใด เขายังคงเป็นมารร้ายในสายตาของเย่จิ้งหงอยู่ดี

มีความหวังครั้งแล้วครั้งเล่า จิตใจแตกสลายครั้งแล้วครั้งเล่า... ต้องรอถึงเมื่อไรจึงจะสามารถลืมความรักที่ไม่สมหวังนี้ได้ ต้องทำอย่างไรจึงจะสามารถปล่อยวางความเจ็บปวดจากความคิดถึงนี้ลง?

176 pages, Paperback

First published March 13, 2013

About the author

Associated Names:
* 困困
* คุ่นคุ่น (Thai Profile)

Reviews

[kunaom · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่ 'พยายาม' ดราม่า รันทด และทรหดมากทีเดียว เขียนได้ดีในส่วนบีบเค้นเจ็บปวดหัวใจ แต่เราไม่อินไง เพราะค่อนข้างรำกับความใจแข็งของตัวละคร คือไม่ว่าตัวละครนึงจะทุ่มเทมากมายอย่างไร แต่อีกคนก็คอยผลักไสอยู่นั่นแหละ

และที่อึ้งจังงังอีกอย่าง คืออิฉันเข้าใจผิดมาทั้งเรื่อง สลับเมะกับเคะผิดเฉยเลย *0*
คือเข้าใจว่าไอ้คนที่ชอบพูดจาแทะโลมดิบๆห่ามๆคือเมะมาตลอด พอมาเจอฉากเรท(ฉากเดียว)ตอนท้าย ก็...อ้าวเฮ้ยย 55+ งงไปเลย

จริงๆแล้วมันไม่ใช่แค่นั้นหรอก ไอ้ตอนช่วงครึ่งเรื่องหลังที่ความรู้สึกของตัวละครเริ่มสวนทางกัน จากรักเริ่มไม่รัก จากไม่รักเริ่มมารัก จู่ๆคาแรกเตอร์นิสัย รวมถึงวิธีการพูดจาของตัวละครก็เปลี่ยนไปซะเฉยๆ จากที่เคยชอบพูดจาห่ามๆ ขี้เล่น ก็เปลี่ยนเป็นแง่งอนไว้ตัว ไม่เชิงออกสาวหรอกนะ แต่มีความเคะออกมาซะเฉยๆจากที่แต่ก่อนดูเมะมาตลอด

โดยรวมดำเนินเรื่องรวบๆ ปูความเป็นมาน้อย เน้นฉากบรรยายความรู้สึกตัวละครค่อนข้างมาก จุดนี้ทำได้ดีนะ (แต่ไม่ค่อยอินด้วยเหตุผลด้านบนและการปูเรื่องน้อยด้วย) คาแรกเตอร์ตัวละครก็แกว่งๆ ตัวละครหนึ่งกล่าวกว่าเป็นจอมยุทธ์ แต่ก็ดูไม่เก่งกาจ และไม่ค่อยมีฉากที่แสดงฝีมือเท่าไร่ ตรงข้ามกับตัวละครหลักอีกคนที่กล่าวว่าเป็นหมอ ฝ่ายนี้ดูจะมีฉากได้แสดงบทบาทมากกว่า เลยได้เปรียบกว่าละมั้ง

[Jayjay · Rating 1 out of 5]

ฮะ? ตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้าย 5555 เนื้อเรื่องไม่มีอะไรเลย นายเอกคลั่งรัก ยอมสละชีวิตช่วยพระเอกซึ่งเป็นพี่ใหญ่ตัวเอง แต่เค้าไม่เห็นค่า มาเห็นตอนนายเอกถอนใจไปละ แล้วอารมณ์ในเรื่องคือนายเอกตามง้อตลอด พระเอกก็เล่นตัวอยู่นั้น ทั้งๆที่ก็มีใจนะ แล้วคือเปิดไปหน้าไหนก็เจอแต่ “พี่ใหญ่” “พี่ใหญ่?” แค่นี้จริงๆนะ สรุปคืองานคุ่นคุ่นแนวปัจจุบันเริ่ด ผ่าน แต่เช็ตติ้งโบราณคือบ่ได้เลย 1/5

[Jiji Jidapa · Rating 3 out of 5]

3.5* stars

เป็นเล่มบางๆ ที่ตั้งใจเขียนเพื่อเรียกความดราม่า แต่เรากลับชอบนะคะ เขียนได้เจ็บจี๊ดดี
อ่านแบบไม่ต้องคิดมากได้เพลินๆ เพราะแป๊ปเดียวก็จบ ใครอยากอ่านเรื่องบีบคั้นหัวใจแบบไม่จริงจังจนเกินไปและจบดี ก็แนะนำค่ะ

[G. · Rating 3 out of 5]

อืม...คาแรกเตอร์นายเอกของนักเขียนจะคล้ายๆกันหมดเลย โดยเฉพาะเรื่องเงาใจในกิ่งท้อ เหมือนมากๆ
ส่วนเนื้อเรื่องมันค่อนข้างสั้น ไม่ได้ลงดีเทลเยอะ เลยทำให้เนื้อเรื่องมันลอยๆ เน้นแต่ความรู้สึกของตัวละคร
เล่าวนๆไปมา ฉันรู้สึกราวกับอย่างงู้น อย่างงี้ สับสนกับตัวเองทั้งเรื่อง ค่อนข้างผิดหวังนิดนึง