Winter in Amerika

by Rob van Essen

In ‘Winter in Amerika’ van Rob van Essen heeft de hoogbejaarde schrijver Winter, de laatst overgeblevene van de Grote Vier, zich teruggetrokken in het oosten van het land, waar hij in een tijdelijk onderkomen aan zijn memoires werkt. Als redacteur van uitgeverij Vreugdenhil moet Katja Ouwehand ervoor zorgen dat Winter zijn memoires voltooit voordat hij zijn geestelijke vermogens kwijtraakt. Tijdens haar bezoeken aan hem realiseert ze zich dat ze niet alleen de greep op zijn boek aan het verliezen is, maar ook op haar eigen leven.

Genres: Fiction

224 pages, Paperback

First published September 1, 2017

About the author

Rob van Essen (1963). Schrijver, vertaler, recensent Angelsaksische literatuur voor NRC Handelsblad.

Reviews

[Laurent De Maertelaer · Rating 4 out of 5]

Van Essen in topvorm: spannend, grappig en technisch perfect. Wat een verteller! Wat een meesterlijke taalbeheersing!

[Ria · Rating 4 out of 5]

De stokoude, laatste van de Vier Grote schrijvers en zijn memoires; een redacteur met de nadrukkelijke opdracht dat het boek er werkelijk komt.
Twee hoofdpersonen, twee levens die inmiddels veel wegen hebben bewandeld en op kruispunten elkaar tegenkomen.

Realiteit en surrealiteit. Wat is waar en wat is niet waar? Wat kunnen we denken dat waar is?
'Probeer het verzonnen element te isoleren zodat de rest waar wordt.'
Zijn onze hersenen in staat tot het opheffen van de tegenstelling dat op hetzelfde moment iets waar en niet-waar kan zijn?

Een verhaal in een verhaal waarin de zon aan blijft staan in je hoofd en je zo nodig even aan het touwtje van het badkamerlicht trekt om de zon te laten dimmen. Of waar straten van gras zijn en voetgangers 's nachts met lichtjes lopen.

Een verhaal over een droom van allesomvattende liefde waarin het gevoel van veiligheid, het gevoel dat je niet alleen bent overheerst en je niets kan overkomen, zou de wereld er dan vriendelijker eruit zien?

Een verhaal waar je zeer realistisch op Het Spui staat met een boekhandel in het zicht of met de trein naar het oosten van het land reist stoppend op verlaten stations.

Een bijzondere ingenieus in elkaar gezette roman die de lezer passages laat herlezen met een frons of even zo vaak een glimlach. Een verhaal waarvan het begin en het eind een mensenleven en groot deel van een leven omvatten. Beeldend, bijna zakelijk, humor, menselijke emotie - zo het leven is.

Een verhaal dat over boeken gaat: 'hier ging het om, deze verhalen; nee, niet de verhalen, het ging om meer dan dat, om de inhoud, alles wat het boek bevatte en wat je in je opnam, naar je hoofd verplaatste, hoe je je dat eigen maakte, hoe met de tekst werelden meekwamen waarin je geloofde, verzonnen werelden die écht waren, op die geheimzinnige manier waarop alles wat door een ander was verzonnen tegelijkertijd zowel waar als niet-waar kon zijn.'

Een volgende Van Essen ligt op de stapel.

[Inge Vermeire · Rating 4 out of 5]

Rob Van Essen heeft me tot hiertoe nog geen enkele keer teleurgesteld. Een heerlijke schrijver.

‘De kroezige plukken grijswit haar boven zijn oren waren groter en witter, als rommelige vleugels staken ze aan weerszijden van zijn schedel naar opzij. Nog even en ze zouden sterk genoeg zijn om zijn hoofd voorzichtig los te trekken van zijn magere nek. Als een vleermuis zou het gevleugelde hoofd wegvliegen, snel en schokkerig, om te verdwijnen in de vallende avond. Ik trof hem nog net op tijd.’

Van alle aspecten van Van Essens romans, hou ik het meest van zijn absurde humor, van hoe de hoofdpersonages kijken naar de dingen en hoe hun fantasie plots alle kanten uitgaat. Hoe hij onmogelijke, onrealistische situaties als zeer plausibel beschrijft. Dat zijn de scènes waar ik enorm van geniet en die zo eigen zijn aan de schrijfstijl van Rob Van Essen.

[Evelien Oskam · Rating 4 out of 5]

Alweer een goede Rob van Essen. Prachtige observaties vertaald in mooie zinnen. Niet samen te vatten dit boek. Maar ook dat is typisch Rob van Essen.

[Jip · Rating 4 out of 5]

Ik wilde ‘m eigenlijk 3,5 sterren geven, maar de allerlaatste pagina (bestaande uit maar liefst 2 zinnen) heeft ‘m naar de 4 getild.

Het hoofdpersonage draagt de gewéldige bijnaam ‘het blonde biseksuele beest van de Nederlandse literatuur’ en alleen daarvoor zou dit boek eigenlijk al gelezen moeten worden. Daarnaast is Winter in Amerika de moeite waard dankzij de subtiele humor van Van Essen, de lichte bitterheid waarmee hij over de literaire wereld schrijft en zijn talent voor het hullen van ondenkbare situaties in een sfeer van alledaagse vanzelfsprekendheid.

Voor een overzichtelijk plot moet je hier niet zijn, maar wat maakt een plot ook uit? Bestaan er tegenwoordig überhaupt nog mensen die boeken lezen voor het ‘plot’? Dat dacht ik.

[Johanna · Rating 4 out of 5]

Dit was het eerste boek dat ik van Rob van Essen las, en vind ik erg goed. Ik was verbaasd. De taal is goed, de verhaallijn ook en vooral de personages. Helaas laat de taal naar het einde toe een beetje na.
Enige minpunt is dat ik niet alle "verhaallijen" logisch vind. De uitstap richting "psychose" is voor mij ongeloofwaardig en ook onduidelijk of we daar met de realiteit of met de irrealiteit te maken hebben. Een vraag die vaker opduikt in dit boek. Maar vergeleken met andere hedendaagse nederlandse schrijvers was het voor mij een super boek.

Het boek leest vlot, maar niet te vlot zodat je over de kleine details heen leest.

Het is geen recensie maar mijn ervaringsbericht.

[Michael · Rating 3 out of 5]

Beetje vreemd, nietszeggend boek met ongeloofwaardige personages. Wel geestig, en de milde ironie waarmee over de Nederlandse literatuur wordt geschreven kan ik ook wel waarderen.

[Yentl · Rating 2 out of 5]

Meh nee geen aanrader.

[Nathalie Depoorter · Rating 4 out of 5]

Een mooie ontdekkkng!

[Taco Vink · Rating 2 out of 5]

ik heb de boeken van Rob van Essen in verkeerde volgorde gelezen. Begonnen met Hier kom ik nog op terug. Lekker. Daarna viel alles tegen. Vies tegen. Hier kom ik nog op terug is leuk opgezet en mooi afgewerkt. Winter in Amerika is dat niet. De opzet is wel geinig, met humor en spot. Het veelvuldig terugstappen naar de speech is ook echt leuk gedaan. Maar manmanman wat een berg onzinnige gebeurtenissen en oninteressante activiteiten. Ik kon met niemand meeleven. Huilende smiley.

[Elco Van staveren · Rating 5 out of 5]

De vierde Rob van Essen die ik op rij lees. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. :-) Ook deze titel nam me weer mee in een wereld met een overzichtelijk aantal karakters en locaties. We reizen als lezer mee in het hoofd van de hoofdpersonage en beleven haar observaties en verwarring mee. Wat is echt en wat niet? Het boek is weer zo mooi geschreven, dan de personages en gebeurtenissen heel echt lijken. Geweldige taal en meeslepend, creatief en op momenten absurd verhaal. Zoals ik inmiddels van Rob van Essen gewend ben. :-) Dit smaakt naar meer. Nog ééntje dan?

[Anton Segers · Rating 4 out of 5]

Een aangename verrassing, deze eerste kennismaking met Rob Van Essen. Hij schrijft zalig onopdringerig, onspectaculair maar erg subtiel, heel precies over moeilijk te vatten onderhuidse emotionele verwarring - de vrouwelijke midlife crisis - over hoe realiteit en inbeelding in mekaar overlopen. Zin na zin zak je verder in het drijfzand waar de 'heldin' in verzinkt. In de finale liggen wanhoop en hilariteit vlak bijeen. Een ontdekking.

[Floris Leest · Rating 2 out of 5]

Als bouillon dat zich presenteert als lekkere, dikke, huisgemaakte soep.

Klik hier voor een videorecensie van Winter in Amerika op mijn Youtube-kanaal De idioot leest.

[Sterre Bevers · Rating 3 out of 5]

Fluent read, easygoing and just interesting enough. However, after reading I’m not really satisfied. Did I waste my time reading this book? Not really. Do I feel like I’ve gained an good title that I will revisit or tell people about? Certainly not.

🤷🏼‍♀️
Maybe the point of the story is to communicate the common, slightly anxious mind of a doubting, confused person and their daily pitter-patter about fearing she’s going insane. If that’s to be the case, the concept could’ve/ should’ve been more elaborated upon, be it with less pointless words (please).
Maybe the book is meant to leave you feeling a bit empty, slightly confused about what you’ve just read. In that case, well done, I guess.

❤️
I enjoyed the colorful & clever descriptions. Rob can encapsulate a feeling, a fleeing thought, and leaves you feeling with his characters as if you’re the person in the book. Curious to see if this is the case in his other work.

[Emiel · Rating 3 out of 5]

Katja is redactrice van Winter, de laatste schrijver van de Grote Vier die nog in leven is. Hij is bezig met zijn autobiografie en er is Katja veel aan gelegen om ervoor te zorgen dat hij deze afmaakt.

Van Essen schrijft kernachtig: elk personage en elke gebeurtenis in het boek dienen het verhaal; er worden amper zijweggetjes bewandeld. Dit maakt dat het verhaal vlot leest. Fantasie en realiteit lijken erg dicht bij elkaar te liggen in dit verhaal maar Van Essen weet alles te beschrijven alsof het de werkelijkheid is. Ik heb het boek met plezier gelezen en ben benieuwd naar De goede zoon.

[Dirk Vandenberghe · Rating 3 out of 5]

Wat is waar? Wat is niet waar? En kan iets dat niet waar is ook waar zijn, of omgekeerd? Winter in Amerika is tegelijk een boek over de kracht van de verbeelding en literatuur én een somber verhaal over boeken uitgeven. Terwijl Katja, redactrice bij een uitgeverij, merkt hoe hopeloos het is om nog iets te verwachten van de memoires van de oude Winter, raakt ze zelf in haar eigen verbeelding en leefwereld verstrikt. (en ik wilde graag een halve ster meer geven, maar ik mag geen halvekes geven van goodreads).

[Evi · Rating 3 out of 5]

Waar het uiteindelijk op aankomt is dat het al niet meer gaat om Winter. De vergane glorie van de oude schrijver toont een weemoedigheid waar de lente van de stagiaire en de zomer van de literair agent tegenover staan. Hoe zinvol is de komst van al die nieuwe boeken en hoe betekenis is literatuur als die in een commercieel jasje geplaatst wordt? Geef mij dan maar de herfst: al wel wat gezien, maar er stroomt genoeg leven door de aderen om een levendig kleurenpallet te vertegenwoordigen en nog net wat vruchten af te werpen.

[Jacques · Rating 4 out of 5]

Grappige, vlotlezende roman die inzicht geeft in wat leeft binnen het uitgeverswereldje. De wijze waarop de redactrice Katja Ouwehand niet alleen het contact met haar dementerende auteur maar ook dat met zichzelf verliest, is vreemd en beangstigend.
Leuk zijn ook de motto's die ze ingelijst op haar bureau hangt en waarvoor een stagiaire suggesties aandraagt als: 'Wanneer de clichés van de vorige generatie de vondsten van de volgende worden is er ergens iets misgegaan met de continuïteit', 'Schrijven is schrappen', 'Du musst dein Leben ändern'.

[Marit · Rating 3 out of 5]

Een relaas dat betrekkelijk weinig over Winter gaat, hoewel het me toch doet afvragen of het hele boek niet een droom van Ouwehand over de ultieme liefde is.

Daarbij ergerde ik me mogelijk aan het feit dat je vanaf Amersfoort geen Sprinter in de richting van Almelo kunt nemen. Daarvoor moet je op z'n minst doorreizen richting Zwolle of Apeldoorn.

[Erwin George · Rating 3 out of 5]

NRC, 13 oktober 2017:
“Rob van Essen schrijft in ongekunsteld proza dat ruimte laat om enkele heel sterke zinnen hun werk te laten doen. Desalniettemin blijft Winter in Amerika te veel spel, te overladen met referenties en te nadrukkelijke knipogen naar de dunne scheidslijn tussen pagina en realiteit om het te laten beklijven – het verzonnene blijft tóch op afstand.”

[Kris Minne · Rating 4 out of 5]

4,5
Weer een goede Rob van Essen, na de tegenvallende autobiografie. Wat hij verzint is beter dan wat hij zelf meemaakt. Waar/niet-waar.

[Geurt · Rating 2 out of 5]

Wel eens betere gelezen van Rob.

[Jetty Zee · Rating 3 out of 5]

Laatste van 2023...

[Joke · Rating 4 out of 5]

Geweldig om een nieuw jaar met een fantastisch boek te beginnen!

[Gert Dronkers · Rating 2 out of 5]

Het leest lekker weg, maar de relevantie van dit boek ontgaat me volledig. Dit leest voor mij als een soort mislukt filmscript van de Coen Brothers met een licht-literair sausje.

[Reader · Rating 5 out of 5]

Knap hoe zo'n saai onderwerp (redacteur stuurt tevergeefs oude glorie schrijver aan) toch een pageturner kan worden. Heel vlot geschreven en geen letter teveel. Ik vond hem beter dan de goede zoon.

[Archwood YIPPIE · Rating 4 out of 5]

Geinig

[Edmee Rijneveld · Rating 2 out of 5]

Positieve van dit boek was de humor, maar halverwege werd het verhaal mij tocht echt te vaag.

[Els.Hoedemaekers · Rating 3 out of 5]

niet echt boeiend, vond ik

[Tjibbe Wubbels · Rating 4 out of 5]

Deze snelle grabbel van de tafel in de boekenwinkel was een zeer aangename verrassing. Die Rob kan wel schrijven. Werkelijkheid en fantasie liggen dicht bij elkaar in deze korte roman en vloeien vaak in elkaar over. Wat is waar, wat is niet waar? De hoofdpersoon komt er ook niet helemaal uit en heeft een inzicht dat waar en niet waar ook tegelijkertijd naast elkaar kan bestaan. Maar goed, dat inzicht zou ook wel eens niet waar kunnen zijn: een waanbeeld.

Veel duidelijker wordt het allemaal niet, behalve dan dat Rob van Essen zeer realistisch onrealistische gebeurtenissen kan beschrijven waardoor je als lezer steeds meer gaat twijfelen aan wat waar is en wat niet. Ben je hier soms in een droom terecht gekomen? Maar goed, in de literatuur kan iets wel waar en niet waar tegelijkertijd zijn. En dat is waarschijnlijk de enige echte boodschap in deze roman. Zeer goed gedaan.