Μικρός είχα δώσει μια υπόσχεση στον εαυτό μου: Ότι θα έβρισκα τρόπους και δε θα δούλευα υποχρεωτικά ποτέ. Θα ονειρευόμουν, θα χάζευα, θα ταξίδευα, θα χάιδευα τα πιο όμορφα, τα πιο ατίθασα κορίτσια, θα ήμουν ερωτευμένος συνεχώς, θα έμενα πάντα νέος στην ψυχή. Θα ήμουν ερωτευμένος μ’ έναν τρόπο παράφορο, διαρκώς και μ’ οτιδήποτε, ακόμα και με το θάνατο, ακόμα και με την ίδια τη ζωή. Αυτό είχα αποφασίσει για τον εαυτό μου, αν βέβαια μπορεί ν’ αποφασίζει κανείς για τον εαυτό του. Μπορεί; Τώρα που εσύ έφυγες από τη μέση, αυτή η φανταστική υπόσχεση έγινε πρόκληση πραγματική.
Ο Κωστής Γκιμοσούλης (English: Kostis Gimosoulis) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Μαγική πόλη, αλλά θέλει συνέχεια ν’ απομακρύνεται απ’ αυτήν. Κι όταν ξαναγυρνάει, να την βλέπει αλλιώς. Γράφει διηγήματα, που καμιά φορά μεγαλώνουν και γίνονται μυθιστορήματα, όπως το Μια νύχτα με την Κόκκινη (1995), Ανατολή (1998), Χέρι στη φωτιά (1999), Βρέχει φως (2002), που είναι η ιστορία δύο ιδιαίτερων ποιητών του Μεσοπολέμου, της Πολυδούρη και του Καρυωτάκη. Το θηρίο είναι παντού (2003) και την ταξιδιωτική νουβέλα Εξομολόγηση σ’ έναν κολομβιανό σκύλο (2006). Γράφει και ποιήματα (Ο ξυλοκόπος πυρετός, Αγία μελάνη, Το στόμα κλέφτης, Επικίνδυνα παιδιά), Αγάπη από ζήλια (2004).
Το 2001 εκδόθηκε ένα βιβλίο του που περιέχει ποιήματα, διηγήματα και ζωγραφιές με νερομπογιές, και ονομάζεται Μαύρος χρυσός.