Sunza4 reviews2 followersFollowFollowNovember 5, 2017เป็นเรื่องเหมือนจะเรียบง่าย ไปเรื่อยๆ แต่จริงๆแล้วมีการซ่อนและซ้อนอะไรมากมายในนั้น การดำเนินเรื่องเหมือนบทหนัง ค่อยๆเผยบางอย่างออกมาทีละน้อย จนรู้สึกชอบตัวละครอย่างตะวันขึ้นมาทีละนิด และตะวันก็ค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง มีความเป็นมนุษย์ มีความใส ความดี ความซื่อ ที่ผู้เขียนค่อยๆ ทำให้เกิดขึ้น ฉากที่ชอบที่สุดในเรื่องคือฉากกุญแจ ที่สร้างสัญลักษณ์เปรียบเปรยได้เห็นภาพและถึงแก่นของความเรียบง่ายและความวุ่นวายของคนสองขั้ว และที่ชอบอีกอย่างในหนังสือเล่มนี้คือภาพระหว่างแม่ลูก การไม่ตัดสินถูกผิดและพยายามเข้าใจมนุษย์ เมื่ออ่านจนจบจึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนวนิยายเรื่องนี้ถึงได้รางวัลประภัสสร เพราะต่างมีความหวังและพยายามหาทางออกให้ผู้อ่านได้เหมือนๆกัน จริงๆ อยากให้ 4.5 ดาว แต่ไม่มีให้เลือก ที่จะหักก็ตรงการเลือกใช้คำบางช่วงบางตอน โดยเฉพาะบางคำสนทนาที่ดูย้อนยุคเกิดกว่าที่คนอายุไม่ถึงสามสิบเขาใช้กัน นอกเหนือจากนั้นแล้วสำหรับตัวเองชอบมาก และนึกอยากให้ใครเอาไปทำหนัง เพราะมันคงจะได้อารมย์คล้ายๆ คิดถึงวิทยา โดยที่พล็อตเรื่องห่างไกลกันหลายกิโลเมตร
Clairdenoon1,953 reviews395 followersFollowFollowNovember 13, 2017ถ้าอ่านในมุมมองแบบเคยๆซึ่งก็คือนักอ่านสายเพ้อ นิยมโรมานซ์จัดๆ หวานๆ ฝันๆ ฟุ้งๆ คุ้นชินกับ ทัณฑ์สวาทเมียบำเรอ,เพลิงรักเถื่อนทมิฬ,บำเรอรักหลานสาวคุณอา,พิศวาสพรหมจรรย์ฯลฯอะไรเทือกๆนั้น ช่วงแรกๆของการอ่าน...ก็จะคาดหวัง ความดอกฟ้ากับหมาวัดและรักแท้ที่มิอาจขวางกั้น ความรักหวานซึ้งระหว่างหนุ่มนักข่าวจนๆบ้านนอกบ้านนากับ นักเทนนิสสาวสวยรวยเก่งระดับซูเปอร์สตาร์ ความฟันฝ่าอุปสรรคเพื่อรักแท้...บลาๆช่วงหลังๆพอจะอ่านจบ..ก็คงต้องเข้าใจว่าที่หวังไว้มันไม่มี จากนั้นก็ทำหน้ามึนๆอึนๆหาว4-5ทีและร้องออกมาว่า..ฉันมาทำอะไรที่นี่ ฉันมาทำอะไรที่นี่...=_=คือมันไม่ใช่แนวไง..ไป!จบ! แยกย้ายกลับบ้าน!..T_Tแต่....ถ้าอ่านแบบ...แบบที่...เราขอเรียกว่า ติสท์ๆละกัน แบบว่าธรรมดา เรียลๆ เรียบง่าย แต่ ลึกซึ้ง ดื่มด่ำ ลุ่มลึก มุ่งเสาะหาความหมายที่แท้จริงของlife, liberty and the pursuit of happiness พึงใจใช้สิทธิของความเป็นมนุษย์ที่ไม่อาจโอนให้กันได้นี้อย่างเต็มที่....ถ้าอ่านแบบนั้น มองแบบนั้น...เรื่องนี้ก็เหมือนอีกหนึ่งลายแทง แห่งความฝัน ความสุข ที่ใครๆต่างก็แสวงหา มันเรียบง่าย มันซื่อๆ มันดูเหงาๆแต่มีความหวัง มันอบอุ่นแบบไม่กระโตกกระตาก มีกลิ่นอายชนบท มันเหมือนจะบอกแต่ไม่ได้บอก มันธรรมดาแต่มีเรื่องให้คิดตาม มันมีสื่อสัญลักษณ์สอดแทรก ที่หากมองผ่านๆผสมผสานความฉาบฉวย ก็จะไม่รู้สึกอะไร...อ่านไปๆก็จะเหมือน ตะวัน และ ญาดา กำลังพยายามจะบอกเราอย่างเงียบๆว่า---เวลาทุกข์หรือรู้สึกแย่ ให้มองคนที่แย่กว่า คนด้อยโอกาสกว่าเรา เราจะรู้สึกว่าเรายังโชคดีที่เรายังเป็นเราแบบนี้---ความสุขที่แท้จริงของมนุษย์ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับทรัพย์สิน เงินทองหรือว่าเกียรติยศ แต่คือการที่ทำให้คนรอบข้างมีความสุขต่างหาก---เพราะแสวงหา มิใช่เพราะรอคอย เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย ดังนี้แล้ว ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน...---ปัญหาที่อยู่ตรงหน้า เป้าหมายที่อยู่ข้างหน้า มันไม่ใช่สิ่งที่ทำไม่ได้ มันต้องมีทาง เพียงแต่ เรายังไม่ได้ทำไงและแม้ท้ายสุดทั้งสองจะไม่ได้อยู่ร่วมกัน แต่ต่างก็มีช่วงเวลาแห่งความสุขเป็นแสงสว่างนำทางให้กัน....จบแบบเปิดๆไม่สรุปฟันธง แบบยิ้มๆกรุ่นๆมีความหวังอุ่นๆรออยู่ข้างหน้า..ที่เหลือก็ขอเชิญให้ทุกท่านไปขบคิดต่อตามอัธยาศัย....สูเอยเจ้าจง..อินดี้ไปอีก...lolใจฝ่ายดีให้4ดาว ....---ดีใจที่ได้อ่านจนจบค่ะ---
Pim Piroon2 reviewsFollowFollowOctober 27, 2017เป็นเรื่องราวความรักของหนุ่มสาว ความรักของพ่อแม่ที่ให้กับลูกในทุกครอบครัวของตัวละครในเรื่อง ความรัก ความห่วงใย ความมีน้ำใจที่ให้ต่อกันระหว่างเพื่อน ให้ประโยชน์และแง่คิดจากการใช้ชีวิต ทุกเหตุการณ์ มีความเชื่อมโยงและต่อเนื่องกันในเนื้อหา ที่ผู้เขียนพยายามที่ถ่ายทอดให้ผู้อ่าน ได้รับประโยชน์ ได้รับความบันเทิง ได้รับความสุข จากการอ่านเรื่องนี้ และตัวละครในเรื่องก็สามารถเลือกเดินตามเส้นทางแห่งความสุขและความฝันของตัวเอง ถือเป็นนิยายน้ำดีอีกเรื่องค่ะ และมีความเป็นเอกลักษณ์ของงานเขียนที่โดดเด่น และมีแนวทางเป็นของผู้เขียนเอง อีกหนึ่งเรื่องที่อยากแนะนำนักอ่านค่ะ
Jiratcha Vanich44 reviews3 followersFollowFollowSeptember 18, 2017ได้รับเกียรติให้อ่านตั้งแต่ต้นฉบับร่างแรก จนกระทั่งได้รับรางวัลประภัสสรในปี พ.ศ. ๒๕๕๙ จะว่าเป็นนิยายโรแมนติกก็ไม่ใช่ จะเป็นวรรณกรรมเพื่อชีวิตหนักหน่วงก็ไม่เชิง แต่มันมีรสชาติของทั้งสองแบบที่ผสมกลมกลืนกันไป ชีวิตของคนจริง ๆ ก็มีทั้งหวานและขม มีทั้งช่วงที่พุ่งขึ้นเป็นดาวเจิดจรัส และช่วงที่ตกลงดินเหมือนกับสะเก็ดดาวตก ตัวละครในเรื่องทั้งตะวันและญาดาก็เช่นกัน อุปสรรคที่ต้องต่อสู้ฝ่าฟันจะเพิ่มประสบการณ์แข็งแกร่งให้กับหัวใจ ทุกปัญหาย่อมมีทางออก ขึ้นอยู่กับการเลือกตัดสินใจอ่านจบหลายรอบแล้ว...รู้สึกเป็นสุขและอบอุ่นหัวใจ ^_^
noon1 reviewFollowFollowNovember 24, 2017นิยายเล่มบางเล่าเรื่องเรียบง่ายแต่ได้กำลังใจ ตอบโจทย์รางวัลประภัสสรได้ดีค่ะเสียดายสั้นไปนิดยังอยากให้มีต่ออีกหน่อย ดาวก็เลยหายไปหนึ่งดวงงงงงง >////<