Het is 1986 en in New York City is de jacht naar geld, succes en geluk geopend. Maar dat kan de jonge secretaresse Barbra Roberts gestolen worden. Barbra droomt van een prins, net zoals in haar geliefde soapopera's. Ze valt als een blok voor de rijke Kenneth Castelson, en als Kenneth haar ten huwelijk vraagt lijken al haar dromen uit te komen.
Maar wat is er gebeurd met de ex van Kenneth? De ravissante Rachella Kabuki verdween tien jaar geleden en haar lichaam werd nooit gevonden. Is Kenneth ooit over Rachella heen geraakt? Waarom spreekt Kenneth nooit over haar? Werd Rachella misschien vermoord? Dagelijks voelt Barbra de schim van het verleden in hun relatie rondwaren ...
Dit was een boek waar het woord zeep op twee manieren gebruikt kon worden (zowel als wat Kens baan is en ook vanwege de soap die dit boek is). Ik vond Rachealle (of hoe je het ook spelt) vervelend en urgh en ik snap dat ze dit hoort te zijn, maar ik had haar liever al veel sneller het gebouw uit gezien. Ik snap niet waarom die gast haar zo vertrouwd, ze is 10 jaar weggeweest, je ziet dat het tussen je nieuwe vrouw en haar niet lekker gaat, je merkt toch heus wel dat dat kreng van een ex gewoon met je speelt? Kom op, hoe blind ben je? Ik had medelijden met Barbra. Ze heeft een leuke man, een leuke nieuwe baan en nu valt alles uitelkaar door een bitchy meid die gewoon op moet kutten. En dan is er nog de moord. *rolt met ogen* Ik had gehoopt dat we daar wat meer over te zien zouden krijgen, maar ik gok dat we dus tot het volgende boek moeten wachten.. en ik weet juist niet of ik die wil lezen. Art was redelijk, ik vond de kleuren wel mooi.
Zou ik met Zeep 1 mijn handen kunnen wassen, ik zou het doen. Maarten Vande Wiele weet wat de ingrediënten zijn om te zorgen dat je huid een optimale reiniging krijgt zonder uit te drogen of ruw te worden. Een fris, mooi boek met vinnige dialogen en ad rem taalgebruik dat me luidop deed lachen zoals enkel John Litgow in 3rd Rock from the Sun en Amy Poehler in Parks & Rec dat konden. De verhaallijn is eenvoudig doch soms onverwacht. Zou Vande Wiele de mosterd voor Barbra tevens (!) bij the Duffer Brothers gehaald hebben? Zo ja: een kers op de overheerlijke taart die Zeep 1 ook zonder link naar Barbara Holland uit Stranger Things reeds is. Bravo!
Loved it! The drawings are beautiful and the story is filled with references from my favorite 80's soaps with a big cliffhanger at the end! Can't wait for the sequel!
Timing is alles en zo ook voor het lezen van boeken. Misschien dat ik de laatste van Vande Wiele iets te snel las na 'Paris', waardoor deze, nochtans goed ontvangen, beeldroman me wat flauw overkwam. De tekenstijl is briljant, maar ook niet meer van hetzelfde dan wat we al gewoon zijn. Er zit weinig evolutie in het werk van de auteur. De grootste tegenvaller is echter het verhaal dat noch vaart noch originaliteit bevat. Waar 'Paris' echte angels bevat, die venijnige prikken uitdeelden, blijft het hier allemaal met een laagje poedersuiker bestrooid of zoveel kitsch dat het weinig beklijft. Hopelijk komt het nog goed in het tweede deel.