Viktor Staudt heeft een goede baan, houdt zich fysiek en mentaal in conditie met hardlopen en zwemmen en stort zich regelmatig in het uitgaansleven. Ogenschijnlijk gaat het goed met hem, maar wat bijna niemand weet is dat Viktors leven wordt beheerst door angstaanvallen en depressies. Hulpverleners kunnen hem niet helpen of bereiken. Als Viktor geen uitweg meer ziet, besluit hij op station Amsterdam RAI voor de trein te springen. Hij overleeft de zelfmoordpoging, maar raakt zijn benen kwijt. Het is wrang dat pas ná deze dramatische gebeurtenis een goede diagnose (borderline-persoonlijkheidsstoornis) werd gesteld en Viktor de juiste medicijnen kreeg voorgeschreven. Het verhaal van mijn zelfmoord is een aangrijpend levensverhaal; een uniek boek voor (familieleden en vrienden van) mensen met angsten en ernstige depressies en voor professionals in de medische wereld.
Zelfs voor een waargebeurd verhaal was dit een verschrikkelijk boek. Ik had al weinig met de oppervlakkige schrijfstijl, maar de hoofdpersoon en in dit geval de auteur kwam op mij ook niet over als een sympathiek personage. Er kwamen ook weinig andere personages aan bod, en anders heel vluchtig. De gedachtes van de hoofdpersonage zijn weinig diep en er worden eigenlijk alleen dagen beschreven. Ik zie dit meer als een egocentrisch dagboek dan een volwaardig boek.
Interessant om te lezen waarom iemand zelfmoord wil plegen. Tussendoor wel veel stukken die naar mijn mening niet veel toevoegen aan het kern van de problematiek. Leest gemakkelijk weg.