Η Χρυσώ

by Ρίτα Μπούμη-Παπά

Φορούσε μόνο και πάντα πράσινα. Πράσινο το μοναδικό της φόρεμα, που σαν ήρθαν στολισμένοι οι παπάδες να μας την πάρουν από το σπίτι σε μια κάσα δρύινη γεμάτη ασφοδέλους και ανεμώνες, τ΄ άφησε κρεμασμένο σ΄ ένα καρφί του τοίχου, άψυχο σαν δέντρο που μαράθηκε άξαφνα. Πράσινη και η μακριά ως το χώμα πελερίνα, που φορούσε κάθε χειμώνα δίχως να τη χαλάσει ποτέ κι έδινε μια επίσημη, καθώς βασιλική, αυστηρότητα στην ψιλόλιγνη κορμοστασιά της. Πράσινο και το σάλι της το μούσκλο, με τα πιο πράσινα πούλια τριγύρω στη γιρλάντα του. Έτσι, σαν άρχισα μικρό παιδί να ξεχωρίζω τα χρώματα και προτού γνωρίσω τα δέντρα και τη χλόη, είχαν τα μάτια μου πλημμυρίσει απ΄ το γόνιμο, ειρηνικό και αιώνιο χρώμα της δημιουργίας. Σαν θαλερή πολύκλωνη ελπίδα πηγαινοερχόταν το ανάστημά της μέσα στο φτωχό και περήφανο σπίτι μας. Κι αν δεν την έλεγε Χρυσώ ο κόσμος όλος, γιατί έτσι την είχανε βαφτίσει, θα ΄πρεπε να τη λέγανε άνοιξη, γλάστρα, κήπο ή κάτι τέτοιο. . .

224 pages, Paperback

Published January 1, 2007

Reviews

[Kat · Rating 4 out of 5]

Αρκετά καλό για μυθιστοριματική βιογραφία. Η περιγραφή στο πίσω μέρος του βιβλίου θεωρώ πως είναι άσχετη. Είναι ένα βιβλίο που δε θα το ανακάλυπτα εάν δεν μου το πρότεινε ο βιβλιοπώλης. Πολύ καλή η γραφή της συγγραφέως.