Zaten çok da neşeli geçmeyen bu günlerde okunacak en son kitapmış benim için. Umutsuzluk mutsuzluk ölüm biraz da klişe cümlelerle anlatılmış. İsim ve kapak kaybettik ama yola devam ettik izlenimi vermişti ama öyle değilmiş.
en çok satanlarda 1. sırada yer aldığı için merak ederek aldım. yazarın yaşadığı olaylar karşısında kendi hislerini ve düşüncelerini kaleme aldığı kısa bir kitap. ancak bana çok reaktif ve bunalım geldi açıkçası. Belki de bana göre bir kitap değildi.
İmla hataları gozüme battı. Cümlelerin yapısındaki anlatım bozuklukları okumanın akışını sekteye uğrattı. Biraz yüzeysel buldum. Belki de bunun nedeni, bu kitabı okuduğum ayın Dostoyevski, Stefan Zweig ve Hasan Ali Toptaş eserleri okuduğum döneme denk gelmesiydi.